1 Samuel 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Durɔ ɡoo u wɑ̃ɑ Bɛnyɑmɛɛn bweseru sɔɔ, win yĩsirɑ Kisi. Win bɑɑbɑbɑrɑ Abiɛli kɑ Serori kɑ Bekorɑti kɑ Afiɑ. Be kpuro bɑ sɑ̃ɑwɑ Bɛnyɑmɛɛn bweseru. Kisi wi, u sɑ̃ɑwɑ tɔn boko, u mɑɑ ɡobi mɔ.
1 E havia um homem de Benjamim, cujo nome era Quis, filho de Abiel, filho de Zeror, filho de Becorate, filho de Afias, filho de um homem de Benjamim, varão alentado em força.
2 Wiyɑ u bii tɔn durɔ ɡoo mɔ wi bɑ sokumɔ Sɔɔlu. U sɑ̃ɑ ɑluwɑɑsi durɔ burɔ. Isirelibɑ kpuro sɔɔ, ɡoo sɑri wi u nùn ɡeɑ turɑ. Mɛyɑ be kpuron ɡunum mu rɑ yɔ̃rewɑ win serɔ.
2 Este tinha um filho, cujo nome era Saul, jovem e tão belo, que entre os filhos de Israel não havia outro homem mais belo do que ele; desde os ombros para cima, sobressaía a todo o povo.
3 Yerɑ Kisi win kɛtɛkunu nu kɔ̃ɔrɑ. Mɑ u win bii Sɔɔlu wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u seewo u sɔm kowo turo suɑ bu dɑ bu nùn kɛtɛku ni kɑsuɑmɑ.
3 E perderam-se as jumentas de Quis, pai de Saul; pelo que disse Quis a Saul, seu filho: Toma agora contigo um dos moços, e levanta-te, e vai a buscar as jumentas.
4 Mɑ bɑ sɑrɑ bɑ dɑ Efɑrɑimun ɡuunun berɑ ɡiɑ, kɑ Sɑlisɑn temɔ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nu wɑ. Min di, bɑ mɑɑ dɑ Sɑlimun temɔ kɑ Bɛnyɑmɛɛn tem mɛ kpuro sɔɔ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ nu wɑ.
4 Passou, pois, pela montanha de Efraim e dali passou à terra de Salisa, porém não as acharam; depois, passaram à terra de Saalim, porém tampouco estavam ali; também passou à terra de Benjamim, porém tampouco as acharam.
5 Sɑɑ ye bɑ turɑ Sufuɔ, yerɑ Sɔɔlu u sɔm kowo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɑ su wurɑ yɛnuɔ, domi ɑ̀ n dɑ, nɛn bɑɑbɑ u kɛtɛku nin ɡɑri duɑri u bɛsɛn weeweenu mɔ̀.
5 Vindo eles, então, à terra de Zufe, Saul disse para o seu moço, com quem ele ia: Vem, e voltemos; para que, porventura, meu pai não deixe de inquietar-se pelas jumentas e se aflija por causa de nós.
6 Mɑ sɔm kowo wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, Gusunɔn tɔnu ɡoo u wɑ̃ɑ wuu ɡe sɔɔ, u bɛɛrɛ mɔ. Ye u mɑɑ ɡeruɑ kpuro yɑ rɑ koorewɑ. A nɑ su dɑ win mi. Sɔrɔkudo u koo sun sɔ̃ swɑɑ ye sɑ ko kpe su kɑ kɛtɛku ni wɑ.
6 Porém ele lhe disse: Eis que há nesta cidade um homem de Deus, e homem honrado é; tudo quanto diz sucede assim infalivelmente; vamo-nos agora lá; porventura, nos mostrará o caminho que devemos seguir.
7 Mɑ Sɔɔlu u sɔm kowo wi wisɑ u nɛɛ, sɑ̀ n dɑ durɔ win mi, mbɑ sɑ ko sii kɛ̃. Wee, sɑ ǹ mɑɑ dĩɑnu tie bɛsɛn bɔɔrɔ. Mɛyɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu mɑɑ sɑri ni sɑ ko nùn kɛ̃. Nɡe mbɑ sɑ mɔ.
7 Então, Saul disse ao seu moço: Eis, porém, se lá formos, que levaremos, então, àquele homem? Porque o pão de nossos alforjes se acabou, e presente nenhum temos que levar ao homem de Deus; que temos?
8 Mɑ sɔm kowo wi, u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, nɑ sii ɡeesun ɡobi piibu ɡɑɡu mɔ mini, kon yi Gusunɔn tɔnu wi kɛ̃ kpɑ u sun bɛsɛn swɑɑ sɔ̃ɔsi ye sɑ ko kpe su kɑ kɛtɛku ni wɑ.
