2 Reis 3
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ bokon bɑndun wɔ̃ɔ yɛndu yiru sɑrise sɔɔrɑ, Yorɑmu Akɑbun bii u bɑndu di Isirelibɑ sɔɔ, Sɑmɑriɔ. U kuɑwɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ yiru bɑn te sɔɔ.
1 No ano dezoito do reinado de Josafá, de Judá, Jorão, filho de Acabe, se tornou rei de Israel e governou doze anos em Samaria.
2 Mɑ u kɔ̃sɑ kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. Adɑmɑ yɑ ǹ win tundo kɑ win mɛroɡiɑ turɑ. Domi u bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin bwɑ̃ɑrokunu kɔsukɑ ye win tundo u rɑɑ kuɑ.
2 Ele pecou contra Deus, o Senhor , porém não foi como o seu pai ou a sua mãe Jezabel. Jorão derrubou a coluna do deus Baal que o seu pai havia mandado levantar.
3 Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii wi u Isirelibɑ doke torɑru sɔɔn yirɑ u swĩi mɑm mɑm.
3 No entanto, como o rei Jeroboão, filho de Nebate, havia feito antes dele, Jorão levou o povo de Israel a cometer os mesmos pecados, sem parar.
4 N deemɑ Mɛsɑ, Mɔɑbubɑn sinɑ boko, yɑɑ sɑbenun sɔmburɑ u rɑ ko. Mɛyɑ Isirelibɑ bɑ rɑ nùn mɔɔru mwɑɑri. Mɔɔ terɑ yɑ̃ɑ ɡbiibi nɔrɔbun subɑ wunɔbu (100.000) kɑ yɑ̃ɑ kinɛnu nɔrɔbun subɑ wunɔbu, kɑ sere mɑɑ nin sɑnsu.
4 O rei Mesa, do país de Moabe, criava carneiros e todos os anos entregava como imposto ao rei de Israel cem mil carneirinhos e a lã de cem mil carneiros.
5 Sɑɑ yè sɔɔ Akɑbu u ɡu, yerɑ Mɔɑbubɑn sunɔ wi, u Isirelibɑ seesi.
5 Porém, quando o rei Acabe morreu, Mesa se revoltou contra Israel.
6 Yerɑ sɔ̃ɔ teeru Yorɑmu u seewɑ Sɑmɑrin di u dɑ u Isirelibɑn tɑbu kowobu kpuro berɑ.
6 Por isso, o rei Jorão saiu imediatamente de Samaria e reuniu todo o seu exército.
7 Mɑ u ɡɔrɑ bu Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko sɔ̃ bu nɛɛ, wee, Mɔɑbun sunɔ u nùn seesi. Yen sɔ̃, wi Yosɑfɑti u kĩ u nɑ u kɑ nùn dɑ bu Mɔɑbun sunɔ wi wɔri? Ye Yosɑfɑti u ɡɑri yi nuɑ, u wurɑ u nɛɛ, oo, kon dɑ nɛ kɑ nɛn tɔmbu, kɑ mɑɑsɔ tɑbu durɔbu. Domi nɛ kɑ wunɛ sɑ sɑ̃ɑwɑ tiɑ.
7 Ele mandou ao rei Josafá, de Judá, o seguinte recado: — O rei de Moabe se revoltou contra mim. Você quer ir comigo guerrear contra Moabe? O rei Josafá respondeu: — Eu irei. Estou às suas ordens, e assim também os meus soldados e os meus cavalos.
8 Adɑmɑ u bikiɑ u nɛɛ, swɑɑ yerɑ̀ sɑ ko kpe su kɑ bu wɔri bi dɑ. Mɑ Yorɑmu u nɛɛ, bu doo bu nùn sɔ̃ mɑ bɑ koo kpewɑ Edɔmun ɡbɑburu tem mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpi ɡiɑn di.
8 Que caminho pegaremos para o ataque? — Nós iremos pelo caminho do deserto de Edom! — disse Jorão.
9 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko kɑ Yudɑbɑn sinɑ boko kɑ Edɔmun sinɑ boko bɑ seewɑ bɑ swɑɑ ye wɔri. Ye bɑ sĩɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yerɑ sinɑm be, kɑ ben tɑbu kowobu kɑ ben yɑɑ sɑbe ni bɑ kɑ bu swĩi kpuro, bɑ nim biɑ bu nɔ.
