2 Reis 5
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Nɑmɑni u sɑ̃ɑwɑ Sirin sinɑ bokon tɑbu sunɔ, mɑ u sɑ̃ɑ tɔn boko bɛɛrɛɡii win yinnin nɔni sɔɔ. Domi win min diyɑ Yinni Gusunɔ u derɑ Siriɡibu bɑ nɑsɑrɑ wɑ. Adɑmɑ tɑbu durɔ wi, u bɑrɑ disiɡiru mɔ win wɑsi sɔɔ.
1 E Naamã, chefe do exército do rei da Síria, era um grande homem diante do seu senhor e de muito respeito; porque por ele o Senhor dera livramento aos siros; e era este varão homem valoroso, porém leproso.
2 N deemɑ Siriɡibu bɑ Isirelibɑn bii wɔndiɑ ɡoo mwɑɑmɑ sɑnɑm mɛ bɑ kɑ Isirelibɑ tɑbu kuɑ. Bii wiyɑ, u rɑ n wɑ̃ɑ Nɑmɑnin kurɔn mi.
2 E saíram tropas da Síria e da terra de Israel levaram presa uma menina, que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Sɔ̃ɔ teeru bii wi, u kurɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni ù n dɑɑ dɑ Gusunɔn sɔmɔ wi u wɑ̃ɑ Sɑmɑriɔn mi u koo nùn bɛkiɑ.
3 E disse esta à sua senhora: Tomara que o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samaria; ele o restauraria da sua lepra.
4 Ye Nɑmɑni u ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u seewɑ u dɑ u win yinni sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mɛni kɑ mɛniwɑ bii wɔndiɑ wi sɑ mwɑɑmɑ Isirelibɑn tem di u ɡeruɑ.
4 Então, entrou Naamã e o notificou a seu senhor, dizendo: Assim e assim falou a menina que é da terra de Israel.
5 Mɑ sinɑ boko wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ de ɑ dɑ Sɑmɑri mi, kpɑ n Isirelibɑn sinɑ boko tireru yoruɑ n nun wɛ̃.
5 Então, disse o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. E foi e tomou na sua mão dez talentos de prata, e seis mil siclos de ouro, e dez mudas de vestes.
6 Ye u turɑ mi, yerɑ u tire te Isirelibɑn sinɑ boko wɛ̃. Ye tɑ ɡeruɑ wee. Sinɑ boko, tire teni tɑ̀ n wunɛn nɔmu duɑ, ɑ n yɛ̃ mɑ nɛnɑ nɑ nɛn tɑbu sunɔ Nɑmɑni suremɑ wunɛn mi, ɑ kɑ nùn win bɑrɑ disiɡiru bɛkiɑ.
6 E levou a carta ao rei de Israel, dizendo: Logo, em chegando a ti esta carta, saibas que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o restaures da sua lepra.
7 Sɑɑ ye Isirelibɑn sinɑ boko u tire te ɡɑrɑ u kpɑ, yerɑ u win tiin yɑberu nɛnuɑ u kɑrɑnɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. U nɛɛ, nɑ rɑ ko Gusunɔ, wi u rɑ ɡo kpɑ u wure u wɑ̃ɑru wɛ̃? Mbɑn sɔ̃nɑ u mɑn durɔ wi suremɑ n nùn bɛkiɑ. Bɛɛn tii i mɛɛrio i ǹ wɑ mɑ u mɑn nɔɔ kɑsuwɑ?
7 E sucedeu que, lendo o rei de Israel a carta, rasgou as suas vestes e disse: Sou eu Deus, para matar e para vivificar, para que este envie a mim, para eu restaurar a um homem da sua lepra? Pelo que deveras notai, peço-vos, e vede que busca ocasião contra mim.
8 Sɑɑ ye Elisee Gusunɔn sɔmɔ u nuɑ sinɑ boko u win tiin yɑberu kɑrɑnɑ yerɑ u nùn ɡɔriɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kuɑ mɛ. A de Nɑmɑni u nɑ nɛn mi, kpɑ u ɡiɑ mɑ Gusunɔn sɔmɔ u wɑ̃ɑ Isireliɔ.
8 Sucedeu, porém, que, ouvindo Eliseu, homem de Deus, que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir a mim, e saberá que há profeta em Israel.
9 Mɑ Nɑmɑni u seewɑ u dɑ mi kɑ dumi kɑ win tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe. Mɑ u dɑ u yɔ̃rɑ Eliseen yɛnun kɔnnɔwɔ.
9 Veio, pois, Naamã com os seus cavalos e com o seu carro e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Yerɑ Elisee u sɔmɔ ɡɔrɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ Nɑmɑni sɔ̃ u doo u num nɔn nɔɔbɑ yiru Yuudɛnin dɑɑrun nim sɔɔ. Win wɑsi koo wurɑmɑ nɡe mɛ yi rɑɑ sɑ̃ɑ, kpɑ u dɛɛrɑ.
