2 Reis 23
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Yenibɑn biru, sinɑ boko Yosiɑsi u ɡɔrɑ bu Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibun ɡuro ɡurobu mɛnnɑmɑ.
1 Então o rei deu ordem, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram a ele.
2 Mɑ bɑ dɑ sɑ̃ɑ yerɔ kɑ yɑ̃ku kowobu kɑ Gusunɔn sɔmɔbu kɑ Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu ɡesi kpuro, bibu kɑ ɡuro ɡurobu. Mɑ bɑ bu Yinni Gusunɔn tire te ɡɑriɑ, te bɑ wɑ mi.
2 Subiu o rei à casa do Senhor, e com ele todos os homens de Judá, todos os habitantes de Jerusalém, os sacerdotes, os profetas, e todo o povo, desde o menor até o maior; e leu aos ouvidos deles todas as palavras do livro do pacto, que fora encontrado na casa do Senhor.
3 Yerɑ sinɑ boko u dɑ u yɔ̃rɑ mi u rɑ yɔ̃re, u nɔɔ mwɛɛ teni kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. U nɛɛ, kon Yinni Gusunɔ swĩiwɑ kpɑ n win woodɑbɑ kɑ win yiirebu kɑ ye u ɡeruɑ kpuro mɛm nɔɔwɑ kɑ nɛn ɡɔ̃ru kpuro. Kpɑ n wɑ n tire tenin ɡɑri nɛnɛ. Mɑ tɔn ben tii bɑ wurɑ mɛ.
3 Então o rei, pondo-se em pé junto à coluna, fez um pacto perante o Senhor, de andar com o Senhor, e guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, confirmando as palavras deste pacto, que estavam escritas naquele livro; e todo o povo esteve por este pacto.
4 Mɑ u derɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero Hilikiyɑ kɑ yɑ̃ku kowo be bɑ tie kɑ be bɑ sɑ̃ɑ yerun kɔnnɔ kɔ̃su bɑ bũu ni bɑ mɔ̀ Bɑɑli kɑ Asitɑɑten sɑ̃ɑ yɑ̃nu kɑ ye bɑ rɑ kɑ kperi sɑ̃ ɡurɑ bɑ yɑrɑ sɑ̃ɑ yee ten min di. Mɑ bɑ dɑ bɑ nu dɔ̃ɔ mɛni Yerusɑlɛmun biruɔ, Sedoronin wɔwɑɔ. Mɑ bɑ nin torom ɡurɑ bɑ kɑ dɑ Betɛliɔ.
4 Também o rei mandou ao sumo sacerdote Hilquias, e aos sacerdotes da segunda ordem, e aos guardas da entrada, que tirassem do templo do Senhor todos os vasos que tinham sido feitos para Baal, e para a Asera, e para todo o exército do céu; e os queimou fora de Jerusalém, nos campos de Cedrom, e levou as cinzas deles para Betel.
5 Mɑ u mɑɑ yɑ̃ku kowobu ɡirɑ, be Yudɑbɑn sinɑmbɑ ɡɔsɑ bu kɑ turɑre dɔ̃ɔ doke yɑ̃ku yenu sɔɔ ni bɑ kuɑ Yerusɑlɛmuɔ kɑ yen bɑru kpɑɑnɔ, kɑ Yudɑbɑn wusɔ. Mɑ u mɑɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku kowobu ɡirɑ kɑ mɑɑ be bɑ suru kɑ sɔ̃ɔ kɑ kperi sɑ̃ɑmɔ.
5 Destituiu os sacerdotes idólatras que os reis de Judá haviam constituído para queimarem incenso sobre os altos nas cidades de Judá, e ao redor de Jerusalém, como também os que queimavam incenso a Baal, ao sol, à lua, aos planetas, e a todo o exército do céu.
6 U mɑɑ derɑ bɑ bwɑ̃ɑroku ɡe bɑ kuɑ Asitɑɑten sɔ̃ yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di. Mɑ u ɡu yɑrɑ Yerusɑlɛmun di u ɡu dɔ̃ɔ mɛni Sedoronin wɔwɑɔ. Mɑ u ɡen torom suɑ u wisi mi bɑ rɑ tɔmbu sike.
6 Tirou da casa do Senhor a Asera e, levando-a para fora de Jerusalém até o ribeiro de Cedrom, ali a queimou e a reduziu a pó, e lançou o pó sobre as sepulturas dos filhos do povo.
