2 Reis 23
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Yenibɑn biru, sinɑ boko Yosiɑsi u ɡɔrɑ bu Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibun ɡuro ɡurobu mɛnnɑmɑ.
1 Então, deu ordem o rei, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram a ele.
2 Mɑ bɑ dɑ sɑ̃ɑ yerɔ kɑ yɑ̃ku kowobu kɑ Gusunɔn sɔmɔbu kɑ Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu ɡesi kpuro, bibu kɑ ɡuro ɡurobu. Mɑ bɑ bu Yinni Gusunɔn tire te ɡɑriɑ, te bɑ wɑ mi.
2 O rei subiu à Casa do Senhor , e com ele todos os homens de Judá, todos os moradores de Jerusalém, os sacerdotes, os profetas e todo o povo, desde o menor até ao maior; e leu diante deles todas as palavras do Livro da Aliança que fora encontrado na Casa do Senhor .
3 Yerɑ sinɑ boko u dɑ u yɔ̃rɑ mi u rɑ yɔ̃re, u nɔɔ mwɛɛ teni kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. U nɛɛ, kon Yinni Gusunɔ swĩiwɑ kpɑ n win woodɑbɑ kɑ win yiirebu kɑ ye u ɡeruɑ kpuro mɛm nɔɔwɑ kɑ nɛn ɡɔ̃ru kpuro. Kpɑ n wɑ n tire tenin ɡɑri nɛnɛ. Mɑ tɔn ben tii bɑ wurɑ mɛ.
3 O rei se pôs em pé junto à coluna e fez aliança ante o Senhor , para o seguirem, guardarem os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, cumprindo as palavras desta aliança, que estavam escritas naquele livro; e todo o povo anuiu a esta aliança.
4 Mɑ u derɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero Hilikiyɑ kɑ yɑ̃ku kowo be bɑ tie kɑ be bɑ sɑ̃ɑ yerun kɔnnɔ kɔ̃su bɑ bũu ni bɑ mɔ̀ Bɑɑli kɑ Asitɑɑten sɑ̃ɑ yɑ̃nu kɑ ye bɑ rɑ kɑ kperi sɑ̃ ɡurɑ bɑ yɑrɑ sɑ̃ɑ yee ten min di. Mɑ bɑ dɑ bɑ nu dɔ̃ɔ mɛni Yerusɑlɛmun biruɔ, Sedoronin wɔwɑɔ. Mɑ bɑ nin torom ɡurɑ bɑ kɑ dɑ Betɛliɔ.
4 Então, o rei ordenou ao sumo sacerdote Hilquias, e aos sacerdotes da segunda ordem, e aos guardas da porta que tirassem do templo do Senhor todos os utensílios que se tinham feito para Baal, e para o poste-ídolo, e para todo o exército dos céus, e os queimou fora de Jerusalém, nos campos de Cedrom, e levou as cinzas deles para Betel.
5 Mɑ u mɑɑ yɑ̃ku kowobu ɡirɑ, be Yudɑbɑn sinɑmbɑ ɡɔsɑ bu kɑ turɑre dɔ̃ɔ doke yɑ̃ku yenu sɔɔ ni bɑ kuɑ Yerusɑlɛmuɔ kɑ yen bɑru kpɑɑnɔ, kɑ Yudɑbɑn wusɔ. Mɑ u mɑɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku kowobu ɡirɑ kɑ mɑɑ be bɑ suru kɑ sɔ̃ɔ kɑ kperi sɑ̃ɑmɔ.
5 Também destituiu os sacerdotes que os reis de Judá estabeleceram para incensarem sobre os altos nas cidades de Judá e ao redor de Jerusalém, como também os que incensavam a Baal, ao sol, e à lua, e aos mais planetas, e a todo o exército dos céus.
6 U mɑɑ derɑ bɑ bwɑ̃ɑroku ɡe bɑ kuɑ Asitɑɑten sɔ̃ yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di. Mɑ u ɡu yɑrɑ Yerusɑlɛmun di u ɡu dɔ̃ɔ mɛni Sedoronin wɔwɑɔ. Mɑ u ɡen torom suɑ u wisi mi bɑ rɑ tɔmbu sike.
6 Também tirou da Casa do Senhor o poste-ídolo, que levou para fora de Jerusalém até ao vale de Cedrom, no qual o queimou e o reduziu a pó, que lançou sobre as sepulturas do povo.
