1 Samuel 26
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Yenibɑn biruwɑ Sifuɡibu bɑ dɑ Gibeɑɔ bɑ Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Dɑfidi u wɑ̃ɑ u kukuɑ Hɑkilɑn ɡuurɔ ɡbɑburu mi ɡɑ̃ɑnu ku rɑ kpin deedeeru.
1 E vieram os zifeus a Saul, a Gibeá, dizendo: Não está Davi escondido no outeiro de Haquilá, defronte de Jesimom?
2 Mɑ Sɔɔlu u seewɑ u dɑ ɡbɑburu mi, kɑ tɑbu durɔ dɑmɡibu nɔrɔbun subɑ itɑ (3.000) u kɑ Dɑfidi kɑsu.
2 Então Saul se levantou e desceu ao deserto de Zife, e com ele três mil homens escolhidos de Israel, a buscar a Davi no deserto de Zife.
3 Ye u turɑ mi, yerɑ u win sɑnsɑni ɡirɑ Hɑkilɑn ɡuurɔ, swɑɑn bɔkuɔ. N deemɑ Dɑfidin tii u wɑ̃ɑ ɡbɑburu mi.
3 E acampou-se Saul no outeiro de Haquilá, que está defronte de Jesimom, junto ao caminho; porém Davi ficou no deserto, e viu que Saul vinha seguindo-o no deserto.
4 Ye u nuɑ Sɔɔlu u nùn kɑsu mɛ, yerɑ u tɔmbu ɡɔrɑ bu dɑ bu mɛɛri ù n tunumɑ. Mɑ tɔn be, bɑ dɑ. Yen biru bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ nɛɛ, Sɔɔlu u wɑ̃ɑ mi kɑm kɑm.
4 Pois Davi enviou espias, e soube que Saul tinha vindo.
5 Yerɑ Dɑfidin tii u seewɑ u nɑ mi Sɔɔlu u win sɑnsɑni ɡire. U wɑ mi Sɔɔlu kɑ win tɑbu sunɔ Abinɛɛ, Nɛrin bii, bɑ rɑ kpunɛ. Sɔɔlu u rɑ kpunɛwɑ sɑnsɑnin suunu sɔɔ kpɑ tɑbu kowo be bɑ tie bɑ n kpĩ bɑ n kɑ nùn sikerenɛ.
5 E Davi se levantou, e foi ao lugar onde Saul se tinha acampado; viu Davi o lugar onde se tinha deitado Saul, e Abner, filho de Ner, capitão do seu exército; e Saul estava deitado dentro do lugar dos carros, e o povo estava acampado ao redor dele.
6 Mɑ Dɑfidi u nɑ u Akimɛlɛki Hɛti kɑ Abisɑi bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn wɑrɑ koo kɑ mɑn dɑ Sɔɔlun sɑnsɑniɔ.
6 E dirigindo-se Davi a Aimeleque, o heteu, e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, disse: Quem descerá comigo a Saul ao arraial? E respondeu Abisai: Eu descerei contigo.
7 Yerɑ Dɑfidi kɑ Abisɑi wi, bɑ seewɑ wɔ̃kuru bɑ dɑ Sɔɔlun sɑnsɑniɔ bɑ deemɑ wee, u kpĩ u do sɑnsɑni yen suunu sɔɔ, u win yɑɑsɑ ɡire win wiru ɡiɑ. Mɑ Abinɛɛ kɑ tɑbu kowo be bɑ tie bɑ kpĩ bɑ kɑ nùn sikerenɛ.
7 Foram, pois, Davi e Abisai de noite ao povo, e eis que Saul estava deitado dormindo dentro do lugar dos carros, e a sua lança estava fincada na terra à sua cabeceira; e Abner e o povo deitavam-se ao redor dele.
8 Abisɑi u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ǹ wɑ mɑ Gusunɔ u nun wunɛn yibɛrɛbɑ nɔmu bɛriɑ? Yen sɔ̃, ɑ de n Sɔɔlu nɛn yɑɑsɑ sɔku nɔn teeru n kɑ tem mɛnnɑ n derisi mi.
8 Então disse Abisai a Davi: Deus te entregou hoje nas mãos o teu inimigo; deixa-me, pois, agora encravá-lo com a lança de uma vez na terra, e não o ferirei segunda vez.
