2 Crônicas 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Yerɑ Sɑlomɔɔ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ,
1 Então disse Salomão: O Senhor deseja habitar na escuridão.
2 Adɑmɑ nɛ, nɑ nun wɑ̃ɑ yee ɡeeru bɑniɑ
2 Construí, portanto, uma casa que será vossa morada eterna.
3 Yerɑ sinɑ boko Sɑlomɔɔ u sĩirɑ Isirelibɑ kpuron mi ɡiɑ, mi bɑ yɔ̃. Mɑ u bu domɑru kuɑ.
3 Voltou-se, em seguida, para a assembléia, que estava de pé e a abençoou.
4 U ɡeruɑ u nɛɛ, nɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑ. Domi u win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u Dɑfidi nɛn tundo kuɑ u nɛɛ,
4 Bendito seja, disse ele, o Senhor, Deus de Israel, que, pela sua própria boca falou a Davi, meu pai, e que, pela sua mão, realizou suas promessas. Ele tinha dito:
5 sɑɑ mìn di u win tɔmbu Isirelibɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di, u ǹ wuu ɡɑɡu ɡɔsɑ ben wusu ɡɑsu sɔɔ bu kɑ diru bɑni mi bɑ koo nùn sɑ̃. U ǹ mɑɑ ɡoo ɡɔsɑ u n kɑ sɑ̃ɑ win tɔmbun kpɑro.
5 Desde o dia em que fiz sair meu povo do Egito, não escolhi uma cidade dentre todas as tribos de Israel para nela construir um templo onde meu nome fosse invocado, e não escolhi um homem para que fosse chefe de meu povo de Israel;
6 Adɑmɑ Yerusɑlɛmuwɑ u ɡɔsɑ bu kɑ nùn sɑ̃ɑ yeru bɑniɑ mi. Mɛyɑ u mɑɑ Dɑfidi ɡɔsɑ u n kɑ sɑ̃ɑ ben kpɑro.
6 mas escolhi Jerusalém como lugar de residência para meu nome e Davi como rei de meu povo de Israel.
7 Nɛn tundo Dɑfidi wi, u rɑɑ ɡɔ̃ru doke u Gusunɔ bɛsɛn Yinni diru bɑniɑ.
7 Ora, meu pai Davi desejava edificar um templo para a glória do Senhor, Deus de Israel,
8 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ ye u ɡɔ̃ru doke u kɑ nùn diru bɑniɑ.
8 mas o Senhor lhe disse: Tiveste uma feliz inspiração de edificar um templo para a glória de meu nome.
9 Adɑmɑ n ǹ wi, u koo nùn tu bɑniɑ. Win bii wi u koo mɑ, wiyɑ u koo tu bɑni.
9 Somente, não és tu que me hás de construir, será teu filho, o filho procedente de tuas entranhas, que o fará.
10 Tɛ̃, Yinni Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛ te yibiɑ. Wee nɛ, Sɑlomɔɔ, nɑ sinɑ bɛsɛ Isirelibɑn sinɑ ɡɔnɑ wɔllɔ nɑ kuɑ nɛn tundo Dɑfidin kɔsire. Yen biru, nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni dii te bɑniɑ mi bɑ ko n dɑ nùn sɑ̃.
10 O Senhor realizou sua predição. Sucedi a meu pai Davi e ocupo o trono de Israel, como disse o Senhor, e construí este templo ao nome do Senhor, Deus de Israel.
11 Dii te sɔɔrɑ nɑ win woodɑn kpɑkororu wɑ̃ɑ yeru kuɑ. Kpee bɛsi yiruwɑ yi wɑ̃ɑ kpɑkoro te sɔɔ, yì sɔɔ bɑ win woodɑbɑ yoruɑ be u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
11 Pus a arca onde se encontra colocada a aliança feita entre o Senhor e os israelitas.
12 Yerɑ Sɑlomɔɔ u yɔ̃rɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku yerun wuswɑɑɔ Isirelibɑn nɔni biru, mɑ u nɔmɑ yiiyɑ wɔllɔ u kɑnɑru kuɑ.
12 Em seguida, Salomão postou-se diante do altar do Senhor, em presença de toda a assembléia de Israel e estendeu as mãos.