7 Yerɑ u mɑɑ diɑ ye kɔsukɑ mi bɑ rɑ sɑkɑrɑru ko bũu sɑ̃ɑrun sɔ̃. Miyɑ mɑɑ kurɔbu bɑ rɑ yɑ̃nu wesi bũu wi bɑ mɔ̀ Asitɑɑten sɔ̃.
7 Também derribou as casas da prostituição cultual que estavam na Casa do Senhor , onde as mulheres teciam tendas para o poste-ídolo.
8 U derɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowobɑ nɑ sɑɑ Yudɑn wusun di, mɑ bɑ sɑ̃ɑ yee nìn mi bɑ rɑ turɑre dɔ̃ɔ doke ɡunɡunu wɔllɔ kɔsukɑ sɑɑ Gebɑn di n kɑ ɡirɑri Beri Sebɑɔ. Mɛyɑ bɑ mɑɑ bũu sɑ̃ɑ yee ni nu wɑ̃ɑ wuun ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔn nɔm dwɑrɔ kɔsukɑ, Yosue wuun sunɔn dii kɔnnɔn bɔkuɔ.
8 A todos os sacerdotes trouxe das cidades de Judá e profanou os altos em que os sacerdotes incensavam, desde Geba até Berseba; e derribou os altares das portas, que estavam à entrada da porta de Josué, governador da cidade, à mão esquerda daquele que entrava por ela.
9 U ǹ dere ɡunɡuu nin yɑ̃ku kowobu bu yɑ̃kuru ko Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ Yerusɑlɛmuɔ. Adɑmɑ u derɑ bɑ pɛ̃ɛ ye bɑ ǹ seeyɑtiɑ doke dimɔ kɑ beɡibu sɑnnu.
9 (Mas os sacerdotes dos altos não sacrificavam sobre o altar do Senhor , em Jerusalém; porém comiam pães asmos no meio de seus irmãos.)
10 Mɑ u mɑɑ derɑ bɑ sɑ̃ɑ yee te bɑ mɔ̀ Tofɛti kɔsukɑ Hinɔmun wɔwɑɔ. Kpɑ bu ku rɑɑ mɑɑ kɑ ben bibu yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko mi, bũu wi bɑ mɔ̀ Mɔlɔkun sɔ̃.
10 Também profanou a Tofete, que está no vale dos filhos de Hinom, para que ninguém queimasse a seu filho ou a sua filha como sacrifício a Moloque.
11 Mɑ u derɑ bɑ bwɑ̃ɑroku ni nu kɑ dumi weenɛ kɔsukɑ ni Yudɑbɑn sinɑmbɑ kɑ nɑ bu kɑ sɔ̃ɔ sɑ̃. U mɑɑ kɛkɛ ye dumi ɡɑwe dɔ̃ɔ mɛni ye bɑ rɑ dendi bu kɑ sɔ̃ɔ wi sɑ̃. Yenibɑ kpurowɑ yɑ rɑɑ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yerun kɔnnɔwɔ, Nɛtɑni Mɛlɛkin yɛnun bɔkuɔ. Nɛtɑni Mɛlɛki wi, u sɑ̃ɑwɑ sinɑ bokon sɔm kowobun wiruɡii.
11 Também tirou os cavalos que os reis de Judá tinham dedicado ao sol, à entrada da Casa do Senhor , perto da câmara de Natã-Meleque, o camareiro, a qual ficava no átrio; e os carros do sol queimou.
12 Yosiɑsi u derɑ bɑ bũu turɑ ni Yudɑbɑn sinɑmbɑ rɑɑ kuɑ Akɑsin dirun ɡidɑmbisɑn wɔllɔ kɔsukɑ kɑ ni Mɑnɑse u kuɑ sɑ̃ɑ yerun yɑɑri yiru ye sɔɔ. Ye Yosiɑsi u nu kɔsukɑ u kpɑ, u derɑ bɑ nin yɑnim ɡurɑ bɑ wisi Sedoronin wɔwɑɔ.
12 Também o rei derribou os altares que estavam sobre a sala de Acaz, sobre o terraço, altares que foram feitos pelos reis de Judá, como também os altares que fizera Manassés nos dois átrios da Casa do Senhor ; e, esmigalhados, os tirou dali e lançou o pó deles no ribeiro de Cedrom.
