2 Crônicas 6

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yerɑ Sɑlomɔɔ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ,
1 Então falou Salomão: O SENHOR tem dito que ele habitaria na profunda escuridão.
2 Adɑmɑ nɛ, nɑ nun wɑ̃ɑ yee ɡeeru bɑniɑ
2 Eu, porém, edifiquei uma casa de habitação para ti, e um lugar para a tua eterna morada.
3 Yerɑ sinɑ boko Sɑlomɔɔ u sĩirɑ Isirelibɑ kpuron mi ɡiɑ, mi bɑ yɔ̃. Mɑ u bu domɑru kuɑ.
3 E o rei virou a sua face, e abençoou toda a congregação de Israel, e toda a congregação de Israel estava em pé.
4 U ɡeruɑ u nɛɛ, nɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑ. Domi u win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u Dɑfidi nɛn tundo kuɑ u nɛɛ,
4 E ele disse: Bendito seja o SENHOR Deus de Israel, que com as suas mãos, cumpriu aquilo que ele falou com a sua boca ao meu pai Davi, dizendo:
5 sɑɑ mìn di u win tɔmbu Isirelibɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di, u ǹ wuu ɡɑɡu ɡɔsɑ ben wusu ɡɑsu sɔɔ bu kɑ diru bɑni mi bɑ koo nùn sɑ̃. U ǹ mɑɑ ɡoo ɡɔsɑ u n kɑ sɑ̃ɑ win tɔmbun kpɑro.
5 Desde o dia em que eu retirei o meu povo da terra do Egito eu não escolhi cidade alguma dentre todas as tribos de Israel para nela edificar uma casa, para que o meu nome pudesse ali estar; tampouco escolhi homem algum para ser soberano sobre o meu povo, Israel;
6 Adɑmɑ Yerusɑlɛmuwɑ u ɡɔsɑ bu kɑ nùn sɑ̃ɑ yeru bɑniɑ mi. Mɛyɑ u mɑɑ Dɑfidi ɡɔsɑ u n kɑ sɑ̃ɑ ben kpɑro.
6 mas escolhi Jerusalém, para que o meu nome pudesse estar ali; e escolhi Davi para estar sobre o meu povo, Israel.
7 Nɛn tundo Dɑfidi wi, u rɑɑ ɡɔ̃ru doke u Gusunɔ bɛsɛn Yinni diru bɑniɑ.
7 Ora, estava no coração de Davi, o meu pai, edificar uma casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.
8 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ ye u ɡɔ̃ru doke u kɑ nùn diru bɑniɑ.
8 Porém, o SENHOR disse a Davi, o meu pai: Porquanto estava no teu coração edificar uma casa para o meu nome, fizeste bem em teres isto no teu coração.
9 Adɑmɑ n ǹ wi, u koo nùn tu bɑniɑ. Win bii wi u koo mɑ, wiyɑ u koo tu bɑni.
9 Todavia não edificarás a casa; mas o teu filho que sairá dos teus lombos, ele edificará a casa para o meu nome.
10 Tɛ̃, Yinni Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛ te yibiɑ. Wee nɛ, Sɑlomɔɔ, nɑ sinɑ bɛsɛ Isirelibɑn sinɑ ɡɔnɑ wɔllɔ nɑ kuɑ nɛn tundo Dɑfidin kɔsire. Yen biru, nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni dii te bɑniɑ mi bɑ ko n dɑ nùn sɑ̃.
10 Portanto, o SENHOR cumpriu a palavra que falou; porque estou levantado no lugar de Davi, o meu pai, e estou posto no trono de Israel, como o SENHOR prometeu, e edifiquei a casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.
11 Dii te sɔɔrɑ nɑ win woodɑn kpɑkororu wɑ̃ɑ yeru kuɑ. Kpee bɛsi yiruwɑ yi wɑ̃ɑ kpɑkoro te sɔɔ, yì sɔɔ bɑ win woodɑbɑ yoruɑ be u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
11 E nela pus a arca, na qual está o pacto do SENHOR, que ele fez com os filhos de Israel.
12 Yerɑ Sɑlomɔɔ u yɔ̃rɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku yerun wuswɑɑɔ Isirelibɑn nɔni biru, mɑ u nɔmɑ yiiyɑ wɔllɔ u kɑnɑru kuɑ.
