2 Crônicas 20
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Yenibɑn biru, Mɔɑbubɑ kɑ Amɔnibɑ bɑ seewɑ bɑ Yosɑfɑti tɑbu wɔrim wee.
1 Depois disto sucedeu que os moabitas, e os amonitas, e com eles alguns dos meunitas vieram contra Jeosafá para lhe fazerem guerra.
2 Mɑ bɑ nɑ bɑ ye Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ. Bɑ nɛɛ, wee tɔn dɑbiru tɑ nun wɔrim wee sɑɑ nim wɔ̃ku bɔruɡuun ɡuru ɡiɔn di, Edɔmun temɔ. Bɑ wɑ̃ɑ Hɑsɑsɔn Tɑmɑɑɔ ye yɑ wɑ̃ɑ Enɡɛdiɔ.
2 Vieram alguns homens dar notícia a Jeosafá, dizendo: Vem contra ti uma grande multidão de Edom, dalém do mar; e eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Yerɑ Yosɑfɑti u nɑndɑ. Mɑ u Gusunɔ kɑsu. U derɑ bɑ nɔɔ bɔkuɑ Yudɑn tem kpuro sɔɔ.
3 Então Jeosafá teve medo, e pôs-se a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá.
4 Mɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ mɛnnɑ bu kɑ Yinni Gusunɔ kɑnɑ. Tɔmbu kpurowɑ bɑ nɑ sɑɑ Yudɑn wusu kpuron di bu kɑ Yinni Gusunɔ kɑsu.
4 E Judá se ajuntou para pedir socorro ao Senhor; de todas as cidades de Judá vieram para buscarem ao Senhor.
5 Yosɑfɑti u seewɑ u yɔ̃rɑ Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡii ben suunu sɔɔ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerun yɑɑrɑ kpɑɑn wuswɑɑɔ.
5 Jeosafá pôs-se em pé na congregação de Judá e de Jerusalém, na casa do Senhor, diante do átrio novo,
6 Mɑ u nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛn bɑɑbɑbɑn Yinni, wunɑ ɑ sɑ̃ɑ Yinni wɔllɔ. Wunɑ ɑ bwesenu kpuron bɑndu nɛni. Wunɑ ɑ mɑɑ dɑm kpuro nɛni wunɛn nɔmɑɔ. Goo sɑri wi u koo kɑ nun tɑbu ko.
6 e disse: Ó Senhor, Deus de nossos pais, não és tu Deus no céu? e não és tu que governas sobre todos os reinos das nações? e na tua mão há poder e força, de modo que não há quem te possa resistir.
7 Yinni Gusunɔ, wunɑ ɑ tem min tɔmbu ɡirɑ bɛsɛ, wunɛn tɔmbu Isirelibɑn wuswɑɑn di. Mɑ ɑ mu bɛsɛ, Aburɑhɑmu wi u nun kĩɑn bibun bweseru wɛ̃.
7 Ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo Israel, e não a deste para sempre à descendência de Abraão, teu amigo?
8 Sɑ sinɑ tem mɛ sɔɔ. Mɑ sɑ sɑ̃ɑ yeru bɑnɑ te tɑ wunɛn yĩsiru sɔɔwɑ.
8 E habitaram nela, e nela edificaram um santuário ao teu nome, dizendo:
9 Sɑ nɛɛ, wɑhɑlɑ ɡɑɑ yɑ̀ n sun deemɑ, ɑɑ, tɑbɑ? Wunɛn siribu bu sun wɔriwɑ? Aɑ, bɑrɑrɑ? Aɑ, ɡɔ̃ɔrɑ? Mɑ sɑ seemɑ sɑ nɑ diru mini wunɛn wuswɑɑɔ sɑ nun kɑnɑ bɛsɛn wɑhɑlɑ sɔɔ, kɑɑ sun wurɑri kpɑ ɑ sun fɑɑbɑ ko.
9 Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste, ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois teu nome está nesta casa, e clamaremos a ti em nossa aflição, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 — ausente —
10 Agora, pois, eis que os homens de Amom, de Moabe, e do monte Seir, pelos quais não permitiste que passassem os filhos de Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram.
11 — ausente —
11 eis como nos recompensam, vindo para lançar-nos fora da tua herança, que nos fizeste herdar.
