1 Samuel 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Durɔ ɡoo u wɑ̃ɑ Bɛnyɑmɛɛn bweseru sɔɔ, win yĩsirɑ Kisi. Win bɑɑbɑbɑrɑ Abiɛli kɑ Serori kɑ Bekorɑti kɑ Afiɑ. Be kpuro bɑ sɑ̃ɑwɑ Bɛnyɑmɛɛn bweseru. Kisi wi, u sɑ̃ɑwɑ tɔn boko, u mɑɑ ɡobi mɔ.
1 E havia um homem de Benjamim, cujo nome era Quis, filho de Abiel, filho de Zeror, filho de Becorate, filho de Afia, filho de um homem de Benjamim; homem poderoso.
2 Wiyɑ u bii tɔn durɔ ɡoo mɔ wi bɑ sokumɔ Sɔɔlu. U sɑ̃ɑ ɑluwɑɑsi durɔ burɔ. Isirelibɑ kpuro sɔɔ, ɡoo sɑri wi u nùn ɡeɑ turɑ. Mɛyɑ be kpuron ɡunum mu rɑ yɔ̃rewɑ win serɔ.
2 Este tinha um filho, cujo nome era Saul, moço, e tão belo que entre os filhos de Israel não havia outro homem mais belo do que ele; desde os ombros para cima sobressaía a todo o povo.
3 Yerɑ Kisi win kɛtɛkunu nu kɔ̃ɔrɑ. Mɑ u win bii Sɔɔlu wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u seewo u sɔm kowo turo suɑ bu dɑ bu nùn kɛtɛku ni kɑsuɑmɑ.
3 E perderam-se as jumentas de Quis, pai de Saul; por isso disse Quis a Saul, seu filho: Toma agora contigo um dos moços, e levanta-te e vai procurar as jumentas.
4 Mɑ bɑ sɑrɑ bɑ dɑ Efɑrɑimun ɡuunun berɑ ɡiɑ, kɑ Sɑlisɑn temɔ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nu wɑ. Min di, bɑ mɑɑ dɑ Sɑlimun temɔ kɑ Bɛnyɑmɛɛn tem mɛ kpuro sɔɔ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nu wɑ.
4 Passaram, pois, pela montanha de Efraim, e dali passaram à terra de Salisa, porém não as acharam; depois passaram à terra de Saalim, porém tampouco estavam ali; também passaram à terra de Benjamim, porém tampouco as acharam.
5 Sɑɑ ye bɑ turɑ Sufuɔ, yerɑ Sɔɔlu u sɔm kowo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɑ su wurɑ yɛnuɔ, domi ɑ̀ n dɑ, nɛn bɑɑbɑ u kɛtɛku nin ɡɑri duɑri u bɛsɛn weeweenu mɔ̀.
5 Vindo eles então à terra de Zufe, Saul disse para o seu moço, com quem ele ia: Vem, e voltemos; para que porventura meu pai não deixe de inquietar-se pelas jumentas e se aflija por causa de nós.
6 Mɑ sɔm kowo wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, Gusunɔn tɔnu ɡoo u wɑ̃ɑ wuu ɡe sɔɔ, u bɛɛrɛ mɔ. Ye u mɑɑ ɡeruɑ kpuro yɑ rɑ koorewɑ. A nɑ su dɑ win mi. Sɔrɔkudo u koo sun sɔ̃ swɑɑ ye sɑ ko kpe su kɑ kɛtɛku ni wɑ.
6 Porém ele lhe disse: Eis que há nesta cidade um homem de Deus, e homem honrado é; tudo quanto diz, sucede assim infalivelmente; vamo-nos agora lá; porventura nos mostrará o caminho que devemos seguir.
7 Mɑ Sɔɔlu u sɔm kowo wi wisɑ u nɛɛ, sɑ̀ n dɑ durɔ win mi, mbɑ sɑ ko sii kɛ̃. Wee, sɑ ǹ mɑɑ dĩɑnu tie bɛsɛn bɔɔrɔ. Mɛyɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu mɑɑ sɑri ni sɑ ko nùn kɛ̃. Nɡe mbɑ sɑ mɔ.
7 Então Saul disse ao seu moço: Eis, porém, se lá formos, que levaremos então àquele homem? Porque o pão de nossos alforjes se acabou, e presente nenhum temos para levar ao homem de Deus; que temos?
8 Mɑ sɔm kowo wi, u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, nɑ sii ɡeesun ɡobi piibu ɡɑɡu mɔ mini, kon yi Gusunɔn tɔnu wi kɛ̃ kpɑ u sun bɛsɛn swɑɑ sɔ̃ɔsi ye sɑ ko kpe su kɑ kɛtɛku ni wɑ.
