2 Crônicas 20

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yenibɑn biru, Mɔɑbubɑ kɑ Amɔnibɑ bɑ seewɑ bɑ Yosɑfɑti tɑbu wɔrim wee.
1 Depois disso, os moabitas e os amonitas, acompanhados dos maonitas, fizeram guerra a Josafá.
2 Mɑ bɑ nɑ bɑ ye Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ. Bɑ nɛɛ, wee tɔn dɑbiru tɑ nun wɔrim wee sɑɑ nim wɔ̃ku bɔruɡuun ɡuru ɡiɔn di, Edɔmun temɔ. Bɑ wɑ̃ɑ Hɑsɑsɔn Tɑmɑɑɔ ye yɑ wɑ̃ɑ Enɡɛdiɔ.
2 Vieram informar o rei: "Uma multidão enorme, vinda do outro lado do mar Morto, avança contra ti. Ei-los já em Asasontamar, isto é, Engadi.
3 Yerɑ Yosɑfɑti u nɑndɑ. Mɑ u Gusunɔ kɑsu. U derɑ bɑ nɔɔ bɔkuɑ Yudɑn tem kpuro sɔɔ.
3 Perturbado, Josafá se dispôs a recorrer ao Senhor e promulgou um jejum para todo o Judá.
4 Mɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ mɛnnɑ bu kɑ Yinni Gusunɔ kɑnɑ. Tɔmbu kpurowɑ bɑ nɑ sɑɑ Yudɑn wusu kpuron di bu kɑ Yinni Gusunɔ kɑsu.
4 A população de Judá reuniu-se para invocar o Senhor; de todas as cidades de Judá eles acorreram para invocar o Senhor.
5 Yosɑfɑti u seewɑ u yɔ̃rɑ Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡii ben suunu sɔɔ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerun yɑɑrɑ kpɑɑn wuswɑɑɔ.
5 Diante do novo átrio do templo do Senhor, Josafá ergueu-se na presença da grande assembléia dos homens de Judá e de Jerusalém.
6 Mɑ u nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛn bɑɑbɑbɑn Yinni, wunɑ ɑ sɑ̃ɑ Yinni wɔllɔ. Wunɑ ɑ bwesenu kpuron bɑndu nɛni. Wunɑ ɑ mɑɑ dɑm kpuro nɛni wunɛn nɔmɑɔ. Goo sɑri wi u koo kɑ nun tɑbu ko.
6 "Senhor, disse ele, Deus de nossos pais, não sois vós o Deus do céu e o soberano de todos os povos? Tendes em vossa mão a força e o poder e ninguém vos pode resistir.
7 Yinni Gusunɔ, wunɑ ɑ tem min tɔmbu ɡirɑ bɛsɛ, wunɛn tɔmbu Isirelibɑn wuswɑɑn di. Mɑ ɑ mu bɛsɛ, Aburɑhɑmu wi u nun kĩɑn bibun bweseru wɛ̃.
7 Não sois vos, Senhor, nosso Deus, que desalojastes diante de vosso povo de Israel os habitantes desta terra, e a destes para sempre à descendência de Abraão, vosso bem-amado?
8 Sɑ sinɑ tem mɛ sɔɔ. Mɑ sɑ sɑ̃ɑ yeru bɑnɑ te tɑ wunɛn yĩsiru sɔɔwɑ.
8 Nela habitaram e construíram um santuário para a glória de vosso nome, dizendo:
9 Sɑ nɛɛ, wɑhɑlɑ ɡɑɑ yɑ̀ n sun deemɑ, ɑɑ, tɑbɑ? Wunɛn siribu bu sun wɔriwɑ? Aɑ, bɑrɑrɑ? Aɑ, ɡɔ̃ɔrɑ? Mɑ sɑ seemɑ sɑ nɑ diru mini wunɛn wuswɑɑɔ sɑ nun kɑnɑ bɛsɛn wɑhɑlɑ sɔɔ, kɑɑ sun wurɑri kpɑ ɑ sun fɑɑbɑ ko.
9 Se nos sobrevier alguma desgraça, guerra, flagelo de vingança, peste ou fome, apresentar-nos-emos diante de vós neste templo, pois vosso nome é nele Invocado, e clamaremos para vós do fundo de nossa angústia; então havereis de nos ouvir e salvar.
10 — ausente —
10 "Eis, portanto, agora, os amonitas, os moabitas e as gentes da montanha de Seir pela terra dos quais não permitisses que os israelitas atravessassem, quando da sua saída do Egito, e dos quais eles se desviaram sem destruí-los.
