2 Crônicas 20

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yenibɑn biru, Mɔɑbubɑ kɑ Amɔnibɑ bɑ seewɑ bɑ Yosɑfɑti tɑbu wɔrim wee.
1 Sucedeu depois disso, que os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros do lado dos amonitas, vieram para a batalha contra Josafá.
2 Mɑ bɑ nɑ bɑ ye Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ. Bɑ nɛɛ, wee tɔn dɑbiru tɑ nun wɔrim wee sɑɑ nim wɔ̃ku bɔruɡuun ɡuru ɡiɔn di, Edɔmun temɔ. Bɑ wɑ̃ɑ Hɑsɑsɔn Tɑmɑɑɔ ye yɑ wɑ̃ɑ Enɡɛdiɔ.
2 Então, vieram ali alguns que contaram a Josafá, dizendo: Vem ali uma grande multidão contra ti dalém mar neste lado da Síria; e, eis que eles estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Yerɑ Yosɑfɑti u nɑndɑ. Mɑ u Gusunɔ kɑsu. U derɑ bɑ nɔɔ bɔkuɑ Yudɑn tem kpuro sɔɔ.
3 E Josafá temeu, e pôs-se a buscar o SENHOR, e proclamou um jejum em todo o Judá.
4 Mɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ mɛnnɑ bu kɑ Yinni Gusunɔ kɑnɑ. Tɔmbu kpurowɑ bɑ nɑ sɑɑ Yudɑn wusu kpuron di bu kɑ Yinni Gusunɔ kɑsu.
4 E Judá reuniu-se, para pedir socorro ao SENHOR; de todas as cidades de Judá, eles vinham buscar o SENHOR.
5 Yosɑfɑti u seewɑ u yɔ̃rɑ Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡii ben suunu sɔɔ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerun yɑɑrɑ kpɑɑn wuswɑɑɔ.
5 E Josafá pôs-se em pé na congregação de Judá e Jerusalém, na casa do SENHOR, diante do átrio novo,
6 Mɑ u nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛn bɑɑbɑbɑn Yinni, wunɑ ɑ sɑ̃ɑ Yinni wɔllɔ. Wunɑ ɑ bwesenu kpuron bɑndu nɛni. Wunɑ ɑ mɑɑ dɑm kpuro nɛni wunɛn nɔmɑɔ. Goo sɑri wi u koo kɑ nun tɑbu ko.
6 e disse: Ó SENHOR Deus dos nossos pais, não és tu Deus no céu? E não dominas tu sobre todos os reinos dos pagãos? E na tua mão não há força e poder, de modo que não há quem te possa resistir?
7 Yinni Gusunɔ, wunɑ ɑ tem min tɔmbu ɡirɑ bɛsɛ, wunɛn tɔmbu Isirelibɑn wuswɑɑn di. Mɑ ɑ mu bɛsɛ, Aburɑhɑmu wi u nun kĩɑn bibun bweseru wɛ̃.
7 Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra de diante do teu povo Israel, e a deste para sempre à semente de teu amigo Abraão?
8 Sɑ sinɑ tem mɛ sɔɔ. Mɑ sɑ sɑ̃ɑ yeru bɑnɑ te tɑ wunɛn yĩsiru sɔɔwɑ.
8 E eles nela habitam, e edificaram nela um santuário para o teu nome, dizendo:
9 Sɑ nɛɛ, wɑhɑlɑ ɡɑɑ yɑ̀ n sun deemɑ, ɑɑ, tɑbɑ? Wunɛn siribu bu sun wɔriwɑ? Aɑ, bɑrɑrɑ? Aɑ, ɡɔ̃ɔrɑ? Mɑ sɑ seemɑ sɑ nɑ diru mini wunɛn wuswɑɑɔ sɑ nun kɑnɑ bɛsɛn wɑhɑlɑ sɔɔ, kɑɑ sun wurɑri kpɑ ɑ sun fɑɑbɑ ko.
9 Se, quando o mal nos sobrevier, como espada, juízo, ou peste, ou fome, nós nos pusermos de pé diante desta casa, e na tua presença, (pois o teu nome está nesta casa), e clamarmos a ti em nossa aflição, então tu ouvirás e nos socorrerás.
10 — ausente —
10 E agora, eis que os filhos de Amom e Moabe e os do monte Seir, aos quais tu não permitiste que Israel invadisse, quando saíram da terra do Egito, mas desviaram-se deles, e não os destruíram;
11 — ausente —
11 eis que vos digo, como eles nos recompensam, ao virem nos expulsar da tua possessão, a qual tu nos deste em herança.
