1 Samuel 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Sɔ̃ɔ teeru Yonɑtɑm, Sɔɔlun bii, u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi wi u rɑ win tɑbu yɑ̃nu sɔbe sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɑ su dɑ Filisitibɑn tɑbu kowo wuu ten mi, te tɑ wɑ̃ɑ ɡiɔ.
1 Um dia Jônatas disse ao rapaz que carregava as suas armas: — Vamos até o acampamento filisteu, que está no outro lado do desfiladeiro. Mas Jônatas não contou ao pai o que ia fazer.
2 Sɔɔlu u wɑ̃ɑ Miɡoroniɔ Gibeɑn bɔkuɔ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ te bɑ rɑ soku ɡerenɑdi. Tɔn be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi, ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ tɔnu nɑtɑn (600) sɑkɑ.
2 Saul estava em Migrom, perto de Gibeá, acampado debaixo de um pé de romã. Com ele estavam mais ou menos seiscentos homens.
3 N deemɑ yɑ̃ku kowo wi bɑ mɔ̀ Ayɑ u wɑ̃ɑ tɔn ben suunu sɔɔ u sɑ̃ɑ yɑ̃ɑ ni bɑ rɑ kɑ bikiɑru ko Gusunɔn mi nɛni. Ayɑ wi, u sɑ̃ɑwɑ Akitubun bii. Akitubu wi, kɑ win wɔnɔ Ikɑbɔdu, be, bɑ mɑɑ sɑ̃ɑwɑ Finɛɛsin bibu. Finɛɛsin tundowɑ Eli, wi u rɑɑ sɑ̃ɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo Siloɔ. Tɔnu nɑtɑ ye sɔɔ, ɡoo kun yɛ̃ Yonɑtɑm u yɑrɑ.
3 O sacerdote que usava o manto sacerdotal era Aías, filho de Aitube e sobrinho de Icabô. (Icabô era filho de Fineias e neto de Eli, que havia sido sacerdote do Senhor Deus em Siló.) Os homens não sabiam que Jônatas havia saído do acampamento.
4 Swɑɑ ye Yonɑtɑm u swĩi u kɑ dɑ Filisitibɑn tɑbu kowo ben mi, yɑ kpɑwɑ kɑ kpee bɑkɑnu yirun bɑɑ sɔɔ. Teerun yĩsirɑ Bosɛsi, yiruserɑ mɑɑ Sɛnɛ.
4 No desfiladeiro que Jônatas tinha de atravessar para chegar ao acampamento dos filisteus, havia duas grandes pedras, uma de cada lado da passagem. Uma era chamada de Bosês, e a outra, de Senê.
5 Teerɑ wɑ̃ɑ swɑɑ yen sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑ Mikimɑsin deedeeru. Teerɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Gebɑn deedeeru.
5 Uma estava no lado norte do desfiladeiro, de frente para Micmás, e a outra, no lado sul, de frente para Geba.
6 Yonɑtɑm u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɑ su dɑ bɑnɡo sɑri ben mi. Sɔrɔkudo Yinni Gusunɔ u koo sun somi. Domi ɡɑ̃ɑnu sɑri ni nu koo nùn ɡɑnɛ u kun kɑ sun fɑɑbɑ kue, bɑɑ sɑ̀ kun dɑbi.
6 Jônatas disse ao rapaz que o acompanhava: — Vamos até o acampamento desses filisteus pagãos. Pode ser que o
7 Aluwɑɑsi wi, u nɛɛ, ɑ koowo kpuro ye ɑ ɡɔ̃ru doke, ɑ ku sikɑ ko. Nɑ wɑ̃ɑ kɑ wunɛ.
7 O rapaz respondeu: — Faça o que achar melhor! Eu estou com o senhor.
8 Mɑ Yonɑtɑm u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, su dɑ ben berɑ ɡiɑ kpɑ bu sun wɑ.
8 — Muito bem! — respondeu Jônatas. — Vamos até lá e deixemos que aqueles homens nos vejam.
