2 Reis 6

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gusunɔn sɔmɔn bwɑ̃ɑ be bɑ wɑ̃ɑ Eliseen mi, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee mi sɑ wɑ̃ɑ mini, min bɑtumɑ kun sun turɑ.
1 Os filhos dos profetas disseram a Eliseu: Vê: o lugar em que moramos contigo tornou-se estreito demais para nós.
2 Yen sɔ̃, ɑ de su dɑ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Yuudɛniɔ bɛsɛn bɑɑwure u dɑ̃ɑ ɡɔɔnu kɑsumɑ. Kpɑ su kɑ wɑ̃ɑ yee kpɑɑru ko. U bu wisɑ u nɛɛ, i doo.
2 Vamos até o Jordão, tomemos dali cada um de nós uma viga, e construamos ali uma sala em que habitemos. Ide, respondeu-lhes ele.
3 Mɑ ben turo u nɛɛ, ɑ de su dɑ kɑ wunɛn tii sɑnnu.
3 Mas vem também tu com os teus servos, ajuntou um deles. Eu irei, disse ele.
4 Mɑ bɑ dɑ sɑnnu. Ye bɑ Yuudɛni turɑ yerɑ bɑ dɑ̃ɑ kĩinu wɔri.
4 E partiu com eles. Chegados ao Jordão, puseram-se a cortar madeira.
5 Sɑɑ ye ben turo u dɑ̃ru ɡɑru burɑmɔ, yerɑ win ɡbɑ̃ɑ wɔɔrɑ yɑ wɔri nim bweru sɔɔ. Mɑ u Elisee nɔɔɡiru sue u nɛɛ, nɛn yinni, nɑ ɡbɑ̃ɑ ye bɔkurɑmɑwɑ.
5 Ora, estando um deles a cortar uma árvore, eis que o seu machado caiu na água. Ah, meu senhor!, exclamou ele. Porque o machado era emprestado.
6 Yerɑ Elisee u nɛɛ, deedeeru mɑnɑ yɑ wɔri.
6 Onde caiu ele?, perguntou o homem de Deus. Ele mostrou-lhe o lugar. Eliseu cortou um pedaço de madeira, jogou-o na água, e o machado veio à tona.
7 Elisee u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ye suo.
7 Tira-o, disse ele. O homem estendeu a mão e tomou-o.
8 Sɑnɑm mɛ Sirin sinɑ boko u kɑ Isirelibɑ tɑbu mɔ̀, yerɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ mi u koo win sɑnsɑni ɡirɑ.
8 O rei da Síria, que estava em guerra contra Israel, teve conselho com os seus servos e disse-lhes: Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Adɑmɑ Elisee u Isirelibɑn sinɑ boko ɡɔriɑ u nɛɛ, u tii lɑɑkɑri ko, u ku rɑɑ de yɑm kɑsɑ. Domi Siriɡibu bɑ wɑ̃ɑ mi.
9 Mandou então o homem de Deus dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passar por tal lugar, porque os sírios estão ali.
10 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u ɡɔrɑ yɑm mi Elisee u nùn yĩreru kuɑ mi, bu kɑ mu ɡiɑ kpɑ bɑ n mu kɔ̃su.
10 O rei de Israel mandou homens ao lugar indicado pelo homem de Deus em sua mensagem. E o rei acautelou-se não apenas uma ou duas vezes.
11 Yerɑ Sirin sinɑ bokon bwɛ̃rɑ kun kpunɛ ɡɑri yin sɔ̃. Mɑ u win tɑbu kowobu mɛnnɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i mɑn sɔ̃ɔwɔ wi u sɑ̃ɑ Isirelibɑn tɔnu bɛsɛn suunu sɔɔ.
11 O rei da Síria, alvoroçado por causa disso, chamou seus servos e disse-lhes: Não me descobrireis quem dos nossos nos traiu junto do rei de Israel?
12 Mɑ win tɑbu kowo ben turo u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn yinni, ɡoo sɑri bɛsɛn suunu sɔɔ wi u sɑ̃ɑ Isireli. Gusunɔn sɔmɔ Elisee wi u wɑ̃ɑ Isireliɔ, wiyɑ u rɑ kɑ wunɛn ɡɑri yi ɑ ɡerumɔ wunɛn dii sɔɔwɔ de u Isirelibɑn sinɑ boko sɔ̃.
12 Não foi ninguém, ó rei, meu senhor, respondeu um deles; é o profeta Eliseu quem conta ao rei de Israel os planos que fazes em teu quarto de dormir.