12 Yerɑ wunɛ Yinni Gusunɔ, ɑ ǹ kɑɑ bwese ni siri? Domi bɛsɛ, sɑ ǹ dɑm ɡɑm mɔ. Wee tɔn dɑbirɑ sun wɔrim wee, sɑ ǹ yɛ̃ ye sɑ ko ko. Adɑmɑ wunɑ sɑ mɛɛrɑ.
12 Ó nosso Deus, tu não os julgarás? Porque não temos qualquer poder contra esta grande companhia que vem contra nós; tampouco sabemos o que fazer; mas os nossos olhos estão sobre ti.
13 Mɑ Yudɑbɑ kpuro bɑ yɔ̃ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ kɑ ben kurɔbu kɑ bibu kpuro.
13 E todo o Judá se pôs de pé diante do SENHOR, com os seus pequenos, as suas esposas e os seus filhos.
14 Yerɑ Yinni Gusunɔn Hunde u Yɑɑsiɛli, Sɑkɑrin bii yɔɔwɑ tɔmbun suunu sɔɔ. Yɑɑsiɛli wi, u sɑ̃ɑwɑ Asɑfun bweseru, Lefibɑ sɔɔ. Win sikɑdobɑrɑ Bɛnɑyɑ kɑ Yeyɛli kɑ Mɑtɑniɑ.
14 Então, veio o Espírito do SENHOR no meio da congregação sobre Jaaziel, o filho de Zacarias, o filho de Benaia, o filho de Jeiel, o filho de Matanias, um levita dos filhos de Asafe,
15 Mɑ Yɑɑsiɛli u nɛɛ, bɛɛ Yudɑbɑ kpuro, kɑ bɛɛ Yerusɑlɛmuɡibu kpuro, kɑ sere wunɛ sinɑ boko Yosɑfɑti, i swɑɑ dɑkio i nɔ ye Yinni Gusunɔ u ɡerumɔ. U nɛɛ, i ku nɑndɑ, i ku mɑɑ wururɑ tɔn dɑbi ten wuswɑɑɔ. Domi n ǹ bɛɛ i ko i tɑbu ko. Wi, Yinni Gusunɔn tiiwɑ u koo tɑɑ bi ko.
15 e ele disse: Ouvi, todo o Judá, e vós habitantes de Jerusalém, e tu, rei Josafá: Assim diz o SENHOR a vós: Não temais nem vos amedronteis em razão desta grande multidão; porque a batalha não é vossa, mas de Deus.
16 Siɑ i doo i bu wɔri. Bɑ koo kurɑnɑ sɑɑ ɡunɡuu te bɑ mɔ̀ Sisin di, kpɑ i bu deemɑ wɔwi piibu ɡɑɡu sɔɔ ɡbɑbu te bɑ mɔ̀ Yeruɛliɔ.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pelo penhasco de Ziz; e vós os encontrareis no fim do ribeiro, diante do deserto de Jeruel.
17 Bɛɛn tii i ǹ tɑbu mɔ̀. Adɑmɑ i ɡesi doo i yɔ̃rɑ mi. I ko i wɑ fɑɑbɑ ye Yinni Gusunɔ u koo bɛɛ ko. Bɛɛ Yudɑbɑ kɑ bɛɛ Yerusɑlɛmuɡibu, i ku nɑndɑ, i ku mɑɑ wururɑ. Siɑ i yɑrio i kɑ bu yinnɑ. Wi, Yinni Gusunɔ u ko n kɑ bɛɛ wɑ̃ɑ.
17 Vós não precisareis lutar nesta batalha; posicionai-vos, ponde-vos parados de pé, e vede a salvação do SENHOR convosco, ó Judá e Jerusalém; não temais, nem estejais desfalecidos; amanhã saí contra eles; porque o SENHOR será convosco.
18 Yerɑ Yosɑfɑti kɑ Yudɑbɑ kpuro kɑ Yerusɑlɛmuɡibu bɑ yiirɑ bɑ wuswɑɑ tem ɡirɑri Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ bu kɑ nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
18 E Josafá curvou a sua cabeça com a sua face para o chão; e todo o Judá e os habitantes de Jerusalém caíram diante do SENHOR, adorando o SENHOR.
19 Yerɑ Lefibɑ sɔɔ, Kehɑtibɑ kɑ Korebɑ bɑ seewɑ bɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑmɔ kɑ nɔɔɡiru.
19 E os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coraítas, levantaram-se para louvarem ao SENHOR Deus de Israel em alta voz.
