2 Reis 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Gusunɔn sɔmɔn bwɑ̃ɑ be bɑ wɑ̃ɑ Eliseen mi, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee mi sɑ wɑ̃ɑ mini, min bɑtumɑ kun sun turɑ.
1 Disseram os discípulos dos profetas a Eliseu: Eis que o lugar em que habitamos contigo é estreito demais para nós.
2 Yen sɔ̃, ɑ de su dɑ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Yuudɛniɔ bɛsɛn bɑɑwure u dɑ̃ɑ ɡɔɔnu kɑsumɑ. Kpɑ su kɑ wɑ̃ɑ yee kpɑɑru ko. U bu wisɑ u nɛɛ, i doo.
2 Vamos, pois, até ao Jordão, tomemos de lá, cada um de nós uma viga, e construamos um lugar em que habitemos. Respondeu ele: Ide.
3 Mɑ ben turo u nɛɛ, ɑ de su dɑ kɑ wunɛn tii sɑnnu.
3 Disse um: Serve-te de ires com os teus servos. Ele tornou: Eu irei.
4 Mɑ bɑ dɑ sɑnnu. Ye bɑ Yuudɛni turɑ yerɑ bɑ dɑ̃ɑ kĩinu wɔri.
4 E foi com eles. Chegados ao Jordão, cortaram madeira.
5 Sɑɑ ye ben turo u dɑ̃ru ɡɑru burɑmɔ, yerɑ win ɡbɑ̃ɑ wɔɔrɑ yɑ wɔri nim bweru sɔɔ. Mɑ u Elisee nɔɔɡiru sue u nɛɛ, nɛn yinni, nɑ ɡbɑ̃ɑ ye bɔkurɑmɑwɑ.
5 Sucedeu que, enquanto um deles derribava um tronco, o machado caiu na água; ele gritou e disse: Ai! Meu senhor! Porque era emprestado.
6 Yerɑ Elisee u nɛɛ, deedeeru mɑnɑ yɑ wɔri.
6 Perguntou o homem de Deus: Onde caiu? Mostrou-lhe ele o lugar. Então, Eliseu cortou um pau, e lançou-o ali, e fez flutuar o ferro,
7 Elisee u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ye suo.
7 e disse: Levanta-o. Estendeu ele a mão e o tomou.
8 Sɑnɑm mɛ Sirin sinɑ boko u kɑ Isirelibɑ tɑbu mɔ̀, yerɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ mi u koo win sɑnsɑni ɡirɑ.
8 O rei da Síria fez guerra a Israel e, em conselho com os seus oficiais, disse: Em tal e tal lugar, estará o meu acampamento.
9 Adɑmɑ Elisee u Isirelibɑn sinɑ boko ɡɔriɑ u nɛɛ, u tii lɑɑkɑri ko, u ku rɑɑ de yɑm kɑsɑ. Domi Siriɡibu bɑ wɑ̃ɑ mi.
9 Mas o homem de Deus mandou dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passares por tal lugar, porque os siros estão descendo para ali.
10 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u ɡɔrɑ yɑm mi Elisee u nùn yĩreru kuɑ mi, bu kɑ mu ɡiɑ kpɑ bɑ n mu kɔ̃su.
10 O rei de Israel enviou tropas ao lugar de que o homem de Deus lhe falara e de que o tinha avisado, e, assim, se salvou, não uma nem duas vezes.
11 Yerɑ Sirin sinɑ bokon bwɛ̃rɑ kun kpunɛ ɡɑri yin sɔ̃. Mɑ u win tɑbu kowobu mɛnnɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i mɑn sɔ̃ɔwɔ wi u sɑ̃ɑ Isirelibɑn tɔnu bɛsɛn suunu sɔɔ.
11 Então, tendo-se turbado com este incidente o coração do rei da Síria, chamou ele os seus servos e lhes disse: Não me fareis saber quem dos nossos é pelo rei de Israel?
12 Mɑ win tɑbu kowo ben turo u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn yinni, ɡoo sɑri bɛsɛn suunu sɔɔ wi u sɑ̃ɑ Isireli. Gusunɔn sɔmɔ Elisee wi u wɑ̃ɑ Isireliɔ, wiyɑ u rɑ kɑ wunɛn ɡɑri yi ɑ ɡerumɔ wunɛn dii sɔɔwɔ de u Isirelibɑn sinɑ boko sɔ̃.
12 Respondeu um dos seus servos: Ninguém, ó rei, meu senhor; mas o profeta Eliseu, que está em Israel, faz saber ao rei de Israel as palavras que falas na tua câmara de dormir.