8 E o moço tornou a responder a Saul, e disse: Eis que ainda se acha na minha mão um quarto de um siclo de prata, o qual darei ao homem de Deus, para que nos mostre o caminho
9 — ausente —
9 (Antigamente em Israel, indo alguém consultar a Deus, dizia assim: Vinde, e vamos ao vidente; porque ao profeta de hoje, antigamente se chamava vidente).
10 — ausente —
10 Então disse Saul ao moço: Bem dizes; vem, pois, vamos. E foram-se à cidade onde estava o homem de Deus.
11 — ausente —
11 E, subindo eles à cidade, acharam umas moças que saíam a tirar água; e disseram-lhes: Está aqui o vidente?
12 Wɔndiɑ be, bɑ bu wurɑri bɑ nɛɛ, oo, tɛ̃n tɛ̃ ɡerɑ u doonɑ mini. I bɔbio, u bɛɛ ɡbiiye wuuɔ, domi tɔmbɑ yɑ̃kuru ɡɑru kobu nɑ ɡunɡuru mi ɡisɔ.
12 E elas lhes responderam, e disseram: Sim, eis aí o tens diante de ti; apressa-te, pois, porque hoje veio à cidade; porquanto o povo tem hoje sacrifício no alto.
13 Ì n wuu duɑ i ko nùn wɑ u sere yɔ ɡunɡuru mi, u di. Domi ɡoo kun dimɔ mɑ n kun mɔ u turɑ mi, yèn sɔ̃ wiyɑ u koo yɑ̃kuru domɑru koosi, yen biru be bɑ sokɑ bu sere di. I doo fuuku, i ko i nùn wɑ.
13 Entrando vós na cidade, logo o achareis, antes que suba ao alto para comer; porque o povo não comerá, até que ele venha; porque ele é o que abençoa o sacrifício, e depois comem os convidados; subi, pois, agora, que hoje o achareis.
14 Mɑ bɑ doonɑ. Ye bɑ duɔ wuuɔ, yerɑ bɑ kɑ Sɑmuɛli yinnɑ u yɑriɔ u dɔɔ ɡunɡuru mi.
14 Subiram, pois, à cidade; e, vindo eles no meio da cidade, eis que Samuel lhes saiu ao encontro, para subir ao alto.
15 N deemɑ Sɔɔlu u sere nɑ wuu mi, Yinni Gusunɔ u Sɑmuɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
15 Porque o Senhor revelara isto aos ouvidos de Samuel, um dia antes que Saul viesse, dizendo:
16 siɑ ɑmɑdɑɑre kon Bɛnyɑmɛɛbɑn turo ɡɔrimɑ wunɛn mi, kpɑ ɑ nùn ɡum tɑ̃re wirɔ domi nɑ nùn ɡɔsɑ u kɑ ko nɛn tɔmbu Isirelibɑn sunɔ. Wiyɑ u koo bu wɔrɑ Filisitibɑn nɔmɑn di. Domi nɑ ben wuri nuɑ mɑ nɑ bu mɛɛrimɑ nɑ ben wɑhɑlɑ wɑ.
16 Amanhã a estas horas te enviarei um homem da terra de Benjamim, o qual ungirás por capitão sobre o meu povo de Israel, e ele livrará o meu povo da mão dos filisteus; porque tenho olhado para o meu povo; porque o seu clamor chegou a mim.
17 Sɑɑ ye Sɑmuɛli u Sɔɔlu wɑ, Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wiyɑ mi, wìn ɡɑri nɑ rɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ. Wiyɑ u koo bɑndu di nɛn tɔmbun suunu sɔɔ.
17 E quando Samuel viu a Saul, o Senhor lhe respondeu: Eis aqui o homem de quem eu te falei. Este dominará sobre o meu povo.
18 Yerɑ Sɔɔlu u susi Sɑmuɛlin bɔkuɔ wuu duu yerɔ u nɛɛ, ɑ ɡem mɔ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ mi yɑm wɑo wi, u wɑ̃ɑ.
18 E Saul se chegou a Samuel no meio da porta, e disse: Mostra-me, peço-te, onde está a casa do vidente.
19 Sɑmuɛli u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, nɛnɑ yɑm wɑo wi. A nɑ su dɑ ɡunɡuru mi. Sɑnnɑ sɑ ko di ɡisɔ. Ǹ n kuɑ bururu, ye ɑ bwisikumɔ wunɛn ɡɔ̃ruɔ ɑ bikiɑ, kon nun ye kpuro wisi, kpɑ n de ɑ doonɑ.