13 U derɑ bɑ mɑɑ bũu sɑ̃ɑ yenu kɔsukɑ ni Sɑlomɔɔ u kuɑ Yerusɑlɛmun sɔ̃ɔ yɑri yerɔ Olifin ɡuurun sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ. Miyɑ bɑ rɑ Sidoniɡibun bũu wi bɑ mɔ̀ Asitɑɑte sɑ̃ kɑ Mɔɑbubɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Kemɔsi kɑ mɑɑ Amɔnibɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Milikɔmu.
13 O rei profanou também os altos que estavam defronte de Jerusalém, à mão direita do monte da Destruição, os quais edificara Salomão, rei de Israel, para Astarote, abominação dos sidônios, e para Quemos, abominação dos moabitas, e para Milcom, abominação dos filhos de Amom.
14 Mɑ u ben bwɑ̃ɑrokunu kɔsukɑ u mɑɑ derɑ bɑ dɑ̃ɑ ye wukɑ ye bɑ rɑɑ ɡire Asitɑɑten sɔ̃. Mɑ u kɑ tɔmbun kukunu yen wɔrusu kɔruɑ.
14 Semelhantemente, fez em pedaços as colunas e cortou os postes-ídolos; e o lugar onde estavam encheu ele de ossos humanos.
15 U mɑɑ derɑ bɑ turɑ te tɑ wɑ̃ɑ Betɛliɔ kɔsukɑ kɑ bũu turɑ te Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii u kuɑ, wi u Isirelibɑ doke torɑnu sɔɔ. Yen biru u tu dɔ̃ɔ mɛni muku muku, kɑ sere mɑɑ dɑ̃ɑ ye bɑ ɡirɑ Asitɑɑten sɔ̃.
15 Também o altar que estava em Betel e o alto que fez Jeroboão, filho de Nebate, que tinha feito pecar a Israel, esse altar junto com o alto o rei derribou; destruiu o alto, reduziu a pó o seu altar e queimou o poste-ídolo.
16 Ye Yosiɑsi u sĩirɑ u mɛɛrɑ ɡuu ten wɔllɔ, yerɑ u wɑ sikɑ wee. Mɑ u ɡɔrɑ bu dɑ bu tɔn be bɑ sikuɑ min kukunu sikiɑmɑ. Mɑ u kuku ni dɔ̃ɔ doke Betɛlin bũu turɑru mi, u kɑ yɑ̃ku yee te disi doke nɡe mɛ Gusunɔ u ɡeruɑ sɑɑ win sɔmɔn nɔɔn di.
16 Olhando Josias ao seu redor, viu as sepulturas que estavam ali no monte; mandou tirar delas os ossos, e os queimou sobre o altar, e assim o profanou, segundo a palavra do Senhor , que apregoara o homem de Deus que havia anunciado estas coisas.
17 Sɑɑ yerɑ u mɑɑ bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑn sikirɑ nɑ wɑɑmɔ mini.
17 Então, perguntou: Que monumento é este que vejo? Responderam-lhe os homens da cidade: É a sepultura do homem de Deus que veio de Judá e apregoou estas coisas que fizeste contra o altar de Betel.
18 Mɑ sinɑ boko u nɛɛ, i tu derio ɡoo u ku rɑɑ win kukunu bɑbɑ.
18 Josias disse: Deixai-o estar; ninguém mexa nos seus ossos. Assim, deixaram estar os seus ossos com os ossos do profeta que viera de Samaria.
19 Yosiɑsi u mɑɑ derɑ bɑ bũu diɑ ye Isirelibɑn sinɑmbɑ bɑnɑ kɔsukɑ, ben tem mɛ kpuron wuu mɑrosɔ. Domi yerɑ bɑ kɑ Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ. U bũu diɑ ye kɔsukɑwɑ mɑm mɑm nɡe mɛ u kuɑ Betɛliɔ.
19 Também tirou Josias todos os santuários dos altos que havia nas cidades de Samaria e que os reis de Israel tinham feito para provocarem o Senhor à ira; e lhes fez segundo todos os atos que tinha praticado em Betel.
20 U bũu nin yɑ̃ku kowobu ɡo nin turɑnɔ mi bɑ rɑ nu sɑ̃. Mɑ u tɔmbun kukunu dɔ̃ɔ mɛni turɑ nin wɔllɔ.
20 E matou todos os sacerdotes dos altos que havia ali, sobre os altares, e queimou ossos humanos sobre eles; depois, voltou para Jerusalém.
21 Yosiɑsi sinɑ boko u win tɔmbu kpuro woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, i bɛɛn Yinni Gusunɔ Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑru diiyo nɡe mɛ bɑ yoruɑ win woodɑn tireru sɔɔ.
