2 Reis 8
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Sɔ̃ɔ teeru Elisee u kurɔ wìn bii u rɑɑ seeyɑ ɡɔrin di mi, sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i seewo wunɛ kɑ wunɛn yɛnuɡibu i kpikiru su i dɑ mi i ko i kpĩ i n wɑ̃ɑ. Domi Yinni Gusunɔ u koo de ɡɔ̃ɔ bɑkɑru tu du tem mɛ sɔɔ, sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
1 Eliseu tinha dito à mulher que morava em Suném, a mãe do menino que ele tinha ressuscitado, que o Senhor Deus tinha avisado que ia haver uma grande falta de alimentos. Disse também que a fome ia durar sete anos naquela terra e, por isso, ela devia sair de lá com a sua família e ir morar em outro lugar.
2 Mɑ kurɔ wi, u kuɑ nɡe mɛ Gusunɔn sɔmɔ wi, u ɡeruɑ. Bɑ seewɑ wi kɑ win yɛnuɡii be, bɑ kpikiru dɑ Filisitibɑn temɔ. Miyɑ bɑ sinɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye.
2 Ela havia seguido o conselho do profeta e tinha ido com a sua família morar na terra dos filisteus, onde ficou sete anos.
3 Wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yen biruwɑ kurɔ wi, u ɡɔsirɑmɑ win temɔ Isireliɔ. Mɑ u dɑ u sinɑ boko deemɑ u nùn win yɛnu kɑ win ɡbeɑ wesiɑ.
3 Quando passaram os sete anos, ela voltou para Israel e foi falar com o rei a fim de pedir que devolvessem a sua casa e as suas terras.
4 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔrɑ sinɑ boko u kɑ Eliseen bɔ̃ɔ Gehɑsi ɡɑri mɔ̀ u nùn bikiɑmɔ sɔm mɑɑmɑɑki ye Elisee u kuɑ.
4 O rei estava falando com Geazi, o empregado de Eliseu, pois queria saber dos milagres que Eliseu havia feito.
5 Sɑnɑm mɛ Gehɑsi u sinɑ boko ɡɑri yi sɑɑriɑmmɛ nɡe mɛ Elisee u ɡoru seeyɑ ɡɔrin di, yerɑ kurɔ wìn bii u seeyɑ mi, u kurɑmɑ u nɑ sinɑ bokon mi u kɑ win yɛnu kɑ win ɡbeɑ bikiɑ u nùn wesiɑ. Mɑ Gehɑsi u nɛɛ, yinni, kurɔ wi wee, kɑ win bii wì Elisee u seeyɑ mi.
5 Geazi estava contando ao rei como Eliseu havia feito um morto viver de novo. Nesse momento a mulher chegou para fazer o seu pedido ao rei. Então Geazi disse: — Ó rei, aqui está a mulher, e aqui está o filho dela que Eliseu ressuscitou.
6 Yerɑ sinɑ boko u kurɔ wi Eliseen ɡɑri bikiɑ. Mɑ u nùn kpuro sɑɑriɑ. Yen biruwɑ sinɑ boko u win kiruku turo seeyɑ u nɛɛ, u doo u kurɔ win tem mwɑ, u nùn wesiɑ kɑ ye bɑ rɑɑ duurɑn ɑre kpuro sɑɑ mìn di u kɑ wuu yɑrɑ, sere n kɑ ɡirɑri dɔmɑ te.
6 O rei fez perguntas à mulher, e ela confirmou a história de Geazi. Então o rei chamou um oficial e lhe disse que devolvesse à mulher tudo o que era dela e também o valor de todas as colheitas que as suas terras haviam produzido durante os sete anos em que ela havia estado fora.
7 Yen biru Elisee u dɑ Dɑmɑsiɔ. N deemɑ Bɛni Hɑdɑdi Sirin sinɑ boko u bɑrɔ tɑ kpɑ̃. Yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u nɑ u wɑ̃ɑ wuu mini.
7 Eliseu foi até a cidade de Damasco numa época em que o rei Ben-Hadade, da Síria, estava doente. Quando o rei soube que Eliseu estava lá,
8 Yerɑ sinɑ boko wi, u Hɑsɑɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kɛ̃ru suo ɑ n nɛni, kpɑ ɑ dɑ Gusunɔn sɔmɔ win mi, ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, u mɑn Gusunɔ bikio nɑ̀ n kon bɛkurɑ nɛn bɑrɑ te nɑ bɑrɔ minin di.
