1 Samuel 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Sɔ̃ɔ teeru Yonɑtɑm, Sɔɔlun bii, u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi wi u rɑ win tɑbu yɑ̃nu sɔbe sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɑ su dɑ Filisitibɑn tɑbu kowo wuu ten mi, te tɑ wɑ̃ɑ ɡiɔ.
1 Sucedeu, pois, um dia, que Jônatas, filho de Saul, disse ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição dos filisteus, que está do outro lado. Mas não o fez saber a seu pai.
2 Sɔɔlu u wɑ̃ɑ Miɡoroniɔ Gibeɑn bɔkuɔ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ te bɑ rɑ soku ɡerenɑdi. Tɔn be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi, ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ tɔnu nɑtɑn (600) sɑkɑ.
2 Ora Saul estava na extremidade de Gibeá, debaixo da romeira que havia em Migrom; e o povo que estava com ele era cerca de seiscentos homens;
3 N deemɑ yɑ̃ku kowo wi bɑ mɔ̀ Ayɑ u wɑ̃ɑ tɔn ben suunu sɔɔ u sɑ̃ɑ yɑ̃ɑ ni bɑ rɑ kɑ bikiɑru ko Gusunɔn mi nɛni. Ayɑ wi, u sɑ̃ɑwɑ Akitubun bii. Akitubu wi, kɑ win wɔnɔ Ikɑbɔdu, be, bɑ mɑɑ sɑ̃ɑwɑ Finɛɛsin bibu. Finɛɛsin tundowɑ Eli, wi u rɑɑ sɑ̃ɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo Siloɔ. Tɔnu nɑtɑ ye sɔɔ, ɡoo kun yɛ̃ Yonɑtɑm u yɑrɑ.
3 e Aíja, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Finéias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia o éfode. E o povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 Swɑɑ ye Yonɑtɑm u swĩi u kɑ dɑ Filisitibɑn tɑbu kowo ben mi, yɑ kpɑwɑ kɑ kpee bɑkɑnu yirun bɑɑ sɔɔ. Teerun yĩsirɑ Bosɛsi, yiruserɑ mɑɑ Sɛnɛ.
4 Ora, entre os desfiladeiros pelos quais Jônatas procurava chegar à guarnição dos filisteus, havia um penhasco de um e de outro lado; o nome de um era Bozez, e o nome do outro Sené.
5 Teerɑ wɑ̃ɑ swɑɑ yen sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑ Mikimɑsin deedeeru. Teerɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Gebɑn deedeeru.
5 Um deles estava para o norte defronte de Micmás, e o outro para o sul defronte de Gibeá.
6 Yonɑtɑm u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɑ su dɑ bɑnɡo sɑri ben mi. Sɔrɔkudo Yinni Gusunɔ u koo sun somi. Domi ɡɑ̃ɑnu sɑri ni nu koo nùn ɡɑnɛ u kun kɑ sun fɑɑbɑ kue, bɑɑ sɑ̀ kun dɑbi.
6 Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição destes incircuncisos; porventura operará o Senhor por nós, porque para o Senhor nenhum impedimento há de livrar com muitos ou com poucos.
7 Aluwɑɑsi wi, u nɛɛ, ɑ koowo kpuro ye ɑ ɡɔ̃ru doke, ɑ ku sikɑ ko. Nɑ wɑ̃ɑ kɑ wunɛ.
7 Ao que o seu escudeiro lhe respondeu: Faze tudo o que te aprouver; segue, eis-me aqui, a tua disposição será a minha.
8 Mɑ Yonɑtɑm u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, su dɑ ben berɑ ɡiɑ kpɑ bu sun wɑ.
8 Disse Jônatas: Eis que passaremos àqueles homens, e nos descobriremos a eles.
9 Bɑ̀ n nɛɛ, su yɔ̃ro su bu mɑ, sɑ ko yɔ̃rɑwɑ su bu mɑ.
9 Se nos disserem: Parai até que cheguemos a vós; então ficaremos no nosso lugar, e não subiremos a eles.
10 Bɑ̀ n mɑɑ nɛɛ, su nɑ ben mi, sɑ ko dɑwɑ, domi ben soku terɑ tɑ ko n sɑ̃ɑ yĩreru mɑ Yinni Gusunɔ u sun bu nɔmu bɛriɑ.
10 Se, porém, disserem: Subi a nós; então subiremos, pois o Senhor os entregou em nossas mãos; isso nos será por sinal.
11 Mɑ be yiru ye, bɑ derɑ Filisitibɑ bɑ bu wɑ. Mɑ Filisiti be, bɑ nɛɛ, Heberubɑ wee, bɑ yɑrimɑmɔ wɔrusun di mi bɑ rɑɑ kukuɑ.