21 Deu ordem o rei a todo o povo, dizendo: Celebrai a Páscoa ao Senhor , vosso Deus, como está escrito neste Livro da Aliança.
22 Mɑ bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te di tɑ kerɑ te bɑ rɑ rɑɑ di sɑɑ kpɑrobun wɑɑtin di n kɑ ɡirɑri sinɑm be bɑ nùn ɡbiiye kpuron wɑɑti sɔɔ Yudɑɔ kɑ Isireliɔ.
22 Porque nunca se celebrou tal Páscoa como esta desde os dias dos juízes que julgaram Israel, nem durante os dias dos reis de Israel, nem nos dias dos reis de Judá.
23 Yosiɑsi u kuɑwɑ wɔ̃ɔ yɛndu yiru sɑri bɑndu sɔɔ, sɑɑ ye bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te di Yerusɑlɛmuɔ.
23 Corria o ano décimo oitavo do rei Josias, quando esta Páscoa se celebrou ao Senhor , em Jerusalém.
24 Yen biru Yosiɑsi u derɑ bɑ ɡɔri sokobu kɑ sɔrobu ɡo. Mɑ u mɑɑ derɑ bɑ bwɑ̃ɑroku ni bɑ mɔ̀ Terɑfimu kɑm koosiɑ kɑ sere mɑɑ bũu turɑ ni nu wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ kɑ Yudɑn temɔ. U yeni kuɑwɑ bu kɑ woodɑn tire te yɑ̃ku kowo Hilikiyɑ u wɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ mɛm nɔɔwɑ.
24 Aboliu também Josias os médiuns, os feiticeiros, os ídolos do lar, os ídolos e todas as abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, para cumprir as palavras da lei, que estavam escritas no livro que o sacerdote Hilquias achara na Casa do Senhor .
25 Sinɑm be bɑ Yosiɑsi ɡbiiye, ben ɡoo sɑri wi u Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ nɡe wi kɑ win ɡɔ̃ru kpuro, kɑ win bwɛ̃rɑ kpuro, kɑ win dɑm kpuro nɡe mɛ Mɔwisin woodɑ yɑ ɡeruɑ. Mɛyɑ mɑɑ win biru sunɔ ɡoo sɑri wi u kuɑ nɡe mɛ.
25 Antes dele, não houve rei que lhe fosse semelhante, que se convertesse ao Senhor de todo o seu coração, e de toda a sua alma, e de todas as suas forças, segundo toda a Lei de Moisés; e, depois dele, nunca se levantou outro igual.
26 Adɑmɑ kɑ mɛ, Yinni Gusunɔn mɔru kun sure ye u Yudɑbɑ seesi, kɔ̃sɑ ye Mɑnɑse u kuɑn sɔ̃.
26 Nada obstante, o Senhor não desistiu do furor da sua grande ira, ira com que ardia contra Judá, por todas as provocações com que Manassés o tinha irritado.
27 Mɑ u nɛɛ, kon Yudɑbɑ kuɑ nɡe mɛ nɑ Isirelibɑ kuɑ. Kon bu ɡirɑ nɛn wuswɑɑn di, kpɑ n Yerusɑlɛmu wuu ɡe nɑ rɑɑ ɡɔsɑ mi deri, kɑ sere mɑɑ sɑ̃ɑ yee tèn mi nɑ nɛɛ, ko nɑ n dɑ tii sɔ̃ɔsi.
27 Disse o Senhor : Também a Judá removerei de diante de mim, como removi Israel, e rejeitarei esta cidade de Jerusalém, que escolhi, e a casa da qual eu dissera: Estará ali o meu nome.
28 Ye Yosiɑsi u kuɑn sukum ye kpuron ɡɑri yi yoruɑ Yudɑbɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
28 Quanto aos mais atos de Josias e a tudo quanto fez, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Judá?
29 Yosiɑsin wɑɑti ye sɔɔ, Eɡibitin sinɑ boko wi bɑ mɔ̀ Nɛko, u seewɑ sɔ̃ɔ teeru u Asirin sinɑ boko tɑbu somiru dɔɔ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Efɑrɑtin berɑ ɡiɑ. Mɑ sinɑ boko Yosiɑsi u seewɑ u dɑ u kɑ nùn tɑbu wɔri. Ye Nɛko u nùn wɑ, yerɑ u derɑ bɑ nùn ɡo Mɛɡidoɔ.
