2 Reis 5

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nɑmɑni u sɑ̃ɑwɑ Sirin sinɑ bokon tɑbu sunɔ, mɑ u sɑ̃ɑ tɔn boko bɛɛrɛɡii win yinnin nɔni sɔɔ. Domi win min diyɑ Yinni Gusunɔ u derɑ Siriɡibu bɑ nɑsɑrɑ wɑ. Adɑmɑ tɑbu durɔ wi, u bɑrɑ disiɡiru mɔ win wɑsi sɔɔ.
1 Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era grande homem diante do seu senhor e de muito conceito, porque por meio dele o Senhor tinha dado a vitória à Síria. Ele era herói de guerra, porém sofria de lepra.
2 N deemɑ Siriɡibu bɑ Isirelibɑn bii wɔndiɑ ɡoo mwɑɑmɑ sɑnɑm mɛ bɑ kɑ Isirelibɑ tɑbu kuɑ. Bii wiyɑ, u rɑ n wɑ̃ɑ Nɑmɑnin kurɔn mi.
2 Tropas saíram da Síria, e da terra de Israel levaram cativa uma menina, que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Sɔ̃ɔ teeru bii wi, u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni ù n dɑɑ dɑ Gusunɔn sɔmɔ wi u wɑ̃ɑ Sɑmɑriɔn mi u koo nùn bɛkiɑ.
3 Um dia a menina disse à sua senhora: — Quem dera o meu senhor estivesse na presença do profeta que está em Samaria; ele o curaria da sua lepra.
4 Ye Nɑmɑni u ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u seewɑ u dɑ u win yinni sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mɛni kɑ mɛniwɑ bii wɔndiɑ wi sɑ mwɑɑmɑ Isirelibɑn tem di u ɡeruɑ.
4 Então Naamã foi contar isso ao seu senhor, dizendo: — Assim e assim falou a jovem que é da terra de Israel.
5 Mɑ sinɑ boko wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ de ɑ dɑ Sɑmɑri mi, kpɑ n Isirelibɑn sinɑ boko tireru yoruɑ n nun wɛ̃.
5 O rei da Síria respondeu: — Vá! Eu enviarei uma carta ao rei de Israel. Então Naamã partiu e levou consigo trezentos e quarenta quilos de prata, setenta e dois quilos de ouro e dez mudas de roupa.
6 Ye u turɑ mi, yerɑ u tire te Isirelibɑn sinɑ boko wɛ̃. Ye tɑ ɡeruɑ wee. Sinɑ boko, tire teni tɑ̀ n wunɛn nɔmu duɑ, ɑ n yɛ̃ mɑ nɛnɑ nɑ nɛn tɑbu sunɔ Nɑmɑni suremɑ wunɛn mi, ɑ kɑ nùn win bɑrɑ disiɡiru bɛkiɑ.
6 Levou também ao rei de Israel a carta, que dizia: “Tão logo esta carta chegar a você, saiba que eu lhe enviei Naamã, meu servo, para que você o cure da sua lepra.”
7 Sɑɑ ye Isirelibɑn sinɑ boko u tire te ɡɑrɑ u kpɑ, yerɑ u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. U nɛɛ, nɑ rɑ ko Gusunɔ, wi u rɑ ɡo kpɑ u wure u wɑ̃ɑru wɛ̃? Mbɑn sɔ̃nɑ u mɑn durɔ wi suremɑ n nùn bɛkiɑ. Bɛɛn tii i mɛɛrio i ǹ wɑ mɑ u mɑn nɔɔ kɑsuwɑ?
7 Quando o rei de Israel acabou de ler a carta, rasgou as suas roupas em sinal de medo e disse: — Por acaso sou Deus, com poder de tirar a vida ou dá-la, para que este envie a mim um homem para eu curá-lo de sua lepra? Como vocês podem notar e ver, ele está procurando um pretexto contra mim.
8 Sɑɑ ye Elisee Gusunɔn sɔmɔ u nuɑ sinɑ boko u win tiin yɑberu kɑrɑnɑ yerɑ u nùn ɡɔriɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kuɑ mɛ. A de Nɑmɑni u nɑ nɛn mi, kpɑ u ɡiɑ mɑ Gusunɔn sɔmɔ u wɑ̃ɑ Isireliɔ.
8 Mas, quando Eliseu, homem de Deus, ouviu que o rei de Israel havia rasgado as suas roupas, mandou dizer ao rei: — Por que o senhor rasgou as suas roupas? Deixe-o vir a mim, e ele saberá que há profeta em Israel.
9 Mɑ Nɑmɑni u seewɑ u dɑ mi kɑ dumi kɑ win tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe. Mɑ u dɑ u yɔ̃rɑ Eliseen yɛnun kɔnnɔwɔ.
9 Então Naamã foi com os seus cavalos e os seus carros e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Yerɑ Elisee u sɔmɔ ɡɔrɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ Nɑmɑni sɔ̃ u doo u num nɔn nɔɔbɑ yiru Yuudɛnin dɑɑrun nim sɔɔ. Win wɑsi koo wurɑmɑ nɡe mɛ yi rɑɑ sɑ̃ɑ, kpɑ u dɛɛrɑ.
