2 Reis 6

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Gusunɔn sɔmɔn bwɑ̃ɑ be bɑ wɑ̃ɑ Eliseen mi, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee mi sɑ wɑ̃ɑ mini, min bɑtumɑ kun sun turɑ.
1 Os discípulos dos profetas disseram a Eliseu: — Eis que o lugar em que moramos com você é pequeno demais para nós.
2 Yen sɔ̃, ɑ de su dɑ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Yuudɛniɔ bɛsɛn bɑɑwure u dɑ̃ɑ ɡɔɔnu kɑsumɑ. Kpɑ su kɑ wɑ̃ɑ yee kpɑɑru ko. U bu wisɑ u nɛɛ, i doo.
2 Vamos até o Jordão, tomemos de lá cada um de nós uma viga e construamos um lugar para morar. Ele respondeu: — Vão.
3 Mɑ ben turo u nɛɛ, ɑ de su dɑ kɑ wunɛn tii sɑnnu.
3 Mas um deles disse: — Tenha a bondade de ir com estes seus servos. Eliseu disse: — Eu irei.
4 Mɑ bɑ dɑ sɑnnu. Ye bɑ Yuudɛni turɑ yerɑ bɑ dɑ̃ɑ kĩinu wɔri.
4 E foi com eles. Quando chegaram ao Jordão, cortaram madeira.
5 Sɑɑ ye ben turo u dɑ̃ru ɡɑru burɑmɔ, yerɑ win ɡbɑ̃ɑ wɔɔrɑ yɑ wɔri nim bweru sɔɔ. Mɑ u Elisee nɔɔɡiru sue u nɛɛ, nɛn yinni, nɑ ɡbɑ̃ɑ ye bɔkurɑmɑwɑ.
5 Aconteceu que, enquanto um deles derrubava um tronco, o machado caiu na água. Ele gritou: — Ai! Meu senhor! O machado era emprestado.
6 Yerɑ Elisee u nɛɛ, deedeeru mɑnɑ yɑ wɔri.
6 O homem de Deus perguntou: — Onde caiu? Ele mostrou-lhe o lugar. Então Eliseu cortou um galho, jogou-o na água naquele lugar, e fez o ferro flutuar.
7 Elisee u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ye suo.
7 Então disse: — Pegue-o. O homem estendeu a mão e o pegou.
8 Sɑnɑm mɛ Sirin sinɑ boko u kɑ Isirelibɑ tɑbu mɔ̀, yerɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ mi u koo win sɑnsɑni ɡirɑ.
8 O rei da Síria estava em guerra contra Israel. E, em conselho com os seus oficiais, disse: — Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Adɑmɑ Elisee u Isirelibɑn sinɑ boko ɡɔriɑ u nɛɛ, u tii lɑɑkɑri ko, u ku rɑɑ de yɑm kɑsɑ. Domi Siriɡibu bɑ wɑ̃ɑ mi.
9 Mas o homem de Deus mandou dizer ao rei de Israel: — Evite passar por tal lugar, porque os sírios estão descendo para ali.
10 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u ɡɔrɑ yɑm mi Elisee u nùn yĩreru kuɑ mi, bu kɑ mu ɡiɑ kpɑ bɑ n mu kɔ̃su.
10 O rei de Israel enviou tropas ao lugar de que o homem de Deus lhe havia falado e de que o tinha avisado, e, assim, se salvou mais do que uma ou duas vezes.
11 Yerɑ Sirin sinɑ bokon bwɛ̃rɑ kun kpunɛ ɡɑri yin sɔ̃. Mɑ u win tɑbu kowobu mɛnnɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i mɑn sɔ̃ɔwɔ wi u sɑ̃ɑ Isirelibɑn tɔnu bɛsɛn suunu sɔɔ.
11 O rei da Síria ficou angustiado com este incidente. Então chamou os seus servos e perguntou: — Vocês não vão me dizer quem dos nossos está do lado do rei de Israel?
12 Mɑ win tɑbu kowo ben turo u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn yinni, ɡoo sɑri bɛsɛn suunu sɔɔ wi u sɑ̃ɑ Isireli. Gusunɔn sɔmɔ Elisee wi u wɑ̃ɑ Isireliɔ, wiyɑ u rɑ kɑ wunɛn ɡɑri yi ɑ ɡerumɔ wunɛn dii sɔɔwɔ de u Isirelibɑn sinɑ boko sɔ̃.
12 Um dos servos respondeu: — Ninguém, ó rei, meu senhor. Mas o profeta Eliseu, que está em Israel, conta ao rei de Israel as palavras que o senhor fala no seu quarto de dormir.