12 E pôs-se em pé diante do altar do SENHOR na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as suas mãos;
13 N deemɑ Sɑlomɔɔ u rɑɑ turɑru ɡɑru kuɑ kɑ sii ɡɑndu. Mɑ u tu doke sɑ̃ɑ yerun yɑɑrɑ yen suunu sɔɔ. Turɑ ten dɛ̃ɛbu bu sɑ̃ɑwɑ ɡɔm soonu nɔɔbu. Ten yɑsum mɑɑ ɡɔm soonu nɔɔbu. Mɑ ten ɡunum mɑɑ sɑ̃ɑ ɡɔm soonu itɑ. Miyɑ u yɔɔwɑ u yiirɑ Isirelibɑ kpuron wuswɑɑɔ. Mɑ u nɔmɑ yiiyɑ wɔllɔ u nɛɛ,
13 porque Salomão havia feito uma plataforma de bronze, de cinco côvados de comprimento, e cinco côvados de largura, e três côvados de altura, e a havia posto no meio do átrio; e pôs-se em pé sobre ela, e ajoelhou-se diante de toda a congregação de Israel, e estendeu as suas mãos em direção ao céu,
14 Gusunɔ, bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, ɡoo mɑɑ sɑri nɡe wunɛ wɔllɔ kɑ temɔ. Wunɛn bwɑ̃ɑ be bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ kɑ ɡɔ̃ru tiɑ, ɑ rɑ ɑrukɑwɑni ye ɑ kɑ bu bɔkuɑ yibie, kpɑ ɑ bu wunɛn wɔnwɔndu sɔ̃ɔsi.
14 e ele disse: Ó SENHOR Deus de Israel, não há Deus como tu no céu nem na terra, que guarda o pacto e demonstra misericórdia para com os teus servos que andam diante de ti de todo o seu coração.
15 Wee ɑ wunɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te ɑ wunɛn bɔ̃ɔ Dɑfidi nɛn tundo kuɑ. Ye ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro, ɑ ye kuɑ ɡisɔ kɑ wunɛn dɑm.
15 Tu que tens guardado com o teu servo Davi, o meu pai, aquilo que lhe prometeste; e falaste com a tua boca, e o cumpriste com a tua mão, como é neste dia.
16 Yen sɔ̃, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ nɔɔ mwɛɛ te yibio te ɑ nùn kuɑ mi. A nɛɛ, u ǹ kɔsire biɑmɔ win bibun bweseru sɔɔ wi u koo win bɑndu di, bii be, bɑ̀ n tii nɛni dee dee ben wɑ̃ɑru sɔɔ, mɑ bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ nɡe mɛ wi, Dɑfidi u kuɑ.
16 Agora, portanto, Ó SENHOR Deus de Israel, guarda com o teu servo Davi, o meu pai, aquilo que tu lhe prometeste, dizendo: Não te faltará um homem diante de mim, para se assentar no trono de Israel; de modo que os teus filhos atentem ao seu caminho para andarem na minha lei, como tu andastes diante de mim.
17 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ de wunɛn ɡɑri yi ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ mi kpuro yi koorɑ.
17 Agora, pois, ó SENHOR Deus de Israel, cumpra-se a tua palavra, a qual falaste ao teu servo Davi.
18 Adɑmɑ kɑɑ sere kpĩ ɑ sinɑ tem mɛ sɔɔ kɑ ɡem? Domi wɔllɑ kun nun turɑ. Kɑɑ sere ɡere dii te nɑ nun bɑniɑ mini?
18 Mas, verdadeiramente habitará Deus, com os homens na terra? Eis que o céu e o céu dos céus não são capazes de te conter; quanto menos esta casa que eu construí!
19 Kɑ mɛ, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ nɛn ɡere swɑɑ dɑkio, kpɑ ɑ nɛn kɑnɑru nɔ te nɑ mɔ̀ ɡisɔ.
19 Tem consideração, portanto, pela oração do teu servo, e pela sua súplica, ó SENHOR meu Deus, para atentares ao clamor e a oração, a qual o teu servo suplica diante de ti;
20 A de wunɛn nɔni yi n wɑ̃ɑ dii te sɔɔ wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ. A nɛn kɑnɑru swɑɑ dɑkio te nɑ mɔ̀ yɑm mini. Domi miyɑ ɑ nɛɛ, kɑɑ tii sɔ̃ɔsi.
20 para que os teus olhos possam estar abertos sobre esta casa dia e noite, sobre o lugar do qual disseste que ali colocarias o teu nome; para atentares à oração que o teu servo ora em direção a este lugar.
21 Nɛ kɑ wunɛn tɔmbu, sɑ̀ n mɛnnɑ yɑm mini, sɑ kɑnɑru mɔ̀, ɑ sun swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ sun suuru kuɑ.
21 Ouve, portanto, as súplicas do teu servo, e do teu povo, Israel, as quais eles farão em direção a este lugar; ouve do lugar da tua habitação, a saber, do céu; e quando ouvires, perdoa.