11 — ausente —
11 Eis que eles nos recompensam vindo expulsar-nos desta herança cuja possessão nos destes.
12 Yerɑ wunɛ Yinni Gusunɔ, ɑ ǹ kɑɑ bwese ni siri? Domi bɛsɛ, sɑ ǹ dɑm ɡɑm mɔ. Wee tɔn dɑbirɑ sun wɔrim wee, sɑ ǹ yɛ̃ ye sɑ ko ko. Adɑmɑ wunɑ sɑ mɛɛrɑ.
12 Ó nosso Deus, não exercereis sobre eles vossa justiça? Pois a força nos falta diante dessa multidão que avança contra nós; não sabemos o que fazer e nossos olhos se voltam para vós."
13 Mɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ yɔ̃ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ kɑ ben kurɔbu kɑ bibu kpuro.
13 Toda a população de Judá lá estava, de pé, diante do Senhor, com suas crianças, suas mulheres e seus filhos.
14 Yerɑ Yinni Gusunɔn Hunde u Yɑɑsiɛli, Sɑkɑrin bii yɔɔwɑ tɔmbun suunu sɔɔ. Yɑɑsiɛli wi, u sɑ̃ɑwɑ Asɑfun bweseru, Lefibɑ sɔɔ. Win sikɑdobɑrɑ Bɛnɑyɑ kɑ Yeyɛli kɑ Mɑtɑniɑ.
14 Então, no meio dessa grande multidão, o espírito do Senhor apoderou-se de Jaziel, filho de Zacarias, filho de Banaías, filho de Jeiel, filho de Matanias, um levita da linhagem, de Asaf.
15 Mɑ Yɑɑsiɛli u nɛɛ, bɛɛ Yudɑbɑ kpuro, kɑ bɛɛ Yerusɑlɛmuɡibu kpuro, kɑ sere wunɛ sinɑ boko Yosɑfɑti, i swɑɑ dɑkio i nɔ ye Yinni Gusunɔ u ɡerumɔ. U nɛɛ, i ku nɑndɑ, i ku mɑɑ wururɑ tɔn dɑbi ten wuswɑɑɔ. Domi n ǹ bɛɛ i ko i tɑbu ko. Wi, Yinni Gusunɔn tiiwɑ u koo tɑɑ bi ko.
15 "Prestai atenção, disse ele, homens de Judá e de Jerusalém, e tu, rei Josafá! Eis o que vos diz o Senhor: Não temais, não vos deixeis atemorizar diante dessa multidão imensa, pois, a guerra não compete a vós, mas a Deus.
16 Siɑ i doo i bu wɔri. Bɑ koo kurɑnɑ sɑɑ ɡunɡuu te bɑ mɔ̀ Sisin di, kpɑ i bu deemɑ wɔwi piibu ɡɑɡu sɔɔ ɡbɑbu te bɑ mɔ̀ Yeruɛliɔ.
16 Amanhã ireis contra eles. Vede: eles subirão pela colina de Sis, e encontrá-los-eis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.
17 Bɛɛn tii i ǹ tɑbu mɔ̀. Adɑmɑ i ɡesi doo i yɔ̃rɑ mi. I ko i wɑ fɑɑbɑ ye Yinni Gusunɔ u koo bɛɛ ko. Bɛɛ Yudɑbɑ kɑ bɛɛ Yerusɑlɛmuɡibu, i ku nɑndɑ, i ku mɑɑ wururɑ. Siɑ i yɑrio i kɑ bu yinnɑ. Wi, Yinni Gusunɔ u ko n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ.
17 Não tereis que combater nesse caso. Colocai-vos lá e permanecei lá, para contemplar a salvação, que o Senhor vos concederá. Não temais Judá e Jerusalém, nem tenhais pavor. Saí-lhes amanhã ao encontro, e o Senhor estará convosco."
18 Yerɑ Yosɑfɑti kɑ Yudɑbɑ kpuro kɑ Yerusɑlɛmuɡibu bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ bu kɑ nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
18 Josafá prosternou-se com o rosto por terra e todo Judá e os habitantes de Jerusalém fizeram o mesmo em adoração diante do Senhor.
19 Yerɑ Lefibɑ sɔɔ, Kehɑtibɑ kɑ Korebɑ bɑ seewɑ bɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑmɔ kɑ nɔɔɡiru.
19 Os levitas da linhagem de Caat e de Coré levantaram-se para louvar o Senhor, Deus de Israel, em alta voz.
20 Yerɑ bɑ yɑrɑ buru buru yellu bɑ dɑ ɡbɑburu ɡiɑ te bɑ mɔ̀ Tekoɑ. Sɑnɑm mɛ bɑ yɑriɔ, yerɑ Yosɑfɑti u seewɑ u yɔ̃rɑ. U nɛɛ, bɛɛ Yudɑbɑ kɑ bɛɛ Yerusɑlɛmuɡibu, i mɑn swɑɑ dɑkio i nɔ. I Gusunɔ bɛɛn Yinni nɑɑnɛ koowo, kpɑ i dɑm wɑ. I bɛɛn nɑɑnɛ dokeo win sɔmɔbun ɡere sɔɔ, kpɑ i nɑsɑrɑ wɑ.