13 Yerɑ sinɑ boko u nɛɛ, i doo i kɑsu mi u wɑ̃ɑ kpɑ n ɡɔri bu nùn mwɑɑmɑ.
13 Então o rei disse: — Vão e descubram onde ele está, para que eu mande prendê-lo. E contaram ao rei: — Eis que ele está em Dotã.
14 Mɑ bɑ mɑɑsɔbu ɡɔrɑ kɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe kɑ tɑbu durɔbu dɑbi dɑbinu, bɑ nɑ bɑ wuu ɡe tɑrusi wɔ̃kuru.
14 Então o rei enviou para lá cavalos, carros de guerra e um grande exército. Eles chegaram de noite e cercaram a cidade.
15 Ye Eliseen sɔm kowo ɑluwɑɑsi u seewɑ buru buru yellu u yɑriɔ, yerɑ u wɑ wee, tɑbu durɔbu bɑ wuu ɡe tɑrusi kɑ dumi kɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe. Mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, wee! Nɛn yinni, ɑmɔnɑ sɑ ko koosinɑ.
15 O servo do homem de Deus levantou-se bem cedo e, ao sair, eis que tropas, cavalos e carros de guerra haviam cercado a cidade. Então o moço disse a Eliseu: — Ai, meu senhor! Que faremos?
16 Elisee u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko, domi be bɑ kɑ sun wɑ̃ɑ bɑ dɑbi bɑ kere beɡibu.
16 Ele respondeu: — Não tenha medo, porque são mais os que estão conosco do que os que estão com eles.
17 Mɑ Elisee u Yinni Gusunɔ kɑnɑ u nɛɛ, ɑ nɛn ɑluwɑɑsi win nɔni wukio kpɑ u wɑ.
17 E Eliseu orou e disse: — O
18 Mɑ Siriɡii be, bɑ dɑ Eliseen mi. Yerɑ Elisee u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, ɑ bu wɔ̃koru kpɛ̃ɛyɔ.
18 E, quando os sírios desceram contra ele, Eliseu orou ao Senhor e disse: — Peço-te que firas esta gente de cegueira. E ele os feriu de cegueira, conforme a palavra de Eliseu.
19 Elisee u tɔn be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ swɑɑ ye mini, n ǹ mɑɑ wuu ɡe mini. I mɑn swĩimɑ kon kɑ bɛɛ dɑ wi i kɑsun mi.
19 Então Eliseu lhes disse: — Não é este o caminho, nem esta a cidade; sigam-me, e eu os guiarei ao homem que vocês estão procurando. E os guiou à cidade de Samaria.
20 Sɑɑ ye bɑ turɑ mi, Elisee u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, ɑ tɔn ben nɔni wukio kpɑ bu wɑ mi bɑ wɑ̃ɑ.
20 Quando eles chegaram a Samaria, Eliseu disse: — Ó E o
21 Ye Isirelibɑn sinɑ boko u bu wɑ, yerɑ u Elisee bikiɑ u nɛɛ, nɛn bɑɑbɑ n bu ɡoowo?
21 Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: — Meu pai, devo matá-los? Devo matá-los?
22 Elisee u nùn wisɑ u nɛɛ, be ɑ yoru mwɑɑmɑ tɑbu ɡberun di, ɑ rɑ bu ɡo ro? Ǹ n mɛn nɑ, ɑ beni dĩɑnu kɑ nim wɛ̃ɛyɔ bu di bu nɔ, kpɑ ɑ de bu ɡɔsirɑ ben yinnin mi.
22 Ele respondeu: — Não os mate! Você mataria aqueles que fizesse prisioneiros com a sua espada e o seu arco? Ordena que lhes deem pão e água, para que comam, bebam e voltem para o seu senhor.
23 Isirelibɑn sinɑ boko u derɑ bɑ bu dim bɑkɑm kuɑ. Mɑ bɑ di bɑ nɔrɑ. Yen biru u bu yɔ̃su bɑ doonɑ ben yinnin mi. Sɑɑ dɔmɑ ten di, Siriɡibu bɑ ku rɑ mɑɑ Isirelibɑ wɔrimɛ.
23 Então o rei ofereceu-lhes um grande banquete, e comeram e beberam. Ele os despediu e eles voltaram para o seu senhor. E da parte da Síria não houve mais investidas na terra de Israel.
24 Ye n tɛ fiiko Bɛni Hɑdɑdi Sirin sinɑ boko, u win tɑbu kowobu kpuro mɛnnɑ bɑ dɑ bɑ Sɑmɑri tɑrusi.
24 Depois disto, Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército, foi e sitiou a cidade de Samaria.
25 Yerɑ n derɑ ɡɔ̃ɔrɑ duɑ Sɑmɑriɔ sere bɑ kɛtɛkun wiru dɔrɑmɔ sii ɡeesun ɡobi wɛnɛ mɑ bɑ totobɛrɛ bisun kilon bɔnu dɔrɑmɔ sii ɡeesun ɡobi wunɔbu (100).
