2 Crônicas 7
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Sɑnɑm mɛ Sɑlomɔɔ u kɑnɑru kuɑ u kpɑ, yerɑ dɔ̃ɔ u sɑrɑmɑ wɔllun di u yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡii ni kɑ yɑ̃ku ni nu tie mwɑ. Mɑ Yinni Gusunɔn yiikon ɡirimɑ yɑ dii te wukiri.
1 Ora, quando Salomão terminou de orar, o fogo desceu do céu e consumiu a oferta queimada e os sacrifícios; e a glória do SENHOR encheu a casa.
2 Yɑ̃ku kowobu bɑ ǹ kpĩɑ bu du Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ, domi win yiikon ɡirimɑ yɑ yibɑ ten mi.
2 E os sacerdotes não conseguiam entrar na casa do SENHOR, porque a glória do SENHOR havia enchido a casa do SENHOR.
3 Ye Isirelibɑ kpuro bɑ dɔ̃ɔ wi kɑ Yinni Gusunɔn yiikon ɡirimɑ ye wɑ yɑ sɑrɑmɑ yɑ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yee ten wɔllɔ, yerɑ bɑ yiirɑ bɑ siriru tem ɡirɑri turɑrun wɔllɔ te bɑ kuɑ kɑ kpenu. Mɑ bɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑmɔ bɑ mɔ̀, Yinni Gusunɔ u sɑ̃ɑwɑ tɔn ɡeo. Win durom mu rɑ n wɑ̃ɑwɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
3 E quando todos os filhos de Israel viram como o fogo desceu, e a glória do SENHOR sobre a casa, prostraram-se com a face em terra sobre o pavimento, e adoraram, e louvaram o SENHOR, dizendo: Pois ele é bom; porque a sua misericórdia dura para sempre.
4 Isirelibɑ kpuro kɑ sinɑ boko bɑ yɑ̃kunu kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ.
4 Então, o rei e todo o povo ofereceram sacrifícios diante do SENHOR.
5 Yen dɔmɑ te, Sɑlomɔɔ u nɑɑ kinɛnu nɔrɔbun subɑ yɛndɑ yiru (22.000) ɡo kɑ yɑ̃ɑnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ teeru (120.000). Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ sɑ̃ɑ yee te wukiɑ.
5 E o rei Salomão ofereceu um sacrifício de vinte e dois mil bois, e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei e todo o povo dedicaram a casa de Deus.
6 Yɑ̃ku kowobu bɑ yɔ̃ ben ɑyenɔ, mɑ Lefibɑ bɑ dwee yɑ̃nu soomɔ, ni sinɑ boko Dɑfidi u derɑ bɑ kuɑ bu kɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃. N deemɑ u rɑɑ bu yiire bu womu ɡeni ko bu nɛɛ, Gusunɔn durom mu ko n wɑ̃ɑwɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Mɑ yɑ̃ku kowobu bɑ kɔbi soomɔ Isirelibɑ kpuron wuswɑɑɔ mi bɑ yɔ̃.
6 E os sacerdotes serviam nos seus ofícios; os levitas também com instrumentos de música do SENHOR, os quais o rei Davi, havia feito para louvar ao SENHOR, porque a sua misericórdia dura para sempre, quando Davi louvava pelo seu ministério; e os sacerdotes soavam trombetas diante deles, e todo o Israel estava em pé.
7 Sɑlomɔɔ u sɑ̃ɑ yee ten yɑɑrɑn suunu dɛɛrɑsiɑ ye yɑ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yee ten tii tiin wuswɑɑɔ. Domi miyɑ u yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu kuɑ yèn sɔ̃ yɑ̃ku yee te bɑ kuɑ kɑ sii ɡɑndu ten ɑyerɑ kun turɑ bu kɑ yɑ̃ku ni kpuro ko mi.
7 Além disso, Salomão santificou o meio do átrio que estava diante da casa do SENHOR; pois ali ele ofereceu ofertas queimadas, e a gordura das ofertas de paz, porque o altar de bronze que Salomão havia feito não foi capaz de receber as ofertas queimadas, e as ofertas de alimento, e a gordura.