9 Bɑ̀ n nɛɛ, su yɔ̃ro su bu mɑ, sɑ ko yɔ̃rɑwɑ su bu mɑ.
9 Se eles disserem para ficarmos parados até que cheguem perto de nós, nós obedeceremos.
10 Bɑ̀ n mɑɑ nɛɛ, su nɑ ben mi, sɑ ko dɑwɑ, domi ben soku terɑ tɑ ko n sɑ̃ɑ yĩreru mɑ Yinni Gusunɔ u sun bu nɔmu bɛriɑ.
10 Mas, se disserem para irmos até o lugar onde eles estão, nós iremos, pois isso será o sinal de que o Senhor Deus nos deu a vitória.
11 Mɑ be yiru ye, bɑ derɑ Filisitibɑ bɑ bu wɑ. Mɑ Filisiti be, bɑ nɛɛ, Heberubɑ wee, bɑ yɑrimɑmɔ wɔrusun di mi bɑ rɑɑ kukuɑ.
11 Aí os dois deixaram que os filisteus os vissem. E estes disseram: — Vejam! Alguns hebreus estão saindo das tocas onde estavam escondidos.
12 Mɑ Filisitibɑn tɑbu kowo be, bɑ Yonɑtɑm kɑ win ɑluwɑɑsi wi nɔɔ kɔ̃ bɑ nɛɛ, i nɑ mini su bɛɛ ɡɑri ɡɛɛ sɔ̃.
12 Então os soldados filisteus chamaram Jônatas e o rapaz: — Subam até aqui! Queremos mostrar uma coisa a vocês. Jônatas disse ao rapaz: — Siga-me, pois o
13 Yerɑ durɔ u kɑburɑ u kɑ yɔɔwɑ u dɑ mi bɑ wɑ̃ɑ mɑ ɑluwɑɑsi wi, u nùn swĩi. Ye bɑ turɑ mi, mɑ u bu soomɔ u suririmɔ. Yerɑ win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi wi, u bu ɡoomɔ win biruɔ.
13 Ele subiu engatinhando, e o rapaz o seguiu. Jônatas ia atacando e derrubando os filisteus, e o rapaz os ia matando.
14 Ben tɑbun tore ye sɔɔ, be yiru ye, bɑ tɔmbu ɡowɑ nɡe tɔnu yɛndun sɑkɑ bɑtumɑ piibu sɔɔ.
14 Nesse primeiro ataque eles mataram cerca de vinte homens, em uma área de mais ou menos mil e duzentos metros quadrados.
15 Mɑ bɛrum Filisitibɑn tɑbu kowobu mwɑ kpuro be bɑ wɑ̃ɑ sɑnsɑniɔ, kɑ be bɑ wɑ̃ɑ tɑbu ɡberɔ, kɑ be bɑ sɑnsɑni kɔ̃su, kɑ mɑɑ be bɑ yɑrimɔ bɑ tɔmbu wɔrɑɑ dɑɑmɔ. Sere kɑ tem tii mu yĩirumɔwɑ mɑ tɔmbɑ burisinɑ. Gusunɔwɑ u derɑ yɑbu ye kpuro yɑ koorɑ mɛ.
15 Todos os filisteus que estavam no acampamento ficaram apavorados. Os patrulheiros e os soldados do acampamento tremeram de medo. A terra também tremeu, e houve uma grande confusão.
16 Be bɑ Sɔɔlun sɑnsɑni kɔ̃su Gibeɑɔ Bɛnyɑmɛɛn temɔ, bɑ wɑ Filisitibɑn tɑbu kowo dɑbinu bɑ duku dukubu mɔ̀ bɑɑmɑ kpuro.
16 Os espiões de Saul que estavam em Gibeá, no território da tribo de Benjamim, viram que os filisteus estavam tontos, correndo para cá e para lá.
