2 Reis 3
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ bokon bɑndun wɔ̃ɔ yɛndu yiru sɑrise sɔɔrɑ, Yorɑmu Akɑbun bii u bɑndu di Isirelibɑ sɔɔ, Sɑmɑriɔ. U kuɑwɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ yiru bɑn te sɔɔ.
1 Jorão, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel, em Samaria, no décimo oitavo ano do reinado de Josafá, rei de Judá; e reinou doze anos.
2 Mɑ u kɔ̃sɑ kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. Adɑmɑ yɑ ǹ win tundo kɑ win mɛroɡiɑ turɑ. Domi u bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin bwɑ̃ɑrokunu kɔsukɑ ye win tundo u rɑɑ kuɑ.
2 Fez o que era mau aos olhos do Senhor , porém não como o seu pai, nem como a sua mãe, porque tirou a coluna de Baal, que o seu pai havia feito.
3 Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii wi u Isirelibɑ doke torɑru sɔɔn yirɑ u swĩi mɑm mɑm.
3 No entanto, aderiu aos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, que havia levado Israel a pecar, e não se afastou deles.
4 N deemɑ Mɛsɑ, Mɔɑbubɑn sinɑ boko, yɑɑ sɑbenun sɔmburɑ u rɑ ko. Mɛyɑ Isirelibɑ bɑ rɑ nùn mɔɔru mwɑɑri. Mɔɔ terɑ yɑ̃ɑ ɡbiibi nɔrɔbun subɑ wunɔbu (100.000) kɑ yɑ̃ɑ kinɛnu nɔrɔbun subɑ wunɔbu, kɑ sere mɑɑ nin sɑnsu.
4 Mesa, rei dos moabitas, era criador de gado e pagava o seu tributo ao rei de Israel com cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
5 Sɑɑ yè sɔɔ Akɑbu u ɡu, yerɑ Mɔɑbubɑn sunɔ wi, u Isirelibɑ seesi.
5 Mas depois da morte de Acabe, o rei dos moabitas se revoltou contra o rei de Israel.
6 Yerɑ sɔ̃ɔ teeru Yorɑmu u seewɑ Sɑmɑrin di u dɑ u Isirelibɑn tɑbu kowobu kpuro berɑ.
6 Por isso, naquele instante Jorão saiu de Samaria e reuniu todo o exército de Israel.
7 Mɑ u ɡɔrɑ bu Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko sɔ̃ bu nɛɛ, wee, Mɔɑbun sunɔ u nùn seesi. Yen sɔ̃, wi Yosɑfɑti u kĩ u nɑ u kɑ nùn dɑ bu Mɔɑbun sunɔ wi wɔri? Ye Yosɑfɑti u ɡɑri yi nuɑ, u wurɑ u nɛɛ, oo, kon dɑ nɛ kɑ nɛn tɔmbu, kɑ mɑɑsɔ tɑbu durɔbu. Domi nɛ kɑ wunɛ sɑ sɑ̃ɑwɑ tiɑ.
7 Mandou dizer a Josafá, rei de Judá: — O rei de Moabe se revoltou contra mim. Você irá comigo à guerra contra Moabe? Josafá respondeu: — Irei. Sou como você é, o meu povo é como o seu povo, e os meus cavalos são como os seus cavalos.
8 Adɑmɑ u bikiɑ u nɛɛ, swɑɑ yerɑ̀ sɑ ko kpe su kɑ bu wɔri bi dɑ. Mɑ Yorɑmu u nɛɛ, bu doo bu nùn sɔ̃ mɑ bɑ koo kpewɑ Edɔmun ɡbɑburu tem mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpi ɡiɑn di.
8 E Josafá perguntou: — Por que caminho iremos? Jorão respondeu: — Pelo caminho do deserto de Edom.
9 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko kɑ Yudɑbɑn sinɑ boko kɑ Edɔmun sinɑ boko bɑ seewɑ bɑ swɑɑ ye wɔri. Ye bɑ sĩɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yerɑ sinɑm be, kɑ ben tɑbu kowobu kɑ ben yɑɑ sɑbe ni bɑ kɑ bu swĩi kpuro, bɑ nim biɑ bu nɔ.
9 Partiram o rei de Israel, o rei de Judá e o rei de Edom. Após sete dias de marcha, não havia água para o exército e para os animais que os seguiam.
