1 Samuel 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Durɔ ɡoo u wɑ̃ɑ Bɛnyɑmɛɛn bweseru sɔɔ, win yĩsirɑ Kisi. Win bɑɑbɑbɑrɑ Abiɛli kɑ Serori kɑ Bekorɑti kɑ Afiɑ. Be kpuro bɑ sɑ̃ɑwɑ Bɛnyɑmɛɛn bweseru. Kisi wi, u sɑ̃ɑwɑ tɔn boko, u mɑɑ ɡobi mɔ.
1 Havia um homem de Benjamim, chamado Cis, filho de Abiel, filho de Seror, filho de Becorat, filho de Afia, de família benjaminita, que era um homem valente.
2 Wiyɑ u bii tɔn durɔ ɡoo mɔ wi bɑ sokumɔ Sɔɔlu. U sɑ̃ɑ ɑluwɑɑsi durɔ burɔ. Isirelibɑ kpuro sɔɔ, ɡoo sɑri wi u nùn ɡeɑ turɑ. Mɛyɑ be kpuron ɡunum mu rɑ yɔ̃rewɑ win serɔ.
2 Tinha um filho chamado Saul, que era jovem e belo. Não havia em Israel outro mais belo do que ele; dos ombros para cima sobressaía a todo o povo.
3 Yerɑ Kisi win kɛtɛkunu nu kɔ̃ɔrɑ. Mɑ u win bii Sɔɔlu wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u seewo u sɔm kowo turo suɑ bu dɑ bu nùn kɛtɛku ni kɑsuɑmɑ.
3 Tendo-se perdido as jumentas de Cis, pai de Saul, disse aquele ao seu filho: Toma um servo contigo e vai procurar as jumentas.
4 Mɑ bɑ sɑrɑ bɑ dɑ Efɑrɑimun ɡuunun berɑ ɡiɑ, kɑ Sɑlisɑn temɔ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nu wɑ. Min di, bɑ mɑɑ dɑ Sɑlimun temɔ kɑ Bɛnyɑmɛɛn tem mɛ kpuro sɔɔ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nu wɑ.
4 Saul atravessou a montanha de Efraim e entrou na terra de Salisa, sem nada encontrar; percorreu a terra de Salim, mas em vão. Na terra de Benjamim não as encontrou tampouco.
5 Sɑɑ ye bɑ turɑ Sufuɔ, yerɑ Sɔɔlu u sɔm kowo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɑ su wurɑ yɛnuɔ, domi ɑ̀ n dɑ, nɛn bɑɑbɑ u kɛtɛku nin ɡɑri duɑri u bɛsɛn weeweenu mɔ̀.
5 Tendo chegado à terra de Suf, Saul disse ao seu servo: Vem, voltemos. Meu pai poderia não mais pensar nas jumentas e ficar com cuidados por nós.
6 Mɑ sɔm kowo wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, Gusunɔn tɔnu ɡoo u wɑ̃ɑ wuu ɡe sɔɔ, u bɛɛrɛ mɔ. Ye u mɑɑ ɡeruɑ kpuro yɑ rɑ koorewɑ. A nɑ su dɑ win mi. Sɔrɔkudo u koo sun sɔ̃ swɑɑ ye sɑ ko kpe su kɑ kɛtɛku ni wɑ.
6 Nesta cidade, disse-lhe o servo, há um homem de Deus, varão muito considerado; tudo o que ele prediz se cumpre. Vamos lá; talvez ele nos mostrará o caminho que devemos tomar.
7 Mɑ Sɔɔlu u sɔm kowo wi wisɑ u nɛɛ, sɑ̀ n dɑ durɔ win mi, mbɑ sɑ ko sii kɛ̃. Wee, sɑ ǹ mɑɑ dĩɑnu tie bɛsɛn bɔɔrɔ. Mɛyɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu mɑɑ sɑri ni sɑ ko nùn kɛ̃. Nɡe mbɑ sɑ mɔ.
7 Saul respondeu: Está bem, vamos; mas o que havemos de oferecer-lhe? Nossos alforjes estão vazios, e não temos presente algum para dar ao homem de Deus. O que nos resta?
8 Mɑ sɔm kowo wi, u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, nɑ sii ɡeesun ɡobi piibu ɡɑɡu mɔ mini, kon yi Gusunɔn tɔnu wi kɛ̃ kpɑ u sun bɛsɛn swɑɑ sɔ̃ɔsi ye sɑ ko kpe su kɑ kɛtɛku ni wɑ.