8 E o moço tornou a responder a Saul e disse: Eis que ainda se acha na minha mão um quarto de um siclo de prata, o qual darei ao homem de Deus, para que nos mostre o caminho.
9 — ausente —
9 (Antigamente em Israel, indo qualquer consultar a Deus, dizia assim: Vinde, e vamos ao vidente; porque ao profeta de hoje antigamente se chamava vidente.)
10 — ausente —
10 Então, disse Saul ao moço: Bem dizes; vem, pois, vamos. E foram-se à cidade onde estava o homem de Deus.
11 — ausente —
11 E, subindo eles pela subida da cidade, acharam umas moças que saíam a tirar água; e disseram-lhes: Está cá o vidente?
12 Wɔndiɑ be, bɑ bu wurɑri bɑ nɛɛ, oo, tɛ̃n tɛ̃ ɡerɑ u doonɑ mini. I bɔbio, u bɛɛ ɡbiiye wuuɔ, domi tɔmbɑ yɑ̃kuru ɡɑru kobu nɑ ɡunɡuru mi ɡisɔ.
12 E elas lhes responderam e disseram: Sim, eis aqui o tens diante de ti; apressa-te, pois, porque hoje veio à cidade; porquanto o povo tem hoje sacrifício no alto.
13 Ì n wuu duɑ i ko nùn wɑ u sere yɔ ɡunɡuru mi, u di. Domi ɡoo kun dimɔ mɑ n kun mɔ u turɑ mi, yèn sɔ̃ wiyɑ u koo yɑ̃kuru domɑru koosi, yen biru be bɑ sokɑ bu sere di. I doo fuuku, i ko i nùn wɑ.
13 Entrando vós na cidade, logo o achareis, antes que suba ao alto para comer; porque o povo não comerá até que ele venha, porque ele é o que abençoa o sacrifício, e depois comem os convidados; subi, pois, agora, que hoje o achareis.
14 Mɑ bɑ doonɑ. Ye bɑ duɔ wuuɔ, yerɑ bɑ kɑ Sɑmuɛli yinnɑ u yɑriɔ u dɔɔ ɡunɡuru mi.
14 Subiram, pois, à cidade; e, vindo eles no meio da cidade, eis que Samuel lhes saiu ao encontro, para subir ao alto.
15 N deemɑ Sɔɔlu u sere nɑ wuu mi, Yinni Gusunɔ u Sɑmuɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
15 Porque o Senhor o revelara aos ouvidos de Samuel, um dia antes que Saul viesse, dizendo:
16 siɑ ɑmɑdɑɑre kon Bɛnyɑmɛɛbɑn turo ɡɔrimɑ wunɛn mi, kpɑ ɑ nùn ɡum tɑ̃re wirɔ domi nɑ nùn ɡɔsɑ u kɑ ko nɛn tɔmbu Isirelibɑn sunɔ. Wiyɑ u koo bu wɔrɑ Filisitibɑn nɔmɑn di. Domi nɑ ben wuri nuɑ mɑ nɑ bu mɛɛrimɑ nɑ ben wɑhɑlɑ wɑ.
16 Amanhã, a estas horas, te enviarei um homem da terra de Benjamim, o qual ungirás por capitão sobre o meu povo de Israel, e ele livrará o meu povo da mão dos filisteus; porque tenho olhado para o meu povo, porque o clamor chegou a mim.
17 Sɑɑ ye Sɑmuɛli u Sɔɔlu wɑ, Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wiyɑ mi, wìn ɡɑri nɑ rɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ. Wiyɑ u koo bɑndu di nɛn tɔmbun suunu sɔɔ.
17 E, quando Samuel viu a Saul, o Senhor lhe disse: Eis aqui o homem de quem já te tenho dito. Este dominará sobre o meu povo.
18 Yerɑ Sɔɔlu u susi Sɑmuɛlin bɔkuɔ wuu duu yerɔ u nɛɛ, ɑ ɡem mɔ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ mi yɑm wɑo wi, u wɑ̃ɑ.
18 E Saul se chegou a Samuel no meio da porta e disse: Mostra-me, peço-te, onde está aqui a casa do vidente.
19 Sɑmuɛli u Sɔɔlu wisɑ u nɛɛ, nɛnɑ yɑm wɑo wi. A nɑ su dɑ ɡunɡuru mi. Sɑnnɑ sɑ ko di ɡisɔ. Ǹ n kuɑ bururu, ye ɑ bwisikumɔ wunɛn ɡɔ̃ruɔ ɑ bikiɑ, kon nun ye kpuro wisi, kpɑ n de ɑ doonɑ.
