2 Reis 8

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sɔ̃ɔ teeru Elisee u kurɔ wìn bii u rɑɑ seeyɑ ɡɔrin di mi, sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i seewo wunɛ kɑ wunɛn yɛnuɡibu i kpikiru su i dɑ mi i ko i kpĩ i n wɑ̃ɑ. Domi Yinni Gusunɔ u koo de ɡɔ̃ɔ bɑkɑru tu du tem mɛ sɔɔ, sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
1 Eliseu falou àquela mulher cujo filho ele havia restaurado à vida, dizendo: — Levante-se e saia daqui com os membros de sua casa e fique peregrinando onde você puder peregrinar, porque o
2 Mɑ kurɔ wi, u kuɑ nɡe mɛ Gusunɔn sɔmɔ wi, u ɡeruɑ. Bɑ seewɑ wi kɑ win yɛnuɡii be, bɑ kpikiru dɑ Filisitibɑn temɔ. Miyɑ bɑ sinɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye.
2 A mulher se levantou e fez segundo a palavra do homem de Deus: saiu com os de sua casa e peregrinou durante sete anos na terra dos filisteus.
3 Wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yen biruwɑ kurɔ wi, u ɡɔsirɑmɑ win temɔ Isireliɔ. Mɑ u dɑ u sinɑ boko deemɑ u nùn win yɛnu kɑ win ɡbeɑ wesiɑ.
3 Ao final dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus e foi falar com o rei, para reclamar a sua casa e as suas terras.
4 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔrɑ sinɑ boko u kɑ Eliseen bɔ̃ɔ Gehɑsi ɡɑri mɔ̀ u nùn bikiɑmɔ sɔm mɑɑmɑɑki ye Elisee u kuɑ.
4 O rei estava falando com Geazi, o servo do homem de Deus, dizendo: — Conte-me todas as grandes obras que Eliseu tem feito.
5 Sɑnɑm mɛ Gehɑsi u sinɑ boko ɡɑri yi sɑɑriɑmmɛ nɡe mɛ Elisee u ɡoru seeyɑ ɡɔrin di, yerɑ kurɔ wìn bii u seeyɑ mi, u kurɑmɑ u nɑ sinɑ bokon mi u kɑ win yɛnu kɑ win ɡbeɑ bikiɑ u nùn wesiɑ. Mɑ Gehɑsi u nɛɛ, yinni, kurɔ wi wee, kɑ win bii wì Elisee u seeyɑ mi.
5 Ele estava contando ao rei como Eliseu havia restaurado à vida um morto, quando a mulher cujo filho ele havia restaurado à vida chegou para reclamar a sua casa e as suas terras. Então Geazi disse: — Ó rei, meu senhor, esta é a mulher, e este é o filho dela, a quem Eliseu restaurou à vida.
6 Yerɑ sinɑ boko u kurɔ wi Eliseen ɡɑri bikiɑ. Mɑ u nùn kpuro sɑɑriɑ. Yen biruwɑ sinɑ boko u win kiruku turo seeyɑ u nɛɛ, u doo u kurɔ win tem mwɑ, u nùn wesiɑ kɑ ye bɑ rɑɑ duurɑn ɑre kpuro sɑɑ mìn di u kɑ wuu yɑrɑ, sere n kɑ ɡirɑri dɔmɑ te.
6 O rei interrogou a mulher, e ela lhe contou tudo. Então o rei colocou um oficial à disposição da mulher e lhe deu a seguinte ordem: — Faça com que lhe seja restituído tudo o que era dela, inclusive todas as rendas do campo desde o dia em que deixou a terra até agora.
7 Yen biru Elisee u dɑ Dɑmɑsiɔ. N deemɑ Bɛni Hɑdɑdi Sirin sinɑ boko u bɑrɔ tɑ kpɑ̃. Yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u nɑ u wɑ̃ɑ wuu mini.
7 Eliseu foi a Damasco. Ben-Hadade, o rei da Síria, estava doente, e lhe anunciaram, dizendo: — O homem de Deus chegou aqui.
8 Yerɑ sinɑ boko wi, u Hɑsɑɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kɛ̃ru suo ɑ n nɛni, kpɑ ɑ dɑ Gusunɔn sɔmɔ win mi, ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, u mɑn Gusunɔ bikio nɑ̀ n kon bɛkurɑ nɛn bɑrɑ te nɑ bɑrɔ minin di.