10 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, kuukuu! Yinni Gusunɔ, ɑ bɛsɛ sinɑmbu itɑ yeni sokɑwɑ ɑ kɑ sun Mɔɑbubɑ nɔmu bɛriɑ?
10 Então o rei de Israel disse: — Ah! O
11 Sɑɑ yerɑ Yosɑfɑti u nɛɛ, Yinni Gusunɔn sɔmɔ ɡoo sɑri mini, wìn min di sɑ ko kpĩ su nɔ ye Yinni Gusunɔ u koo sun sɔ̃?
11 Josafá perguntou: — Não há, aqui, algum profeta do Um dos servos do rei de Israel respondeu: — Aqui está Eliseu, filho de Safate, que era servo de Elias.
12 Mɑ Yosɑfɑti u nùn bikiɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u rɑ kɑ nùn ɡɑri ko?
12 Josafá disse: — Está com ele a palavra do Então o rei de Israel, Josafá e o rei de Edom foram falar com Eliseu.
13 Mɑ Elisee u Isirelibɑn sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑ n sun mɔɔsinɛ nɛ kɑ wunɛ. A doo Gusunɔn sɔmɔ bèn mi wunɛn bɑɑ kɑ wunɛn mɛro bɑ rɑ rɑɑ bikiɑru den mi.
13 Mas Eliseu disse ao rei de Israel: — Que tenho eu a ver com você? Vá falar com os profetas de seu pai e os profetas de sua mãe. Porém o rei de Israel lhe disse: — Não, porque o
14 Yerɑ Elisee u nɛɛ, sere kɑ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinnin wɑ̃ɑru wìn sɔmɔ nɑ sɑ̃ɑ, nɑ̀ kun dɑɑ Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko mɛɛrɑ, nɑ ǹ dɑɑ wunɛn lɑɑkɑri mɔ̀, n sere mɑm nɛɛ, kon nun mɛɛri.
14 Eliseu disse: — Tão certo como vive o
15 Adɑmɑ tɛ̃, ɑ kɑ mɑn mɔrɔku sowo nɑɑwɑ.
15 Agora me tragam um músico. Enquanto o músico tocava, o poder de Deus veio sobre Eliseu.
16 Mɑ u nɛɛ, ye Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ wee. U nɛɛ, i wɔrusu ɡbeo wɔwɑ mini.
16 Este disse: — Assim diz o
17 Domi i ǹ woo wɑsi, i ǹ mɑɑ ɡurɑ wɑsi. Kɑ mɛ, wɔwɑ ye, yɑ koo nim yibu kpɑ i nɔ bɛɛ kɑ bɛɛn tɑbu kowobu, kɑ mɑɑ sere bɛɛn yɑɑ sɑbenu.
17 Porque assim diz o Senhor : Vocês não sentirão vento, nem verão chuva, mas este vale se encherá de água; e vocês beberão, bem como o seu gado e os seus animais.”
18 Adɑmɑ yenibɑ kpuro ɡɑ̃ɑ piiminɑ Yinni Gusunɔn nɔni sɔɔ. Domi u koo Mɔɑbubɑ bɛri bɛɛn nɔmɑ sɔɔ.
18 Mas isto ainda é pouco aos olhos do Senhor . Ele também entregará Moabe nas suas mãos.
19 Kpɑ i ben wuu mɑrosu mwɛɛri si su ɡbɑ̃rɑnu mɔ. Kpɑ i ben dɑ̃ɑ ɡbɑɑnu kpuro mwɛɛri i bɔɔri. Kpɑ i ben dɔkɔbɑ kɑ ben bwii kpuro kɔre. Mɛyɑ i ko i mɑɑ ben ɡbee ɡeenu kɑm koosiɑ i nu kpenu sɛ̃siki.
19 Vocês conquistarão todas as cidades fortificadas e todas as cidades principais. Cortarão todas as árvores frutíferas, taparão todas as fontes de água e danificarão com pedras todos os campos de cultivo.
20 Yen sisiru bururu, sɑɑ ye bɑ kĩ bu bururun yɑ̃kuru ko, yerɑ bɑ wɑ wee, nim mu wee, sɑɑ Edɔmun berɑ ɡiɑn di, mu tem wukiri.