17 Mɑ Sɔɔlu u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bɛsɛn tɔmbu mɛnnɔ i ben yĩsɑ soku kpɑ su wɑ be bɑ kun wɑ̃ɑ mi.
17 Então Saul disse aos seus oficiais: — Contem os nossos soldados e vejam quem está faltando. Eles contaram e descobriram que estavam faltando Jônatas e o rapaz que carregava as suas armas.
18 Mɑ Sɔɔlu u Ayɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u Gusunɔn woodɑn kpɑkororu suɑmɑ.
18 Aí Saul disse a Aías, o sacerdote: — Traga aqui a Ele disse isso porque naquele tempo a arca ia na frente do povo de Israel.
19 Nɡe mɛ Sɔɔlu u kɑ yɑ̃ku kowo wi ɡɑri mɔ̀, wure ni nu wɑ̃ɑ Filisitibɑn sɑnsɑniɔ nu sosimɔwɑ nu dɔɔ. Yerɑ Sɔɔlu u yɑ̃ku kowo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kpɑkoro te derio, su ku mɑɑ Gusunɔ ɡɑ̃ɑnu bikiɑ.
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, a confusão no acampamento filisteu aumentava cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: — Você não precisa mais consultar o
20 Mɑ Sɔɔlu kɑ win tɑbu kowobu bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ tɑbu ɡberɔ, bɑ deemɑ wee Filisitibɑ bɑ burisinɛ bɑ ɡoonɑmɔ kɑ tɑkobi.
20 Aí ele e os seus homens entraram na batalha contra os filisteus. Estes, em completa confusão, estavam lutando uns contra os outros.
21 N deemɑ Heberu ɡɑbu bɑ rɑɑ yoru dimɔ Filisitibɑn mi, sere bɑ kɑ bu dɑ ben sɑnsɑniɔ. Adɑmɑ ye bɑ Sɔɔlu kɑ Yonɑtɑm kɑ beɡibu wɑ, yerɑ bɑ tii wunɑ bɑ wurɑ ben mi.
21 Os hebreus que haviam passado para o lado dos filisteus e tinham ido para o acampamento com eles mudaram de lado outra vez e se juntaram com Saul e Jônatas.
22 Isireli ɡɑbu bɑ rɑɑ mɑɑ kukuɑ Efɑrɑimun ɡuunun berɑ ɡiɑ. Ye bɑ nuɑ mɑ Filisitibɑ bɑ duki mɔ̀, yerɑ bɑ seemɑ bɑ wɔri tɑbu sɔɔ bɑ bu nɑɑ swĩi,
22 Os israelitas que estavam escondidos nas montanhas de Efraim também souberam que os filisteus estavam fugindo. Eles se reuniram e atacaram os filisteus,
23 bɑ kɑ turɑ Bɛti Afɛnin wuswɑɑɔ. Nɡe mɛyɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ kuɑ dɔmɑ te.
23 lutando todo o caminho até além de Bete-Avém. E o Senhor Deus deu naquele dia a vitória ao povo de Israel.
24 Isirelibɑ bɑ nɔni sɔ̃ɔrɑ ɡem ɡem dɔmɑ te, yèn sɔ̃ Sɔɔlu u bɔ̃ruɑ u nɛɛ, mɑ n kun mɔ nɑ nɛn yibɛrɛbɑ mɔru kɔsiɑ, wi u di yokɑ yu sere turi, kon yɛ̃ro ɡowɑ. Yen sɔ̃nɑ tɔn be sɔɔ, ɡoo kun dĩɑnu dende.
24 Naquele dia os israelitas estavam fracos de fome porque Saul havia feito este juramento: “Quem comer qualquer coisa hoje, antes de eu me vingar dos meus inimigos, será amaldiçoado.” Por isso, ninguém tinha comido nada o dia inteiro.