20 Yerɑ bɑ yɑrɑ buru buru yellu bɑ dɑ ɡbɑburu ɡiɑ te bɑ mɔ̀ Tekoɑ. Sɑnɑm mɛ bɑ yɑriɔ, yerɑ Yosɑfɑti u seewɑ u yɔ̃rɑ. U nɛɛ, bɛɛ Yudɑbɑ kɑ bɛɛ Yerusɑlɛmuɡibu, i mɑn swɑɑ dɑkio i nɔ. I Gusunɔ bɛɛn Yinni nɑɑnɛ koowo, kpɑ i dɑm wɑ. I bɛɛn nɑɑnɛ dokeo win sɔmɔbun ɡere sɔɔ, kpɑ i nɑsɑrɑ wɑ.
20 E eles se levantaram cedo pela manhã, e saíram para o deserto de Tecoa; e enquanto saíam, Josafá pôs-se de pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós habitantes de Jerusalém; crede no SENHOR vosso Deus, assim sereis estabelecidos; crede nos seus profetas, assim prosperareis.
21 Mɑ bɑ nɔɔsinɑ kɑ tɔn be. Yerɑ Yosɑfɑti u wom kowobu ɡɔsɑ bɑ n sɑ̃ɑ yɑ̃nu sebuɑ, kpɑ bɑ n tɑbu kowobu ɡbiiye, bɑ n Yinni Gusunɔ siɑrɑmɔ kɑ womu ɡeni, bɑ n mɔ̀, i Yinni Gusunɔ siɑro. Domi win durom mu ǹ nɔru mɔ.
21 E, quando ele tinha consultado o povo, indicou cantores para o SENHOR, que louvariam a beleza da santidade, enquanto saíam diante do exército, e para dizer: Louvai ao SENHOR; porque a sua misericórdia dura para sempre.
22 Sɑnɑm mɛ tɔn be, bɑ tɑki seewɑ bɑ womu mɔ̀ bu kɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ, yerɑ Yinni Gusunɔ u Amɔnibɑ kɑ Mɔɑbubɑ kɑ Edɔmu be bɑ wɑ̃ɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Seiriɔ burisinɑ. Mɑ bɑ sɛ̃sukunɑ ben tii tiinɛ.
22 E, quando eles começaram a cantar e a louvar, o SENHOR preparou emboscadas contra os filhos de Amom, Moabe e do monte Seir, os quais vieram contra Judá; e eles foram feridos.
23 Amɔnibɑ kɑ Mɔɑbubɑ bɑ Edɔmubɑ wɔri bɑ kɑm koosiɑ mɑm mɑm. Ye bɑ bu ɡo bɑ kpɑ, yerɑ bɑ wɔrinɑ ben tii tiinɛ bɑ ɡoonɑ.
23 Porque os filhos de Amom e Moabe se levantaram contra os habitantes do monte Seir, para matá-los e destruí-los por completo; e quando massacraram com os habitantes de Seir, cada qual ajudou a destruir um ao outro.
24 Sɑnɑm mɛ Yudɑbɑ bɑ tunumɑ mìn di bɑ rɑ n tem mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpi wɛndɛ sɑ̃ɑ, yerɑ bɑ mɛɛrɑ berɑ mì ɡiɑ tɔn dɑbirɑ rɑɑ wɑ̃ɑ, mɑ bɑ deemɑ ɡonɑ nu kpĩ kpĩ. Goo kun kisire.
24 E quando Judá veio em direção à torre de vigia no deserto, eles olharam para a multidão, e eis que eles eram corpos mortos caídos por terra, e nenhum escapou.
25 Yerɑ Yosɑfɑti kɑ wiɡibu bɑ nɑ bɑ ɡoo nin yɑ̃nu potirɑ. Bɑ dukiɑ ɡurɑwɑ be sɔɔ kɑ sere ɡɑ̃ɑ ɡobiɡinu. Bɑ yɑ̃ɑ ni ɡurɑwɑ nɡe mɛ̀n nɔɔ bɑ koo kpĩ bu suɑ. Bɑ kuɑwɑ sɔ̃ɔ itɑ bɑ yɑ̃ɑ ni ɡurɑmɔ. Domi nu kpɑ̃.
25 E quando Josafá e o seu povo vieram tomar o despojo deles, acharam no meio deles tantas riquezas com os corpos mortos, quanto joias preciosas em abundância, as quais eles arrancaram para si, mais do que conseguiam carregar; e estiveram três dias recolhendo o despojo, pois era muito grande.
26 Sɔ̃ɔ nnɛse, bɑ mɛnnɑ wɔwɑɔ ye bɑ mɔ̀ Berɑkɑ. Mɑ bɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi yĩsiru kɑ̃ Berɑkɑ. Terɑ bɑ kɑ mu sokumɔ sere kɑ ɡisɔ. Yĩsi ten tubusiɑnɑ, mi bɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ.