8 Sɑlomɔɔ kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te diwɑ sere sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru. Mɑ tɔn dɑbiru tɑ nɑ sɑɑ Hɑmɑtin tem kpuron di, n kɑ ɡirɑri Eɡibitin dɑɑru ɡiɑn di.
8 Então, naquele mesmo tempo, Salomão manteve a festa por sete dias, e todo o Israel com ele, uma congregação mui grande, desde a entrada de Hamate até o rio do Egito.
9 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑse, bɑ mɑɑ mɛnnɑ be kpuro bɑ yɑ̃ku yee te dɛɛrɑsiɑ bɑ yi nɛnɛm. Bɑ ye kuɑwɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru. Yen biruwɑ bɑ mɑɑ tɔ̃ɔ bɑkɑrun tii di sere sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
9 E no oitavo dia eles fizeram uma assembleia solene; porque mantiveram a dedicação do altar por sete dias, e a festa por sete dias.
10 Wɔ̃ɔn suru nɔɔbɑ yirusen sɔ̃ɔ yɛndɑ itɑse sɔɔrɑ Sɑlomɔɔ u derɑ tɔmbɑ wurɑ ben yɛnusɔ. Mɑ bɑ nuku dobu mɔ̀ durom mɛ Gusunɔ u Dɑfidi kɑ Sɑlomɔɔ kɑ sere win tɔmbu Isirelibɑ kuɑn sɔ̃.
10 E no vigésimo terceiro dia do sétimo mês ele despediu o povo para as suas tendas, contentes e felizes de coração pela bondade que o SENHOR havia demonstrado para com Davi, e Salomão, e a seu povo Israel.
11 Sɑnɑm mɛ Sɑlomɔɔ u Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yeru kɑ win tiin sinɑ kpɑɑru bɑnɑ u kpɑ, mɑ ye kpuro yɑ koorɑ, ye u ɡɔ̃ru doke u ko Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ kɑ sere mɑɑ win tiin sinɑ kpɑɑrɔ,
11 Assim, Salomão terminou a casa do SENHOR, e a casa do rei; e tudo o que veio ao coração de Salomão para ser feito na casa do SENHOR, e na sua própria casa, ele prosperamente o efetuou.
12 yerɑ Yinni Gusunɔ u nùn kure wɔ̃kuru. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ wunɛn kɑnɑru nuɑ. Nɑ yɑm mi ɡɔsɑ. Miyɑ bɑ ko n dɑ mɑn yɑ̃kunu kue.
12 E o SENHOR apareceu a Salomão à noite, e disse-lhe: Ouvi a tua oração, e escolhi para mim este lugar para casa de sacrifício.
13 Nɑ̀ n wɔllu kɛnuɑ, mɑ ɡurɑ kun mɑɑ nɛmɔ, ǹ kun mɛ nɑ derɑ twee yi tem mɛ wukiri yi mɛn dĩɑnu di, ǹ kun mɛ nɑ̀ n mɛn tɔmbu kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑnu sure,
13 Se eu fechar o céu para que não haja chuva, ou se eu ordenar às locustas que devorem a terra, ou se eu enviar peste no meio do povo;
14 sɑɑ ye sɔɔ, bɛɛ be i sɑ̃ɑ nɛn tɔmbu, i nɛn yĩsiru sɔɔwɑ, mɑ i tii kɑwɑ i bɛɛn dɑɑ kɔ̃sɑ deri, mɑ i mɑn sokɑ, kon bɛɛ wurɑri wɔllun di kpɑ n bɛɛ bɛɛn torɑnu suuru kuɑ, kpɑ n bɛɛn tem ɑrumɑni wesiɑ.
14 se o meu povo, que é chamado pelo meu nome, se humilhar, e orar, e buscar a minha face, e voltar dos seus caminhos iníquos; então eu ouvirei do céu, e perdoarei os seus pecados, e sararei a sua terra.