25 Sɔɔlun tɔmbu kpuro bɑ turɑ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔwɔ mi tim mu tɛrie temɔ.
25 Todos eles chegaram a um bosque e ali acharam mel por toda parte.
26 Sɑnɑm mɛ bɑ sɔ̃ɔ ɡe duɔ, bɑ deemɑ wee, tim mɛ, mu kokɑ temɔ. Kɑ mɛ, ɡoo kun kɑ̃kɑ u mu dɑbure domi bɑ bɔ̃ri yi nɑsie.
26 As árvores estavam cheias de mel, mas ninguém comeu nada porque eles estavam com medo do juramento de Saul.
27 Adɑmɑ Yonɑtɑm u ǹ dɑɑ nuɑ mɑ win tundo u tɔn be kirɔ kuɑ kɑ bɔ̃ri. Yerɑ u dɛkɑ ye u nɛni kɑ tim bɑu sɔkɑ u wunɑ u nɔɔ kpɛ̃ɛ, mɑ u dɑm wɑ.
27 Mas Jônatas não tinha ouvido o seu pai dar a ordem ao povo. Por isso, estendeu o bastão que tinha na mão, molhou a ponta num favo e comeu um pouco de mel. E logo se sentiu melhor.
28 Sɑɑ ye sɔɔrɑ tɔn ben turo u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn tundo u sun kirɔ kuɑ kɑ bɔ̃ri u nɛɛ, wi u di ɡisɔ, u koo yɛ̃ro ɡo. Yerɑ n derɑ tɔn be, bɑ kɑ wɑsirɑ ɡem ɡem.
28 Mas um dos homens disse: — Todos estão fracos de fome porque o seu pai nos ameaçou, dizendo: “Quem comer qualquer coisa hoje será amaldiçoado!”
29 Mɑ Yonɑtɑm u nɛɛ, nɛn bɑɑbɑ u bɛsɛn tɔmbu nɔni sɔ̃ɔmɔwɑ. A ǹ wɑ nɡe mɛ nɑ dɑm wɑ sɑnɑm mɛ nɑ tim mɛn fiiko di?
29 Então Jônatas respondeu: — O meu pai fez uma coisa terrível com o nosso povo. Vejam como estou me sentindo melhor depois de comer um pouco deste mel!
30 N koo rɑɑ wɛ̃rɑ too tɔn be, bɑ̀ n di bɑɑ fiiko ye bɑ wɔrɑ ben yibɛrɛbɑn nɔmɑn di. Domi bɑ koo rɑɑ Filisiti be ɡo n kere mɛ.
30 Teria sido bem melhor se hoje o nosso povo tivesse comido o alimento que tomou do inimigo quando o derrotou. Imaginem quantos filisteus mais eles teriam matado!
31 Dɔmɑ te, bɑ Filisitibɑ ɡowɑ sɑɑ Mikimɑsin di sere kɑ Ayɑloniɔ. Mɑ bɑ wɑsirɑ ɡem ɡem.
31 Naquele dia os israelitas derrotaram os filisteus, lutando desde Micmás até Aijalom. A essa altura os israelitas estavam muito fracos de fome.
32 Yerɑ ye Filisitibɑ bɑ deri, bɑ ye kɑtɑ kuɑ bɑ ɡurɑ. Bɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ kɑ kɛtɛ binu mwɛɛrimɔ bɑ ɡoomɔ mɑ bɑ yɑɑ ye temmɔ mi yɑ kpĩ yɛm sɔɔ.
32 Por isso, avançaram sobre o que haviam tirado dos inimigos, isto é, as ovelhas, as vacas e os bezerros, e os mataram ali mesmo e comeram a carne com o sangue.
33 Sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee, tɔn be, bɑ Yinni Gusunɔ torɑrimɔ bɑ yɑɑ temmɔ mi yɑ kpĩ yɛm sɔɔ.
33 Aí alguém foi dizer a Saul: — Olhe! O povo está pecando contra Deus, comendo carne sem primeiro deixar escorrer o sangue. Saul gritou: — Isso é traição! Rolem aqui para mim uma pedra grande.