9 Adɑmɑ Dɑfidi u Abisɑi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku nùn ɡo. Domi wɑrɑ u koo wi Yinni Gusunɔ u ɡɔsɑ ɡo, kpɑ Gusunɔ u yɛ̃ro deri u kun nùn ye kɔsie.
9 E disse Davi a Abisai: Nenhum dano lhe faças; porque quem estendeu a sua mão contra o ungido do Senhor, e ficou inocente?
10 Dɑfidi u mɑɑ nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru nɑ yɛ̃ mɑ win tii u koo nùn ɡo tɑbu ɡberɔ, ǹ kun mɛ win ɡɔɔn tɔ̃ru tɑ̀ n turɑ.
10 Disse mais Davi: Vive o Senhor que o Senhor o ferirá, ou o seu dia chegará em que morra, ou descerá para a batalha e perecerá.
11 Gusunɔ u mɑn bere bu nɛɛ, nɛnɑ nɑ wi u ɡɔsɑ nɔmu doke nɑ ɡo. Yen sɔ̃, ɑ de su win yɑɑsɑ ye yɑ wɑ̃ɑ win wirɔ mi suɑ kɑ win nim bwɑ̃ɑru kpɑ su kɑ doonɑ.
11 O Senhor me guarde, de que eu estenda a mão contra o ungido do Senhor; agora, porém, toma a lança que está à sua cabeceira e a bilha de água, e vamo-nos.
12 Mɑ Dɑfidi u yɑɑsɑ ye suɑ kɑ nim bwɑ̃ɑ te, mɑ bɑ doonɑ. Goo kun mɑɑ seewe u sere bu wɑ, domi Gusunɔwɑ u bu dom mɔn bɑkɑru kpɛ̃ɛ.
12 Tomou, pois, Davi a lança e a bilha de água, da cabeceira de Saul, e foram-se; e ninguém houve que o visse, nem que o advertisse, nem que acordasse; porque todos estavam dormindo, porque da parte do Senhor havia caído sobre eles um profundo sono.
13 Mɑ u besirɑ u yɔɔwɑ ɡuu ten bee tiɑ ye yɑ kɑ Sɔɔlun sɑnsɑni dɛsire.
13 E Davi, passando ao outro lado, pôs-se no cume do monte ao longe, de maneira que entre eles havia grande distância.
14 Yerɑ u nɔɔɡiru suɑ sɑnsɑni mi ɡiɑ kɑ dɑm u nɛɛ, Abinɛɛ, Nɛrin bii, ɑ ǹ wurɑmɔ?
14 E Davi bradou ao povo, e a Abner, filho de Ner, dizendo: Não responderás, Abner? Então Abner respondeu e disse: Quem és tu, que bradas ao rei?
15 Mɑ Dɑfidi u Abinɛɛ wisɑ u nɛɛ, ɑ ǹ tɔn durɔ ro? Tɑbu durɔ wɑrɑ u kɑ nun nɛ Isireliɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ǹ wunɛn yinni sinɑ boko kɔ̃su. Domi wee, ɡoo u nɑ u kɑ nùn ɡo.
15 Então disse Davi a Abner: Porventura não és homem? E quem há em Israel como tu? Por que, pois, não guardaste o rei, teu senhor? Porque um do povo veio para destruir o rei, teu senhor.
16 Ye ɑ kuɑ mi, yɑ ǹ wɑ̃. Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru n weenɛwɑ bu bɛɛ kpuro ɡo, yèn sɔ̃ i ǹ bɛɛn yinni sinɑ boko kɔ̃su, wi Yinni Gusunɔ u ɡɔsɑ. A mɛɛrio tɛ̃ win wiru ɡiɑ. Mɑnɑ win yɑɑsɑ kɑ win nim bwɑ̃ɑrɑ wɑ̃ɑ.
16 Não é bom isso, que fizeste; vive o SENHOR, que sois dignos de morte, vós que não guardastes a vosso senhor, o ungido do SENHOR; vede, pois, agora onde está a lança do rei, e a bilha de água, que tinha à sua cabeceira.
17 Yerɑ Sɔɔlu u Dɑfidin nɔɔ ɡiɑ. Mɑ u nɛɛ, Dɑfidi, nɛn bii, wunɛn nɔɔwɑ mi?
17 Então conheceu Saul a voz de Davi, e disse: Não é esta a tua voz, meu filho Davi? E disse Davi: É minha voz, ó rei meu senhor.