12 Yerɑ wunɛ Yinni Gusunɔ, ɑ ǹ kɑɑ bwese ni siri? Domi bɛsɛ, sɑ ǹ dɑm ɡɑm mɔ. Wee tɔn dɑbirɑ sun wɔrim wee, sɑ ǹ yɛ̃ ye sɑ ko ko. Adɑmɑ wunɑ sɑ mɛɛrɑ.
12 Ó nosso Deus, não os julgarás? Porque nós não temos força para resistirmos a esta grande multidão que vem contra nós, nem sabemos o que havemos de fazer; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 Mɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ yɔ̃ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ kɑ ben kurɔbu kɑ bibu kpuro.
13 E todo o Judá estava em pé diante do Senhor, como também os seus pequeninos, as suas mulheres, e os seus filhos.
14 Yerɑ Yinni Gusunɔn Hunde u Yɑɑsiɛli, Sɑkɑrin bii yɔɔwɑ tɔmbun suunu sɔɔ. Yɑɑsiɛli wi, u sɑ̃ɑwɑ Asɑfun bweseru, Lefibɑ sɔɔ. Win sikɑdobɑrɑ Bɛnɑyɑ kɑ Yeyɛli kɑ Mɑtɑniɑ.
14 Então veio o Espírito do Senhor no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaías, filho de Jeiel, filho de Matanias o levita, dos filhos de Asafe,
15 Mɑ Yɑɑsiɛli u nɛɛ, bɛɛ Yudɑbɑ kpuro, kɑ bɛɛ Yerusɑlɛmuɡibu kpuro, kɑ sere wunɛ sinɑ boko Yosɑfɑti, i swɑɑ dɑkio i nɔ ye Yinni Gusunɔ u ɡerumɔ. U nɛɛ, i ku nɑndɑ, i ku mɑɑ wururɑ tɔn dɑbi ten wuswɑɑɔ. Domi n ǹ bɛɛ i ko i tɑbu ko. Wi, Yinni Gusunɔn tiiwɑ u koo tɑɑ bi ko.
15 e disse: Dai ouvidos todo o Judá, e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Jeosafá. Assim vos diz o Senhor: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão, porque a peleja não é vossa, mas de Deus.
16 Siɑ i doo i bu wɔri. Bɑ koo kurɑnɑ sɑɑ ɡunɡuu te bɑ mɔ̀ Sisin di, kpɑ i bu deemɑ wɔwi piibu ɡɑɡu sɔɔ ɡbɑbu te bɑ mɔ̀ Yeruɛliɔ.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz, e os achareis na extremidade do vale, defronte do deserto de Jeruel.
17 Bɛɛn tii i ǹ tɑbu mɔ̀. Adɑmɑ i ɡesi doo i yɔ̃rɑ mi. I ko i wɑ fɑɑbɑ ye Yinni Gusunɔ u koo bɛɛ ko. Bɛɛ Yudɑbɑ kɑ bɛɛ Yerusɑlɛmuɡibu, i ku nɑndɑ, i ku mɑɑ wururɑ. Siɑ i yɑrio i kɑ bu yinnɑ. Wi, Yinni Gusunɔ u ko n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ.
17 Nesta batalha não tereis que pelejar; postai-vos, ficai parados e vede o livramento que o Senhor vos concederá, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã saí-lhes ao encontro, porque o Senhor está convosco.
18 Yerɑ Yosɑfɑti kɑ Yudɑbɑ kpuro kɑ Yerusɑlɛmuɡibu bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ bu kɑ nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
18 Então Jeosafá se prostrou com o rosto em terra; e todo o Judá e os moradores de Jerusalém se lançaram perante o Senhor, para o adorarem.
19 Yerɑ Lefibɑ sɔɔ, Kehɑtibɑ kɑ Korebɑ bɑ seewɑ bɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑmɔ kɑ nɔɔɡiru.
19 E levantaram-se os levitas dos filhos dos coatitas e dos filhos dos coraítas, para louvarem ao Senhor Deus de Israel, em alta voz.
20 Yerɑ bɑ yɑrɑ buru buru yellu bɑ dɑ ɡbɑburu ɡiɑ te bɑ mɔ̀ Tekoɑ. Sɑnɑm mɛ bɑ yɑriɔ, yerɑ Yosɑfɑti u seewɑ u yɔ̃rɑ. U nɛɛ, bɛɛ Yudɑbɑ kɑ bɛɛ Yerusɑlɛmuɡibu, i mɑn swɑɑ dɑkio i nɔ. I Gusunɔ bɛɛn Yinni nɑɑnɛ koowo, kpɑ i dɑm wɑ. I bɛɛn nɑɑnɛ dokeo win sɔmɔbun ɡere sɔɔ, kpɑ i nɑsɑrɑ wɑ.