13 Yerɑ sinɑ boko u nɛɛ, i doo i kɑsu mi u wɑ̃ɑ kpɑ n ɡɔri bu nùn mwɑɑmɑ.
13 Ele disse: Ide e vede onde ele está, para que eu mande prendê-lo. Foi-lhe dito: Eis que está em Dotã.
14 Mɑ bɑ mɑɑsɔbu ɡɔrɑ kɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe kɑ tɑbu durɔbu dɑbi dɑbinu, bɑ nɑ bɑ wuu ɡe tɑrusi wɔ̃kuru.
14 Então, enviou para lá cavalos, carros e fortes tropas; chegaram de noite e cercaram a cidade.
15 Ye Eliseen sɔm kowo ɑluwɑɑsi u seewɑ buru buru yellu u yɑriɔ, yerɑ u wɑ wee, tɑbu durɔbu bɑ wuu ɡe tɑrusi kɑ dumi kɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe. Mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, wee! Nɛn yinni, ɑmɔnɑ sɑ ko koosinɑ.
15 Tendo-se levantado muito cedo o moço do homem de Deus e saído, eis que tropas, cavalos e carros haviam cercado a cidade; então, o seu moço lhe disse: Ai! Meu senhor! Que faremos?
16 Elisee u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko, domi be bɑ kɑ sun wɑ̃ɑ bɑ dɑbi bɑ kere beɡibu.
16 Ele respondeu: Não temas, porque mais são os que estão conosco do que os que estão com eles.
17 Mɑ Elisee u Yinni Gusunɔ kɑnɑ u nɛɛ, ɑ nɛn ɑluwɑɑsi win nɔni wukio kpɑ u wɑ.
17 Orou Eliseu e disse: Senhor , peço-te que lhe abras os olhos para que veja. O Senhor abriu os olhos do moço, e ele viu que o monte estava cheio de cavalos e carros de fogo, em redor de Eliseu.
18 Mɑ Siriɡii be, bɑ dɑ Eliseen mi. Yerɑ Elisee u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, ɑ bu wɔ̃koru kpɛ̃ɛyɔ.
18 E, como desceram contra ele, orou Eliseu ao Senhor e disse: Fere, peço-te, esta gente de cegueira. Feriu-a de cegueira, conforme a palavra de Eliseu.
19 Elisee u tɔn be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ swɑɑ ye mini, n ǹ mɑɑ wuu ɡe mini. I mɑn swĩimɑ kon kɑ bɛɛ dɑ wi i kɑsun mi.
19 Então, Eliseu lhes disse: Não é este o caminho, nem esta a cidade; segui-me, e guiar-vos-ei ao homem que buscais. E os guiou a Samaria.
20 Sɑɑ ye bɑ turɑ mi, Elisee u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, ɑ tɔn ben nɔni wukio kpɑ bu wɑ mi bɑ wɑ̃ɑ.
20 Tendo eles chegado a Samaria, disse Eliseu: Ó Senhor , abre os olhos destes homens para que vejam. Abriu-lhes o Senhor os olhos, e viram; e eis que estavam no meio de Samaria.
21 Ye Isirelibɑn sinɑ boko u bu wɑ, yerɑ u Elisee bikiɑ u nɛɛ, nɛn bɑɑbɑ n bu ɡoowo?
21 Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: Feri-los-ei, feri-los-ei, meu pai?
22 Elisee u nùn wisɑ u nɛɛ, be ɑ yoru mwɑɑmɑ tɑbu ɡberun di, ɑ rɑ bu ɡo ro? Ǹ n mɛn nɑ, ɑ beni dĩɑnu kɑ nim wɛ̃ɛyɔ bu di bu nɔ, kpɑ ɑ de bu ɡɔsirɑ ben yinnin mi.
22 Respondeu ele: Não os ferirás; fere aqueles que fizeres prisioneiros com a tua espada e o teu arco. Porém a estes, manda pôr-lhes diante pão e água, para que comam, e bebam, e tornem a seu senhor.
23 Isirelibɑn sinɑ boko u derɑ bɑ bu dim bɑkɑm kuɑ. Mɑ bɑ di bɑ nɔrɑ. Yen biru u bu yɔ̃su bɑ doonɑ ben yinnin mi. Sɑɑ dɔmɑ ten di, Siriɡibu bɑ ku rɑ mɑɑ Isirelibɑ wɔrimɛ.
23 Ofereceu-lhes o rei grande banquete, e comeram e beberam; despediu-os, e foram para seu senhor; e da parte da Síria não houve mais investidas na terra de Israel.
24 Ye n tɛ fiiko Bɛni Hɑdɑdi Sirin sinɑ boko, u win tɑbu kowobu kpuro mɛnnɑ bɑ dɑ bɑ Sɑmɑri tɑrusi.
24 Depois disto, ajuntou Ben-Hadade, rei da Síria, todo o seu exército, subiu e sitiou a Samaria.
25 Yerɑ n derɑ ɡɔ̃ɔrɑ duɑ Sɑmɑriɔ sere bɑ kɛtɛkun wiru dɔrɑmɔ sii ɡeesun ɡobi wɛnɛ mɑ bɑ totobɛrɛ bisun kilon bɔnu dɔrɑmɔ sii ɡeesun ɡobi wunɔbu (100).