7 Yerɑ u mɑɑ diɑ ye kɔsukɑ mi bɑ rɑ sɑkɑrɑru ko bũu sɑ̃ɑrun sɔ̃. Miyɑ mɑɑ kurɔbu bɑ rɑ yɑ̃nu wesi bũu wi bɑ mɔ̀ Asitɑɑten sɔ̃.
7 Derrubou as casas dos sodomitas que estavam na casa do Senhor, em que as mulheres teciam cortinas para a Asera.
8 U derɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowobɑ nɑ sɑɑ Yudɑn wusun di, mɑ bɑ sɑ̃ɑ yee nìn mi bɑ rɑ turɑre dɔ̃ɔ doke ɡunɡunu wɔllɔ kɔsukɑ sɑɑ Gebɑn di n kɑ ɡirɑri Beri Sebɑɔ. Mɛyɑ bɑ mɑɑ bũu sɑ̃ɑ yee ni nu wɑ̃ɑ wuun ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔn nɔm dwɑrɔ kɔsukɑ, Yosue wuun sunɔn dii kɔnnɔn bɔkuɔ.
8 Tirou das cidades de Judá todos os sacerdotes, e profanou os altos em que os sacerdotes queimavam incenso desde Geba até Berseba; e derrubou os altos que estavam às portas junto à entrada da porta de Josué, o chefe da cidade, à esquerda daquele que entrava pela porta da cidade.
9 U ǹ dere ɡunɡuu nin yɑ̃ku kowobu bu yɑ̃kuru ko Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ Yerusɑlɛmuɔ. Adɑmɑ u derɑ bɑ pɛ̃ɛ ye bɑ ǹ seeyɑtiɑ doke dimɔ kɑ beɡibu sɑnnu.
9 Todavia os sacerdotes dos altos não sacrificavam sobre o altar do Senhor em Jerusalém, porém comiam pães ázimos no meio de seus irmãos.
10 Mɑ u mɑɑ derɑ bɑ sɑ̃ɑ yee te bɑ mɔ̀ Tofɛti kɔsukɑ Hinɔmun wɔwɑɔ. Kpɑ bu ku rɑɑ mɑɑ kɑ ben bibu yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko mi, bũu wi bɑ mɔ̀ Mɔlɔkun sɔ̃.
10 Profanou a Tofete, que está no vale dos filhos de Hinom, para que ninguém fosse passar seu filho ou sua filha pelo fogo a Moloque.
11 Mɑ u derɑ bɑ bwɑ̃ɑroku ni nu kɑ dumi weenɛ kɔsukɑ ni Yudɑbɑn sinɑmbɑ kɑ nɑ bu kɑ sɔ̃ɔ sɑ̃. U mɑɑ kɛkɛ ye dumi ɡɑwe dɔ̃ɔ mɛni ye bɑ rɑ dendi bu kɑ sɔ̃ɔ wi sɑ̃. Yenibɑ kpurowɑ yɑ rɑɑ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yerun kɔnnɔwɔ, Nɛtɑni Mɛlɛkin yɛnun bɔkuɔ. Nɛtɑni Mɛlɛki wi, u sɑ̃ɑwɑ sinɑ bokon sɔm kowobun wiruɡii.
11 Tirou os cavalos que os reis de Judá tinham consagrado ao sol, à entrada da casa do Senhor, perto da câmara do camareiro Natã-Meleque, a qual estava no recinto; e os carros do sol queimou a fogo.
12 Yosiɑsi u derɑ bɑ bũu turɑ ni Yudɑbɑn sinɑmbɑ rɑɑ kuɑ Akɑsin dirun ɡidɑmbisɑn wɔllɔ kɔsukɑ kɑ ni Mɑnɑse u kuɑ sɑ̃ɑ yerun yɑɑri yiru ye sɔɔ. Ye Yosiɑsi u nu kɔsukɑ u kpɑ, u derɑ bɑ nin yɑnim ɡurɑ bɑ wisi Sedoronin wɔwɑɔ.
12 Também o rei derrubou os altares que estavam sobre o terraço do cenáculo de Acaz, os quais os reis de Judá tinham feito, como também os altares que Manassés fizera nos dois átrios da casa do Senhor; e, tendo-os esmigalhado, os tirou dali e lançou o pó deles no ribeiro de Cedrom.
