2 Reis 8

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sɔ̃ɔ teeru Elisee u kurɔ wìn bii u rɑɑ seeyɑ ɡɔrin di mi, sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i seewo wunɛ kɑ wunɛn yɛnuɡibu i kpikiru su i dɑ mi i ko i kpĩ i n wɑ̃ɑ. Domi Yinni Gusunɔ u koo de ɡɔ̃ɔ bɑkɑru tu du tem mɛ sɔɔ, sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
1 Ora Eliseu havia falado àquela mulher cujo filho ele ressuscitara, dizendo: Levanta-te e vai, tu e a tua família, e peregrina onde puderes peregrinar; porque o Senhor chamou a fome, e ela virá sobre a terra por sete anos.
2 Mɑ kurɔ wi, u kuɑ nɡe mɛ Gusunɔn sɔmɔ wi, u ɡeruɑ. Bɑ seewɑ wi kɑ win yɛnuɡii be, bɑ kpikiru dɑ Filisitibɑn temɔ. Miyɑ bɑ sinɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye.
2 A mulher, pois, levantou-se e fez conforme a palavra do homem de Deus; foi com a sua família, e peregrinou na terra dos filisteus sete anos.
3 Wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yen biruwɑ kurɔ wi, u ɡɔsirɑmɑ win temɔ Isireliɔ. Mɑ u dɑ u sinɑ boko deemɑ u nùn win yɛnu kɑ win ɡbeɑ wesiɑ.
3 Mas ao cabo dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus, e saiu a clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras.
4 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔrɑ sinɑ boko u kɑ Eliseen bɔ̃ɔ Gehɑsi ɡɑri mɔ̀ u nùn bikiɑmɔ sɔm mɑɑmɑɑki ye Elisee u kuɑ.
4 Ora, o rei falava a Geazi, o moço do homem de Deus, dizendo: Conta-me, peço-te, todas as grandes obras que Eliseu tem feito.
5 Sɑnɑm mɛ Gehɑsi u sinɑ boko ɡɑri yi sɑɑriɑmmɛ nɡe mɛ Elisee u ɡoru seeyɑ ɡɔrin di, yerɑ kurɔ wìn bii u seeyɑ mi, u kurɑmɑ u nɑ sinɑ bokon mi u kɑ win yɛnu kɑ win ɡbeɑ bikiɑ u nùn wesiɑ. Mɑ Gehɑsi u nɛɛ, yinni, kurɔ wi wee, kɑ win bii wì Elisee u seeyɑ mi.
5 E sucedeu que, contando ele ao rei como Eliseu ressuscitara aquele que estava morto, eis que a mulher cujo filho ressuscitara veio clamar ao rei pela sua casa e pelas suas terras. Então disse Geazi: Ó rei meu senhor, esta é a mulher, e este o seu filho a quem Eliseu ressuscitou.
6 Yerɑ sinɑ boko u kurɔ wi Eliseen ɡɑri bikiɑ. Mɑ u nùn kpuro sɑɑriɑ. Yen biruwɑ sinɑ boko u win kiruku turo seeyɑ u nɛɛ, u doo u kurɔ win tem mwɑ, u nùn wesiɑ kɑ ye bɑ rɑɑ duurɑn ɑre kpuro sɑɑ mìn di u kɑ wuu yɑrɑ, sere n kɑ ɡirɑri dɔmɑ te.
6 O rei interrogou a mulher, e ela lhe contou o caso. Então o rei lhe designou um oficial, ao qual disse: Faze restituir-lhe tudo quanto era seu, e todas as rendas das terras desde o dia em que deixou o país até agora.
7 Yen biru Elisee u dɑ Dɑmɑsiɔ. N deemɑ Bɛni Hɑdɑdi Sirin sinɑ boko u bɑrɔ tɑ kpɑ̃. Yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u nɑ u wɑ̃ɑ wuu mini.
7 Depois veio Eliseu a Damasco. E estando Ben-Hadade, rei da Síria, doente, lho anunciaram, dizendo: O homem de Deus chegou aqui.
8 Yerɑ sinɑ boko wi, u Hɑsɑɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kɛ̃ru suo ɑ n nɛni, kpɑ ɑ dɑ Gusunɔn sɔmɔ win mi, ɑ nùn sɔ̃ ɑ nɛɛ, u mɑn Gusunɔ bikio nɑ̀ n kon bɛkurɑ nɛn bɑrɑ te nɑ bɑrɔ minin di.
8 Então o rei disse a Hazael: Toma um presente na tua mão, vai encontrar-te com o homem de Deus e por meio dele consulta ao Senhor, dizendo: Sararei eu desta doença?