34 Kpɑ i bɑɑwure sɔ̃ u kɑ win kɛtɛ ǹ kun mɛ win yɑ̃ɑru nɑ u sɑkɑ mi, kpɑ u dɑ u di. Bɑ̀ n kuɑ mɛ, bɑ ǹ mɑɑ Yinni Gusunɔ torɑrimɔ.
34 E ordenou ainda: — Vão para o meio do povo e digam a eles que tragam aqui o seu gado e as suas ovelhas. E que os matem e os comam aqui. E que não pequem contra Deus, comendo carne com sangue. Por isso, naquela noite, todos trouxeram o seu gado e o mataram ali.
35 Mɑ Sɔɔlu u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru kuɑ mi, terɑ tɑ sɑ̃ɑ ɡbiikiru ni u kuɑ sɔɔ.
35 E Saul construiu um altar para o Senhor Deus, e esse foi o primeiro que ele construiu.
36 Yen biru u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, su dɑ su Filisitibɑ nɑɑ ɡirɑ wɔ̃kuru su bu wɔri sɑ n ben yɑ̃nu ɡurɑmɔ sere yɑm mu kɑ sɑ̃rɑ. Su ku rɑ ben ɡoo deri, bɑɑ turo.
36 Aí Saul disse aos seus soldados: — Vamos descer de noite e atacar os filisteus. Até o amanhecer nós tomaremos tudo o que eles têm e não deixaremos nenhum filisteu vivo. Eles responderam: — Faça o que achar melhor. Mas o sacerdote disse: — Primeiro vamos consultar a Deus.
37 Mɑ Sɔɔlu u Gusunɔ bikiɑ u nɛɛ, n doo n Filisitibɑ nɑɑ ɡirɑ? Kɑɑ sun bu nɔmu bɛriɑ?
37 Aí Saul perguntou a Deus: — Devo atacar os filisteus? Tu darás a vitória ao povo de Israel? Mas naquele dia Deus não respondeu nada.
38 Yerɑ Sɔɔlu u nɛɛ, i mɛnnɑmɑ bɛɛ be i sɑ̃ɑ wiruɡibu kpɑ su ɡiɑ mi torɑrɑ wɑ̃ɑ ɡisɔ.
38 Então Saul disse aos oficiais: — Venham aqui e descubram que pecado foi cometido hoje.
39 Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, wi u rɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ ko, bɑɑ ǹ n nɛn bii Yonɑtɑm nɑ, u torɑ, u koo ɡbiwɑ.
39 Eu prometo pelo Senhor , o Deus vivo, o Salvador de Israel, que, mesmo que o culpado seja o meu filho Jônatas, eu o matarei. Mas ninguém respondeu nada.
40 Mɑ u nɛɛ, i doo i yɔ̃rɑ miɔnɔ, nɛ kɑ nɛn bii Yonɑtɑm sɑ ko mɑɑ yɔ̃rɑ mini.
40 Então Saul ordenou: — Fiquem todos de um lado. Eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro. — Faça o que achar melhor! — responderam eles.
41 Mɑ Sɔɔlu u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ, bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, ɑ sun sɔ̃ɔsio kɑ yĩreru mi torɑrɑ wɑ̃ɑ.
41 Então Saul disse ao Senhor , o Deus de Israel: — Ó Deus, por que não me respondeste hoje? Ó E a resposta indicou Jônatas e Saul e não os soldados.
42 Sɔɔlu u kpɑm nɛɛ, n tiɑrɑ nɛ kɑ nɛn bii.
42 Então Saul disse: — Façam o sorteio para saber se a culpa é minha ou do meu filho Jônatas. E Jônatas foi indicado.
43 Sɔɔlu u Yonɑtɑm sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ ye ɑ kuɑ.
43 Então Saul perguntou: — O que foi que você fez? — Eu comi um pouco de mel que tirei com a ponta do bastão que eu tinha na mão! — respondeu Jônatas. — E estou aqui, pronto para morrer.
