1 Samuel 26
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Yenibɑn biruwɑ Sifuɡibu bɑ dɑ Gibeɑɔ bɑ Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Dɑfidi u wɑ̃ɑ u kukuɑ Hɑkilɑn ɡuurɔ ɡbɑburu mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpin deedeeru.
1 Alguns moradores de Zife foram a Gibeá e contaram a Saul que Davi estava escondido no monte Haquila, em frente de Jesimom.
2 Mɑ Sɔɔlu u seewɑ u dɑ ɡbɑburu mi, kɑ tɑbu durɔ dɑmɡibu nɔrɔbun subɑ itɑ (3.000) u kɑ Dɑfidi kɑsu.
2 Então Saul partiu imediatamente para o deserto de Zife com três mil dos melhores soldados de Israel a fim de procurar Davi.
3 Ye u turɑ mi, yerɑ u win sɑnsɑni ɡirɑ Hɑkilɑn ɡuurɔ, swɑɑn bɔkuɔ. N deemɑ Dɑfidin tii u wɑ̃ɑ ɡbɑburu mi.
3 Eles acamparam no monte Haquila, em frente de Jesimom. Davi estava no deserto e ouviu dizer que Saul tinha vindo atrás dele.
4 Ye u nuɑ Sɔɔlu u nùn kɑsu mɛ, yerɑ u tɔmbu ɡɔrɑ bu dɑ bu mɛɛri ù n tunumɑ. Mɑ tɔn be, bɑ dɑ. Yen biru bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ nɛɛ, Sɔɔlu u wɑ̃ɑ mi kɑm kɑm.
4 Aí enviou alguns espiões e ficou sabendo que Saul, de fato, estava ali.
5 Yerɑ Dɑfidin tii u seewɑ u nɑ mi Sɔɔlu u win sɑnsɑni ɡire. U wɑ mi Sɔɔlu kɑ win tɑbu sunɔ Abinɛɛ, Nɛrin bii, bɑ rɑ kpunɛ. Sɔɔlu u rɑ kpunɛwɑ sɑnsɑnin suunu sɔɔ kpɑ tɑbu kowo be bɑ tie bɑ n kpĩ bɑ n kɑ nùn sikerenɛ.
5 Imediatamente foi até lá e encontrou o lugar onde dormiam Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército. Saul dormia dentro do acampamento, e os seus soldados acampavam em volta dele.
6 Mɑ Dɑfidi u nɑ u Akimɛlɛki Hɛti kɑ Abisɑi bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn wɑrɑ koo kɑ mɑn dɑ Sɔɔlun sɑnsɑniɔ.
6 Então Davi perguntou ao heteu Aimeleque e a Abisai, cuja mãe era Zeruia e cujo irmão era Joabe: — Quem de vocês vai comigo ao acampamento de Saul? — Eu vou! — respondeu Abisai.
7 Yerɑ Dɑfidi kɑ Abisɑi wi, bɑ seewɑ wɔ̃kuru bɑ dɑ Sɔɔlun sɑnsɑniɔ bɑ deemɑ wee, u kpĩ u do sɑnsɑni yen suunu sɔɔ, u win yɑɑsɑ ɡire win wiru ɡiɑ. Mɑ Abinɛɛ kɑ tɑbu kowo be bɑ tie bɑ kpĩ bɑ kɑ nùn sikerenɛ.
7 Assim, naquela noite, Davi e Abisai entraram no acampamento de Saul. E o encontraram dormindo no centro do acampamento, com a sua lança fincada no chão, perto da sua cabeça. Abner e os soldados dormiam em volta de Saul.
8 Abisɑi u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ǹ wɑ mɑ Gusunɔ u nun wunɛn yibɛrɛbɑ nɔmu bɛriɑ? Yen sɔ̃, ɑ de n Sɔɔlu nɛn yɑɑsɑ sɔku nɔn teeru n kɑ tem mɛnnɑ n derisi mi.
8 Então Abisai disse a Davi: — Esta noite Deus colocou o seu inimigo nas suas mãos. Agora deixe que eu atravesse Saul com a lança dele e o espete no chão com um só golpe. Não precisarei dar dois golpes!