29 Nos dias de Josias, subiu Faraó-Neco, rei do Egito, contra o rei da Assíria, ao rio Eufrates; e, tendo saído contra ele o rei Josias, Neco o matou, em Megido, no primeiro encontro.
30 Mɑ Yosiɑsin tɑbu kowobu bɑ win ɡoru suɑ bɑ kpɛ̃ɛ win tɑbu kɛkɛ sɔɔ ye dumi ɡɑwe, bɑ kɑ nɑ Yerusɑlɛmuɔ. Bɑ nùn sikɑ win siki wɔruɔ. Yerɑ bɑ win bii Yoɑkɑsi suɑ bɑ bɑndun ɡum tɑ̃re, u kuɑ sunɔ win tundon ɑyerɔ.
30 De Megido, os seus servos o levaram morto e, num carro, o transportaram para Jerusalém, onde o sepultaram no seu jazigo. O povo da terra tomou a Joacaz, filho de Josias, e o ungiu, e o fez rei em lugar de seu pai.
31 Yoɑkɑsi u mɔwɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ itɑ sɑɑ ye u bɑndu di. Mɑ u kuɑ suru itɑ bɑn te sɔɔ, Yerusɑlɛmuɔ. Win mɛron yĩsirɑ Hɑmutɑli Yeremin bii, wi u wɑ̃ɑ Libinɑɔ.
31 Tinha Joacaz vinte e três anos de idade quando começou a reinar e reinou três meses em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Hamutal e era filha de Jeremias, de Libna.
32 Yoɑkɑsi wi, u ǹ kue dee dee Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. Kɔ̃sɑ ye win sikɑdobɑ bɑ rɑɑ kuɑ, yerɑ u kuɑ mɑm mɑm.
32 Fez ele o que era mau perante o Senhor , segundo tudo que fizeram seus pais.
33 Mɑ Nɛko Eɡibitin sinɑ boko u nùn mwɑ u bɔkuɑ u kɑ dɑ Ribilɑɔ Hɑmɑtin temɔ. Nɡe mɛyɑ u kɑ nùn bɑndu yɑrɑ. Mɑ u Yudɑbɑ sii ɡeesun kilo nɔrɔbun subɑ itɑ (3.000) bure kɑ wurɑn kilo tɛnɑ.
33 Porém Faraó-Neco o mandou prender em Ribla, na terra de Hamate, para que não reinasse em Jerusalém; e impôs à terra a pena de cem talentos de prata e um de ouro.
34 Mɑ u Eliɑkimu Yosiɑsin bii bɑndu wɛ̃. Yerɑ u nùn yĩsi kpɑɑru kɑ̃ Yoyɑkimu. Mɑ u kɑ Yoɑkɑsi dɑ Eɡibitiɔ. Miyɑ u ɡu.
34 Faraó-Neco também constituiu rei a Eliaquim, filho de Josias, em lugar de Josias, seu pai, e lhe mudou o nome para Jeoaquim; porém levou consigo para o Egito a Joacaz, que ali morreu.
35 Yoyɑkimu u Eɡibitin sunɔ sii ɡee si wɛ̃ kɑ wurɑ ye. Adɑmɑ u win tem tɔmbu sii ɡeesu kɑ wurɑn ɡeeru burewɑ n kɑ turi ɡee te Eɡibitin sunɔ u bikiɑ.
35 Jeoaquim deu aquela prata e aquele ouro a Faraó; porém estabeleceu imposto sobre a terra, para dar esse dinheiro segundo o mandado de Faraó; do povo da terra exigiu prata e ouro, de cada um segundo a sua avaliação, para o dar a Faraó-Neco.
36 Wɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbuwɑ Yoyɑkimu u mɔ sɑnɑm mɛ u bɑndu di. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ tiɑ bɑn te sɔɔ. Win mɛron yĩsirɑ Sebudɑ, Pedɑyɑ Rumɑɡiin bii.
36 Tinha Jeoaquim a idade de vinte e cinco anos quando começou a reinar e reinou onze anos em Jerusalém. Sua mãe se chamava Zebida e era filha de Pedaías, de Ruma.
37 Yoyɑkimu wi, u ǹ kue dee dee Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. Kɔ̃sɑ ye win sikɑdobɑ bɑ rɑɑ kuɑ, yerɑ u kuɑ mɑm mɑm.
37 Fez ele o que era mau perante o Senhor , segundo tudo quanto fizeram seus pais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.