20 Pela manhã cedo se levantaram saíram ao deserto de Tecoa; ao saírem, Jeosafá pôs-se em pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós, moradores de Jerusalém. Crede no Senhor vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas, e sereis bem sucedidos.
21 Mɑ bɑ nɔɔsinɑ kɑ tɔn be. Yerɑ Yosɑfɑti u wom kowobu ɡɔsɑ bɑ n sɑ̃ɑ yɑ̃nu sebuɑ, kpɑ bɑ n tɑbu kowobu ɡbiiye, bɑ n Yinni Gusunɔ siɑrɑmɔ kɑ womu ɡeni, bɑ n mɔ̀, i Yinni Gusunɔ siɑro. Domi win durom mu ǹ nɔru mɔ.
21 Tendo ele tomado conselho com o povo, designou os que haviam de cantar ao Senhor e louvá-lo vestidos de trajes santos, ao saírem diante do exército, e dizer: Dai graças ao Senhor, porque a sua benignidade dura para sempre.
22 Sɑnɑm mɛ tɔn be, bɑ tɑki seewɑ bɑ womu mɔ̀ bu kɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ, yerɑ Yinni Gusunɔ u Amɔnibɑ kɑ Mɔɑbubɑ kɑ Edɔmu be bɑ wɑ̃ɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Seiriɔ burisinɑ. Mɑ bɑ sɛ̃sukunɑ ben tii tiinɛ.
22 Ora, quando começaram a cantar e a dar louvores, o Senhor pôs emboscadas contra os homens de Amom, de Moabe e do monte Seir, que tinham vindo contra Judá; e foram desbaratados.
23 Amɔnibɑ kɑ Mɔɑbubɑ bɑ Edɔmubɑ wɔri bɑ kɑm koosiɑ mɑm mɑm. Ye bɑ bu ɡo bɑ kpɑ, yerɑ bɑ wɔrinɑ ben tii tiinɛ bɑ ɡoonɑ.
23 Pois os homens de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores do monte Seir, para os destruir e exterminar; e, acabando eles com os moradores do monte Seir, ajudaram a destruir-se uns aos outros.
24 Sɑnɑm mɛ Yudɑbɑ bɑ tunumɑ mìn di bɑ rɑ n tem mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpi wɛndɛ sɑ̃ɑ, yerɑ bɑ mɛɛrɑ berɑ mì ɡiɑ tɔn dɑbirɑ rɑɑ wɑ̃ɑ, mɑ bɑ deemɑ ɡonɑ nu kpĩ kpĩ. Goo kun kisire.
24 Nisso chegou Judá à atalaia do deserto; e olharam para a multidão, e eis que eram cadáveres que jaziam por terra, não havendo ninguém escapado.
25 Yerɑ Yosɑfɑti kɑ wiɡibu bɑ nɑ bɑ ɡoo nin yɑ̃nu potirɑ. Bɑ dukiɑ ɡurɑwɑ be sɔɔ kɑ sere ɡɑ̃ɑ ɡobiɡinu. Bɑ yɑ̃ɑ ni ɡurɑwɑ nɡe mɛ̀n nɔɔ bɑ koo kpĩ bu suɑ. Bɑ kuɑwɑ sɔ̃ɔ itɑ bɑ yɑ̃ɑ ni ɡurɑmɔ. Domi nu kpɑ̃.
25 Quando Jeosafá e o seu povo vieram para saquear os seus despojos, acharam entre eles gado em grande número, objetos de valor e roupas, assim como jóias preciosas, e tomaram para si tanto que não podiam levar mais; por três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 Sɔ̃ɔ nnɛse, bɑ mɛnnɑ wɔwɑɔ ye bɑ mɔ̀ Berɑkɑ. Mɑ bɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi yĩsiru kɑ̃ Berɑkɑ. Terɑ bɑ kɑ mu sokumɔ sere kɑ ɡisɔ. Yĩsi ten tubusiɑnɑ, mi bɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ.
26 Ao quarto dia eles se ajuntaram no vale de Beraca; pois ali louvaram ao Senhor. Por isso aquele lugar é chamado o vale de Beraca, até o dia de hoje.