13 Yerɑ sinɑ boko u nɛɛ, i doo i kɑsu mi u wɑ̃ɑ kpɑ n ɡɔri bu nùn mwɑɑmɑ.
13 Ide, disse o rei, e vede onde ele está, para que eu o mande prender. Disseram ao rei: Ele está agora em Dotã.
14 Mɑ bɑ mɑɑsɔbu ɡɔrɑ kɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe kɑ tɑbu durɔbu dɑbi dɑbinu, bɑ nɑ bɑ wuu ɡe tɑrusi wɔ̃kuru.
14 O rei enviou ali cavalos, carros e uma companhia importante; chegaram de noite e cercaram o lugar.
15 Ye Eliseen sɔm kowo ɑluwɑɑsi u seewɑ buru buru yellu u yɑriɔ, yerɑ u wɑ wee, tɑbu durɔbu bɑ wuu ɡe tɑrusi kɑ dumi kɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe. Mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, wee! Nɛn yinni, ɑmɔnɑ sɑ ko koosinɑ.
15 Na manhã seguinte, o homem de Deus, saindo fora, viu o exército que cercava a cidade com cavalos e carros. Seu servo disse-lhe: Ai, meu senhor! Que vamos fazer agora?
16 Elisee u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko, domi be bɑ kɑ sun wɑ̃ɑ bɑ dɑbi bɑ kere beɡibu.
16 Não temas, respondeu Eliseu; os que estão conosco são mais numerosos do que os que estão com eles.
17 Mɑ Elisee u Yinni Gusunɔ kɑnɑ u nɛɛ, ɑ nɛn ɑluwɑɑsi win nɔni wukio kpɑ u wɑ.
17 Orou Eliseu e disse: Senhor, abri-lhe os olhos, para que veja. O Senhor abriu os olhos do servo, e este viu o monte cheio de cavalos e carros de fogo ao redor de Eliseu.
18 Mɑ Siriɡii be, bɑ dɑ Eliseen mi. Yerɑ Elisee u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, ɑ bu wɔ̃koru kpɛ̃ɛyɔ.
18 {Entretanto, os sírios} desciam para ele, e Eliseu orou ao Senhor, dizendo: Feri de cegueira estes homens. E o Senhor, ouvindo a prece de Eliseu, feriu-os de cegueira.
19 Elisee u tɔn be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ swɑɑ ye mini, n ǹ mɑɑ wuu ɡe mini. I mɑn swĩimɑ kon kɑ bɛɛ dɑ wi i kɑsun mi.
19 Eliseu disse-lhes: Não é por aqui o caminho, nem é esta a cidade. Segui-me: vou conduzir-vos ao homem que buscais. E levou-os a Samaria.
20 Sɑɑ ye bɑ turɑ mi, Elisee u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, ɑ tɔn ben nɔni wukio kpɑ bu wɑ mi bɑ wɑ̃ɑ.
20 Tendo eles entrado em Samaria, Eliseu disse: Senhor, abri os olhos desses homens para que vejam. O Senhor abriu-lhes os olhos e eles viram que estavam em Samaria.
21 Ye Isirelibɑn sinɑ boko u bu wɑ, yerɑ u Elisee bikiɑ u nɛɛ, nɛn bɑɑbɑ n bu ɡoowo?
21 O rei de Israel, tendo-os visto, disse a Eliseu: Feri-los-ei, meu pai?
22 Elisee u nùn wisɑ u nɛɛ, be ɑ yoru mwɑɑmɑ tɑbu ɡberun di, ɑ rɑ bu ɡo ro? Ǹ n mɛn nɑ, ɑ beni dĩɑnu kɑ nim wɛ̃ɛyɔ bu di bu nɔ, kpɑ ɑ de bu ɡɔsirɑ ben yinnin mi.
22 Não, respondeu ele. Fere aos que capturares com tua espada e teu arco. A estes, porém, dá-lhes pão e água, para que restaurem as forças e voltem em seguida para junto de seu senhor.
23 Isirelibɑn sinɑ boko u derɑ bɑ bu dim bɑkɑm kuɑ. Mɑ bɑ di bɑ nɔrɑ. Yen biru u bu yɔ̃su bɑ doonɑ ben yinnin mi. Sɑɑ dɔmɑ ten di, Siriɡibu bɑ ku rɑ mɑɑ Isirelibɑ wɔrimɛ.
23 O rei mandou que se lhes servisse um grande banquete, e depois que acabaram de comer e beber, deixou-os em liberdade, e eles voltaram para o seu soberano. E a partir de então, os guerrilheiros sírios cessaram as suas incursões nas terras de Israel.
24 Ye n tɛ fiiko Bɛni Hɑdɑdi Sirin sinɑ boko, u win tɑbu kowobu kpuro mɛnnɑ bɑ dɑ bɑ Sɑmɑri tɑrusi.
24 Depois disso, Ben-Hadad, rei da Síria, mobilizou todo o seu exército e subiu para pôr cerco diante de Samaria.
25 Yerɑ n derɑ ɡɔ̃ɔrɑ duɑ Sɑmɑriɔ sere bɑ kɛtɛkun wiru dɔrɑmɔ sii ɡeesun ɡobi wɛnɛ mɑ bɑ totobɛrɛ bisun kilon bɔnu dɔrɑmɔ sii ɡeesun ɡobi wunɔbu (100).