18 Mɑ u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn nɑɑ ɡire sere kɑ tɛ̃. Mbɑ nɑ nun kuɑ. Mbɑ nɑ torɑ.
18 Disse mais: Por que persegue o meu senhor tanto o seu servo? Que fiz eu? E que maldade se acha nas minhas mãos?
19 Yinni sinɑ boko, ɑ mɑn swɑɑ dɑkio. Ǹ n Yinni Gusunɔn nɑ u nun bɔriɑmɔ ɑ kɑ mɑn ɡo, u nɛn yɑ̃kuru mɔɔ, kpɑ win bwɛ̃rɑ yu kpunɑ su dorɑ. Adɑmɑ ǹ n tɔmbun nɑ, Yinni Gusunɔ u bu bɔ̃rusio domi bɑ mɑn ɡirewɑ n kɑ yɑri tem minin di mɛ u win tɔmbu wɛ̃ kpɑ n dɑ n bũnu sɑ̃.
19 Ouve, pois, agora, te rogo, rei meu senhor, as palavras de teu servo: Se o SENHOR te incita contra mim, receba ele a oferta de alimentos; se, porém, são os filhos dos homens, malditos sejam perante o SENHOR; pois eles me têm expulsado hoje para que eu não tenha parte na herança do SENHOR, dizendo: Vai, serve a outros deuses.
20 Domi wee wunɛ Sɔɔlu, Isirelibɑn sinɑ boko, ɑ mɑn kɑsu ɑ ɡo nɡe ɡoo dɛ̃ɛ, ǹ kun mɛ nɡe kusu ɡuuru wɔllɔ. Adɑmɑ Gusunɔ u ku de n ɡbi tem tukumɔ mi ko nɑ n kɑ nùn tomɑ.
20 Agora, pois, não se derrame o meu sangue na terra diante do Senhor; pois saiu o rei de Israel em busca de uma pulga, como quem persegue uma perdiz nos montes.
21 Sɔɔlu u Dɑfidi wisɑ u nɛɛ, nɛn bii, nɑ ɡɔbɑ kuɑwɑ. A wurɑmɑ yɛnuɔ. Nɑ ǹ mɑɑ nun kɔ̃sɑ kuɑmmɛ. Domi ɡisɔ nɛn wɑ̃ɑru tɑ sɑ̃ɑwɑ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu wunɛn nɔni sɔɔ. Wee nɑ kuɑ nɡe wiiro, nɑ torɑ too.
21 Então disse Saul: Pequei; volta, meu filho Davi, porque não tornarei a fazer-te mal; porque foi hoje preciosa a minha vida aos teus olhos; eis que procedi loucamente, e errei grandissimamente.
22 Yerɑ Dɑfidi u nɛɛ, sinɑ boko, wunɛn yɑɑsɑ wee. A de wunɛn ɑluwɑɑsi turo u nɑ u ye mwɑ.
22 Davi então respondeu, e disse: Eis aqui a lança do rei; venha cá um dos moços, e leve-a.
23 Kpɑ Yinni Gusunɔ wi u sɑ̃ɑ ɡemɡii kɑ bɔrɔkini u bɑɑwure kɔsie ye u kuɑ. Wee, u mɑn nun nɔmɑ bɛriɑ ɡisɔ, ɑdɑmɑ nɑ ǹ wure n nun nɔmɑ doke wunɛ wi u ɡɔsɑ u kuɑ sunɔ.
23 O Senhor, porém, pague a cada um a sua justiça e a sua lealdade; pois o Senhor te entregou hoje na minha mão, porém não quis estender a minha mão contra o ungido do Senhor.
24 Nɡe mɛ nɑ wunɛn wɑ̃ɑru ɡɑrisi ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu ɡisɔ, nɡe mɛyɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ nɛɡiru ɡɑrisi. Wiyɑ u koo mɑɑ mɑn yɑrɑ sɑɑ nuku sɑnkirɑnu kpuron di.
24 E eis que, assim como foi a tua vida hoje de tanta estima aos meus olhos, assim seja a minha vida de muita estima aos olhos do Senhor, e ele me livre de toda a tribulação.
25 Mɑ Sɔɔlu u Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ u nun domɑru kuɑ, nɛn bii. Wunɛn ye ɑ niɑ sɑ̃ɑ kpuro yɑ koo koorɑwɑ.
25 Então Saul disse a Davi: Bendito sejas tu, meu filho Davi; pois grandes coisas farás e também prevalecerás. Então Davi se foi pelo seu caminho e Saul voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.