9 E assim o rei Jorão, o rei de Edom e o rei de Judá partiram e marcharam sete dias. Então a água acabou, e não havia água nem para os homens nem para os animais de carga.
10 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, kuukuu! Yinni Gusunɔ, ɑ bɛsɛ sinɑmbu itɑ yeni sokɑwɑ ɑ kɑ sun Mɔɑbubɑ nɔmu bɛriɑ?
10 Aí o rei Jorão exclamou: — Estamos perdidos! O
11 Sɑɑ yerɑ Yosɑfɑti u nɛɛ, Yinni Gusunɔn sɔmɔ ɡoo sɑri mini, wìn min di sɑ ko kpĩ su nɔ ye Yinni Gusunɔ u koo sun sɔ̃?
11 O rei Josafá perguntou: — Existe por aqui algum Um oficial do exército do rei Jorão respondeu: — Eliseu, filho de Safate, está por aí. Ele era o ajudante de Elias.
12 Mɑ Yosɑfɑti u nùn bikiɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u rɑ kɑ nùn ɡɑri ko?
12 — Ele é profeta e diz o que o Senhor manda! — disse o rei Josafá. Então os três reis foram falar com Eliseu.
13 Mɑ Elisee u Isirelibɑn sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑ n sun mɔɔsinɛ nɛ kɑ wunɛ. A doo Gusunɔn sɔmɔ bèn mi wunɛn bɑɑ kɑ wunɛn mɛro bɑ rɑ rɑɑ bikiɑru den mi.
13 Mas ele disse ao rei de Israel: — O que é que eu tenho com isso? Vá falar com os profetas que o seu pai e a sua mãe consultavam! Jorão disse: — Não, pois foi o
14 Yerɑ Elisee u nɛɛ, sere kɑ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin wɑ̃ɑru wìn sɔmɔ nɑ sɑ̃ɑ, nɑ̀ kun dɑɑ Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko mɛɛrɑ, nɑ ǹ dɑɑ wunɛn lɑɑkɑri mɔ̀, n sere mɑm nɛɛ, kon nun mɛɛri.
14 Eliseu disse: — Juro pelo Deus vivo, o
15 Adɑmɑ tɛ̃, ɑ kɑ mɑn mɔrɔku sowo nɑɑwɑ.
15 Agora me tragam um músico. Enquanto o músico tocava
16 Mɑ u nɛɛ, ye Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ wee. U nɛɛ, i wɔrusu ɡbeo wɔwɑ mini.
16 e ele disse: — O que o
17 Domi i ǹ woo wɑsi, i ǹ mɑɑ ɡurɑ wɑsi. Kɑ mɛ, wɔwɑ ye, yɑ koo nim yibu kpɑ i nɔ bɛɛ kɑ bɛɛn tɑbu kowobu, kɑ mɑɑ sere bɛɛn yɑɑ sɑbenu.
17 Pois vocês não vão ver chuva nem vento, mas mesmo assim o leito deste ribeirão vai se encher de água. E vocês, o seu gado e os seus animais de carga terão muita água para beber.”
18 Adɑmɑ yenibɑ kpuro ɡɑ̃ɑ piiminɑ Yinni Gusunɔn nɔni sɔɔ. Domi u koo Mɔɑbubɑ bɛri bɛɛn nɔmɑ sɔɔ.
18 E Eliseu continuou: — E para o
19 Kpɑ i ben wuu mɑrosu mwɛɛri si su ɡbɑ̃rɑnu mɔ. Kpɑ i ben dɑ̃ɑ ɡbɑɑnu kpuro mwɛɛri i bɔɔri. Kpɑ i ben dɔkɔbɑ kɑ ben bwii kpuro kɔre. Mɛyɑ i ko i mɑɑ ben ɡbee ɡeenu kɑm koosiɑ i nu kpenu sɛ̃siki.
19 Os senhores conquistarão todas as melhores cidades deles e as cidades cercadas de muralhas, cortarão todas as suas árvores frutíferas, taparão todas as suas fontes de água e estragarão todas as suas terras de plantação, cobrindo-as de pedras.
20 Yen sisiru bururu, sɑɑ ye bɑ kĩ bu bururun yɑ̃kuru ko, yerɑ bɑ wɑ wee, nim mu wee, sɑɑ Edɔmun berɑ ɡiɑn di, mu tem wukiri.