8 Tenho aqui um quarto de siclo de prata, respondeu o servo; dá-lo-ei ao homem de Deus para que ele nos mostre o caminho.
9 — ausente —
9 {Antigamente, em Israel, todo o que ia consultar a Deus, dizia: Vinde, vamos ao vidente. Chamava-se então vidente ao que hoje se chama profeta.}
10 — ausente —
10 Saul disse ao seu servo: Tens razão. Anda, vamos E foram à cidade onde estava o homem de Deus.
11 — ausente —
11 Subindo eles a encosta da cidade, encontraram umas moças que saíam a buscar água. Há um vidente aqui?, perguntaram-lhes.
12 Wɔndiɑ be, bɑ bu wurɑri bɑ nɛɛ, oo, tɛ̃n tɛ̃ ɡerɑ u doonɑ mini. I bɔbio, u bɛɛ ɡbiiye wuuɔ, domi tɔmbɑ yɑ̃kuru ɡɑru kobu nɑ ɡunɡuru mi ɡisɔ.
12 Sim, responderam elas; ali diante de ti. Apressa-te; ele veio hoje à cidade, porque o povo oferece um sacrifício no lugar alto.
13 Ì n wuu duɑ i ko nùn wɑ u sere yɔ ɡunɡuru mi, u di. Domi ɡoo kun dimɔ mɑ n kun mɔ u turɑ mi, yèn sɔ̃ wiyɑ u koo yɑ̃kuru domɑru koosi, yen biru be bɑ sokɑ bu sere di. I doo fuuku, i ko i nùn wɑ.
13 Ao entrar na cidade, encontrá-lo-eis seguramente antes que suba ao lugar alto para o festim. O povo não comerá antes que ele chegue, pois ele deverá abençoar o sacrifício; os convidados só comerão depois. Subi, pois; hoje o encontrareis.
14 Mɑ bɑ doonɑ. Ye bɑ duɔ wuuɔ, yerɑ bɑ kɑ Sɑmuɛli yinnɑ u yɑriɔ u dɔɔ ɡunɡuru mi.
14 Subiram à cidade. No momento em que entravam, encontraram Samuel que saía para subir ao lugar alto.
15 N deemɑ Sɔɔlu u sere nɑ wuu mi, Yinni Gusunɔ u Sɑmuɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
15 Ora, na véspera da chegada de Saul, o Senhor tinha revelado a Samuel:
16 siɑ ɑmɑdɑɑre kon Bɛnyɑmɛɛbɑn turo ɡɔrimɑ wunɛn mi, kpɑ ɑ nùn ɡum tɑ̃re wirɔ domi nɑ nùn ɡɔsɑ u kɑ ko nɛn tɔmbu Isirelibɑn sunɔ. Wiyɑ u koo bu wɔrɑ Filisitibɑn nɔmɑn di. Domi nɑ ben wuri nuɑ mɑ nɑ bu mɛɛrimɑ nɑ ben wɑhɑlɑ wɑ.
16 Amanhã, e esta mesma hora, mandar-te-ei um homem da terra de Benjamim, e tu o ungirás para chefe do meu povo de Israel, para que ele livre o povo das mãos dos filisteus. Porque voltei os meus olhos para o meu povo, e o seu clamor chegou até a mim.
17 Sɑɑ ye Sɑmuɛli u Sɔɔlu wɑ, Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wiyɑ mi, wìn ɡɑri nɑ rɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ. Wiyɑ u koo bɑndu di nɛn tɔmbun suunu sɔɔ.
17 Quando Samuel viu Saul, Deus disse-lhe: Eis o homem de quem te falei: este reinará sobre o meu povo.
18 Yerɑ Sɔɔlu u susi Sɑmuɛlin bɔkuɔ wuu duu yerɔ u nɛɛ, ɑ ɡem mɔ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ mi yɑm wɑo wi, u wɑ̃ɑ.
18 Saul aproximou-se de Samuel à porta da cidade e disse-lhe: Rogo-te que me digas onde é a casa do vidente.
19 Sɑmuɛli u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, nɛnɑ yɑm wɑo wi. A nɑ su dɑ ɡunɡuru mi. Sɑnnɑ sɑ ko di ɡisɔ. Ǹ n kuɑ bururu, ye ɑ bwisikumɔ wunɛn ɡɔ̃ruɔ ɑ bikiɑ, kon nun ye kpuro wisi, kpɑ n de ɑ doonɑ.