13 U derɑ bɑ mɑɑ bũu sɑ̃ɑ yenu kɔsukɑ ni Sɑlomɔɔ u kuɑ Yerusɑlɛmun sɔ̃ɔ yɑri yerɔ Olifin ɡuurun sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ. Miyɑ bɑ rɑ Sidoniɡibun bũu wi bɑ mɔ̀ Asitɑɑte sɑ̃ kɑ Mɔɑbubɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Kemɔsi kɑ mɑɑ Amɔnibɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Milikɔmu.
13 O rei profanou também os altos que estavam ao oriente de Jerusalém, à direita do Monte de Corrupção, os quais Salomão, rei de Israel, edificara a Astarote, abominação dos sidônios, a Quemós, abominação dos moabitas, e a Milcom, abominação dos filhos de Amom.
14 Mɑ u ben bwɑ̃ɑrokunu kɔsukɑ u mɑɑ derɑ bɑ dɑ̃ɑ ye wukɑ ye bɑ rɑɑ ɡire Asitɑɑten sɔ̃. Mɑ u kɑ tɔmbun kukunu yen wɔrusu kɔruɑ.
14 Semelhantemente quebrou as colunas, e cortou os aserins, e encheu os seus lugares de ossos de homens.
15 U mɑɑ derɑ bɑ turɑ te tɑ wɑ̃ɑ Betɛliɔ kɔsukɑ kɑ bũu turɑ te Yeroboɑmu Nɛbɑtin bii u kuɑ, wi u Isirelibɑ doke torɑnu sɔɔ. Yen biru u tu dɔ̃ɔ mɛni muku muku, kɑ sere mɑɑ dɑ̃ɑ ye bɑ ɡirɑ Asitɑɑten sɔ̃.
15 Igualmente o altar que estava em Betel, e o alto feito por Jeroboão, filho de Nebate, que fizera Israel pecar, esse altar e o alto ele os derrubou; queimando o alto, reduziu-o a pó, e queimou a Asera.
16 Ye Yosiɑsi u sĩirɑ u mɛɛrɑ ɡuu ten wɔllɔ, yerɑ u wɑ sikɑ wee. Mɑ u ɡɔrɑ bu dɑ bu tɔn be bɑ sikuɑ min kukunu sikiɑmɑ. Mɑ u kuku ni dɔ̃ɔ doke Betɛlin bũu turɑru mi, u kɑ yɑ̃ku yee te disi doke nɡe mɛ Gusunɔ u ɡeruɑ sɑɑ win sɔmɔn nɔɔn di.
16 E, virando-se Josias, viu as sepulturas que estavam ali no monte, e mandou tirar os ossos das sepulturas e os queimou sobre aquele altar, e assim o profanou, conforme a palavra do Senhor proclamada pelo homem de Deus que predissera estas coisas.
17 Sɑɑ yerɑ u mɑɑ bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑn sikirɑ nɑ wɑɑmɔ mini.
17 Então perguntou: Que monumento é este que vejo? Responderam-lhe os homens da cidade: É a sepultura do homem de Deus que veio de Judá e predisse estas coisas que acabas de fazer contra este altar de Betel.
18 Mɑ sinɑ boko u nɛɛ, i tu derio ɡoo u ku rɑɑ win kukunu bɑbɑ.
18 Ao que disse Josias: Deixai-o estar; ninguém mexa nos seus ossos. Deixaram estar, pois, os seus ossos juntamente com os do profeta que viera de Samária.
19 Yosiɑsi u mɑɑ derɑ bɑ bũu diɑ ye Isirelibɑn sinɑmbɑ bɑnɑ kɔsukɑ, ben tem mɛ kpuron wuu mɑrosɔ. Domi yerɑ bɑ kɑ Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ. U bũu diɑ ye kɔsukɑwɑ mɑm mɑm nɡe mɛ u kuɑ Betɛliɔ.
19 Josias tirou também todas as casas dos altos que havia nas cidades de Samária, e que os reis de Israel tinham feito para provocarem o Senhor à ira, e lhes fez conforme tudo o que havia feito em Betel.
20 U bũu nin yɑ̃ku kowobu ɡo nin turɑnɔ mi bɑ rɑ nu sɑ̃. Mɑ u tɔmbun kukunu dɔ̃ɔ mɛni turɑ nin wɔllɔ.
20 E a todos os sacerdotes dos altos que encontrou ali, ele os matou sobre os respectivos altares, onde também queimou ossos de homens; depois voltou a Jerusalém.
21 Yosiɑsi sinɑ boko u win tɔmbu kpuro woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, i bɛɛn Yinni Gusunɔ Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑru diiyo nɡe mɛ bɑ yoruɑ win woodɑn tireru sɔɔ.