8 disse a Hazael, um dos seus oficiais: — Leve um presente para o
9 Mɑ Hɑsɑɛli u dɑ Eliseen mi kɑ kɛ̃ɛ ni nu sɑ̃ɑ Dɑmɑsin ɡɑ̃ɑ ɡeenu, u nu yooyoosu weeru sɔbi. Ye u turɑ Eliseen mi, yerɑ u nɛɛ, wunɛn bɔ̃ɔ Sirin sinɑ boko Bɛni Hɑdɑdiwɑ u mɑn ɡɔrimɑ n be nun bikiɑ ù n koo bɛkurɑ win bɑrɑ te u bɑrɔ min di.
9 Então Hazael carregou quarenta camelos com todos os tipos dos mais finos produtos de Damasco e foi falar com Eliseu. Quando se encontrou com ele, disse: — O rei Ben-Hadade, que é como se fosse seu filho, mandou perguntar ao senhor se ele vai ficar bom da sua doença.
10 Mɑ Elisee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ nùn sɔ̃ mɑ u koo rɑɑ bɛkurɑ, ɑdɑmɑ wee tɛ̃ Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔsi mɑ u koo ɡbi.
10 Eliseu disse: — O
11 Yerɑ Elisee u Hɑsɑɛli mɛɛrɑ tii, mɑ u swĩi wɔri.
11 E ficou olhando firmemente para Hazael durante tanto tempo, que ele ficou sem jeito. De repente, Eliseu começou a chorar,
12 Hɑsɑɛli wi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ ɑ kɑ sumɔ, nɛn yinni.
12 e Hazael perguntou: — Por que é que o senhor está chorando? Eliseu respondeu: — Porque sei das coisas terríveis que você vai fazer contra o povo de Israel. E continuou: — Você vai pôr fogo nas fortalezas de Israel, vai matar os moços, esmagar as crianças e rasgar a barriga das mulheres grávidas.
13 Hɑsɑɛli u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, mɑn diyɑ kon dɑm bɑkɑm mɛnin bweseru wɑ n kɑ ɡɑ̃ɑ bɑkɑ ninin bweseru ko, nɛ wi nɑ ǹ sɑ̃ɑ ɡɑ̃ɑnu.
13 — Como poderia eu chegar a ser tão poderoso? — perguntou Hazael. — Eu não sou ninguém! — O
14 Sɑɑ ye sɔɔrɑ u doonɑ Eliseen min di u dɑ u win yinni Bɛni Hɑdɑdi deemɑ. Yerɑ Bɛni Hɑdɑdi u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ Elisee u nun sɔ̃ɔwɑ.
14 Hazael voltou até o lugar onde estava o rei Ben-Hadade, e este lhe perguntou: — O que foi que Eliseu disse? — Ele disse que o senhor vai ficar bom, com certeza! — respondeu Hazael.
15 Ye n kuɑ sisiru, yerɑ Hɑsɑɛli u bekuru kɑsu te tɑ sinum mɔ u wɑsɑ nimɔ mɑ u tu suɑ u kɑ sinɑ bokon wuswɑɑ wukiri. Mɑ u ɡu. Sɑɑ ye sɔɔrɑ Hɑsɑɛli u ɡɔnɑ kɔsire kuɑ.
15 Mas no dia seguinte Hazael pegou um cobertor, molhou-o bem e com ele sufocou o rei. E Hazael ficou no lugar de Ben-Hadade como rei da Síria.
16 Akɑbu Isirelibɑn sinɑ bokon bii Yorɑmun bɑndun wɔ̃ɔ nɔɔbuse sɔɔrɑ, Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ bokon bii Yorɑmu u bɑndu di Yudɑɔ.
16 No quinto ano do reinado de Jorão, filho de Acabe, como rei de Israel, Jeorão, filho de Josafá, se tornou rei de Judá.
17 Yosɑfɑtin bii Yorɑmu wi, u mɔwɑ wɔ̃ɔ tɛnɑ kɑ yiru sɑnɑm mɛ u bɑn te di Yerusɑlɛmuɔ. U kuɑwɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ bɑn te sɔɔ.
17 Quando isso aconteceu, Jeorão tinha trinta e dois anos de idade. Ele governou oito anos em Jerusalém.
18 Mɑ u kɔ̃sɑ kuɑ Yinni Gusunɔn nɔni sɔɔ. U Isirelibɑn sinɑmbun yirɑ swĩi, nɡe mɛ Akɑbun bweserɑ kuɑ. Domi Akɑbun biiwɑ u sue kurɔ.