27 Yosɑfɑti u Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu kpuro kpɑrɑ kɑ nuku dobu bɑ kɑ wurɑ Yerusɑlɛmuɔ. Domi Yinni Gusunɔ u bu nuku dobu wɛ̃ ben yibɛrɛ be u bu kɑmiɑn sɔ̃.
27 Então, voltando dali todos os homens de Judá e de Jerusalém com Jeosafá à frente deles, retornaram a Jerusalém com alegria; porque o Senhor os fizera regozijar-se, sobre os seus inimigos.
28 Bɑ duɑ Yerusɑlɛmuɔ bɑ womusu mɔ̀ kɑ mɔrɔkunu kɑ ɡɔ̃ɔɡenu kɑ kɔbi bɑ kɑ duɑ sere Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ.
28 Vieram, pois, a Jerusalém com alaúdes, com harpas e com trombetas, para a casa do Senhor.
29 Mɑ tem tukum sinɑmbu kpuro bɑ Yinni Gusunɔ nɑsiɑ sɑnɑm mɛ bɑ nuɑ mɑ u Isirelibɑn yibɛrɛbɑ kpeerɑsiɑ.
29 Então veio o temor de Deus sobre todos os reinos daqueles países, quando eles ouviram que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 Yosɑfɑti u win bɑndu diwɑ bɔri yɛndu sɔɔ. Mɑ Gusunɔ win Yinni u nùn wɛ̃rɑbu wɛ̃ beri berikɑ kpuro.
30 Assim o reino de Jeosafá ficou em paz; pois que o seu Deus lhe deu repouso ao redor.
31 Sɑnɑm mɛ Yosɑfɑti u bɑndu di Yudɑɔ, wɔ̃ɔ tɛnɑ kɑ nɔɔbuwɑ u mɔ. Win mɛron yĩsirɑ Asubɑ, Silikin bii. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbu bɑndu sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ.
31 E Jeosafá reinou sobre Judá; era da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome de sua mãe era Azuba, filha de Sili.
32 Yosɑfɑti u win tundo Asɑn yirɑ swĩiwɑ mɑm mɑm. Geɑ u kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ.
32 Ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor.
33 Adɑmɑ u ǹ ɡunɡuu nìn mi bɑ rɑ bũu yɑ̃kunu ko kpuro kpeerɑsie. Domi win tɔmbu Yudɑbɑ bɑ ǹ ben ɡɔ̃ru Gusunɔ ben bɑɑbɑbɑn Yinni wɛ̃ mɑm mɑm.
33 Contudo os altos não foram tirados; nem tinha o povo ainda disposto o seu coração para o Deus de seus pais.
34 Yosɑfɑtin kookoosun sukum, ɡbiikisu kɑ dɑ̃ɑkisu, ye kpuro yɑ yoruɑ Yehu, Hɑnɑnin biin tireru sɔɔ te bɑ doke Isirelibɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
34 Ora, o restante dos atos de Jeosafá, desde os primeiros até os últimos, eis que está escrito nas crônicas de Jeú, filho de Hanâni, que estão inseridas no livro dos reis de Israel.
35 Yenibɑn biru, Yosɑfɑti u dɑ u kɑ Akɑsiɑ Isirelibɑn sinɑ boko ɑrukɑwɑni bɔkuɑ. Akɑsiɑ wi, u ǹ Yinni Gusunɔn bɛɛrɛ yɛ̃.
35 Depois disto Jeosafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu impiamente;
36 Durɔ wiyɑ Yosɑfɑti u kɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ mɑ bɑ ɡoo nimkusu kuɑ si su rɑ de Tɑɑsisiɔ. Bɑ ɡoo nimkuu si kuɑwɑ Ɛsioni Gebɛɛɔ.
36 aliou-se com ele para construírem navios que fossem a Társis; e construíram os navios em Eziom-Geber.
37 Yerɑ Ɛliesɛɛ, Dodɑfɑn bii, Mɑresɑɡii u Gusunɔn ɡɑri ɡeruɑ Yosɑfɑtin sɔ̃ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u koo wunɛn sɔmburu kɑm koosiɑ yèn sɔ̃ ɑ kɑ Akɑsiɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ.
37 Então Eliézer, filho de Dodavaú, de Maressa, profetizou contra Jeosafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor destruiu as tuas obras. E os navios se despedaçaram e não puderam ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.