44 Yerɑ Sɔɔlu u nɛɛ, nɑ̀ kun nun ɡo, Yonɑtɑm, Gusunɔ u mɑn kuɑ nɡe mɛ u kĩ.
44 — Que Deus me mate se você não for morto! — disse Saul.
45 Adɑmɑ tɔn be, bɑ Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yonɑtɑm, wi u Isirelibɑ fɑɑbɑ bɑkɑ yeni kuɑ, wiyɑ u koo ɡbi? Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, bɑɑ win seri tiɑ yɑ ǹ wukurɑmɔ yu wɔri. Domi kɑ Gusunɔn somirɑ u sɔmburu kuɑ ɡisɔ.
45 Mas os soldados responderam: — Isso, nunca! Jônatas, que deu esta grande vitória ao povo de Israel, não deve morrer. Nós prometemos pelo E assim os soldados salvaram Jônatas da morte.
46 Yen biru Sɔɔlu u sinɑ u ǹ mɑɑ Filisitibɑ nɑɑ swĩi. Mɑ Filisiti be, bɑ wurɑ ben temɔ.
46 Saul parou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para a sua terra.
47 Sɑnɑm mɛ Sɔɔlu u bɑndu di u kpɑ Isirelibɑn suunu sɔɔ u kɑ win yibɛrɛbɑ tɑbu kuɑ u kɑ sikerenɑ. Berɑ Mɔɑbubɑ kɑ Amɔnibɑ kɑ Edɔmubɑ kɑ Sobɑn sinɑmbu kɑ sere mɑɑ Filisitibɑ. Mi u tɑbu dɑ dɑ kpuro u rɑ kɑmiɛwɑ.
47 Depois que se tornou o rei de Israel, Saul lutou contra todos os povos vizinhos que eram seus inimigos: os povos de Moabe, de Amom e de Edom, os reis de Zoba e os filisteus. E em toda parte em que lutava era vitorioso.
48 Sɔ̃ɔ teeru u tɑbu kuɑ kɑ wɔruɡɔru u Amɑlɛki be bɑ bu dɑm dɔremɔ kɑmiɑ u Isirelibɑ fɑɑbɑ kuɑ ben nɔmɑn di.
48 Saul lutou corajosamente e venceu os amalequitas. E defendeu o povo de Israel de todos os ataques.
49 Sɔɔlun bii tɔn durɔbun yĩsɑ wee, Yonɑtɑm kɑ Yisifi kɑ Mɑɑkisuɑ. Win bii tɔn kurɔ ɡbiikoon yĩsirɑ Mɛrɑbu, yiruse mɑɑ Mikɑli.
49 Saul tinha três filhos homens: Jônatas, Isvi e Malquisua. A sua filha mais velha chamava-se Merabe, e a mais nova, Mical.
50 Win kurɔn yĩsirɑ Akinɔɑmu, Akimɑsin bii. Win tɑbu sunɔwɑ Abinɛɛ, Nɛrin bii. Nɛri sɑ̃ɑwɑ Sɔɔlun tundon mɔɔ.
50 A sua mulher chamava-se Ainoã e era filha de Aimaás. O comandante do exército de Saul era o seu primo Abner, filho de seu tio Ner.
51 Kisi, Sɔɔlun tundo, kɑ Nɛri, Abinɛɛn tundo, bɑ sɑ̃ɑwɑ Abiɛlin bibu.
51 Quis, o pai de Saul, e Ner, o pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Sɔɔlun wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ, tɑbu kun dwiiyɑre wi kɑ Filisitibɑn bɑɑ sɔɔ. Yen sɔ̃nɑ win tɔmbu sɔɔ, ù n ɡoo wɑ wi u dɑm mɔ u wɔruɡɔru mɔ, u rɑ yɛ̃ro mwɑɑmɛwɑ u ko win tɑbu kowo.
52 Durante toda a sua vida Saul lutou ferozmente contra os filisteus. E, sempre que encontrava um homem forte e valente, ele o alistava no seu exército.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.