20 E aconteceu que, no dia seguinte, na hora do sacrifício da manhã, eis que água vinha descendo dos lados de Edom; e a terra se encheu de água.
21 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Mɔɑbubɑ bɑ nuɑ mɑ sinɑm be, bɑ bu wɔrim wee. Yerɑ bɑ ben tɔmbu kpuro mɛnnɑ be bɑ turɑ bu tɑbu dɑ kɑ be bɑ kere mɛ. Mɑ bɑ bu yi yi ben tem nɔɔ burɑ yenɔ.
21 Quando todos os moabitas ouviram que os reis tinham vindo para lutar contra eles, convocaram todos os que estavam aptos para a guerra, desde o mais novo até o mais velho, e tomaram posição nas fronteiras.
22 Ye Mɔɑbu be, bɑ seewɑ bururu, yerɑ bɑ wɑ sɔ̃ɔ yɑnɑ bɑllimɔ nim mɛ sɔɔ. Mɑ mu sɔ̃ri nɡe yɛm.
22 Os moabitas se levantaram de madrugada e, quando o sol raiou sobre as águas, viram que as águas diante deles estavam vermelhas como sangue.
23 Sɑɑ yerɑ bɑ nɛɛ, yɛmɑ mi, Isirelibɑn sinɑm be kɑ ben tɑbu kowobɑ bɑ sɔkirinɑ bɑ ɡoonɑ. Ǹ n mɛn nɑ, i de su dɑ su ben yɑ̃nu ɡurɑ.
23 E disseram: — Isto é sangue! Certamente os reis se destruíram e se mataram um ao outro! Agora, moabitas, é hora de pegar os despojos!
24 Ye bɑ turɑ Isirelibɑn sɑnsɑniɔ, yerɑ Isirelibɑ bɑ yɑrimɑ bɑ bu ɡo ɡo. Ben ɡɑbɑ duki yɑkikirɑ. Mɑ Isirelibɑ bɑ bu nɑɑ swĩi sere wuuɔ bɑ bu ɡo ɡo.
24 Mas, quando eles chegaram ao arraial de Israel, os israelitas se levantaram e atacaram os moabitas, os quais fugiram deles. Os israelitas entraram na terra e também aí mataram os moabitas.
25 Mɑ bɑ ben wuu mɑrosu kpuro kɔsukɑ bɑ ben ɡbee ɡeenu kpuro kɑm koosiɑ. Bɑ nu kpenu sɛ̃siki. Mɑ bɑ ben dɔkɔbɑ kɑ bwii kpuro kɔruɑ. Bɑ mɑɑ ben dɑ̃ɑ ɡbɑɑnu kpuron dɑ̃nu bɔɔrɑ.
25 Arrasaram as cidades, e cada um lançou uma pedra em todos os campos de cultivo, e os entulharam. Taparam todas as fontes de águas e cortaram todas as árvores frutíferas. Só Quir-Haresete ficou com suas muralhas; mas os que atiravam com fundas a cercaram e atacaram.
26 Ye Mɔɑbubɑn sunɔ u wɑ mɑ bɑ nùn tɑbu kɑmiɑwɑ, yerɑ u tɔmbu nɑtɑ kɑ wunɔbu (700) wunɑ be bɑ kɑ tɑkobi tɑbu yɛ̃, bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ dɑ bu Edɔmun sunɔ wɔri. Adɑmɑ bɑ kpɑnɑ.
26 Quando o rei de Moabe percebeu que estava perdendo a batalha, tomou consigo setecentos homens armados com espada para abrir caminho e chegar até o rei de Edom, porém não puderam.
27 Yerɑ Mɔɑbubɑn sunɔ wi, u win yerumɑ sokusiɑ wi u koo rɑɑ nùn kɔsire ko bɑndu sɔɔ. Mɑ u nùn mwɑ u kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru kuɑ win ɡbɑ̃rɑru wɔllɔ. Mɑ yɑ Isirelibɑ biti kuɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ ɡɔsirɑ bɑ doonɑ bɑ nùn deri.
27 Então pegou o seu filho primogênito, que havia de reinar em seu lugar, e o ofereceu em holocausto sobre a muralha. Houve grande ira contra Israel e, por isso, eles se retiraram dali e voltaram para a sua própria terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.