26 E no quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca; pois ali bendisseram ao SENHOR; por isso o nome daquele lugar foi chamado: O vale de Beraca, até este dia.
27 Yosɑfɑti u Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu kpuro kpɑrɑ kɑ nuku dobu bɑ kɑ wurɑ Yerusɑlɛmuɔ. Domi Yinni Gusunɔ u bu nuku dobu wɛ̃ ben yibɛrɛ be u bu kɑmiɑn sɔ̃.
27 Então eles retornaram, cada homem de Judá e Jerusalém, e Josafá na sua dianteira, para irem novamente a Jerusalém com alegria; porquanto o SENHOR havia feito com que eles se alegrassem diante dos seus inimigos.
28 Bɑ duɑ Yerusɑlɛmuɔ bɑ womusu mɔ̀ kɑ mɔrɔkunu kɑ ɡɔ̃ɔɡenu kɑ kɔbi bɑ kɑ duɑ sere Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ.
28 E eles vieram a Jerusalém com saltérios, harpas e trombetas até a casa do SENHOR.
29 Mɑ tem tukum sinɑmbu kpuro bɑ Yinni Gusunɔ nɑsiɑ sɑnɑm mɛ bɑ nuɑ mɑ u Isirelibɑn yibɛrɛbɑ kpeerɑsiɑ.
29 E o temor de Deus esteve sobre todos os reinos daquelas terras, quando eles ouviram que o SENHOR lutara contra os inimigos de Israel.
30 Yosɑfɑti u win bɑndu diwɑ bɔri yɛndu sɔɔ. Mɑ Gusunɔ win Yinni u nùn wɛ̃rɑbu wɛ̃ beri berikɑ kpuro.
30 Assim, o reino de Josafá ficou calmo; pois o seu Deus lhe deu descanso ao redor.
31 Sɑnɑm mɛ Yosɑfɑti u bɑndu di Yudɑɔ, wɔ̃ɔ tɛnɑ kɑ nɔɔbuwɑ u mɔ. Win mɛron yĩsirɑ Asubɑ, Silikin bii. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbu bɑndu sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ.
31 E Josafá reinou sobre Judá; ele tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.
32 Yosɑfɑti u win tundo Asɑn yirɑ swĩiwɑ mɑm mɑm. Geɑ u kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ.
32 E ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se afastou dele, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR.
33 Adɑmɑ u ǹ ɡunɡuu nìn mi bɑ rɑ bũu yɑ̃kunu ko kpuro kpeerɑsie. Domi win tɔmbu Yudɑbɑ bɑ ǹ ben ɡɔ̃ru Gusunɔ ben bɑɑbɑbɑn Yinni wɛ̃ mɑm mɑm.
33 Todavia, os lugares altos não foram removidos; porque o povo ainda não tinha preparado o seu coração para o Deus dos seus pais.
34 Yosɑfɑtin kookoosun sukum, ɡbiikisu kɑ dɑ̃ɑkisu, ye kpuro yɑ yoruɑ Yehu, Hɑnɑnin biin tireru sɔɔ te bɑ doke Isirelibɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
34 Ora, o restante dos atos de Josafá, os primeiros e os últimos, eis que estão escritos no livro de Jeú, o filho de Hanani, que é mencionado no livro dos reis de Israel.
35 Yenibɑn biru, Yosɑfɑti u dɑ u kɑ Akɑsiɑ Isirelibɑn sinɑ boko ɑrukɑwɑni bɔkuɑ. Akɑsiɑ wi, u ǹ Yinni Gusunɔn bɛɛrɛ yɛ̃.
35 E depois disso, Josafá, rei de Judá, juntou-se a Acazias, rei de Israel, que procedeu mui iniquamente;
36 Durɔ wiyɑ Yosɑfɑti u kɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ mɑ bɑ ɡoo nimkusu kuɑ si su rɑ de Tɑɑsisiɔ. Bɑ ɡoo nimkuu si kuɑwɑ Ɛsioni Gebɛɛɔ.
36 e juntou-se a ele para construir navios para ir a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Yerɑ Ɛliesɛɛ, Dodɑfɑn bii, Mɑresɑɡii u Gusunɔn ɡɑri ɡeruɑ Yosɑfɑtin sɔ̃ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u koo wunɛn sɔmburu kɑm koosiɑ yèn sɔ̃ ɑ kɑ Akɑsiɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ.
37 Então, Eliézer, o filho de Dodavá de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porque te juntaste a Acazias, o SENHOR tem despedaçado as tuas obras. E os navios foram quebrados, de modo que não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.