21 Então o rei deu ordem a todo o povo dizendo: Celebrai a páscoa ao Senhor vosso Deus, como está escrito neste livro do pacto.
22 Mɑ bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te di tɑ kerɑ te bɑ rɑ rɑɑ di sɑɑ kpɑrobun wɑɑtin di n kɑ ɡirɑri sinɑm be bɑ nùn ɡbiiye kpuron wɑɑti sɔɔ Yudɑɔ kɑ Isireliɔ.
22 Pois não se celebrara tal páscoa desde os dias dos juízes que julgaram a Israel, nem em todos os dias dos reis de Israel, nem tampouco nos dias dos reis de Judá.
23 Yosiɑsi u kuɑwɑ wɔ̃ɔ yɛndu yiru sɑri bɑndu sɔɔ, sɑɑ ye bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te di Yerusɑlɛmuɔ.
23 Foi no décimo oitavo ano do rei Josias que esta páscoa foi celebrada ao Senhor em Jerusalém.
24 Yen biru Yosiɑsi u derɑ bɑ ɡɔri sokobu kɑ sɔrobu ɡo. Mɑ u mɑɑ derɑ bɑ bwɑ̃ɑroku ni bɑ mɔ̀ Terɑfimu kɑm koosiɑ kɑ sere mɑɑ bũu turɑ ni nu wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ kɑ Yudɑn temɔ. U yeni kuɑwɑ bu kɑ woodɑn tire te yɑ̃ku kowo Hilikiyɑ u wɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ mɛm nɔɔwɑ.
24 Além disso, os adivinhos, os feiticeiros, os terafins, os ídolos e todas abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, Josias os extirpou, para confirmar as palavras da lei, que estavam escritas no livro que o sacerdote Hilquias achara na casa do Senhor.
25 Sinɑm be bɑ Yosiɑsi ɡbiiye, ben ɡoo sɑri wi u Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ nɡe wi kɑ win ɡɔ̃ru kpuro, kɑ win bwɛ̃rɑ kpuro, kɑ win dɑm kpuro nɡe mɛ Mɔwisin woodɑ yɑ ɡeruɑ. Mɛyɑ mɑɑ win biru sunɔ ɡoo sɑri wi u kuɑ nɡe mɛ.
25 Ora, antes dele não houve rei que lhe fosse semelhante, que se convertesse ao Senhor de todo o seu coração, e de toda a sua alma, e de todas as suas forças, conforme toda a lei de Moisés; e depois dele nunca se levantou outro semelhante.
26 Adɑmɑ kɑ mɛ, Yinni Gusunɔn mɔru kun sure ye u Yudɑbɑ seesi, kɔ̃sɑ ye Mɑnɑse u kuɑn sɔ̃.
26 Todavia o Senhor não se demoveu do ardor da sua grande ira, com que ardia contra Judá por causa de todas as provocações com que Manassés o provocara.
27 Mɑ u nɛɛ, kon Yudɑbɑ kuɑ nɡe mɛ nɑ Isirelibɑ kuɑ. Kon bu ɡirɑ nɛn wuswɑɑn di, kpɑ n Yerusɑlɛmu wuu ɡe nɑ rɑɑ ɡɔsɑ mi deri, kɑ sere mɑɑ sɑ̃ɑ yee tèn mi nɑ nɛɛ, ko nɑ n dɑ tii sɔ̃ɔsi.
27 E disse o Senhor: Também a Judá hei de remover de diante da minha face, como removi a Israel, e rejeitarei esta cidade de Jerusalém que elegi, como também a casa da qual eu disse: Estará ali o meu nome.
28 Ye Yosiɑsi u kuɑn sukum ye kpuron ɡɑri yi yoruɑ Yudɑbɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
28 Ora, o restante dos atos de Josias, e tudo quanto fez, por ventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
29 Yosiɑsin wɑɑti ye sɔɔ, Eɡibitin sinɑ boko wi bɑ mɔ̀ Nɛko, u seewɑ sɔ̃ɔ teeru u Asirin sinɑ boko tɑbu somiru dɔɔ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Efɑrɑtin berɑ ɡiɑ. Mɑ sinɑ boko Yosiɑsi u seewɑ u dɑ u kɑ nùn tɑbu wɔri. Ye Nɛko u nùn wɑ, yerɑ u derɑ bɑ nùn ɡo Mɛɡidoɔ.