13 N deemɑ Sɑlomɔɔ u rɑɑ turɑru ɡɑru kuɑ kɑ sii ɡɑndu. Mɑ u tu doke sɑ̃ɑ yerun yɑɑrɑ yen suunu sɔɔ. Turɑ ten dɛ̃ɛbu bu sɑ̃ɑwɑ ɡɔm soonu nɔɔbu. Ten yɑsum mɑɑ ɡɔm soonu nɔɔbu. Mɑ ten ɡunum mɑɑ sɑ̃ɑ ɡɔm soonu itɑ. Miyɑ u yɔɔwɑ u yiirɑ Isirelibɑ kpuron wuswɑɑɔ. Mɑ u nɔmɑ yiiyɑ wɔllɔ u nɛɛ,
13 Com efeito, ele mandara construir uma tribuna de bronze, erguida no meio do átrio, de cinco côvados de comprimento, cinco de largura e três de altura. Nela subiu e, de joelhos, voltado para a multidão dos israelitas, com os braços levantados para o céu, disse:
14 Gusunɔ, bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, ɡoo mɑɑ sɑri nɡe wunɛ wɔllɔ kɑ temɔ. Wunɛn bwɑ̃ɑ be bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ kɑ ɡɔ̃ru tiɑ, ɑ rɑ ɑrukɑwɑni ye ɑ kɑ bu bɔkuɑ yibie, kpɑ ɑ bu wunɛn wɔnwɔndu sɔ̃ɔsi.
14 Senhor, Deus de Israel, não há nem nos céus nem na terra um deus que seja comparável a vós, que seja fiel à sua aliança com seus servos, e cheio de misericórdia para com os que vos servem de todo o coração.
15 Wee ɑ wunɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te ɑ wunɛn bɔ̃ɔ Dɑfidi nɛn tundo kuɑ. Ye ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro, ɑ ye kuɑ ɡisɔ kɑ wunɛn dɑm.
15 Cumpristes a promessa que fizestes a meu pai Davi, vosso servo. Neste dia, vossa mão realizou o que vossa boca havia anunciado.
16 Yen sɔ̃, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ nɔɔ mwɛɛ te yibio te ɑ nùn kuɑ mi. A nɛɛ, u ǹ kɔsire biɑmɔ win bibun bweseru sɔɔ wi u koo win bɑndu di, bii be, bɑ̀ n tii nɛni dee dee ben wɑ̃ɑru sɔɔ, mɑ bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ nɡe mɛ wi, Dɑfidi u kuɑ.
16 Dignai-vos, portanto, agora, Senhor, Deus de Israel, cumprir também a promessa que fizestes a meu pai Davi, vosso servo, de que jamais lhe faltaria diante de vós um descendente que ocupasse o trono de Israel, contanto que seus filhos atendam ao seu procedimento e observem vossa lei como ele mesmo a observou.
17 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ de wunɛn ɡɑri yi ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ mi kpuro yi koorɑ.
17 Assim, pois, Senhor Deus de Israel, dignai-vos ratificar a promessa que fizestes a vosso servo Davi!
18 Adɑmɑ kɑɑ sere kpĩ ɑ sinɑ tem mɛ sɔɔ kɑ ɡem? Domi wɔllɑ kun nun turɑ. Kɑɑ sere ɡere dii te nɑ nun bɑniɑ mini?
18 Mas, é verdade que Deus habita com os homens sobre a terra? Se o céu e os céus dos céus não vos podem conter, muito menos ainda esta casa que eu construí!
19 Kɑ mɛ, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ nɛn ɡere swɑɑ dɑkio, kpɑ ɑ nɛn kɑnɑru nɔ te nɑ mɔ̀ ɡisɔ.
19 Contudo, Senhor, meu Deus, atendei à prece suplicante de vosso servo, acolhei o clamor e os votos que ele vos dirige.
20 A de wunɛn nɔni yi n wɑ̃ɑ dii te sɔɔ wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ. A nɛn kɑnɑru swɑɑ dɑkio te nɑ mɔ̀ yɑm mini. Domi miyɑ ɑ nɛɛ, kɑɑ tii sɔ̃ɔsi.
20 Que de dia e de noite vossos olhos estejam abertos para esta casa, para este lugar em que prometestes fazer a residência de vosso nome. Escutai o pedido que vosso servo vos apresenta.
21 Nɛ kɑ wunɛn tɔmbu, sɑ̀ n mɛnnɑ yɑm mini, sɑ kɑnɑru mɔ̀, ɑ sun swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ sun suuru kuɑ.
21 Escutai a súplica de vosso servo e de vosso povo de Israel, quando vierem orar neste lugar. Escutai-os de vossa morada celeste, escutai e perdoai!