19 E Samuel respondeu a Saul e disse: Eu sou o vidente; sobe diante de mim ao alto; e comei hoje comigo; e pela manhã te despedirei e tudo quanto está no teu coração to declararei.
20 Kɛtɛku ni nu kɔ̃ɔrɑ yen sɔ̃ɔ itɑ ɡisɔ, ɑ ku mɑɑ nin ɡɑri ko, domi sibɑ nu wɑ. Adɑmɑ ɑ n yɛ̃ mɑ Isirelibɑn siɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ wunɛ kɑ wunɛn bɑɑn yɛnuɡibun nɔmɑɔ.
20 E, quanto às jumentas que há três dias se te perderam, não ocupes o teu coração com elas, porque já se acharam. E para quem é todo o desejo de Israel? Porventura, não é para ti e para toda a casa de teu pai?
21 Mɑ Sɔɔlu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛ Bɛnyɑmɛɛn bweserɑ. N ǹ beyɑ bɑ piiburu bo Isirelibɑ sɔɔ? Bɛnyɑmɛɛn bwese te sɔɔ kpɑm, n ǹ nɛn dusibɑ bɑ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛru bo? Mbɑ n kuɑ ɑ kɑ mɑn ɡɑri yinin bweseru mɔ̀.
21 Então, respondeu Saul e disse: Porventura, não sou eu filho de Benjamim, da menor das tribos de Israel? E a minha família, a menor de todas as famílias da tribo de Benjamim? Por que, pois, me falas com semelhantes palavras?
22 Sɑmuɛli u kɑ Sɔɔlu kɑ sɔm kowo wi dɑ ɡunɡuru mi, u bu duusiɑ dii bɑkɑrɔ u bu ɑye bɛɛrɛɡiru wɛ̃ tɔmbu tɛnɑn suunu sɔɔ be bɑ dim sokɑ mi.
22 Porém Samuel tomou a Saul e ao seu moço e os levou à câmara; e deu-lhes lugar acima de todos os convidados, que eram uns trinta homens.
23 Mɑ Sɑmuɛli u dĩɑ kowo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ dĩɑ ni tɑmɑ ni nɑ nɛɛ, ɑ ɡinɑ yiiyo bee tiɑ wunɛn mi.
23 Então, disse Samuel ao cozinheiro: Dá cá a porção que te dei, de que te disse: Põe-na à parte contigo.
24 Dĩɑ kowo u kɑ yɑɑ tɑɑru nɑ u yi Sɔɔlun wuswɑɑɔ. Mɑ Sɑmuɛli u nɛɛ, wee ye bɑ nun yiiyɑ, ɑ tii ye ɡɑweo ɑ di. Domi nɑ ye beruɑwɑ wunɛn ɡisɔn nɑɑ ten sɔ̃ n sere tɔmbu dim soku mini.
24 Levantou, pois, o cozinheiro a espádua com o que havia nela, e pô-la diante de Saul, e disse Samuel: Eis que isto é o sobejo; põe-no diante de ti e come, porque se guardou para ti para esta ocasião, dizendo eu: Tenho convidado o povo. Assim, comeu Saul aquele dia com Samuel.
25 Ye bɑ sɑrɑmɑ ɡunɡuru min di, bɑ wurɑ wuuɔ, mɑ Sɑmuɛli u kɑ Sɔɔlu ɡɑri kuɑ win dii tɛɛrɑ wɔllɔ, mɑ Sɔɔlu kɑ win sɔm kowo bɑ kpunɑ mi.
25 Então, desceram do alto para a cidade; e falou com Saul sobre o eirado.
26 Buru buru yellu, Sɑmuɛli u Sɔɔlu sokɑ dii tɛɛrɑ wɔllu mi, u nɛɛ, ɑ seewo, kon nun kɑrɑ ɑ doonɑ.
26 E se levantaram de madrugada; e sucedeu que, quase ao subir da alva, chamou Samuel a Saul ao eirado, dizendo: Levanta-te, e despedir-te-ei. Levantou-se Saul, e saíram para fora ambos, ele e Samuel.
27 Sɑnɑm mɛ bɑ wuu yɑrimɑm dɔɔ, Sɑmuɛli u Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de wunɛn sɔm kowo u sun ɡbiiyɑ u doonɑ.
27 E, descendo eles para a extremidade da cidade, Samuel disse a Saul: Dize ao moço que passe adiante de nós (e passou); porém, tu, espera agora, e te farei ouvir a palavra de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.