19 E Samuel respondeu a Saul, e disse: Eu sou o vidente; sobe diante de mim ao alto, e comei hoje comigo; e pela manhã te despedirei, e tudo quanto está no teu coração, to declararei.
20 Kɛtɛku ni nu kɔ̃ɔrɑ yen sɔ̃ɔ itɑ ɡisɔ, ɑ ku mɑɑ nin ɡɑri ko, domi sibɑ nu wɑ. Adɑmɑ ɑ n yɛ̃ mɑ Isirelibɑn siɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ wunɛ kɑ wunɛn bɑɑn yɛnuɡibun nɔmɑɔ.
20 E quanto às jumentas que há três dias se te perderam, não ocupes o teu coração com elas, porque já se acharam. E para quem é todo o desejo de Israel? Porventura não é para ti, e para toda a casa de teu pai?
21 Mɑ Sɔɔlu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛ Bɛnyɑmɛɛn bweserɑ. N ǹ beyɑ bɑ piiburu bo Isirelibɑ sɔɔ? Bɛnyɑmɛɛn bwese te sɔɔ kpɑm, n ǹ nɛn dusibɑ bɑ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛru bo? Mbɑ n kuɑ ɑ kɑ mɑn ɡɑri yinin bweseru mɔ̀.
21 Então respondeu Saul, e disse: Porventura não sou eu filho de Benjamim, da menor das tribos de Israel? E a minha família a menor de todas as famílias da tribo de Benjamim? Por que, pois, me falas com semelhantes palavras?
22 Sɑmuɛli u kɑ Sɔɔlu kɑ sɔm kowo wi dɑ ɡunɡuru mi, u bu duusiɑ dii bɑkɑrɔ u bu ɑye bɛɛrɛɡiru wɛ̃ tɔmbu tɛnɑn suunu sɔɔ be bɑ dim sokɑ mi.
22 Porém Samuel tomou a Saul e ao seu moço, e os levou à câmara; e deu-lhes lugar acima de todos os convidados, que eram uns trinta homens.
23 Mɑ Sɑmuɛli u dĩɑ kowo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ dĩɑ ni tɑmɑ ni nɑ nɛɛ, ɑ ɡinɑ yiiyo bee tiɑ wunɛn mi.
23 Então disse Samuel ao cozinheiro: Dá aqui a porção que te dei, de que te disse: Põe-na à parte contigo.
24 Dĩɑ kowo u kɑ yɑɑ tɑɑru nɑ u yi Sɔɔlun wuswɑɑɔ. Mɑ Sɑmuɛli u nɛɛ, wee ye bɑ nun yiiyɑ, ɑ tii ye ɡɑweo ɑ di. Domi nɑ ye beruɑwɑ wunɛn ɡisɔn nɑɑ ten sɔ̃ n sere tɔmbu dim soku mini.
24 Levantou, pois, o cozinheiro a espádua, com o que havia nela, e pô-la diante de Saul; e disse Samuel: Eis que o que foi reservado está diante de ti. Come; porque se guardou para ti para esta ocasião, dizendo eu: Tenho convidado o povo. Assim comeu Saul aquele dia com Samuel.
25 Ye bɑ sɑrɑmɑ ɡunɡuru min di, bɑ wurɑ wuuɔ, mɑ Sɑmuɛli u kɑ Sɔɔlu ɡɑri kuɑ win dii tɛɛrɑ wɔllɔ, mɑ Sɔɔlu kɑ win sɔm kowo bɑ kpunɑ mi.
25 Então desceram do alto para a cidade; e falou com Saul sobre o eirado.
26 Buru buru yellu, Sɑmuɛli u Sɔɔlu sokɑ dii tɛɛrɑ wɔllu mi, u nɛɛ, ɑ seewo, kon nun kɑrɑ ɑ doonɑ.
26 E se levantaram de madrugada; e sucedeu que, quase ao subir da alva, chamou Samuel a Saul ao eirado, dizendo: Levanta-te, e despedir-te-ei. Levantou-se Saul, e saíram ambos para fora, ele e Samuel.
27 Sɑnɑm mɛ bɑ wuu yɑrimɑm dɔɔ, Sɑmuɛli u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de wunɛn sɔm kowo u sun ɡbiiyɑ u doonɑ.
27 E, descendo eles para a extremidade da cidade, Samuel disse a Saul: Dize ao moço que passe adiante de nós (e passou); porém tu espera agora, e te farei ouvir a palavra de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.