10 Eliseu lhe mandou um mensageiro, dizendo: — Vá e lave-se sete vezes no Jordão, e a sua carne será restaurada, e você ficará limpo.
11 Ye Nɑmɑni u yeni nuɑ, yerɑ u mɔru bɑrɑ mɑ u ɡɔsirɑ u doonɔ u mɔ̀, nɑ rɑɑ tɑmɑɑ u koo yɑrimɑwɑ u yɔ̃rɑ nɛn wuswɑɑɔ u Gusunɔ win Yinni kɑnɑ, kpɑ u win nɔmɑ sɑɑsi mi nɛn bɑrɑ te, tɑ wɑ̃ɑ u mɑn bɛkiɑ.
11 Mas Naamã ficou indignado e se foi, dizendo: — Eu pensava que ele certamente sairia para falar comigo, ficaria em pé, invocaria o nome do
12 Dɑmɑsin dɑɑ ni bɑ mɔ̀ Abɑnɑ kɑ Pɑripɑri, nin nim kun Isirelibɑn dɑɑrun nim burɑm kere? Nɑ ǹ kon dɑ n wobure mi kpɑ n dɛɛrɑ?
12 Por acaso não são Abana e Farfar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Será que eu não poderia me lavar neles e ficar limpo? Deu meia-volta e foi embora muito irritado.
13 Adɑmɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ nùn susi, mɑ bɑ nùn dɑm kɑ̃ bɑ nɛɛ, bɑɑbɑ, Gusunɔn sɔmɔ wi, ù n dɑɑ nun ɡɑ̃ɑnu bikiɑ ni nu sɛ̃, ɑ ǹ kɑɑ ko? Ǹ n mɛn nɑ, yerɑ kɑɑ kpɑnɑ ɑ dɑ ɑ wobure ɑ kɑ dɛɛrɑ?
13 Então os seus oficiais se aproximaram e lhe disseram: — Meu pai, se o profeta tivesse dito alguma coisa difícil, por acaso o senhor não faria? Muito mais agora que ele apenas disse: “Lave-se e você ficará limpo.”
14 Yerɑ u sɑrɑ u duɑ nim mɛ sɔɔ u numɑ nɔn nɔɔbɑ yiru nɡe mɛ Gusunɔn sɔmɔ wi, u rɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ. Mɑ win wɑsin ɡɔnɑ yɑ wɛ̃rɑ nɡe bii piibuɡiɑ mɑ u dɛɛrɑ.
14 Então Naamã desceu e mergulhou no Jordão sete vezes, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua pele se tornou como a pele de uma criança, e ficou limpo.
15 Yen biru u ɡɔsirɑmɑ Eliseen mi, kɑ win tɔn be bɑ nùn swĩi kpuro. Ye bɑ turɑ mi, yerɑ u yɔ̃rɑ Eliseen wuswɑɑɔ u nɛɛ, nɑ ɡiɑ tɛ̃, mɑ Yinni ɡoo sɑri tem kpuro sɔɔ mɑ n kun mɔ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni. Yen sɔ̃, ɑ suuru koowo ɑ nɛn kɛ̃ru mɔɔ.
15 Depois ele voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva. Veio, pôs-se diante dele e disse: — Eis que, agora, reconheço que em toda a terra não há Deus, a não ser em Israel. E agora, por favor, aceite um presente deste seu servo.
16 Mɑ Elisee u nùn wisɑ u nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔ wi nɑ sɑ̃ɑmɔn wɑ̃ɑru nɑ ǹ wunɛn kɛ̃ɛ te mwɑɑmɔ.
16 Porém ele respondeu: — Tão certo como vive o Naamã insistiu com ele para que aceitasse, mas ele recusou.
17 Yerɑ Nɑmɑni u nɛɛ, yinni, wee ɑ nɛn kɛ̃nu yinɑ. A de n tem sɔkɑ kɛtɛkunu yirun sɔmunun sɑkɑ n kɑ dɑ nɛn yɛnuɔ. Domi nɑ ǹ mɑɑ kĩ n yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu ǹ kun mɛ siɑrɑbuɡinu ko ɡɑ̃ɑnu ɡɑnun nuurɔ, mɑ n kun mɔ Yinni Gusunɔn mi.
17 Então Naamã disse: — Se você não quer, então peço que seja permitido a este seu servo levar duas mulas carregadas de terra; porque este seu servo nunca mais oferecerá holocausto nem sacrifício a outros deuses, a não ser ao
18 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u mɑn suuru kuɑ, nɑ̀ n nɛn yinni Sirin sunɔn nɔmɑ nɛnuɑ su kɑ dɑ bũu wi bɑ rɑ soku Rimɔɔn dirɔ, mɑ nɑ yiirɑ kɑ wi sɑnnu mi.