22 Goo ù n win winsim torɑri, mɑ bɑ yɛ̃ro tilɑsi kuɑ u kɑ nɑ mini u bɔ̃re yɑ̃ku yerɔ,
22 Se um homem pecar contra o seu próximo, e sobre ele lançado um juramento para fazê-lo jurar, e o juramento chegar diante do teu altar nesta casa;
23 nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ yɛ̃ro swɑɑ dɑkio wɔllun di kpɑ ɑ bu siriɑ. A tɔn kɔ̃so nùn win kɔ̃sɑ kɔsieyo, kpɑ ɑ mɑɑ ɡemɡii nùn win ɡem wɛ̃.
23 ouve do céu, e faz, e julga os teus servos, condenando ao ímpio, para fazeres recair o seu proceder sobre a sua própria cabeça, e justificando ao justo, dando-lhe segundo a sua justiça.
24 Yibɛrɛbɑ bɑ̀ n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ kɑmiɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ bɑ nɑ bɑ nun suuru kɑnɑmɔ dii teni sɔɔ,
24 E se o teu povo, Israel, for derrotado diante do inimigo, por terem pecado contra ti; e se converterem e confessarem o teu nome e orarem e fizerem súplicas diante de ti nesta casa;
25 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di, kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. Kpɑ ɑ de be bɑ yoru mwɛɛrɑ bu wurɑmɑ tem mɛ sɔɔ mɛ ɑ rɑɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
25 então, ouve tu dos céus, e perdoa o pecado do teu povo, Israel, e traz-lhes de volta para a terra que tu deste a eles e a seus pais.
26 À n derɑ ɡurɑ yɑ yɔ̃rɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ yèn sɔ̃ ɑ bu sekuru doke, mɑ bɑ mɛɛrimɑ yɑm mini bɑ nun sɑ̃ɑmɔ bɑ kɑnɑru mɔ̀,
26 Quando o céu estiver fechado, e não houver chuva, por terem pecado contra ti; todavia se eles orarem em direção a este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem do seu pecado, quando tu os afligires;
27 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di, kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. A bu swɑɑ ɡeɑ sɔ̃ɔsio yè sɔɔ bɑ koo sĩ, kpɑ ɑ de ɡurɑ yu nɛ tem mɛ sɔɔ, mɛ bɛsɛ wunɛn tɔmbu sɑ tubi di mi.
27 então, ouve tu do céu, e perdoa o pecado dos teus servos, e do teu povo, Israel, ensinando-lhes o bom caminho no qual eles devem caminhar; e envia chuva sobre a tua terra, a qual tens dado ao teu povo por herança.
28 Gɔ̃ɔru tɑ̀ n duɑ tem mɛ sɔɔ, ǹ kun mɛ kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru, ǹ kun mɛ dĩɑnun ɡɔɔ, ǹ kun mɛ twee, ǹ kun mɛ kɔkɔnu ɡɑnu ni nu rɑ dĩɑnu sɑnku, ǹ kun mɛ yibɛrɛbɑ bɑ̀ n tem mɛn wusu tɑrusi, ǹ kun mɛ bɑrɑ bwese bwesekɑ yɑ̀ n wunɛn tɔmbu deemɑ, ǹ kun mɛ wɑhɑlɑ ɡɑɑ,
28 Se houver fome na terra, se houver peste, se houver crestamento ou mofo, locustas ou lagartas; se os seus inimigos os cercarem nas cidades da sua terra; qualquer que seja a ferida, ou qualquer que seja a enfermidade que houver;
29 bɑ̀ n seewɑ bɑ kɑnɑru mɔ̀ mɑ ben bɑɑwure u win torɑru wurɑ win ɡɔ̃ruɔ, mɑ u win nɔmɑ suemɑ dii tenin berɑ ɡiɑ,
29 então qualquer que seja a oração ou súplica que for feita por qualquer homem, ou de todo o teu povo Israel, quando cada um conhecer a sua própria ferida e a sua própria angústia, e estender as suas mãos nesta casa;
30 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ bu suuru kuɑ ɑ bɑɑwure kuɑ nɡe mɛ u sɑ̃ɑ. Domi wunɛ turowɑ ɑ tɔnun ɡɔ̃ru yɛ̃.
30 então, ouve tu do céu, o teu lugar de habitação, e perdoa, e concede a cada homem conforme todos os seus caminhos, cujo o coração tu conheces, (pois tu somente conheces os corações dos filhos dos homens),
31 Kpɑ bu nun nɑsiɑ bɑ n sĩimɔ wunɛn swɛɛ sɔɔ ben wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ tem mɛ sɔɔ, mɛ ɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
31 para que eles possam temer a ti, andando nos teus caminhos, enquanto viverem na terra que tu deste aos nossos pais.