25 Houve grande fome em Samaria. Eis que a sitiaram, a ponto de se vender a cabeça de um jumento por oitenta moedas de prata e um pouco de esterco de pomba por cinco moedas de prata.
26 Ye kurɔ ɡoo u Isirelibɑn sinɑ boko wɑ u sĩimɔ ɡbɑ̃rɑru wɔllɔ, yerɑ u nùn nɔɔɡiru sue u nɛɛ, ɑ mɑn fɑɑbɑ koowo nɛn yinni.
26 Quando o rei de Israel vinha passando, andando sobre a muralha, uma mulher gritou: — Ajude-me, ó rei, meu senhor!
27 Mɑ sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, Gusunɔ ù kun nun fɑɑbɑ kue, nɛnɑ kon sere kpĩ n nun fɑɑbɑ ko? A wɑ nɑ dobi nɛniwɑ? Ǹ kun mɛ resɛm tɑmɑ ɑ wɑ nɑ nɛni?
27 Ele respondeu: Se o
28 U mɑɑ nùn bikiɑ u nɛɛ, nɡe mbɑ n nun mɔ̀.
28 E o rei acrescentou: — Qual é o seu problema? Ela respondeu: — Esta mulher me disse: “Dê o seu filho, para que hoje o comamos, e amanhã comeremos o meu.”
29 Mɑ nɑ wurɑ nɑ nɛn bii yikuɑ sɑ temɑ. Sisiru, nɑ nɛɛ, u mɑɑ kɑ wiɡii wi nɑ su tem. Adɑmɑ u winyɑm beruɑ.
29 Assim, cozinhamos o meu filho e o comemos. Mas no outro dia, quando eu disse a ela: “Dê o seu filho, para que o comamos”, ela o escondeu.
30 Sɑɑ ye sinɑ boko u kurɔ win ɡɑri nuɑ, yerɑ u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. N deemɑ ɡbɑ̃rɑru wɔllɔwɑ u wɑ̃ɑ. Yerɑ tɔmbɑ wɑ wee, u sɑɑki sebuɑ.
30 Ao ouvir as palavras da mulher, o rei rasgou as suas roupas. Como ele estava andando sobre a muralha, o povo olhou e viu que, por baixo, sobre a pele, o rei estava usando pano de saco.
31 Mɑ sinɑ boko u ɡeruɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn kuɑ nɡe mɛ u kĩ, mɑ nɑ kun Elisee Sɑfɑtin biin wiru bure ɡisɔ.
31 Então o rei disse: — Que Deus me castigue se até o final do dia Eliseu, filho de Safate, ainda estiver com a cabeça sobre os ombros.
32 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, Elisee u sɔ̃ win yɛnuɔ wi kɑ Isirelibɑn ɡuro ɡuro be bɑ nùn berɑm nɑ. Mɑ sinɑ boko u win bɔ̃ɔ turo ɡɔrɑ Eliseen mi. Adɑmɑ bɔ̃ɔ wi, u sere turi mi, Elisee u ɡuro ɡuro be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɔn ɡowo wi, u sɔmɔ ɡɔrim wee u kɑ mɑn wiru burɑ. Yen sɔ̃, i n tii sɛ sɑɑ ye sɔmɔ wi, u koo tunumɑ. I kɑ nùn ɡɑmbo ye bɔrio tɔɔwɔ, i ku de u du. Domi win yinnin tii u nùn swĩi biruɔ.
32 Eliseu estava sentado em sua casa, juntamente com os anciãos. O rei enviou um homem à sua frente. Mas, antes que o mensageiro chegasse, Eliseu disse aos anciãos: — Vocês estão vendo como aquele filho de um assassino mandou alguém para cortar a minha cabeça? Quando o mensageiro vier, fechem a porta e empurrem-no com ela. Não é fato que logo depois dele se ouvirá o barulho dos passos de seu senhor?
33 U kɑ bu ɡɑri yi mɔ̀ u ǹ kpɑ, yerɑ sɔmɔ wi, u kurɑmɑ u dɑ Eliseen berɑ ɡiɑ. U nɛɛ, wɑhɑlɑ yeni yɑ weewɑ Yinni Gusunɔn min di, mbɑn sɔ̃nɑ ko nɑ n mɑɑ ɡɑ̃ɑnu yĩiyɔ win mi.
33 Enquanto Eliseu ainda falava com eles, chegou o rei, que disse: — Eis que este mal vem do

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.