20 No dia seguinte, na hora do sacrifício da manhã, a água veio correndo da direção de Edom e cobriu o chão.
21 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Mɔɑbubɑ bɑ nuɑ mɑ sinɑm be, bɑ bu wɔrim wee. Yerɑ bɑ ben tɔmbu kpuro mɛnnɑ be bɑ turɑ bu tɑbu dɑ kɑ be bɑ kere mɛ. Mɑ bɑ bu yi yi ben tem nɔɔ burɑ yenɔ.
21 Os moabitas ficaram sabendo que os três reis tinham vindo atacá-los. Então todos os homens que podiam lutar, tanto os mais velhos como os mais moços, foram chamados e ficaram na fronteira.
22 Ye Mɔɑbu be, bɑ seewɑ bururu, yerɑ bɑ wɑ sɔ̃ɔ yɑnɑ bɑllimɔ nim mɛ sɔɔ. Mɑ mu sɔ̃ri nɡe yɛm.
22 Quando eles se levantaram na manhã seguinte, o sol estava brilhando na água, fazendo com que ela parecesse vermelha como sangue.
23 Sɑɑ yerɑ bɑ nɛɛ, yɛmɑ mi, Isirelibɑn sinɑm be kɑ ben tɑbu kowobɑ bɑ sɔkirinɑ bɑ ɡoonɑ. Ǹ n mɛn nɑ, i de su dɑ su ben yɑ̃nu ɡurɑ.
23 Então gritaram: — Aquilo é sangue! Com certeza os três reis lutaram entre si e mataram uns aos outros! Vamos pegar tudo o que eles deixaram no acampamento!
24 Ye bɑ turɑ Isirelibɑn sɑnsɑniɔ, yerɑ Isirelibɑ bɑ yɑrimɑ bɑ bu ɡo ɡo. Ben ɡɑbɑ duki yɑkikirɑ. Mɑ Isirelibɑ bɑ bu nɑɑ swĩi sere wuuɔ bɑ bu ɡo ɡo.
24 Porém, quando os moabitas chegaram ao acampamento, os israelitas os atacaram e os fizeram fugir. Os israelitas perseguiram os moabitas, matando-os
25 Mɑ bɑ ben wuu mɑrosu kpuro kɔsukɑ bɑ ben ɡbee ɡeenu kpuro kɑm koosiɑ. Bɑ nu kpenu sɛ̃siki. Mɑ bɑ ben dɔkɔbɑ kɑ bwii kpuro kɔruɑ. Bɑ mɑɑ ben dɑ̃ɑ ɡbɑɑnu kpuron dɑ̃nu bɔɔrɑ.
25 e destruindo as suas cidades. Conforme iam passando por um terreno de plantação, cada israelita jogava uma pedra nele, até que finalmente todos os campos estavam cobertos de pedras. Eles também taparam as fontes e cortaram as árvores frutíferas. No fim, somente a capital, a cidade de Quir-Heres, ficou faltando; mas os atiradores de funda a cercaram e atacaram.
26 Ye Mɔɑbubɑn sunɔ u wɑ mɑ bɑ nùn tɑbu kɑmiɑwɑ, yerɑ u tɔmbu nɑtɑ kɑ wunɔbu (700) wunɑ be bɑ kɑ tɑkobi tɑbu yɛ̃, bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ dɑ bu Edɔmun sunɔ wɔri. Adɑmɑ bɑ kpɑnɑ.
26 O rei de Moabe percebeu que estava perdendo a batalha. Então, com setecentos soldados armados com espadas, tentou forçar passagem através das linhas inimigas a fim de fugir para perto do rei da Síria. Porém não conseguiu.
27 Yerɑ Mɔɑbubɑn sunɔ wi, u win yerumɑ sokusiɑ wi u koo rɑɑ nùn kɔsire ko bɑndu sɔɔ. Mɑ u nùn mwɑ u kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ win ɡbɑ̃rɑru wɔllɔ. Mɑ yɑ Isirelibɑ biti kuɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ ɡɔsirɑ bɑ doonɑ bɑ nùn deri.
27 Então pegou o seu filho mais velho, que iria ficar no lugar dele como rei, e o ofereceu em sacrifício ao deus de Moabe, nas muralhas da cidade. Os israelitas ficaram apavorados e por isso saíram dali e voltaram para o seu país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.