9 Adɑmɑ Dɑfidi u Abisɑi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku nùn ɡo. Domi wɑrɑ u koo wi Yinni Gusunɔ u ɡɔsɑ ɡo, kpɑ Gusunɔ u yɛ̃ro deri u kun nùn ye kɔsie.
9 Mas Davi respondeu: — Não o mate, pois o
10 Dɑfidi u mɑɑ nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru nɑ yɛ̃ mɑ win tii u koo nùn ɡo tɑbu ɡberɔ, ǹ kun mɛ win ɡɔɔn tɔ̃ru tɑ̀ n turɑ.
10 Tão certo como o Senhor Deus está vivo, assim ele mesmo matará Saul, seja quando chegar o seu dia de morrer, seja numa batalha!
11 Gusunɔ u mɑn bere bu nɛɛ, nɛnɑ nɑ wi u ɡɔsɑ nɔmu doke nɑ ɡo. Yen sɔ̃, ɑ de su win yɑɑsɑ ye yɑ wɑ̃ɑ win wirɔ mi suɑ kɑ win nim bwɑ̃ɑru kpɑ su kɑ doonɑ.
11 O Senhor me livre de levantar a mão contra quem ele escolheu como rei! Vamos pegar o jarro de água e a lança dele e vamos embora.
12 Mɑ Dɑfidi u yɑɑsɑ ye suɑ kɑ nim bwɑ̃ɑ te, mɑ bɑ doonɑ. Goo kun mɑɑ seewe u sere bu wɑ, domi Gusunɔwɑ u bu dom mɔn bɑkɑru kpɛ̃ɛ.
12 Então Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam ao lado da cabeça de Saul e foi embora com Abisai. Ninguém os viu, nem soube o que havia acontecido. E ninguém acordou. Todos estavam dormindo profundamente porque o Senhor tinha feito com que todos eles caíssem num sono profundo.
13 Mɑ u besirɑ u yɔɔwɑ ɡuu ten bee tiɑ ye yɑ kɑ Sɔɔlun sɑnsɑni dɛsire.
13 Aí Davi passou para o outro lado do vale, foi até o alto do monte, a uma boa distância deles,
14 Yerɑ u nɔɔɡiru suɑ sɑnsɑni mi ɡiɑ kɑ dɑm u nɛɛ, Abinɛɛ, Nɛrin bii, ɑ ǹ wurɑmɔ?
14 e gritou para Abner e para os soldados de Saul: — Abner, você está me ouvindo? — Quem é que está gritando para o rei? — perguntou Abner.
15 Mɑ Dɑfidi u Abinɛɛ wisɑ u nɛɛ, ɑ ǹ tɔn durɔ ro? Tɑbu durɔ wɑrɑ u kɑ nun nɛ Isireliɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ǹ wunɛn yinni sinɑ boko kɔ̃su. Domi wee, ɡoo u nɑ u kɑ nùn ɡo.
15 Davi respondeu: — Você é homem ou não é? Você não é o melhor soldado de Israel? Então por que não protegeu o seu chefe, o rei? Agora mesmo alguém entrou no acampamento para matar o rei, o seu chefe.
16 Ye ɑ kuɑ mi, yɑ ǹ wɑ̃. Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru n weenɛwɑ bu bɛɛ kpuro ɡo, yèn sɔ̃ i ǹ bɛɛn yinni sinɑ boko kɔ̃su, wi Yinni Gusunɔ u ɡɔsɑ. A mɛɛrio tɛ̃ win wiru ɡiɑ. Mɑnɑ win yɑɑsɑ kɑ win nim bwɑ̃ɑrɑ wɑ̃ɑ.
16 Você falhou, Abner! Eu juro pelo Senhor , o Deus vivo, que vocês todos morrerão, pois não protegeram o seu chefe, que o Senhor Deus fez rei. Escutem! Onde está a lança do rei? Onde está o jarro de água que estava ao lado da cabeça dele?
17 Yerɑ Sɔɔlu u Dɑfidin nɔɔ ɡiɑ. Mɑ u nɛɛ, Dɑfidi, nɛn bii, wunɛn nɔɔwɑ mi?
17 Saul reconheceu a voz de Davi e perguntou: — Davi, é você, meu filho? — Sim, senhor! — respondeu Davi.
18 Mɑ u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn nɑɑ ɡire sere kɑ tɛ̃. Mbɑ nɑ nun kuɑ. Mbɑ nɑ torɑ.
18 — Por que é que o senhor continua a perseguir este seu criado? O que foi que eu fiz? Qual foi o crime que cometi?