15 Sɑɑ ye sɔɔ, kon bɛɛ mɛɛri kpɑ n kɑnɑ ni i mɑn koosimɑ sɑ̃ɑ yeru mini swɑɑ dɑki.
15 Agora os meus olhos serão abertos, e os meus ouvidos atentos à oração que é feita nesse lugar.
16 Tɛ̃, nɑ tu ɡɔsɑ nɑ yi nɛnɛm nɛn sɔ̃, tɑ n kɑ nɛn yĩsiru sɔɔwɑ. Ten miyɑ nɛn nɔni kɑ nɛn ɡɔ̃ru kpuro ko n woo.
16 Porque agora escolhi e santifiquei esta casa, para que o meu nome esteja nela para sempre; e os meus olhos e o meu coração estarão ali perpetuamente.
17 Wunɛ mɑɑ Sɑlomɔɔ, ɑ̀ n sĩimɔ nɡe mɛ wunɛn tundo Dɑfidi u sĩɑ, mɑ ɑ mɔ̀ ye nɑ nun yiire kpuro, mɑ ɑ nɛn woodɑbɑ mɛm nɔɔwɑmmɛ,
17 E quanto a ti, se quiseres andar diante de mim, como o teu pai Davi andou, e fazer segundo tudo o que te tenho ordenado, e guardares os meus estatutos e os meus juízos;
18 kon wunɛn bɑndun dɑm sire nɡe mɛ nɑ wunɛn tundo Dɑfidi nɔɔ mwɛɛru kuɑ nɑ nɛɛ, u ǹ kɔsire biɑmɔ wi u koo bɑndu di Isireliɔ.
18 então eu estabelecerei o trono do teu reino, conforme o pacto que fiz com Davi, o teu pai, dizendo: Não te faltará um homem para ser soberano em Israel.
19 Adɑmɑ ì n ɡɔsirɑ i nɛn woodɑbɑ deri be nɑ bɛɛ wɛ̃, mɑ i mɑɑ dɑ i bũnu sɑ̃wɑ,
19 Porém, se vós vos desviardes, e abandonardes os meus estatutos e os meus mandamentos, que tenho posto diante de vós, e fores servir a outros deuses, e os adorares;
20 kon bɛɛ wunɑwɑ nɛn tem di mɛ nɑ bɛɛ wɛ̃. Kpɑ n dii te yinɑ te nɑ ɡɔsɑ nɑ yi nɛnɛm nɛn yĩsirun sɔ̃ mi. Kpɑ n de bwesenu kpuro nu tu yɛ̃ɛ.
20 arrancai-vos-ei pelas raízes, da minha terra que lhes dei; e essa casa, a qual santifiquei para o meu nome, eu lançarei para longe dos meus olhos, e farei com que ela seja provérbio e escárnio entre todas as nações.
21 Be bɑ rɑɑ ten kpɑ̃ɑru yɛ̃ yellu, bɑ̀ n sɑrɔ mi, biti koo bu mwɑ kpɑ bu bikiɑ bu nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ Yinni Gusunɔ u wuu ɡeni kɑ dii teni kuɑ mɛ.
21 E esta casa, que é elevada, será um espanto para cada um que passar por ela; de modo que dirão: Por que o SENHOR fez assim a esta terra, e a esta casa?
22 Kpɑ bu wisi bu nɛɛ, bɑ Gusunɔ ben bɑɑbɑbɑn Yinni deriwɑ, wi, wi u bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di mɑ bɑ dɑ bɑ bũnu yiirɑmmɛ bɑ sɑ̃ɑmɔ. Yen sɔ̃nɑ u derɑ wɑhɑlɑ yeni kpuro yɑ bu deemɑ.
22 E se responderá: Porque eles abandonaram o SENHOR Deus dos seus pais, que os tirou da terra do Egito, e se apegaram a outros deuses, e os adoraram, e os serviram; por isso ele trouxe sobre eles todo este mal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.