32 Tɔn tuko ɡoo ù n nɑ u kɑ nun sɑ̃ yèn sɔ̃ u nuɑ wunɛn yĩsirɑ kpɑ̃, mɑ ɑ dɑm bɑkɑm mɔ, mɑ yɛ̃ro u kɑnɑru mɔ̀ dii te sɔɔ,
32 Além disso, acerca do estrangeiro, o qual não é do teu povo, Israel, mas é chegado de terras distantes por causa do teu grande nome, e da tua forte mão, e do teu braço estendido; vindo eles e orando nesta casa;
33 ɑ nùn swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɑ nùn kuɑ ye u nun bikiɑmɔ. Kpɑ hɑnduniɑn tɔmbu kpuro bu nun ɡiɑ, kpɑ bu nun nɑsiɑ nɡe mɛ wunɛn tɔmbu Isirelibɑ bɑ nun nɑsie, kpɑ bɑ n yɛ̃ mɑ wunɑ bɑ rɑ sɑ̃ dii te sɔɔ, te nɑ bɑnɑ mini.
33 ouve tu dos céus, do teu lugar de habitação, e faz segundo tudo o que o estrangeiro te clamar; para que todos os povos da terra possam conhecer o teu nome, e temer-te como faz o teu povo, Israel; e possam saber que essa casa, a qual edifiquei, é chamada pelo teu nome.
34 À n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ woodɑ wɛ̃ bu dɑ bu ben yibɛrɛbɑ tɑbu wɔri, mɑ bɑ kɑnɑru koosimɑ wunɛn mi, bɑ mɛɛrimɑ wunɛn ɡee ɑ ɡɔsɑ, kɑ dii te nɑ nun bɑniɑn berɑ ɡiɑ,
34 Se o teu povo sair à guerra contra os seus inimigos, pelo caminho que tu os enviares, e eles orarem a ti voltados para esta cidade que tu escolheste, e a casa que eu construí para o teu nome;
35 ɑ ben kɑnɑru swɑɑ dɑkio wɔllun di kpɑ ɑ bu kuɑ dee dee.
35 então, ouve tu dos céus a sua oração e a sua súplica, e sustenta a sua causa.
36 Bɑ̀ n dɑɑ mɑɑ nun torɑri domi ɡoo sɑri wi u ku rɑ tore, mɑ wunɛn mɔru yɑ seewɑ, ɑ bu yibɛrɛbɑ nɔmu sɔndiɑ, mɑ bɑ bu mwɛɛrɑ bɑ kɑ dɑ bɑ yoru dimɔ turukuɔ ǹ kun mɛ mi n tomɑ,
36 Se eles pecarem contra ti, (pois não há homem que não peque) e tu ficares irado com eles, e os entregares diante dos seus inimigos, e eles os levarem cativos para uma terra longínqua ou próxima;
37 — ausente —
37 e na terra, para onde forem levados cativos, caírem em si, e se converterem e orarem a ti na terra do seu cativeiro, dizendo: Pecamos, fizemos o mal, e agimos impiamente;
38 — ausente —
38 se voltarem a ti de todo o seu coração e de toda a sua alma na terra do seu cativeiro, para a qual foram levados cativos, e orarem em direção à sua terra, a qual tu deste aos seus pais, e em direção à cidade que tu escolheste, e em direção à casa que edifiquei para o teu nome,
39 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ bu kuɑ dee dee, kpɑ ɑ bu ben torɑnu kpuron suuru kuɑ.
39 então, ouve dos céus, a saber, do teu local de habitação, as suas orações e as suas súplicas, e sustenta a sua causa, e perdoa o teu povo que pecou contra ti.
40 Tɛ̃, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ de ɑ nɔni wukiɑ kpɑ ɑ swɑɑ dɑki kɑnɑ te nɑ mɔ̀.
40 Agora, Deus meu, suplico-te que estejam abertos os teus olhos, e que os teus ouvidos estejam atentos à oração que é feita neste lugar.
41 Yinni Gusunɔ,
41 Agora, portanto, levanta-te, ó SENHOR Deus, no teu lugar de repouso, tu e a arca da tua fortaleza; que os teus sacerdotes, ó SENHOR Deus, sejam revestidos de salvação, e que os teus santos se regozijem em bondade.
42 Yinni Gusunɔ,
42 Ó SENHOR Deus, não desvies a tua face dos teus ungidos; lembra-te das misericórdias de Davi, o teu servo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.