29 Nos seus dias subiu Faraó-Neco, rei do Egito, contra o rei da Assíria, ao rio Eufrates. E o rei Josias lhe foi ao encontro; e Faraó-Neco o matou em Megido, logo que o viu.
30 Mɑ Yosiɑsin tɑbu kowobu bɑ win ɡoru suɑ bɑ kpɛ̃ɛ win tɑbu kɛkɛ sɔɔ ye dumi ɡɑwe, bɑ kɑ nɑ Yerusɑlɛmuɔ. Bɑ nùn sikɑ win siki wɔruɔ. Yerɑ bɑ win bii Yoɑkɑsi suɑ bɑ bɑndun ɡum tɑ̃re, u kuɑ sunɔ win tundon ɑyerɔ.
30 De Megido os seus servos o levaram morto num carro, e o trouxeram a Jerusalém, onde o sepultaram no seu sepulcro. E o povo da terra tomou a Jeoacaz, filho de Josias, ungiram-no, e o fizeram rei em lugar de seu pai.
31 Yoɑkɑsi u mɔwɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ itɑ sɑɑ ye u bɑndu di. Mɑ u kuɑ suru itɑ bɑn te sɔɔ, Yerusɑlɛmuɔ. Win mɛron yĩsirɑ Hɑmutɑli Yeremin bii, wi u wɑ̃ɑ Libinɑɔ.
31 Jeoacaz tinha vinte e três anos quando começou a reinar, e reinou três meses em Jerusalém. O nome de sua mãe era Hamutal, filha de Jeremias, de Libna.
32 Yoɑkɑsi wi, u ǹ kue dee dee Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. Kɔ̃sɑ ye win sikɑdobɑ bɑ rɑɑ kuɑ, yerɑ u kuɑ mɑm mɑm.
32 Ele fez o que era mau aos olhos do Senhor, conforme tudo o que seus pais haviam feito.
33 Mɑ Nɛko Eɡibitin sinɑ boko u nùn mwɑ u bɔkuɑ u kɑ dɑ Ribilɑɔ Hɑmɑtin temɔ. Nɡe mɛyɑ u kɑ nùn bɑndu yɑrɑ. Mɑ u Yudɑbɑ sii ɡeesun kilo nɔrɔbun subɑ itɑ (3.000) bure kɑ wurɑn kilo tɛnɑ.
33 Ora, Faraó-Neco mandou prendê-lo em Ribla, na terra de Hamate, para que não reinasse em Jerusalém; e à terra impôs o tributo de cem talentos de prata e um talento de ouro.
34 Mɑ u Eliɑkimu Yosiɑsin bii bɑndu wɛ̃. Yerɑ u nùn yĩsi kpɑɑru kɑ̃ Yoyɑkimu. Mɑ u kɑ Yoɑkɑsi dɑ Eɡibitiɔ. Miyɑ u ɡu.
34 Também Faraó-Neco constituiu rei a Eliaquim, filho de Josias, em lugar de Josias, seu pai, e lhe mudou o nome em Jeoiaquim; porém levou consigo a Jeoacaz, que conduzido ao Egito, ali morreu.
35 Yoyɑkimu u Eɡibitin sunɔ sii ɡee si wɛ̃ kɑ wurɑ ye. Adɑmɑ u win tem tɔmbu sii ɡeesu kɑ wurɑn ɡeeru burewɑ n kɑ turi ɡee te Eɡibitin sunɔ u bikiɑ.
35 E Jeoiaquim deu a Faraó a prata e o ouro; porém impôs à terra uma taxa, para fornecer esse dinheiro conforme o mandado de Faraó. Exigiu do povo da terra, de cada um segundo a sua avaliação, prata e ouro, para o dar a Faraó-Neco.
36 Wɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbuwɑ Yoyɑkimu u mɔ sɑnɑm mɛ u bɑndu di. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ tiɑ bɑn te sɔɔ. Win mɛron yĩsirɑ Sebudɑ, Pedɑyɑ Rumɑɡiin bii.
36 Jeoiaquim tinha vinte e cinco ano quando começou a reinar, e reinou onze anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zebida, filha de Pedaías, de Ruma.
37 Yoyɑkimu wi, u ǹ kue dee dee Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. Kɔ̃sɑ ye win sikɑdobɑ bɑ rɑɑ kuɑ, yerɑ u kuɑ mɑm mɑm.
37 Ele fez o que era mau aos olhos do Senhor, conforme tudo o que seus pais haviam feito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.