9 Mɑ Hɑsɑɛli u dɑ Eliseen mi kɑ kɛ̃ɛ ni nu sɑ̃ɑ Dɑmɑsin ɡɑ̃ɑ ɡeenu, u nu yooyoosu weeru sɔbi. Ye u turɑ Eliseen mi, yerɑ u nɛɛ, wunɛn bɔ̃ɔ Sirin sinɑ boko Bɛni Hɑdɑdiwɑ u mɑn ɡɔrimɑ n be nun bikiɑ ù n koo bɛkurɑ win bɑrɑ te u bɑrɔ min di.
9 Foi, pois, Hazael encontrar-se com ele, e levou consigo um presente, a saber, quarenta camelos carregados de tudo o que havia de bom em Damasco. Ao chegar, apresentou-se a ele e disse: Teu filho Ben-Hadade, rei da Síria, enviou-me a ti para perguntar: sararei eu desta doença?
10 Mɑ Elisee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ nùn sɔ̃ mɑ u koo rɑɑ bɛkurɑ, ɑdɑmɑ wee tɛ̃ Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔsi mɑ u koo ɡbi.
10 Respondeu-lhe Eliseu: Vai e dize-lhe: Hás de sarar. Contudo o Senhor me mostrou que ele morrerá.
11 Yerɑ Elisee u Hɑsɑɛli mɛɛrɑ tii, mɑ u swĩi wɔri.
11 E olhou para Hazael, fitando nele os olhos até que este ficou confundido; e o homem de Deus chorou.
12 Hɑsɑɛli wi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ n kuɑ ɑ kɑ sumɔ, nɛn yinni.
12 Então disse Hazael: Por que meu senhor está chorando? E ele disse: Porque sei o mal que hás de fazer aos filhos de Israel: Porás fogo às suas fortalezas, matarás à espada os seus mancebos, despedaçarás os seus pequeninos e fenderás as suas mulheres grávidas.
13 Hɑsɑɛli u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, mɑn diyɑ kon dɑm bɑkɑm mɛnin bweseru wɑ n kɑ ɡɑ̃ɑ bɑkɑ ninin bweseru ko, nɛ wi nɑ ǹ sɑ̃ɑ ɡɑ̃ɑnu.
13 Ao que disse Hazael: Que é o teu servo, que não é mais do que um cão, para fazer tão grande coisa? Respondeu Eliseu: O Senhor mostrou-me que tu hás de ser rei da Síria.
14 Sɑɑ ye sɔɔrɑ u doonɑ Eliseen min di u dɑ u win yinni Bɛni Hɑdɑdi deemɑ. Yerɑ Bɛni Hɑdɑdi u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ Elisee u nun sɔ̃ɔwɑ.
14 Então apartou-se de Eliseu, e voltou ao seu senhor, o qual lhe perguntou: Que te disse Eliseu? Respondeu ele: Disse-me que certamente sararás.
15 Ye n kuɑ sisiru, yerɑ Hɑsɑɛli u bekuru kɑsu te tɑ sinum mɔ u wɑsɑ nimɔ mɑ u tu suɑ u kɑ sinɑ bokon wuswɑɑ wukiri. Mɑ u ɡu. Sɑɑ ye sɔɔrɑ Hɑsɑɛli u ɡɔnɑ kɔsire kuɑ.
15 Ao outro dia Hazael tomou um cobertor, molhou-o na água e o estendeu sobre o rosto do rei, de modo que este morreu. E Hazael reinou em seu lugar.
16 Akɑbu Isirelibɑn sinɑ bokon bii Yorɑmun bɑndun wɔ̃ɔ nɔɔbuse sɔɔrɑ, Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ bokon bii Yorɑmu u bɑndu di Yudɑɔ.
16 Ora, no ano quinto de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, Jeorão, filho de Jeosafá, rei de Judá, começou a reinar.
17 Yosɑfɑtin bii Yorɑmu wi, u mɔwɑ wɔ̃ɔ tɛnɑ kɑ yiru sɑnɑm mɛ u bɑn te di Yerusɑlɛmuɔ. U kuɑwɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ bɑn te sɔɔ.
17 Tinha trinta e dois anos quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém.
18 Mɑ u kɔ̃sɑ kuɑ Yinni Gusunɔn nɔni sɔɔ. U Isirelibɑn sinɑmbun yirɑ swĩi, nɡe mɛ Akɑbun bweserɑ kuɑ. Domi Akɑbun biiwɑ u sue kurɔ.
18 E andou no caminho dos reis de Israel, como também fizeram os da casa de Acabe, porque tinha por mulher a filha de Acabe; e fez o que era mau aos olhos do Senhor.