20 No dia seguinte, de manhã, puseram-se a caminho para o deserto de Tecua. Josafá estava presente na partida deles, para lhes dizer: "Escutai-me homens de Judá e de Jerusalém, Ponde vossa confiança no Senhor e estareis seguros; crede no seus profetas, e tudo vos correrá bem."
21 Mɑ bɑ nɔɔsinɑ kɑ tɔn be. Yerɑ Yosɑfɑti u wom kowobu ɡɔsɑ bɑ n sɑ̃ɑ yɑ̃nu sebuɑ, kpɑ bɑ n tɑbu kowobu ɡbiiye, bɑ n Yinni Gusunɔ siɑrɑmɔ kɑ womu ɡeni, bɑ n mɔ̀, i Yinni Gusunɔ siɑro. Domi win durom mu ǹ nɔru mɔ.
21 Em seguida, depois de se ter entendido com o povo, ele designou os cantores que, revestidos de ornamentos sagrados, haveriam de marchar à frente do exército, cantando: "Louvai o Senhor, pois sua misericórdia é eterna!"
22 Sɑnɑm mɛ tɔn be, bɑ tɑki seewɑ bɑ womu mɔ̀ bu kɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ, yerɑ Yinni Gusunɔ u Amɔnibɑ kɑ Mɔɑbubɑ kɑ Edɔmu be bɑ wɑ̃ɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Seiriɔ burisinɑ. Mɑ bɑ sɛ̃sukunɑ ben tii tiinɛ.
22 No momento em que era entoado este cântico de louvor, o Senhor fez cair numa emboscada os amonitas, os moabitas e os habitantes da montanha de Seir que tinham vindo atacar Judá. Foram destruídos.
23 Amɔnibɑ kɑ Mɔɑbubɑ bɑ Edɔmubɑ wɔri bɑ kɑm koosiɑ mɑm mɑm. Ye bɑ bu ɡo bɑ kpɑ, yerɑ bɑ wɔrinɑ ben tii tiinɛ bɑ ɡoonɑ.
23 Os amonitas e os moabitas atiraram-se então sobre os povos das montanhas de Seir para um massacre de exterminação e, isto feito puseram-se a matar uns aos outros.
24 Sɑnɑm mɛ Yudɑbɑ bɑ tunumɑ mìn di bɑ rɑ n tem mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpi wɛndɛ sɑ̃ɑ, yerɑ bɑ mɛɛrɑ berɑ mì ɡiɑ tɔn dɑbirɑ rɑɑ wɑ̃ɑ, mɑ bɑ deemɑ ɡonɑ nu kpĩ kpĩ. Goo kun kisire.
24 Tendo chegado os homens de Judá à altura donde se vê o deserto, olharam para a multidão; e eis que lá não havia mais que cadáveres estendidos por terra, não tendo podido escapar ninguém.
25 Yerɑ Yosɑfɑti kɑ wiɡibu bɑ nɑ bɑ ɡoo nin yɑ̃nu potirɑ. Bɑ dukiɑ ɡurɑwɑ be sɔɔ kɑ sere ɡɑ̃ɑ ɡobiɡinu. Bɑ yɑ̃ɑ ni ɡurɑwɑ nɡe mɛ̀n nɔɔ bɑ koo kpĩ bu suɑ. Bɑ kuɑwɑ sɔ̃ɔ itɑ bɑ yɑ̃ɑ ni ɡurɑmɔ. Domi nu kpɑ̃.
25 Então avançou Josafá com seu exército para despojá-os, e encontraram riquezas, vestimentas e objetos preciosos em abundância; e tiraram em tal quantidade que não puderam levar tudo. A pilhagem durou três dias, pois o despojo era enorme.
26 Sɔ̃ɔ nnɛse, bɑ mɛnnɑ wɔwɑɔ ye bɑ mɔ̀ Berɑkɑ. Mɑ bɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi yĩsiru kɑ̃ Berɑkɑ. Terɑ bɑ kɑ mu sokumɔ sere kɑ ɡisɔ. Yĩsi ten tubusiɑnɑ, mi bɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ.
26 No quarto dia, reuniram-se no vale de Beracá, onde bendisseram ao Senhor. Por isso, esse lugar ainda é chamado Beracá.