10 Então, Eliseu lhe mandou um mensageiro, dizendo: Vai, e lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne te tornará, e ficarás purificado.
11 Ye Nɑmɑni u yeni nuɑ, yerɑ u mɔru bɑrɑ mɑ u ɡɔsirɑ u doonɔ u mɔ̀, nɑ rɑɑ tɑmɑɑ u koo yɑrimɑwɑ u yɔ̃rɑ nɛn wuswɑɑɔ u Gusunɔ win Yinni kɑnɑ, kpɑ u win nɔmɑ sɑɑsi mi nɛn bɑrɑ te, tɑ wɑ̃ɑ u mɑn bɛkiɑ.
11 Porém Naamã muito se indignou e se foi, dizendo: Eis que eu dizia comigo: Certamente ele sairá, pôr-se-á em pé, e invocará o nome do Senhor , seu Deus, e passará a sua mão sobre o lugar, e restaurará o leproso.
12 Dɑmɑsin dɑɑ ni bɑ mɔ̀ Abɑnɑ kɑ Pɑripɑri, nin nim kun Isirelibɑn dɑɑrun nim burɑm kere? Nɑ ǹ kon dɑ n wobure mi kpɑ n dɛɛrɑ?
12 Não são, porventura, Abana e Farpar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não me poderia eu lavar neles e ficar purificado? E voltou-se e se foi com indignação.
13 Adɑmɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ nùn susi, mɑ bɑ nùn dɑm kɑ̃ bɑ nɛɛ, bɑɑbɑ, Gusunɔn sɔmɔ wi, ù n dɑɑ nun ɡɑ̃ɑnu bikiɑ ni nu sɛ̃, ɑ ǹ kɑɑ ko? Ǹ n mɛn nɑ, yerɑ kɑɑ kpɑnɑ ɑ dɑ ɑ wobure ɑ kɑ dɛɛrɑ?
13 Então, chegaram-se a ele os seus servos, e lhe falaram, e disseram: Meu pai, se o profeta te dissera alguma grande coisa, porventura, não a farias? Quanto mais, dizendo-te ele: Lava-te e ficarás purificado.
14 Yerɑ u sɑrɑ u duɑ nim mɛ sɔɔ u numɑ nɔn nɔɔbɑ yiru nɡe mɛ Gusunɔn sɔmɔ wi, u rɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ. Mɑ win wɑsin ɡɔnɑ yɑ wɛ̃rɑ nɡe bii piibuɡiɑ mɑ u dɛɛrɑ.
14 Então, desceu e mergulhou no Jordão sete vezes, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua carne tornou, como a carne de um menino, e ficou purificado.
15 Yen biru u ɡɔsirɑmɑ Eliseen mi, kɑ win tɔn be bɑ nùn swĩi kpuro. Ye bɑ turɑ mi, yerɑ u yɔ̃rɑ Eliseen wuswɑɑɔ u nɛɛ, nɑ ɡiɑ tɛ̃, mɑ Yinni ɡoo sɑri tem kpuro sɔɔ mɑ n kun mɔ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni. Yen sɔ̃, ɑ suuru koowo ɑ nɛn kɛ̃ru mɔɔ.
15 Então, voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva, e veio, e pôs-se diante dele, e disse: Eis que tenho conhecido que em toda a terra não há Deus, senão em Israel; agora, pois, te peço que tomes uma bênção do teu servo.
16 Mɑ Elisee u nùn wisɑ u nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔ wi nɑ sɑ̃ɑmɔn wɑ̃ɑru nɑ ǹ wunɛn kɛ̃ɛ te mwɑɑmɔ.
16 Porém ele disse: Vive o Senhor , em cuja presença estou, que a não tomarei. E instou com ele para que a tomasse, mas ele recusou.
17 Yerɑ Nɑmɑni u nɛɛ, yinni, wee ɑ nɛn kɛ̃nu yinɑ. A de n tem sɔkɑ kɛtɛkunu yirun sɔmunun sɑkɑ n kɑ dɑ nɛn yɛnuɔ. Domi nɑ ǹ mɑɑ kĩ n yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu ǹ kun mɛ siɑrɑbuɡinu ko ɡɑ̃ɑnu ɡɑnun nuurɔ, mɑ n kun mɔ Yinni Gusunɔn mi.
17 E disse Naamã: Seja assim; contudo, dê-se a este teu servo uma carga de terra de um jugo de mulas; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor .
18 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u mɑn suuru kuɑ, nɑ̀ n nɛn yinni Sirin sunɔn nɔmɑ nɛnuɑ su kɑ dɑ bũu wi bɑ rɑ soku Rimɔɔn dirɔ, mɑ nɑ yiirɑ kɑ wi sɑnnu mi.