25 A fome alastrou-se pela cidade e o cerco foi tão rude que uma cabeça de jumento valia oitenta siclos de prata, e a quarta parte de um cab de grãos, cinco siclos de prata.
26 Ye kurɔ ɡoo u Isirelibɑn sinɑ boko wɑ u sĩimɔ ɡbɑ̃rɑru wɔllɔ, yerɑ u nùn nɔɔɡiru sue u nɛɛ, ɑ mɑn fɑɑbɑ koowo nɛn yinni.
26 Um dia em que o rei circulava pela muralha, uma mulher gritou-lhe: Socorre-me, ó rei, meu senhor!
27 Mɑ sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, Gusunɔ ù kun nun fɑɑbɑ kue, nɛnɑ kon sere kpĩ n nun fɑɑbɑ ko? A wɑ nɑ dobi nɛniwɑ? Ǹ kun mɛ resɛm tɑmɑ ɑ wɑ nɑ nɛni?
27 O rei respondeu-lhe: Se o Senhor não te salva, com que te poderei eu socorrer? Porventura com a eira ou com o lagar?
28 U mɑɑ nùn bikiɑ u nɛɛ, nɡe mbɑ n nun mɔ̀.
28 E ajuntou: Que te aconteceu? Ela respondeu: Esta mulher, que aqui vês, disse-me: Dá-me o teu filho, para o comermos hoje; amanhã comeremos o meu.
29 Mɑ nɑ wurɑ nɑ nɛn bii yikuɑ sɑ temɑ. Sisiru, nɑ nɛɛ, u mɑɑ kɑ wiɡii wi nɑ su tem. Adɑmɑ u winyɑm beruɑ.
29 Cozemos então o meu filho e o comemos. No dia seguinte, quando eu lhe disse: Dá-me o teu filho, para que o comamos, ela o escondeu.
30 Sɑɑ ye sinɑ boko u kurɔ win ɡɑri nuɑ, yerɑ u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. N deemɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllɔwɑ u wɑ̃ɑ. Yerɑ tɔmbɑ wɑ wee, u sɑɑki sebuɑ.
30 Ouvindo o que lhe dizia a mulher, o rei rasgou as vestes; e como ia passando pela muralha, o povo viu que ele trazia um cilício sobre o corpo.
31 Mɑ sinɑ boko u ɡeruɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn kuɑ nɡe mɛ u kĩ, mɑ nɑ kun Elisee Sɑfɑtin biin wiru bure ɡisɔ.
31 Que Deus me trate com todo o rigor, se a cabeça de Eliseu, filho de Safat, lhe ficar ainda hoje sobre os ombros!
32 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, Elisee u sɔ̃ win yɛnuɔ wi kɑ Isirelibɑn ɡuro ɡuro be bɑ nùn berɑm nɑ. Mɑ sinɑ boko u win bɔ̃ɔ turo ɡɔrɑ Eliseen mi. Adɑmɑ bɔ̃ɔ wi, u sere turi mi, Elisee u ɡuro ɡuro be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɔn ɡowo wi, u sɔmɔ ɡɔrim wee u kɑ mɑn wiru burɑ. Yen sɔ̃, i n tii sɛ sɑɑ ye sɔmɔ wi, u koo tunumɑ. I kɑ nùn ɡɑmbo ye bɔrio tɔɔwɔ, i ku de u du. Domi win yinnin tii u nùn swĩi biruɔ.
32 Ora, Eliseu achava-se em sua casa, e os anciãos sentados com ele. O rei se fizera preceder por um emissário; mas, antes que este chegasse, Eliseu disse aos anciãos: Vede como este filho de bandido manda alguém para cortar-me a cabeça? Atenção! Quando chegar o emissário, fechai-lhe a porta e repeli-o. Mas não se ouve já o ruído dos passos de seu amo, que o segue?
33 U kɑ bu ɡɑri yi mɔ̀ u ǹ kpɑ, yerɑ sɔmɔ wi, u kurɑmɑ u dɑ Eliseen berɑ ɡiɑ. U nɛɛ, wɑhɑlɑ yeni yɑ weewɑ Yinni Gusunɔn min di, mbɑn sɔ̃nɑ ko nɑ n mɑɑ ɡɑ̃ɑnu yĩiyɔ win mi.
33 Não tinha ainda acabado de falar, quando o mensageiro se apresentou diante dele e disse-lhe: Quando um tão grande mal nos vem do Senhor, que poderei eu esperar ainda?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.