19 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u ǹ kĩ u Yudɑbɑn bweseru kpeerɑsiɑ win bɔ̃ɔ Dɑfidin sɔ̃. Domi u rɑɑ nùn nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ win bibun bweserɑ tɑ ko n wɑ̃ɑ bɑn te sɔɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
19 Todavia o Senhor não quis destruir a Judá, por causa de Davi, seu servo, porquanto lhe havia prometido que lhe daria uma lâmpada, a ele e a seus filhos, para sempre.
20 Yorɑmun wɑɑti ye sɔɔrɑ Edɔmubɑ bɑ Yudɑbɑ seesi. Mɑ bɑ ben tii sunɔ kuɑ.
20 Nos seus dias os edomitas se rebelaram contra o domínio de Judá, e constituíram um rei para si.
21 Sɔ̃ɔ teeru yerɑ Yorɑmu u seewɑ u dɑ Sɑiriɔ kɑ win tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe. Ye n kuɑ wɔ̃ku suunu, yerɑ u Edɔmu be wɔri be bɑ nùn tɑrusi mi, kɑ ben tɑbu sinɑmbu kɑ sere be bɑ tɑbu kɛkɛbɑ kpɑre. Adɑmɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ duki yɑkikirɑ, bɑ dɑ ben yɛnusɔ.
21 Pelo que Jeorão passou a Zair, com todos os seus carros; e ele se levantou de noite, com os chefes dos carros, e feriu os edomitas que o haviam cercado; mas o povo fugiu para as suas tendas.
22 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Edɔmubɑ bɑ kɑ tii yinɑ Yudɑbɑn min di sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
22 Assim os edomitas ficaram rebelados contra o domínio de Judá até o dia de hoje. Também Libna se rebelou nesse mesmo tempo.
23 Ye Yorɑmu u kuɑn sukum mu yoruɑ Yudɑbɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
23 O restante dos atos de Jeorão, e tudo quanto fez, porventura não estão escritos no livro das crônicas de Judá?
24 Yen biruwɑ Yorɑmu u kpunɑ u ɡu. Mɑ bɑ nùn sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ Dɑfidin wuuɔ. Mɑ win bii Akɑsiɑ u ɡɔnɑ kɔsire kuɑ.
24 Jeorão dormiu com seus pais, e foi sepultado junto a eles na cidade de Davi. E Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
25 Yorɑmu, Akɑbun bii, wi u sɑ̃ɑ Isirelibɑn sinɑ boko, win bɑndun wɔ̃ɔ wɔkurɑ yiruse sɔɔrɑ Akɑsiɑ Yorɑmun bii u bɑndu di Yudɑbɑn mi.
25 No ano doze de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, começou a reinar Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá.
26 Akɑsiɑ u mɔwɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ yiru sɑɑ yè sɔɔ u bɑn te di. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ tiɑ bɑn te sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ. Win mɛron yĩsirɑ Atɑli Isirelibɑn sinɑ boko Omirin bii.
26 Acazias tinha vinte e dois anos quando começou a reinar, e reinou um ano em Jerusalém. O nome de sua mãe era Atalia; era neta de Onri, rei de Israel.
27 Adɑmɑ kɔ̃sɑ u kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ nɡe mɛ Akɑbun bweserɑ kuɑ, yèn sɔ̃ u Akɑbun debubu sue kurɔ.
27 Ele andou no caminho da casa de Acabe, e fez o que era mau aos olhos do Senhor, como a casa de Acabe, porque era genro de Acabe.
28 Yerɑ wi kɑ Yorɑmu Akɑbun bii bɑ dɑ bɑ Hɑsɑɛli Sirin sinɑ boko tɑbu wɔri Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ. Mɑ Siriɡii be, bɑ Yorɑmu mɛɛrɑ kuɑ.
28 Ora, ele foi com Jorão, filho de Acabe, a Ramote-Gileade, a pelejar contra Hazael, rei da Síria; e os sírios feriram a Jorão.
29 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Yorɑmu u ɡɔsirɑ Yisirɛɛliɔ u kɑ win mɛɛrɑ yen tim ko. Yen biru Akɑsiɑ Yudɑbɑn sinɑ boko u nɑ mi, u kɑ nùn tɔbiri win mɛɛrɑ yen sɔ̃.
29 Então voltou o rei Jorão para se curar em Jizreel das feridas que os sírios lhe fizeram em Ramá, quando pelejou contra Hazael, rei da Síria; e desceu Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, para ver Jorão, filho de Acabe, em Jizreel, porquanto estava doente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.