18 Nisso, perdoe o Senhor a teu servo. Quando meu senhor entra na casa de Rimom, para ali adorar, e ele se encosta na minha mão, e eu também me tenha de encurvar na casa de Rimom; quando assim me encurvar na casa de Rimom, nisso, perdoe o Senhor a teu servo.
19 Elisee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo kɑ bɔri yɛndu.
19 E ele lhe disse: Vai em paz. E foi-se dele a uma pequena distância.
20 yerɑ Gehɑsi Eliseen ɑluwɑɑsi wi, u bwisikɑ u nɛɛ, wee, nɛn yinni kun Nɑmɑni Siriɡii wi ɡɑ̃ɑnu mwɑɑri ni u kɑ nɑ sɔɔ. Yen sɔ̃, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru kon nùn nɑɑ ɡirɑwɑ kpɑ n nùn ɡɑ̃ɑnu mwɑɑri.
20 Então, Geazi, moço de Eliseu, homem de Deus, disse: Eis que meu senhor impediu a este siro Naamã que da sua mão se desse alguma coisa do que trazia; porém, tão certo como vive o Senhor , que hei de correr atrás dele e tomar dele alguma coisa.
21 Yerɑ Gehɑsi u Nɑmɑni nɑɑ ɡirɑ. Ye Nɑmɑni u nùn wɑ u bu nɑɑ ɡire biruɔ, yerɑ u yɔ̃ɔwɑ sɑɑ win tɑbu kɛkɛn di u surɑ, u nɑ u kɑ Gehɑsi yinnɑ. Mɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, n kɑ do mɛ?
21 E foi Geazi em alcance de Naamã; e Naamã, vendo que corria atrás dele, saltou do carro a encontrá-lo e disse- lhe: Vai tudo bem?
22 Gehɑsi u nùn wisɑ u nɛɛ, n do ɡbɑ̃ɑ ɡbɑ̃ɑ. Nɛn yinniwɑ u mɑn ɡɔrimɑ. U nɛɛ, wee ye yɑ nùn deemɑ. Gusunɔn sɔmɔn bwɑ̃ɑbu yiru ɡɑbɑ nɑ sɑɑ Efɑrɑimun ɡuurun berɑn di. A be nùn sii ɡeesun kilo tɛnɑ kɑ yɑbe ɡeenu yiru wɛ̃ɛmɑ ben sɔ̃.
22 E ele disse: Tudo vai bem; meu senhor me mandou dizer: Eis que agora mesmo vieram a mim dois jovens dos filhos dos profetas da montanha de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas mudas de vestes.
23 Nɑmɑni u nùn kɔkurɑ u nɛɛ, ɑ yɑnde kilo wɑtɑ suo.
23 E disse Naamã: Sê servido tomar dois talentos. E instou com ele e amarrou dois talentos de prata em dois sacos, com duas mudas de vestes; e pô-las sobre dois dos seus moços, os quais os levaram diante dele.
24 Ye bɑ turɑ ɡuuru mi Elisee u wɑ̃ɑ, yerɑ Gehɑsi u kɛ̃ɛ ni mwɑ sɑɑ tɔn ben min di u kɑ dɑ win dirɔ. Mɑ u derɑ bɑ ɡɔsirɑ bɑ doonɑ.
24 E, chegando ele à altura, tomou-os das suas mãos e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, e foram-se.
25 Yen biru u dɑ u win yinni Elisee deemɑ. Mɑ Elisee u nùn bikiɑ u nɛɛ, Gehɑsi, mɑn diyɑ ɑ wee mɛ.
25 Então, ele entrou e pôs-se diante de seu senhor. E disse-lhe Eliseu: De onde vens, Geazi? E disse: Teu servo não foi nem a uma nem a outra parte.
26 Adɑmɑ Elisee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ tɑmɑɑ nɛn bwɛ̃rɑ kun kɑ nun wɑ̃ɑ mi, sɑɑ ye durɔ wi, u yɔ̃ɔwɑ u surɑ win tɑbu kɛkɛn di u kɑ nun yinnɑ? Sɑɑ yeni sɔɔrɑ kɑɑ sii ɡeesu mwɑ kpɑ ɑ kɑ yɑbenu kɑ olifin dɑ̃ɑ ɡbɑɑnu dwe, kɑ resɛm mɑrum kɑ yɑɑ sɑbenu kɑ sɔm kowobu?
26 Porém ele lhe disse: Porventura, não foi contigo o meu coração, quando aquele homem voltou de sobre o seu carro, a encontrar-te? Era isso ocasião para tomares prata e para tomares vestes, e olivais, e vinhas, e ovelhas, e bois, e servos, e servas?
27 Tɛ̃, Nɑmɑnin bɑrɑ disiɡii te, tɑ koo wurɑ wunɛ kɑ wunɛn bweseru kpuro sɔɔ, sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
27 Portanto, a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua semente para sempre. Então, saiu de diante dele leproso, branco como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.