2 Crônicas 6

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yerɑ Sɑlomɔɔ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ,
1 Então disse Salomão: O Senhor disse que habitaria nas trevas.
2 Adɑmɑ nɛ, nɑ nun wɑ̃ɑ yee ɡeeru bɑniɑ
2 E eu te construí uma casa para morada, um lugar para a tua eterna habitação.
3 Yerɑ sinɑ boko Sɑlomɔɔ u sĩirɑ Isirelibɑ kpuron mi ɡiɑ, mi bɑ yɔ̃. Mɑ u bu domɑru kuɑ.
3 Então o rei virou o rosto e abençoou toda a congregação de Israel; e toda a congregação estava em pé.
4 U ɡeruɑ u nɛɛ, nɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑ. Domi u win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u Dɑfidi nɛn tundo kuɑ u nɛɛ,
4 E ele disse: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que pelas suas mãos cumpriu o que falou pela sua boca a Davi, meu pai, dizendo:
5 sɑɑ mìn di u win tɔmbu Isirelibɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di, u ǹ wuu ɡɑɡu ɡɔsɑ ben wusu ɡɑsu sɔɔ bu kɑ diru bɑni mi bɑ koo nùn sɑ̃. U ǹ mɑɑ ɡoo ɡɔsɑ u n kɑ sɑ̃ɑ win tɔmbun kpɑro.
5 Desde o dia em que tirei o meu povo da terra do Egito não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel, para edificar nela uma casa em que estivesse o meu nome, nem escolhi homem algum para ser chefe do meu povo Israel;
6 Adɑmɑ Yerusɑlɛmuwɑ u ɡɔsɑ bu kɑ nùn sɑ̃ɑ yeru bɑniɑ mi. Mɛyɑ u mɑɑ Dɑfidi ɡɔsɑ u n kɑ sɑ̃ɑ ben kpɑro.
6 mas escolhi Jerusalém para que ali estivesse o meu nome; e escolhi Davi para que estivesse sobre o meu povo Israel.
7 Nɛn tundo Dɑfidi wi, u rɑɑ ɡɔ̃ru doke u Gusunɔ bɛsɛn Yinni diru bɑniɑ.
7 Davi, meu pai, teve no seu coração o propósito de edificar uma casa ao nome do Senhor, Deus de Israel.
8 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ ye u ɡɔ̃ru doke u kɑ nùn diru bɑniɑ.
8 Mas o Senhor disse a Davi, meu pai: Porquanto tiveste no teu coração o propósito de edificar uma casa ao meu nome, fizeste bem em ter isto no teu coração.
9 Adɑmɑ n ǹ wi, u koo nùn tu bɑniɑ. Win bii wi u koo mɑ, wiyɑ u koo tu bɑni.
9 Contudo tu não edificarás a casa, mas teu filho, que há de proceder de teus lombos, esse edificará a casa ao meu nome.
10 Tɛ̃, Yinni Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛ te yibiɑ. Wee nɛ, Sɑlomɔɔ, nɑ sinɑ bɛsɛ Isirelibɑn sinɑ ɡɔnɑ wɔllɔ nɑ kuɑ nɛn tundo Dɑfidin kɔsire. Yen biru, nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni dii te bɑniɑ mi bɑ ko n dɑ nùn sɑ̃.
10 Assim cumpriu o Senhor a palavra que falou; pois eu me levantei em lugar de Davi, meu pai, e me assentei sobre o trono de Israel, como prometeu o Senhor, e edifiquei a casa ao nome do Senhor, Deus de Israel.
11 Dii te sɔɔrɑ nɑ win woodɑn kpɑkororu wɑ̃ɑ yeru kuɑ. Kpee bɛsi yiruwɑ yi wɑ̃ɑ kpɑkoro te sɔɔ, yì sɔɔ bɑ win woodɑbɑ yoruɑ be u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
11 E pus nela a arca, em que está o pacto que o Senhor fez com os filhos de Israel.
12 Yerɑ Sɑlomɔɔ u yɔ̃rɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku yerun wuswɑɑɔ Isirelibɑn nɔni biru, mɑ u nɔmɑ yiiyɑ wɔllɔ u kɑnɑru kuɑ.