22 Goo ù n win winsim torɑri, mɑ bɑ yɛ̃ro tilɑsi kuɑ u kɑ nɑ mini u bɔ̃re yɑ̃ku yerɔ,
22 Se um homem pecar contra seu próximo, e lhe for exigido juramento, se ele vier jurar diante de vosso altar, neste templo,
23 nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ yɛ̃ro swɑɑ dɑkio wɔllun di kpɑ ɑ bu siriɑ. A tɔn kɔ̃so nùn win kɔ̃sɑ kɔsieyo, kpɑ ɑ mɑɑ ɡemɡii nùn win ɡem wɛ̃.
23 escutai-o do alto dos céus, agi e julgai vossos servos de modo a condenar o culpado, fazendo recair sobre ele o peso de sua falta, e de modo a justificar o inocente tratando-o de acordo com sua inocência.
24 Yibɛrɛbɑ bɑ̀ n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ kɑmiɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ bɑ nɑ bɑ nun suuru kɑnɑmɔ dii teni sɔɔ,
24 Quando vosso povo de Israel, por ter pecado contra vós, for subjugado pelo inimigo, se ele retornar a vós, render glória ao vosso nome, entrar neste templo para dirigir-vos preces e súplicas,
25 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di, kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. Kpɑ ɑ de be bɑ yoru mwɛɛrɑ bu wurɑmɑ tem mɛ sɔɔ mɛ ɑ rɑɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
25 escutai-o do alto dos céus, e perdoai o pecado de vosso povo de Israel, reconduzindo-o à terra que lhe destes a ele e a seus pais.
26 À n derɑ ɡurɑ yɑ yɔ̃rɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ yèn sɔ̃ ɑ bu sekuru doke, mɑ bɑ mɛɛrimɑ yɑm mini bɑ nun sɑ̃ɑmɔ bɑ kɑnɑru mɔ̀,
26 Se o céu vier a se fechar e não chover mais, por terem eles pecado contra vós, e vierem a orar neste lugar, rendendo glória ao vosso nome e arrependendo-se de seu pecado por causa de vosso castigo,
27 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di, kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. A bu swɑɑ ɡeɑ sɔ̃ɔsio yè sɔɔ bɑ koo sĩ, kpɑ ɑ de ɡurɑ yu nɛ tem mɛ sɔɔ, mɛ bɛsɛ wunɛn tɔmbu sɑ tubi di mi.
27 escutai-os do alto dos céus, perdoai o pecado de vossos servos e de vosso povo de Israel. Mostrai-lhes o reto caminho que devem seguir, e concedei chuva à terra que destes como herança a vosso povo.
28 Gɔ̃ɔru tɑ̀ n duɑ tem mɛ sɔɔ, ǹ kun mɛ kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru, ǹ kun mɛ dĩɑnun ɡɔɔ, ǹ kun mɛ twee, ǹ kun mɛ kɔkɔnu ɡɑnu ni nu rɑ dĩɑnu sɑnku, ǹ kun mɛ yibɛrɛbɑ bɑ̀ n tem mɛn wusu tɑrusi, ǹ kun mɛ bɑrɑ bwese bwesekɑ yɑ̀ n wunɛn tɔmbu deemɑ, ǹ kun mɛ wɑhɑlɑ ɡɑɑ,
28 Quando a terra for assolada pela fome, peste, ferrugem, mangra, gafanhoto, pulgão, quando os inimigos cercarem as cidades da terra de Israel, ou se houver uma calamidade ou uma epidemia qualquer,
29 bɑ̀ n seewɑ bɑ kɑnɑru mɔ̀ mɑ ben bɑɑwure u win torɑru wurɑ win ɡɔ̃ruɔ, mɑ u win nɔmɑ suemɑ dii tenin berɑ ɡiɑ,
29 e um homem, ou todo o povo de Israel, vos dirigir uma prece suplicante, e cada qual, reconhecendo sua chaga dolorosa, estender as mãos para este templo,
30 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ bu suuru kuɑ ɑ bɑɑwure kuɑ nɡe mɛ u sɑ̃ɑ. Domi wunɛ turowɑ ɑ tɔnun ɡɔ̃ru yɛ̃.
30 escutai-o do alto dos céus, de vossa morada, e perdoai, concedendo a cada um o que merece, vós que conheceis seu coração, pois só vós conheceis o coração do homem.