25 Houve grande fome em Samaria; eis que a sitiaram, a ponto de se vender a cabeça de um jumento por oitenta siclos de prata e um pouco de esterco de pombas por cinco siclos de prata.
26 Ye kurɔ ɡoo u Isirelibɑn sinɑ boko wɑ u sĩimɔ ɡbɑ̃rɑru wɔllɔ, yerɑ u nùn nɔɔɡiru sue u nɛɛ, ɑ mɑn fɑɑbɑ koowo nɛn yinni.
26 Passando o rei de Israel pelo muro, gritou-lhe uma mulher: Acode-me, ó rei, meu senhor!
27 Mɑ sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, Gusunɔ ù kun nun fɑɑbɑ kue, nɛnɑ kon sere kpĩ n nun fɑɑbɑ ko? A wɑ nɑ dobi nɛniwɑ? Ǹ kun mɛ resɛm tɑmɑ ɑ wɑ nɑ nɛni?
27 Ele lhe disse: Se o Senhor te não acode, donde te acudirei eu? Da eira ou do lagar?
28 U mɑɑ nùn bikiɑ u nɛɛ, nɡe mbɑ n nun mɔ̀.
28 Perguntou-lhe o rei: Que tens? Respondeu ela: Esta mulher me disse: Dá teu filho, para que, hoje, o comamos e, amanhã, comeremos o meu.
29 Mɑ nɑ wurɑ nɑ nɛn bii yikuɑ sɑ temɑ. Sisiru, nɑ nɛɛ, u mɑɑ kɑ wiɡii wi nɑ su tem. Adɑmɑ u winyɑm beruɑ.
29 Cozemos, pois, o meu filho e o comemos; mas, dizendo-lhe eu ao outro dia: Dá o teu filho, para que o comamos, ela o escondeu.
30 Sɑɑ ye sinɑ boko u kurɔ win ɡɑri nuɑ, yerɑ u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. N deemɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllɔwɑ u wɑ̃ɑ. Yerɑ tɔmbɑ wɑ wee, u sɑɑki sebuɑ.
30 Tendo o rei ouvido as palavras da mulher, rasgou as suas vestes, quando passava pelo muro; o povo olhou e viu que trazia pano de saco por dentro, sobre a pele.
31 Mɑ sinɑ boko u ɡeruɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn kuɑ nɡe mɛ u kĩ, mɑ nɑ kun Elisee Sɑfɑtin biin wiru bure ɡisɔ.
31 Disse o rei: Assim me faça Deus o que bem lhe aprouver se a cabeça de Eliseu, filho de Safate, lhe ficar, hoje, sobre os ombros.
32 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, Elisee u sɔ̃ win yɛnuɔ wi kɑ Isirelibɑn ɡuro ɡuro be bɑ nùn berɑm nɑ. Mɑ sinɑ boko u win bɔ̃ɔ turo ɡɔrɑ Eliseen mi. Adɑmɑ bɔ̃ɔ wi, u sere turi mi, Elisee u ɡuro ɡuro be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɔn ɡowo wi, u sɔmɔ ɡɔrim wee u kɑ mɑn wiru burɑ. Yen sɔ̃, i n tii sɛ sɑɑ ye sɔmɔ wi, u koo tunumɑ. I kɑ nùn ɡɑmbo ye bɔrio tɔɔwɔ, i ku de u du. Domi win yinnin tii u nùn swĩi biruɔ.
32 Estava, porém, Eliseu sentado em sua casa, juntamente com os anciãos. Enviou o rei um homem de diante de si; mas, antes que o mensageiro chegasse a Eliseu, disse este aos anciãos: Vedes como o filho do homicida mandou tirar-me a cabeça? Olhai, quando vier o mensageiro, fechai-lhe a porta e empurrai-o com ela; porventura, não vem após ele o ruído dos pés de seu senhor?
33 U kɑ bu ɡɑri yi mɔ̀ u ǹ kpɑ, yerɑ sɔmɔ wi, u kurɑmɑ u dɑ Eliseen berɑ ɡiɑ. U nɛɛ, wɑhɑlɑ yeni yɑ weewɑ Yinni Gusunɔn min di, mbɑn sɔ̃nɑ ko nɑ n mɑɑ ɡɑ̃ɑnu yĩiyɔ win mi.
33 Falava ele ainda com eles, quando lhe chegou o mensageiro; disse o rei: Eis que este mal vem do Senhor ; que mais, pois, esperaria eu do Senhor ?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.