12 Depois Salomão se colocou diante do altar do Senhor, na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as mãos
13 N deemɑ Sɑlomɔɔ u rɑɑ turɑru ɡɑru kuɑ kɑ sii ɡɑndu. Mɑ u tu doke sɑ̃ɑ yerun yɑɑrɑ yen suunu sɔɔ. Turɑ ten dɛ̃ɛbu bu sɑ̃ɑwɑ ɡɔm soonu nɔɔbu. Ten yɑsum mɑɑ ɡɔm soonu nɔɔbu. Mɑ ten ɡunum mɑɑ sɑ̃ɑ ɡɔm soonu itɑ. Miyɑ u yɔɔwɑ u yiirɑ Isirelibɑ kpuron wuswɑɑɔ. Mɑ u nɔmɑ yiiyɑ wɔllɔ u nɛɛ,
13 {pois Salomão tinha feito uma plataforma de bronze, de cinco côvados de comprimento, cinco de largura e três de altura, a qual tinha posto no meio do átrio; a ela assomou e, pondo-se de joelhos perante toda a congregação de Israel, estendeu as mãos para o céu},
14 Gusunɔ, bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, ɡoo mɑɑ sɑri nɡe wunɛ wɔllɔ kɑ temɔ. Wunɛn bwɑ̃ɑ be bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ kɑ ɡɔ̃ru tiɑ, ɑ rɑ ɑrukɑwɑni ye ɑ kɑ bu bɔkuɑ yibie, kpɑ ɑ bu wunɛn wɔnwɔndu sɔ̃ɔsi.
14 e disse: Ó Senhor, Deus de Israel, não há, nem no céu nem na terra, Deus semelhante a ti, que guardas o pacto e a beneficência para com os teus servos que andam perante ti de todo o seu coração;
15 Wee ɑ wunɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te ɑ wunɛn bɔ̃ɔ Dɑfidi nɛn tundo kuɑ. Ye ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro, ɑ ye kuɑ ɡisɔ kɑ wunɛn dɑm.
15 que cumpriste ao teu servo Davi, meu pai, o que lhe falaste; sim, pela tua boca o disseste, e pela tua mão o cumpriste, como se vê neste dia.
16 Yen sɔ̃, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ nɔɔ mwɛɛ te yibio te ɑ nùn kuɑ mi. A nɛɛ, u ǹ kɔsire biɑmɔ win bibun bweseru sɔɔ wi u koo win bɑndu di, bii be, bɑ̀ n tii nɛni dee dee ben wɑ̃ɑru sɔɔ, mɑ bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ nɡe mɛ wi, Dɑfidi u kuɑ.
16 Agora, pois, Senhor, Deus de Israel, cumpre ao teu servo Davi, meu pai, o que lhe promete-te, dizendo: Nunca te faltará varão diante de mim, que se assente sobre o trono de Israel; tão somente que teus filhos guardem o seu caminho para andarem na minha lei, como tu andaste diante de mim.
17 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ de wunɛn ɡɑri yi ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ mi kpuro yi koorɑ.
17 Agora pois, Senhor, Deus de Israel, confirme-se a tua palavra, que falaste ao teu servo Davi.
18 Adɑmɑ kɑɑ sere kpĩ ɑ sinɑ tem mɛ sɔɔ kɑ ɡem? Domi wɔllɑ kun nun turɑ. Kɑɑ sere ɡere dii te nɑ nun bɑniɑ mini?
18 Mas, na verdade, habitará Deus com os homens na terra? Eis que o céu e o céu dos céus não te podem conter; quanto menos esta casa que tenho edificado!
19 Kɑ mɛ, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ nɛn ɡere swɑɑ dɑkio, kpɑ ɑ nɛn kɑnɑru nɔ te nɑ mɔ̀ ɡisɔ.
19 Contudo, atende à oração e à súplica do teu servo, ó Senhor meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que o teu servo faz diante de ti;
20 A de wunɛn nɔni yi n wɑ̃ɑ dii te sɔɔ wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ. A nɛn kɑnɑru swɑɑ dɑkio te nɑ mɔ̀ yɑm mini. Domi miyɑ ɑ nɛɛ, kɑɑ tii sɔ̃ɔsi.
20 que dia e noite estejam os teus olhos abertos para esta casa, sim, para o lugar de que disseste que ali porias o teu nome; para ouvires a oração que o teu servo fizer neste lugar.
21 Nɛ kɑ wunɛn tɔmbu, sɑ̀ n mɛnnɑ yɑm mini, sɑ kɑnɑru mɔ̀, ɑ sun swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ sun suuru kuɑ.