18 A mulher dele era filha do rei Acabe, de Israel, e Jeorão seguiu os maus caminhos de Acabe e dos outros reis de Israel, como a família de Acabe havia feito. Jeorão pecou contra Deus, o Senhor ,
19 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u ǹ kĩ u Yudɑbɑn bweseru kpeerɑsiɑ win bɔ̃ɔ Dɑfidin sɔ̃. Domi u rɑɑ nùn nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ win bibun bweserɑ tɑ ko n wɑ̃ɑ bɑn te sɔɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
19 mas o Senhor não quis destruir Judá, pois havia feito uma aliança com o seu servo Davi, prometendo que os seus descendentes sempre seriam reis.
20 Yorɑmun wɑɑti ye sɔɔrɑ Edɔmubɑ bɑ Yudɑbɑ seesi. Mɑ bɑ ben tii sunɔ kuɑ.
20 Durante o reinado de Jeorão, o país de Edom se revoltou contra Judá e se tornou independente.
21 Sɔ̃ɔ teeru yerɑ Yorɑmu u seewɑ u dɑ Sɑiriɔ kɑ win tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe. Ye n kuɑ wɔ̃ku suunu, yerɑ u Edɔmu be wɔri be bɑ nùn tɑrusi mi, kɑ ben tɑbu sinɑmbu kɑ sere be bɑ tɑbu kɛkɛbɑ kpɑre. Adɑmɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ duki yɑkikirɑ, bɑ dɑ ben yɛnusɔ.
21 Por isso, Jeorão saiu com todos os seus carros de guerra e foi até Zair; ali eles foram cercados pelos edomitas. Para escapar, Jeorão e os comandantes dos seus carros de guerra atacaram os edomitas durante a noite, e os soldados de Jeorão fugiram para as suas casas.
22 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Edɔmubɑ bɑ kɑ tii yinɑ Yudɑbɑn min di sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
22 Desse tempo em diante, Edom ficou independente de Judá. Nessa mesma época a cidade de Libna também se revoltou.
23 Ye Yorɑmu u kuɑn sukum mu yoruɑ Yudɑbɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
23 Todas as outras coisas que Jeorão fez estão escritas na História dos Reis de Judá .
24 Yen biruwɑ Yorɑmu u kpunɑ u ɡu. Mɑ bɑ nùn sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ Dɑfidin wuuɔ. Mɑ win bii Akɑsiɑ u ɡɔnɑ kɔsire kuɑ.
24 Jeorão morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Acazias ficou no lugar dele como rei.
25 Yorɑmu, Akɑbun bii, wi u sɑ̃ɑ Isirelibɑn sinɑ boko, win bɑndun wɔ̃ɔ wɔkurɑ yiruse sɔɔrɑ Akɑsiɑ Yorɑmun bii u bɑndu di Yudɑbɑn mi.
25 No ano doze do reinado de Jorão, filho de Acabe, como rei de Israel, Acazias, filho de Jeorão, se tornou rei de Judá.
26 Akɑsiɑ u mɔwɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ yiru sɑɑ yè sɔɔ u bɑn te di. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ tiɑ bɑn te sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ. Win mɛron yĩsirɑ Atɑli Isirelibɑn sinɑ boko Omirin bii.
26 Quando isso aconteceu, Acazias tinha vinte e dois anos de idade. Ele governou um ano em Jerusalém. A mãe dele se chamava Atalia e era filha do rei Onri, de Israel.
27 Adɑmɑ kɔ̃sɑ u kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ nɡe mɛ Akɑbun bweserɑ kuɑ, yèn sɔ̃ u Akɑbun debubu sue kurɔ.
27 Por ser aparentado com o rei Acabe pelo casamento, Acazias seguiu o exemplo da família de Acabe e pecou contra Deus, o Senhor .
28 Yerɑ wi kɑ Yorɑmu Akɑbun bii bɑ dɑ bɑ Hɑsɑɛli Sirin sinɑ boko tɑbu wɔri Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ. Mɑ Siriɡii be, bɑ Yorɑmu mɛɛrɑ kuɑ.
28 O rei Acazias se juntou com o rei Jorão, de Israel, a fim de guerrear contra o rei Hazael, da Síria. Os exércitos deles lutaram em Ramote-Gileade, e Jorão foi ferido na batalha.
29 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Yorɑmu u ɡɔsirɑ Yisirɛɛliɔ u kɑ win mɛɛrɑ yen tim ko. Yen biru Akɑsiɑ Yudɑbɑn sinɑ boko u nɑ mi, u kɑ nùn tɔbiri win mɛɛrɑ yen sɔ̃.
29 Então ele voltou para a cidade de Jezreel a fim de tratar dos ferimentos, e Acazias foi até lá para visitá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.