8 Então o rei disse a Hazael: — Pegue um presente e vá encontrar-se com o homem de Deus. Por meio dele, pergunte ao
9 Mɑ Hɑsɑɛli u dɑ Eliseen mi kɑ kɛ̃ɛ ni nu sɑ̃ɑ Dɑmɑsin ɡɑ̃ɑ ɡeenu, u nu yooyoosu weeru sɔbi. Ye u turɑ Eliseen mi, yerɑ u nɛɛ, wunɛn bɔ̃ɔ Sirin sinɑ boko Bɛni Hɑdɑdiwɑ u mɑn ɡɔrimɑ n be nun bikiɑ ù n koo bɛkurɑ win bɑrɑ te u bɑrɔ min di.
9 Assim, Hazael foi encontrar-se com Eliseu, levando consigo um presente, a saber, quarenta camelos carregados de tudo o que era bom de Damasco. Ele chegou, apresentou-se diante dele e disse: — O seu filho Ben-Hadade, rei da Síria, me enviou para perguntar se ele vai sarar da sua doença.
10 Mɑ Elisee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ nùn sɔ̃ mɑ u koo rɑɑ bɛkurɑ, ɑdɑmɑ wee tɛ̃ Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔsi mɑ u koo ɡbi.
10 Eliseu lhe respondeu: — Vá e diga ao rei que ele certamente vai sarar. Porém o
11 Yerɑ Elisee u Hɑsɑɛli mɛɛrɑ tii, mɑ u swĩi wɔri.
11 Eliseu olhou para Hazael e tanto lhe fitou os olhos, que este ficou envergonhado. E o homem de Deus chorou.
12 Hɑsɑɛli wi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ ɑ kɑ sumɔ, nɛn yinni.
12 Então Hazael perguntou: — Por que meu senhor está chorando? Ele respondeu: — Porque sei o mal que você vai fazer aos filhos de Israel. Você vai pôr fogo nas suas fortalezas, vai matar à espada os seus jovens, esmagar os seus pequeninos e rasgar o ventre das mulheres grávidas.
13 Hɑsɑɛli u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, mɑn diyɑ kon dɑm bɑkɑm mɛnin bweseru wɑ n kɑ ɡɑ̃ɑ bɑkɑ ninin bweseru ko, nɛ wi nɑ ǹ sɑ̃ɑ ɡɑ̃ɑnu.
13 Hazael perguntou: — Mas o que é este seu servo, este cão, para fazer tão grandes coisas? Eliseu disse: — O
14 Sɑɑ ye sɔɔrɑ u doonɑ Eliseen min di u dɑ u win yinni Bɛni Hɑdɑdi deemɑ. Yerɑ Bɛni Hɑdɑdi u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ Elisee u nun sɔ̃ɔwɑ.
14 Então Hazael deixou Eliseu e voltou para junto de seu senhor, o rei, que lhe perguntou: — O que foi que Eliseu disse a você? Hazael respondeu: — Ele me disse que o senhor certamente vai sarar.
15 Ye n kuɑ sisiru, yerɑ Hɑsɑɛli u bekuru kɑsu te tɑ sinum mɔ u wɑsɑ nimɔ mɑ u tu suɑ u kɑ sinɑ bokon wuswɑɑ wukiri. Mɑ u ɡu. Sɑɑ ye sɔɔrɑ Hɑsɑɛli u ɡɔnɑ kɔsire kuɑ.
15 No dia seguinte, Hazael pegou um cobertor, molhou-o em água e o estendeu sobre o rosto do rei até que morreu; e Hazael reinou em seu lugar.
16 Akɑbu Isirelibɑn sinɑ bokon bii Yorɑmun bɑndun wɔ̃ɔ nɔɔbuse sɔɔrɑ, Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ bokon bii Yorɑmu u bɑndu di Yudɑɔ.
16 No quinto ano do reinado de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, quando Josafá ainda reinava em Judá, Jeorão, filho de Josafá, rei de Judá, começou a reinar.
17 Yosɑfɑtin bii Yorɑmu wi, u mɔwɑ wɔ̃ɔ tɛnɑ kɑ yiru sɑnɑm mɛ u bɑn te di Yerusɑlɛmuɔ. U kuɑwɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ bɑn te sɔɔ.
17 Ele tinha trinta e dois anos de idade quando começou a reinar e reinou oito anos em Jerusalém.
18 Mɑ u kɔ̃sɑ kuɑ Yinni Gusunɔn nɔni sɔɔ. U Isirelibɑn sinɑmbun yirɑ swĩi, nɡe mɛ Akɑbun bweserɑ kuɑ. Domi Akɑbun biiwɑ u sue kurɔ.
18 Andou nos caminhos dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque era casado com uma filha dele. E Jeorão fez o que era mau aos olhos do Senhor .