27 Yosɑfɑti u Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu kpuro kpɑrɑ kɑ nuku dobu bɑ kɑ wurɑ Yerusɑlɛmuɔ. Domi Yinni Gusunɔ u bu nuku dobu wɛ̃ ben yibɛrɛ be u bu kɑmiɑn sɔ̃.
27 Os homens de Judá e de Jerusalém, tendo à frente eles Josafá, retomaram alegres o caminho da cidade, pois o Senhor tinha levado ao máximo sua alegria, livrando-os de seus inimigos.
28 Bɑ duɑ Yerusɑlɛmuɔ bɑ womusu mɔ̀ kɑ mɔrɔkunu kɑ ɡɔ̃ɔɡenu kɑ kɔbi bɑ kɑ duɑ sere Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ.
28 Entraram em Jerusalém, no templo do Senhor, ao som das cítaras, das harpas e das trombetas.
29 Mɑ tem tukum sinɑmbu kpuro bɑ Yinni Gusunɔ nɑsiɑ sɑnɑm mɛ bɑ nuɑ mɑ u Isirelibɑn yibɛrɛbɑ kpeerɑsiɑ.
29 o terror do Senhor apoderou-se de todos os reinos estrangeiros, ao ouvirem a notícia de que o Senhor combatia os inimigos de Israel.
30 Yosɑfɑti u win bɑndu diwɑ bɔri yɛndu sɔɔ. Mɑ Gusunɔ win Yinni u nùn wɛ̃rɑbu wɛ̃ beri berikɑ kpuro.
30 Assim o reino de Josafá gozou de tranqüilidade, porque o Senhor lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Sɑnɑm mɛ Yosɑfɑti u bɑndu di Yudɑɔ, wɔ̃ɔ tɛnɑ kɑ nɔɔbuwɑ u mɔ. Win mɛron yĩsirɑ Asubɑ, Silikin bii. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbu bɑndu sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ.
31 Josafá reinou, pois, sobre Judá. Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar. Reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Selai.
32 Yosɑfɑti u win tundo Asɑn yirɑ swĩiwɑ mɑm mɑm. Geɑ u kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ.
32 Tomou por regra o proceder de seu pai Asa, sem dele se afastar. Fez, o bem aos olhos do Senhor.
33 Adɑmɑ u ǹ ɡunɡuu nìn mi bɑ rɑ bũu yɑ̃kunu ko kpuro kpeerɑsie. Domi win tɔmbu Yudɑbɑ bɑ ǹ ben ɡɔ̃ru Gusunɔ ben bɑɑbɑbɑn Yinni wɛ̃ mɑm mɑm.
33 Todavia, os lugares altos não desapareceram e o povo não tinha ainda o coração firmemente unido ao Deus de seus pais.
34 Yosɑfɑtin kookoosun sukum, ɡbiikisu kɑ dɑ̃ɑkisu, ye kpuro yɑ yoruɑ Yehu, Hɑnɑnin biin tireru sɔɔ te bɑ doke Isirelibɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
34 O resto das ações de Josafá, desde as primeiras até às últimas, encontram-se relatadas nas memórias de Jeú, filho de Hanani, as quais estão inseridas no livro dos reis de Israel.
35 Yenibɑn biru, Yosɑfɑti u dɑ u kɑ Akɑsiɑ Isirelibɑn sinɑ boko ɑrukɑwɑni bɔkuɑ. Akɑsiɑ wi, u ǹ Yinni Gusunɔn bɛɛrɛ yɛ̃.
35 Depois disso, Josafá, rei de Judá, fez aliança com Ocozias, rei de Israel, e o procedimento era ímpio.
36 Durɔ wiyɑ Yosɑfɑti u kɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ mɑ bɑ ɡoo nimkusu kuɑ si su rɑ de Tɑɑsisiɔ. Bɑ ɡoo nimkuu si kuɑwɑ Ɛsioni Gebɛɛɔ.
36 Eles se associaram para construir navios destinados a ir a Társis, construção essa feita em Asiongaber.
37 Yerɑ Ɛliesɛɛ, Dodɑfɑn bii, Mɑresɑɡii u Gusunɔn ɡɑri ɡeruɑ Yosɑfɑtin sɔ̃ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u koo wunɛn sɔmburu kɑm koosiɑ yèn sɔ̃ ɑ kɑ Akɑsiɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ.
37 Então, Eliezer, filho de Dodau, de Maresa, fez contra Josafá o oráculo seguinte: "Porque fizeste aliança com Ocozias, destruiu o Senhor tua empresa!" Com, efeito, os navios se despedaçaram sem ter podido ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.