18 Mas que o Senhor Deus perdoe o seu servo uma coisa: quando meu senhor, o rei, entrar no templo de Rimom para ali adorar, e ele se encostar no meu braço, e eu também tiver de me encurvar no templo de Rimom, quando assim me prostrar no templo de Rimom, que o Senhor Deus perdoe este seu servo por isso.
19 Elisee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo kɑ bɔri yɛndu.
19 Eliseu lhe disse: — Vá em paz. Quando Naamã tinha se afastado certa distância,
20 yerɑ Gehɑsi Eliseen ɑluwɑɑsi wi, u bwisikɑ u nɛɛ, wee, nɛn yinni kun Nɑmɑni Siriɡii wi ɡɑ̃ɑnu mwɑɑri ni u kɑ nɑ sɔɔ. Yen sɔ̃, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru kon nùn nɑɑ ɡirɑwɑ kpɑ n nùn ɡɑ̃ɑnu mwɑɑri.
20 Geazi, o servo de Eliseu, homem de Deus, disse consigo: — Eis que meu senhor foi generoso demais com este sírio Naamã, recusando o que ele trazia. Mas, tão certo como vive o
21 Yerɑ Gehɑsi u Nɑmɑni nɑɑ ɡirɑ. Ye Nɑmɑni u nùn wɑ u bu nɑɑ ɡire biruɔ, yerɑ u yɔ̃ɔwɑ sɑɑ win tɑbu kɛkɛn di u surɑ, u nɑ u kɑ Gehɑsi yinnɑ. Mɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, n kɑ do mɛ?
21 Então Geazi correu atrás de Naamã. Quando Naamã viu que alguém vinha correndo atrás dele, saltou da carruagem para ir ao encontro dele. Então perguntou: — Está tudo bem?
22 Gehɑsi u nùn wisɑ u nɛɛ, n do ɡbɑ̃ɑ ɡbɑ̃ɑ. Nɛn yinniwɑ u mɑn ɡɔrimɑ. U nɛɛ, wee ye yɑ nùn deemɑ. Gusunɔn sɔmɔn bwɑ̃ɑbu yiru ɡɑbɑ nɑ sɑɑ Efɑrɑimun ɡuurun berɑn di. A be nùn sii ɡeesun kilo tɛnɑ kɑ yɑbe ɡeenu yiru wɛ̃ɛmɑ ben sɔ̃.
22 Ele respondeu: — Sim, tudo bem. Meu senhor me mandou dizer: “Eis que agora mesmo vieram da região montanhosa de Efraim dois jovens que fazem parte do grupo dos discípulos dos profetas. Por favor, dê-lhes trinta e quatro quilos de prata e duas mudas de roupa.”
23 Nɑmɑni u nùn kɔkurɑ u nɛɛ, ɑ yɑnde kilo wɑtɑ suo.
23 Naamã disse: — Tenha a bondade de levar sessenta e oito quilos. Insistiu com ele e amarrou sessenta e oito quilos de prata em dois sacos e duas mudas de roupa. Pôs isso sobre os ombros de dois dos seus servos, para que o levassem à frente de Geazi.
24 Ye bɑ turɑ ɡuuru mi Elisee u wɑ̃ɑ, yerɑ Gehɑsi u kɛ̃ɛ ni mwɑ sɑɑ tɔn ben min di u kɑ dɑ win dirɔ. Mɑ u derɑ bɑ ɡɔsirɑ bɑ doonɑ.
24 Quando ele chegou à colina, pegou os sacos que os servos traziam e os depositou na casa. Então despediu aqueles homens, que se foram.
25 Yen biru u dɑ u win yinni Elisee deemɑ. Mɑ Elisee u nùn bikiɑ u nɛɛ, Gehɑsi, mɑn diyɑ ɑ wee mɛ.
25 Ele, porém, entrou e se pôs diante de seu senhor. Eliseu perguntou: — De onde você vem, Geazi? Ele respondeu: — Este seu servo não foi a lugar nenhum.
26 Adɑmɑ Elisee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ tɑmɑɑ nɛn bwɛ̃rɑ kun kɑ nun wɑ̃ɑ mi, sɑɑ ye durɔ wi, u yɔ̃ɔwɑ u surɑ win tɑbu kɛkɛn di u kɑ nun yinnɑ? Sɑɑ yeni sɔɔrɑ kɑɑ sii ɡeesu mwɑ kpɑ ɑ kɑ yɑbenu kɑ olifin dɑ̃ɑ ɡbɑɑnu dwe, kɑ resɛm mɑrum kɑ yɑɑ sɑbenu kɑ sɔm kowobu?
26 Porém Eliseu disse: — Você acha que eu não estava com você em espírito quando aquele homem voltou da sua carruagem, para encontrar-se com você? Será que esta era a ocasião para você aceitar prata e aceitar roupas, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Tɛ̃, Nɑmɑnin bɑrɑ disiɡii te, tɑ koo wurɑ wunɛ kɑ wunɛn bweseru kpuro sɔɔ, sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
27 Portanto, a lepra de Naamã se pegará a você e à sua descendência para sempre. E Geazi saiu da presença de Eliseu já leproso, branco como a neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.