19 Sou eu mesmo o vidente, respondeu Samuel; sobe na minha frente ao lugar alto; comereis hoje comigo. Amanhã te deixarei partir, depois de ter revelado a ti tudo o que tens no coração.
20 Kɛtɛku ni nu kɔ̃ɔrɑ yen sɔ̃ɔ itɑ ɡisɔ, ɑ ku mɑɑ nin ɡɑri ko, domi sibɑ nu wɑ. Adɑmɑ ɑ n yɛ̃ mɑ Isirelibɑn siɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ wunɛ kɑ wunɛn bɑɑn yɛnuɡibun nɔmɑɔ.
20 Quanto às jumentas perdidas há dois ou três dias, não te inquietes por isso, porque já foram encontradas. E de quem será toda a beleza de Israel? Não é porventura tua e de toda a casa de teu pai?
21 Mɑ Sɔɔlu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛ Bɛnyɑmɛɛn bweserɑ. N ǹ beyɑ bɑ piiburu bo Isirelibɑ sɔɔ? Bɛnyɑmɛɛn bwese te sɔɔ kpɑm, n ǹ nɛn dusibɑ bɑ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛru bo? Mbɑ n kuɑ ɑ kɑ mɑn ɡɑri yinin bweseru mɔ̀.
21 Saul respondeu: Eu sou um benjaminita, filho da menor tribo de Israel; e minha família é a menor de todas as famílias de Benjamim. Por que, pois, me falas assim?
22 Sɑmuɛli u kɑ Sɔɔlu kɑ sɔm kowo wi dɑ ɡunɡuru mi, u bu duusiɑ dii bɑkɑrɔ u bu ɑye bɛɛrɛɡiru wɛ̃ tɔmbu tɛnɑn suunu sɔɔ be bɑ dim sokɑ mi.
22 Samuel, tomando Saul e o seu servo, levou-os para a sala do festim e deu-lhes o primeiro lugar entre os convidados, que eram em número de aproximadamente trinta pessoas.
23 Mɑ Sɑmuɛli u dĩɑ kowo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ dĩɑ ni tɑmɑ ni nɑ nɛɛ, ɑ ɡinɑ yiiyo bee tiɑ wunɛn mi.
23 Samuel disse ao cozinheiro: Serve a porção que te dei e que te mandei pôr à parte.
24 Dĩɑ kowo u kɑ yɑɑ tɑɑru nɑ u yi Sɔɔlun wuswɑɑɔ. Mɑ Sɑmuɛli u nɛɛ, wee ye bɑ nun yiiyɑ, ɑ tii ye ɡɑweo ɑ di. Domi nɑ ye beruɑwɑ wunɛn ɡisɔn nɑɑ ten sɔ̃ n sere tɔmbu dim soku mini.
24 Tomou, pois, o cozinheiro a espádua com o que nela havia e a serviu a Saul. Samuel disse: Eis diante de ti a porção que te foi reservada. Come-a; reservei-a para este momento quando convidei o povo. Saul e Samuel comeram juntos naquele dia.
25 Ye bɑ sɑrɑmɑ ɡunɡuru min di, bɑ wurɑ wuuɔ, mɑ Sɑmuɛli u kɑ Sɔɔlu ɡɑri kuɑ win dii tɛɛrɑ wɔllɔ, mɑ Sɔɔlu kɑ win sɔm kowo bɑ kpunɑ mi.
25 Do lugar alto desceram para a cidade e prepararam uma cama para Saul no terraço
26 Buru buru yellu, Sɑmuɛli u Sɔɔlu sokɑ dii tɛɛrɑ wɔllu mi, u nɛɛ, ɑ seewo, kon nun kɑrɑ ɑ doonɑ.
26 e ele foi dormir. No dia seguinte, ao romper da aurora, Samuel chamou Saul ao terraço e disse-lhe: Levanta-te, e deixar-te-ei partir. Saul levantou-se e saíram os dois juntos.
27 Sɑnɑm mɛ bɑ wuu yɑrimɑm dɔɔ, Sɑmuɛli u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de wunɛn sɔm kowo u sun ɡbiiyɑ u doonɑ.
27 Quando chegaram aos limites da cidade, Samuel disse a Saul: Dize ao teu servo que passe e vá adiante de nós, e o servo passou adiante; mas tu detém-te aqui para que eu te comunique uma palavra de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.