21 Ouve as súplicas do teu servo, e do teu povo Israel, que fizerem neste lugar; sim, ouve do lugar da tua habitação, do céu; e, ouvindo, perdoa.
22 Goo ù n win winsim torɑri, mɑ bɑ yɛ̃ro tilɑsi kuɑ u kɑ nɑ mini u bɔ̃re yɑ̃ku yerɔ,
22 Se alguém pecar contra o seu próximo, e lhe for exigido que jure, e ele vier jurar perante o teu altar, nesta casa,
23 nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ yɛ̃ro swɑɑ dɑkio wɔllun di kpɑ ɑ bu siriɑ. A tɔn kɔ̃so nùn win kɔ̃sɑ kɔsieyo, kpɑ ɑ mɑɑ ɡemɡii nùn win ɡem wɛ̃.
23 ouve então do céu, age, e julga os teus servos: paga ao culpado, fazendo recair sobre a sua cabeça o seu proceder, e justifica ao reto, retribuindo-lhe segundo a sua retidão.
24 Yibɛrɛbɑ bɑ̀ n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ kɑmiɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ bɑ nɑ bɑ nun suuru kɑnɑmɔ dii teni sɔɔ,
24 Se o teu povo Israel for derrotado diante do inimigo, por ter pecado contra ti; e eles se converterem, e confessarem o teu nome, e orarem e fizerem súplicas diante de ti nesta casa,
25 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di, kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. Kpɑ ɑ de be bɑ yoru mwɛɛrɑ bu wurɑmɑ tem mɛ sɔɔ mɛ ɑ rɑɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
25 ouve então do céu, e perdoa os pecados do teu povo Israel, e torna a levá-los para a terra que lhes deste a eles e a seus pais.
26 À n derɑ ɡurɑ yɑ yɔ̃rɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ yèn sɔ̃ ɑ bu sekuru doke, mɑ bɑ mɛɛrimɑ yɑm mini bɑ nun sɑ̃ɑmɔ bɑ kɑnɑru mɔ̀,
26 Se o céu se fechar e não houver chuva, por terem pecado contra ti; se orarem, voltados para este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem dos seus pecados, quando tu os afligires,
27 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di, kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. A bu swɑɑ ɡeɑ sɔ̃ɔsio yè sɔɔ bɑ koo sĩ, kpɑ ɑ de ɡurɑ yu nɛ tem mɛ sɔɔ, mɛ bɛsɛ wunɛn tɔmbu sɑ tubi di mi.
27 ouve então do céu, e perdoa o pecado dos teus servos, e do teu povo Israel, ensinando-lhes o bom caminho, em que devem andar, envia chuva sobre a tua terra, que deste ao teu povo em herança.
28 Gɔ̃ɔru tɑ̀ n duɑ tem mɛ sɔɔ, ǹ kun mɛ kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru, ǹ kun mɛ dĩɑnun ɡɔɔ, ǹ kun mɛ twee, ǹ kun mɛ kɔkɔnu ɡɑnu ni nu rɑ dĩɑnu sɑnku, ǹ kun mɛ yibɛrɛbɑ bɑ̀ n tem mɛn wusu tɑrusi, ǹ kun mɛ bɑrɑ bwese bwesekɑ yɑ̀ n wunɛn tɔmbu deemɑ, ǹ kun mɛ wɑhɑlɑ ɡɑɑ,
28 Se houver na terra fome ou peste, se houver crestamento ou ferrugem, gafanhotos ou lagarta; se os seus inimigos os cercarem nas suas cidades; seja qual for a praga ou doença que houver;
29 bɑ̀ n seewɑ bɑ kɑnɑru mɔ̀ mɑ ben bɑɑwure u win torɑru wurɑ win ɡɔ̃ruɔ, mɑ u win nɔmɑ suemɑ dii tenin berɑ ɡiɑ,
29 toda oração e toda súplica que qualquer homem ou todo o teu povo Israel fizer, conhecendo cada um a sua praga e a sua dor, e estendendo as suas mãos para esta casa,
30 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ bu suuru kuɑ ɑ bɑɑwure kuɑ nɡe mɛ u sɑ̃ɑ. Domi wunɛ turowɑ ɑ tɔnun ɡɔ̃ru yɛ̃.
30 ouve então do céu, lugar da tua habitação, e perdoa, e dá a cada um conforme todos os seus caminhos, segundo vires o seu coração {pois tu, só tu conheces o coração dos filhos dos homens}
31 Kpɑ bu nun nɑsiɑ bɑ n sĩimɔ wunɛn swɛɛ sɔɔ ben wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ tem mɛ sɔɔ, mɛ ɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
31 para que te temam e andem nos teus caminhos todos os dias que viverem na terra que deste a nossos pais.
