1 Samuel 1
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Durɔ ɡoo u wɑ̃ɑ Efɑrɑimun bweseru sɔɔ, win yĩsirɑ Ɛlikɑnɑ. Win wuuwɑ Rɑmɑtɑimu Sofimu, Efɑrɑimun ɡuunun berɑ ɡiɑ. U sɑ̃ɑwɑ Yerohɑmun bii. N deemɑ Sufuwɑ u Tohu mɑrɑ. Tohu u Elihu mɑrɑ. Mɑ Elihu u Yerohɑmu wi mɑrɑ.
1 Havia um homem da tribo de Efraim, chamado Elcana, que vivia na cidade de Ramá, na região montanhosa de Efraim. Ele era filho de Jeroão, neto de Eliú, bisneto de Toú e trineto de Zufe.
2 Ɛlikɑnɑ wi, u kurɔbu yiru mɔ. Gbiikoon yĩsirɑ Hɑnɑ, yirusen yĩsirɑ Peninɑ. Mɑ Peninɑ u bibu mɑrɑ ɑdɑmɑ Hɑnɑ u ǹ bii mɑrure.
2 Elcana tinha duas mulheres, Ana e Penina. Penina tinha filhos, porém Ana não tinha.
3 Wɔ̃ɔ bɑɑɡere durɔ wi, u rɑ win wuu deriwɑ u dɑ Siloɔ u Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinni sɑ̃, kpɑ u yɑ̃kuru ko mi, mi Elin bibu yiru Hofini kɑ Finɛɛsi bɑ wɑ̃ɑ be bɑ sɑ̃ɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowobu.
3 Todos os anos Elcana saía da sua cidade e ia a Siló a fim de adorar e oferecer sacrifícios ao Senhor Todo-Poderoso. Hofni e Fineias, os filhos de Eli, eram sacerdotes do Senhor Deus, em Siló.
4 Ɛlikɑnɑ ù n yɑ̃kuru kuɑ, u rɑ Peninɑ kɑ mɑɑ win bii tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu ben yɑ̃ku yɑɑ wɛ̃wɑ.
4 Cada vez que Elcana oferecia o seu sacrifício, ele dava uma parte para Penina e outra para todos os seus filhos e filhas.
5 Adɑmɑ Hɑnɑɡiɑ u rɑ de yɑ n kpɑ̃ɑru bo. Domi u nùn kĩ bɑɑ mɛ Yinni Gusunɔ u nùn kuɑ wĩro.
5 Mas para Ana ele dava duas vezes mais. Elcana a amava muito, embora o Senhor não permitisse que ela tivesse filhos.
6 Adɑmɑ win nisi u rɑ n nùn nɔɔ kuurimɔwɑ win wĩro ten sɑɑbu.
6 Penina, sua rival, provocava e humilhava Ana porque o Senhor não permitia que ela tivesse filhos.
7 Mɛyɑ u rɑ nùn kue wɔ̃ɔ bɑɑɡere. Hɑnɑ ù n turɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yeru mi, win nisi u rɑ nùn nɔɔ kuuriwɑ sere u swĩ, kpɑ u kun di.
7 Isso acontecia ano após ano. Sempre que iam ao santuário do Senhor , Penina irritava tanto Ana, que ela ficava só chorando e não comia nada.
8 Kpɑ win durɔ Ɛlikɑnɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, Hɑnɑ, mbɑ n kuɑ ɑ kɑ sumɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ǹ dimɔ. Mbɑ n kuɑ wunɛn nuki rɑ n kɑ sɑnkire. Nɛ kɑ wunɛn wɑ̃ɑsinɑɑ yɑ ǹ kere bii tɔn durɔbu wɔkuru?
8 Um dia o seu marido Elcana lhe perguntou: — Ana, por que você está chorando? Por que não come? Por que está sempre triste? Por acaso, eu não sou melhor para você do que dez filhos?
9 — ausente —
9 Certa vez eles estavam em Siló e tinham acabado de comer. Eli, o sacerdote, estava sentado na sua cadeira, na porta da Tenda Sagrada .
10 — ausente —
10 Aí Ana se levantou aflita e, chorando muito, orou a Deus, o Senhor .
11 — ausente —
11 E fez esta promessa solene: — Ó
12 Nɡe mɛ Hɑnɑ u kɑnɑ te mɔ̀ kpeetim sɑri, yerɑ Eli u win nɔɔ mɛɛrɑ tii.
12 Ana continuou orando ao Senhor durante tanto tempo, que Eli começou a prestar atenção nela
13 Hɑnɑ u ɡɑri mɔ̀wɑ ɡɔ̃ruɔ, win nɔɔ ɡɑ mɔ̀ sumi sumi, ɑdɑmɑ u ǹ ɡɑri ɡeruɑ u yɑre ɡoo u nɔ. Yen sɔ̃nɑ Eli u tɑmɑɑ tɑmɑ u nɔrɑ too.
13 e notou que os seus lábios se mexiam, porém não saía nenhum som. Ana estava orando em silêncio, mas Eli pensou que ela estava bêbada
14 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sere dommɑ kɑɑ de tɑm mu n nun ɡoomɔ. A wunɛn tɑm nɔru bi derio.
14 e disse: — Até quando você vai ficar embriagada? Veja se para de beber!
15 Hɑnɑ u nùn wisɑ u nɛɛ, n ǹ mɛ, yinni. Nɑ ǹ tɑm ɡɑm nɔrɑ. Nɛ tɔn kurɔ nuku sɑnkirɑnuɡiiwɑ. Nɛn ɡɔ̃run ɡɑriyɑ nɑ Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔmɔ.