31 Kpɑ bu nun nɑsiɑ bɑ n sĩimɔ wunɛn swɛɛ sɔɔ ben wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ tem mɛ sɔɔ, mɛ ɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
31 É assim que eles vos temerão e andarão em vossos caminhos durante toda a sua vida na terra que destes a seus pais.
32 Tɔn tuko ɡoo ù n nɑ u kɑ nun sɑ̃ yèn sɔ̃ u nuɑ wunɛn yĩsirɑ kpɑ̃, mɑ ɑ dɑm bɑkɑm mɔ, mɑ yɛ̃ro u kɑnɑru mɔ̀ dii te sɔɔ,
32 Quando o estrangeiro, o que não é do vosso povo de Israel, vier de uma terra longínqua, atraído pela fama de vosso nome e do poder de vosso braço, para rezar neste templo,
33 ɑ nùn swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɑ nùn kuɑ ye u nun bikiɑmɔ. Kpɑ hɑnduniɑn tɔmbu kpuro bu nun ɡiɑ, kpɑ bu nun nɑsiɑ nɡe mɛ wunɛn tɔmbu Isirelibɑ bɑ nun nɑsie, kpɑ bɑ n yɛ̃ mɑ wunɑ bɑ rɑ sɑ̃ dii te sɔɔ, te nɑ bɑnɑ mini.
33 escutai-o do alto dos céus, lá donde habitais, e concedei a esse estrangeiro tudo o que vos pedir. Todos os povos da terra conhecerão assim vosso nome e vos temerão como vosso povo de Israel, cientes de que vosso nome é invocado sob este templo que vos construí.
34 À n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ woodɑ wɛ̃ bu dɑ bu ben yibɛrɛbɑ tɑbu wɔri, mɑ bɑ kɑnɑru koosimɑ wunɛn mi, bɑ mɛɛrimɑ wunɛn ɡee ɑ ɡɔsɑ, kɑ dii te nɑ nun bɑniɑn berɑ ɡiɑ,
34 Quando vosso povo fizer guerra contra seus inimigos em qualquer direção à qual vós o enviardes, e eles vos invocarem, voltando-se para esta cidade de vossa escolha e para este templo que construí à glória de vosso nome,
35 ɑ ben kɑnɑru swɑɑ dɑkio wɔllun di kpɑ ɑ bu kuɑ dee dee.
35 escutai do alto dos céus suas preces suplicantes e fazei-lhes justiça.
36 Bɑ̀ n dɑɑ mɑɑ nun torɑri domi ɡoo sɑri wi u ku rɑ tore, mɑ wunɛn mɔru yɑ seewɑ, ɑ bu yibɛrɛbɑ nɔmu sɔndiɑ, mɑ bɑ bu mwɛɛrɑ bɑ kɑ dɑ bɑ yoru dimɔ turukuɔ ǹ kun mɛ mi n tomɑ,
36 Quando tiverem pecado contra vós, - pois não há homem algum sem pecado -, quando em vossa ira os entregardes ao inimigo e o vencedor os deportar para uma terra estrangeira, longínqua ou próxima,
37 — ausente —
37 e lá, na terra de seu exílio, entrarem em si e retornarem a vós, dizendo-vos em tom de súplica: Pecamos, cometemos a iniqüidade, fizemos o mal -,
38 — ausente —
38 se eles retornarem a vós de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra do exílio ou onde estiverem deportados, e vos dirigirem sua oração, voltando-se para a pátria que destes a seus pais, para a cidade de vossa predileção e para este templo que construí à glória de vosso nome,
39 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ bu kuɑ dee dee, kpɑ ɑ bu ben torɑnu kpuron suuru kuɑ.
39 escutai do alto dos céus, lá onde habitais, suas preces súplices, fazei-lhes justiça e perdoai a vosso povo os pecados cometidos contra vós.
40 Tɛ̃, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ de ɑ nɔni wukiɑ kpɑ ɑ swɑɑ dɑki kɑnɑ te nɑ mɔ̀.
40 Por conseguinte, doravante, ó meu Deus, que vossos olhos estejam abertos e vossos ouvidos atentos a {toda} prece feita neste lugar!
41 Yinni Gusunɔ,
41 Senhor, Deus, vinde, pois, habitar nesta moradia, vós e a arca onde reside vosso poder. Senhor Deus, que vossos sacerdotes estejam revestidos de força salutar e que vossos devotos desfrutem de sua felicidade!
42 Yinni Gusunɔ,
42 Senhor Deus, não repilais a prece daquele que vos é consagrado, em memória dos favores que concedestes a vosso servo Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.