19 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u ǹ kĩ u Yudɑbɑn bweseru kpeerɑsiɑ win bɔ̃ɔ Dɑfidin sɔ̃. Domi u rɑɑ nùn nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ win bibun bweserɑ tɑ ko n wɑ̃ɑ bɑn te sɔɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
19 Porém o Senhor não quis destruir Judá por amor a Davi, seu servo, segundo a promessa que lhe havia feito de dar uma lâmpada a ele e aos seus filhos para sempre.
20 Yorɑmun wɑɑti ye sɔɔrɑ Edɔmubɑ bɑ Yudɑbɑ seesi. Mɑ bɑ ben tii sunɔ kuɑ.
20 Nos dias de Jeorão, os edomitas se revoltaram contra o poder de Judá e constituíram o seu próprio rei.
21 Sɔ̃ɔ teeru yerɑ Yorɑmu u seewɑ u dɑ Sɑiriɔ kɑ win tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe. Ye n kuɑ wɔ̃ku suunu, yerɑ u Edɔmu be wɔri be bɑ nùn tɑrusi mi, kɑ ben tɑbu sinɑmbu kɑ sere be bɑ tɑbu kɛkɛbɑ kpɑre. Adɑmɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ duki yɑkikirɑ, bɑ dɑ ben yɛnusɔ.
21 Por isso, Jeorão foi a Zair com todos os seus carros de guerra. Ele se levantou de noite e atacou os edomitas que o cercavam e os capitães dos carros de guerra; mas o povo de Jeorão fugiu para as suas tendas.
22 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Edɔmubɑ bɑ kɑ tii yinɑ Yudɑbɑn min di sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
22 Assim, Edom se rebelou para se livrar do poder de Judá até o dia de hoje. Na mesma época a cidade de Libna também se rebelou.
23 Ye Yorɑmu u kuɑn sukum mu yoruɑ Yudɑbɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
23 Quanto aos demais atos de Jeorão e a tudo o que ele fez, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
24 Yen biruwɑ Yorɑmu u kpunɑ u ɡu. Mɑ bɑ nùn sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ Dɑfidin wuuɔ. Mɑ win bii Akɑsiɑ u ɡɔnɑ kɔsire kuɑ.
24 Jeorão morreu e foi sepultado nos túmulos de seus pais, na Cidade de Davi. E Acazias, filho de Jeorão, reinou em seu lugar.
25 Yorɑmu, Akɑbun bii, wi u sɑ̃ɑ Isirelibɑn sinɑ boko, win bɑndun wɔ̃ɔ wɔkurɑ yiruse sɔɔrɑ Akɑsiɑ Yorɑmun bii u bɑndu di Yudɑbɑn mi.
25 No décimo segundo ano do reinado de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, começou a reinar.
26 Akɑsiɑ u mɔwɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ yiru sɑɑ yè sɔɔ u bɑn te di. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ tiɑ bɑn te sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ. Win mɛron yĩsirɑ Atɑli Isirelibɑn sinɑ boko Omirin bii.
26 Acazias tinha vinte e dois anos de idade quando começou a reinar e reinou um ano em Jerusalém. A mãe dele, que era filha de Onri, rei de Israel, se chamava Atalia.
27 Adɑmɑ kɔ̃sɑ u kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ nɡe mɛ Akɑbun bweserɑ kuɑ, yèn sɔ̃ u Akɑbun debubu sue kurɔ.
27 Acazias andou no caminho da casa de Acabe e fez o que era mau aos olhos do Senhor , como os da casa de Acabe, porque era casado com uma filha dele.
28 Yerɑ wi kɑ Yorɑmu Akɑbun bii bɑ dɑ bɑ Hɑsɑɛli Sirin sinɑ boko tɑbu wɔri Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ. Mɑ Siriɡii be, bɑ Yorɑmu mɛɛrɑ kuɑ.
28 Acazias foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote-Gileade, para guerrear contra Hazael, rei da Síria; e os sírios feriram Jorão.
29 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Yorɑmu u ɡɔsirɑ Yisirɛɛliɔ u kɑ win mɛɛrɑ yen tim ko. Yen biru Akɑsiɑ Yudɑbɑn sinɑ boko u nɑ mi, u kɑ nùn tɔbiri win mɛɛrɑ yen sɔ̃.
29 Então o rei Jorão voltou para Jezreel, para curar-se das feridas que os sírios lhe fizeram em Ramá, quando lutou contra Hazael, rei da Síria. E Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, foi a Jezreel para visitar Jorão, filho de Acabe, que estava doente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.