15 — Senhor — respondeu ela —, eu não estou bêbada. Não bebi nem vinho nem cerveja. Estou desesperada e estava orando, contando a minha aflição ao Senhor .
16 A ku nɛ wunɛn bii ɡɑrisi nɡe bii kɑm. Nɛn nuku sɑnkirɑ bɑkɑnun sɑɑbuwɑ nɑ kɑnɑru mɔ̀ sere kɑ tɛ̃.
16 Não pense que sou uma mulher sem moral. Eu estava orando daquele jeito porque sou muito infeliz e sofredora.
17 Sɑɑ yerɑ Eli u nùn wurɑri u nɛɛ, ɑ doo kɑ ɑlɑfiɑ kpɑ Isirelibɑn Yinni u nun wɛ̃ ye ɑ nùn bikiɑ.
17 Então Eli disse: — Vá em paz. Que o Deus de Israel lhe dê o que você pediu!
18 Mɑ Hɑnɑ u nùn nɔɔ kɑnɑ u nɛɛ, ɑ kɑ mɑn wunɛn nɔnu ɡeu mɛɛrio.
18 — Que o senhor sempre pense bem de mim! — respondeu ela. E saiu. Então comeu alguma coisa e já não estava tão triste.
19 Mɑ bɑ seewɑ buru buru yellu bɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ bɑ sere swɑɑ wɔri bɑ sĩɑ ben wuuɔ Rɑmɑɔ.
19 Na manhã seguinte Elcana e a sua família se levantaram cedo e adoraram a Deus, o Senhor . Aí voltaram para casa, em Ramá. Elcana teve relações com a sua esposa Ana, e o Senhor respondeu à oração dela.
20 Sɑnɑm dɔɔ sɑnɑm wee, Hɑnɑ u ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ. U nùn yĩsiru kɑ̃ Sɑmuɛli u nɛɛ, domi nɑ nùn nɔnɑ kuɑwɑ Yinni Gusunɔn mi.
20 Ela ficou grávida e, no tempo certo, deu à luz um filho. Pôs nele o nome de Samuel e explicou: — Eu pedi esse filho a Deus, o
21 Ye wɔ̃ɔ ɡɑ kpɑm wurɑmɑ, Ɛlikɑnɑ u seewɑ kɑ win yɛnuɡibu kpuro, bɑ dɔɔ bu kɑ wɔ̃ɔ kɑ wɔ̃ɔn yɑ̃kuru ko Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ kpɑ u kɑ win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ.
21 Elcana e a sua família foram a Siló para oferecer ao Senhor o sacrifício anual e o sacrifício especial que ele havia prometido.
22 Adɑmɑ Hɑnɑ u ǹ de. U win durɔ sɔ̃ɔwɑwɑ u nɛɛ, n kuɑ ù n bii wi bɔm kɑrɑ, yerɑ u koo kɑ nùn dɑ kpɑ bu nùn Yinni Gusunɔ tusiɑ kpɑ u nùn deri mi, sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
22 Ana, porém, não foi. Ela disse ao marido: — Assim que o menino for desmamado, eu o levarei ao santuário de Deus, o
23 Win durɔ Ɛlikɑnɑ u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ koowo nɡe mɛ n wɑ̃ wunɛn nɔni sɔɔ. A sinɔ sere ɑ̀ n bii wi bɔm kɑrɑ kpɑ Yinni Gusunɔ u de wunɛn ɡɑri yi koorɑ.
23 Elcana respondeu: — Faça o que achar melhor. Fique em casa até que ele seja desmamado. E o Então Ana ficou em casa e amamentou o filho.
24 Ye u nùn bɔm mɛ kɑrɑ u kpɑ, ye bɑ mɑɑ wɔ̃ɔ kɑ wɔ̃ɔn yɑ̃kuru dɔɔ, mɑ u kɑ nùn dɑ kɑ nɑɑ kinɛru wɔ̃ɔ itɑɡiru kɑ som sɑɑki kpiriru kɑ tɑm bwɑ̃ɑ teeru. Yerɑ u kɑ dɑ Silo mi, Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ. Sɑnɑm mɛ, bii wi, u ǹ kpɑ̃.
24 Depois que ele foi desmamado, ela o levou a Siló. Levou também um touro de três anos, dez quilos de farinha e um odre cheio de vinho. Samuel era muito novo quando a sua mãe o levou à casa do Senhor , em Siló.
25 Bɑ nɑɑ kinɛ te sɑkɑ, mɑ bɑ kɑ bii wi dɑ Elin mi.
25 Os pais de Samuel ofereceram o touro em sacrifício e levaram o menino para Eli.
26 Mɑ Hɑnɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, nɛn yinni, ɑ mɑn ɡɑfɑrɑ kuo. Sere kɑ wunɛn wɑ̃ɑru, nɛnɑ kurɔ wi u dɔmɑ te yɔ̃rɑ wunɛn bɔkuɔ mini, u kɑnɑru kuɑ Yinni Gusunɔn mi.
26 Ana disse: — Meu senhor, juro pela sua vida que sou aquela mulher que o senhor viu aqui de pé, orando.
27 Bii winiwɑ nɑ kɑnɑ, mɑ Yinni Gusunɔ u nɛn kɑnɑru mwɑ u mɑn nùn kɑ̃.
27 Eu pedi esta criança a Deus, o Senhor , e ele me deu o que pedi.
28 Yen sɔ̃nɑ nɑ kĩ n nùn Yinni Gusunɔ wɛ̃ kpɑ u n sɑ̃ɑ wiɡii win wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ mɑ bɑ yiirɑ bɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ.
28 Por isso agora eu estou dedicando este menino ao Senhor . Enquanto ele viver, pertencerá ao Senhor . Então eles adoraram a Deus ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.