19 Yinni sinɑ boko, ɑ mɑn swɑɑ dɑkio. Ǹ n Yinni Gusunɔn nɑ u nun bɔriɑmɔ ɑ kɑ mɑn ɡo, u nɛn yɑ̃kuru mɔɔ, kpɑ win bwɛ̃rɑ yu kpunɑ su dorɑ. Adɑmɑ ǹ n tɔmbun nɑ, Yinni Gusunɔ u bu bɔ̃rusio domi bɑ mɑn ɡirewɑ n kɑ yɑri tem minin di mɛ u win tɔmbu wɛ̃ kpɑ n dɑ n bũnu sɑ̃.
19 Ó rei, escute o que eu tenho a dizer. Se foi Deus que fez o senhor se virar contra mim, ele mudará de ideia se lhe for feita uma oferta. Mas, se foram certas pessoas que fizeram isso, que a maldição de Deus caia sobre elas! Pois me expulsaram da terra do Senhor Deus para uma terra onde posso adorar somente deuses estrangeiros.
20 Domi wee wunɛ Sɔɔlu, Isirelibɑn sinɑ boko, ɑ mɑn kɑsu ɑ ɡo nɡe ɡoo dɛ̃ɛ, ǹ kun mɛ nɡe kusu ɡuuru wɔllɔ. Adɑmɑ Gusunɔ u ku de n ɡbi tem tukumɔ mi ko nɑ n kɑ nùn tomɑ.
20 Não me deixe ser morto em terra estrangeira, longe do Senhor Deus! Por que o rei de Israel viria aqui? Para procurar uma pulga como eu? Por que me caçaria como se eu fosse um pássaro selvagem?
21 Sɔɔlu u Dɑfidi wisɑ u nɛɛ, nɛn bii, nɑ ɡɔbɑ kuɑwɑ. A wurɑmɑ yɛnuɔ. Nɑ ǹ mɑɑ nun kɔ̃sɑ kuɑmmɛ. Domi ɡisɔ nɛn wɑ̃ɑru tɑ sɑ̃ɑwɑ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu wunɛn nɔni sɔɔ. Wee nɑ kuɑ nɡe wiiro, nɑ torɑ too.
21 Saul respondeu: — Eu errei. Volte, meu filho Davi! Nunca mais eu lhe farei nenhum mal, pois esta noite você respeitou a minha vida. Tenho sido um louco e cometi um grande erro!
22 Yerɑ Dɑfidi u nɛɛ, sinɑ boko, wunɛn yɑɑsɑ wee. A de wunɛn ɑluwɑɑsi turo u nɑ u ye mwɑ.
22 Então Davi disse: — Aqui está a sua lança, senhor. Que um dos seus homens venha buscá-la!
23 Kpɑ Yinni Gusunɔ wi u sɑ̃ɑ ɡemɡii kɑ bɔrɔkini u bɑɑwure kɔsie ye u kuɑ. Wee, u mɑn nun nɔmɑ bɛriɑ ɡisɔ, ɑdɑmɑ nɑ ǹ wure n nun nɔmɑ doke wunɛ wi u ɡɔsɑ u kuɑ sunɔ.
23 O Senhor Deus recompensa aqueles que são fiéis e corretos. Hoje ele colocou o senhor nas minhas mãos, mas eu não levantei a mão para matar aquele que Deus escolheu como rei.
24 Nɡe mɛ nɑ wunɛn wɑ̃ɑru ɡɑrisi ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu ɡisɔ, nɡe mɛyɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ nɛɡiru ɡɑrisi. Wiyɑ u koo mɑɑ mɑn yɑrɑ sɑɑ nuku sɑnkirɑnu kpuron di.
24 Assim como eu hoje respeitei a sua vida, que o Senhor faça o mesmo comigo e me livre de todas as dificuldades!
25 Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ u nun domɑru kuɑ, nɛn bii. Wunɛn ye ɑ niɑ sɑ̃ɑ kpuro yɑ koo koorɑwɑ.
25 E Saul respondeu a Davi: — Deus o abençoe, meu filho! Tudo o que você fizer dará certo! Então Davi foi embora, e Saul voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.