32 Tɔn tuko ɡoo ù n nɑ u kɑ nun sɑ̃ yèn sɔ̃ u nuɑ wunɛn yĩsirɑ kpɑ̃, mɑ ɑ dɑm bɑkɑm mɔ, mɑ yɛ̃ro u kɑnɑru mɔ̀ dii te sɔɔ,
32 Assim também ao estrangeiro, que não é do teu povo Israel, quando vier de um país remoto por amor do teu grande nome, da tua mão poderosa e do teu braço estendido, vindo ele e orando nesta casa,
33 ɑ nùn swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɑ nùn kuɑ ye u nun bikiɑmɔ. Kpɑ hɑnduniɑn tɔmbu kpuro bu nun ɡiɑ, kpɑ bu nun nɑsiɑ nɡe mɛ wunɛn tɔmbu Isirelibɑ bɑ nun nɑsie, kpɑ bɑ n yɛ̃ mɑ wunɑ bɑ rɑ sɑ̃ dii te sɔɔ, te nɑ bɑnɑ mini.
33 ouve então do céu, lugar da tua habitação, e faze conforme tudo o que o estrangeiro te suplicar, a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, e te temam como o teu povo Israel, e saibam que pelo teu nome é chamada esta casa que edifiquei.
34 À n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ woodɑ wɛ̃ bu dɑ bu ben yibɛrɛbɑ tɑbu wɔri, mɑ bɑ kɑnɑru koosimɑ wunɛn mi, bɑ mɛɛrimɑ wunɛn ɡee ɑ ɡɔsɑ, kɑ dii te nɑ nun bɑniɑn berɑ ɡiɑ,
34 Se o teu povo sair à guerra contra os seus inimigos, seja qual for o caminho por que os enviares, e orarem a ti, voltados para esta cidade que escolheste e para a casa que edifiquei ao teu nome,
35 ɑ ben kɑnɑru swɑɑ dɑkio wɔllun di kpɑ ɑ bu kuɑ dee dee.
35 ouve então do céu a sua oração e a sua súplica, e defende a sua causa.
36 Bɑ̀ n dɑɑ mɑɑ nun torɑri domi ɡoo sɑri wi u ku rɑ tore, mɑ wunɛn mɔru yɑ seewɑ, ɑ bu yibɛrɛbɑ nɔmu sɔndiɑ, mɑ bɑ bu mwɛɛrɑ bɑ kɑ dɑ bɑ yoru dimɔ turukuɔ ǹ kun mɛ mi n tomɑ,
36 Se pecarem contra ti {pois não há homem que não peque}, e tu te indignares contra eles, e os entregares ao inimigo, de modo que os levem em cativeiro para alguma terra, longínqua ou próxima;
37 — ausente —
37 se na terra para onde forem levados em cativeiro caírem em si, e se converterem, e na terra do seu cativeiro te suplicarem, dizendo: Pecamos, cometemos iniqüidade, procedemos perversamente;
38 — ausente —
38 se eles se arrependerem de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra do seu cativeiro, a que os tenham levado cativos, e orarem voltados para a sua terra, que deste a seus pais, e para a cidade que escolheste, e para a casa que edifiquei ao teu nome,
39 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ bu kuɑ dee dee, kpɑ ɑ bu ben torɑnu kpuron suuru kuɑ.
39 ouve então do céu, lugar da tua habitação, a sua oração e as suas súplicas, defende a sua causa e perdoa ao teu povo que houver pecado contra ti.
40 Tɛ̃, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ de ɑ nɔni wukiɑ kpɑ ɑ swɑɑ dɑki kɑnɑ te nɑ mɔ̀.
40 Agora, ó meu Deus, estejam os teus olhos abertos, e os teus ouvidos atentos à oração que se fizer neste lugar.
41 Yinni Gusunɔ,
41 Levanta-te pois agora, Senhor Deus, e vem para o lugar do teu repouso, tu e a arca da tua fortaleza; sejam os teus sacerdotes, ó Senhor Deus, vestidos de salvação, e os teus santos se regozijem no bem.
42 Yinni Gusunɔ,
42 Senhor Deus, não faças virar o rosto do teu ungido; lembra-te das tuas misericórdias para com teu servo Davi!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.