11 Então ambos se descobriram à guarnição dos filisteus, e os filisteus disseram: Eis que já os hebreus estão saindo das cavernas em que se tinham escondido.
12 Mɑ Filisitibɑn tɑbu kowo be, bɑ Yonɑtɑm kɑ win ɑluwɑɑsi wi nɔɔ kɔ̃ bɑ nɛɛ, i nɑ mini su bɛɛ ɡɑri ɡɛɛ sɔ̃.
12 E os homens da guarnição disseram a Jônatas e ao seu escudeiro: Subi a nós, e vos ensinaremos uma coisa. Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Sobe atrás de mim, porque o Senhor os entregou na mão de Israel.
13 Yerɑ durɔ u kɑburɑ u kɑ yɔɔwɑ u dɑ mi bɑ wɑ̃ɑ mɑ ɑluwɑɑsi wi, u nùn swĩi. Ye bɑ turɑ mi, mɑ u bu soomɔ u suririmɔ. Yerɑ win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi wi, u bu ɡoomɔ win biruɔ.
13 Então trepou Jônatas de gatinhas, e o seu escudeiro atrás dele; e os filisteus caíam diante de Jônatas, e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14 Ben tɑbun tore ye sɔɔ, be yiru ye, bɑ tɔmbu ɡowɑ nɡe tɔnu yɛndun sɑkɑ bɑtumɑ piibu sɔɔ.
14 Esta primeira derrota, em que Jônatas e o seu escudeiro mataram uns vinte homens, deu-se dentro de meia jeira de terra.
15 Mɑ bɛrum Filisitibɑn tɑbu kowobu mwɑ kpuro be bɑ wɑ̃ɑ sɑnsɑniɔ, kɑ be bɑ wɑ̃ɑ tɑbu ɡberɔ, kɑ be bɑ sɑnsɑni kɔ̃su, kɑ mɑɑ be bɑ yɑrimɔ bɑ tɔmbu wɔrɑɑ dɑɑmɔ. Sere kɑ tem tii mu yĩirumɔwɑ mɑ tɔmbɑ burisinɑ. Gusunɔwɑ u derɑ yɑbu ye kpuro yɑ koorɑ mɛ.
15 Pelo que houve tremor no arraial, no campo e em todo o povo; também a própria guarnição e os saqueadores tremeram; e até a terra estremeceu; de modo que houve grande pânico.
16 Be bɑ Sɔɔlun sɑnsɑni kɔ̃su Gibeɑɔ Bɛnyɑmɛɛn temɔ, bɑ wɑ Filisitibɑn tɑbu kowo dɑbinu bɑ duku dukubu mɔ̀ bɑɑmɑ kpuro.
16 Olharam, pois, as sentinelas de Saul e Gibeá de Benjamim, e eis que a multidão se derretia, fugindo para cá e para lá.
17 Mɑ Sɔɔlu u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bɛsɛn tɔmbu mɛnnɔ i ben yĩsɑ soku kpɑ su wɑ be bɑ kun wɑ̃ɑ mi.
17 Disse então Saul ao povo que estava com ele: Ora, contai e vede quem é que saiu dentre nós: E contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu escudeiro estava ali.
18 Mɑ Sɔɔlu u Ayɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u Gusunɔn woodɑn kpɑkororu suɑmɑ.
18 Então Saul disse a Aíja: Traze aqui a arca de Deus. Pois naquele dia estava a arca de Deus com os filhos de Israel.
19 Nɡe mɛ Sɔɔlu u kɑ yɑ̃ku kowo wi ɡɑri mɔ̀, wure ni nu wɑ̃ɑ Filisitibɑn sɑnsɑniɔ nu sosimɔwɑ nu dɔɔ. Yerɑ Sɔɔlu u yɑ̃ku kowo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kpɑkoro te derio, su ku mɑɑ Gusunɔ ɡɑ̃ɑnu bikiɑ.
19 E sucedeu que, estando Saul ainda falando com o sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus ia crescendo muito; pelo que disse Saul ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Mɑ Sɔɔlu kɑ win tɑbu kowobu bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ tɑbu ɡberɔ, bɑ deemɑ wee Filisitibɑ bɑ burisinɛ bɑ ɡoonɑmɔ kɑ tɑkobi.
20 Então Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e foram à peleja; e eis que dentre os filisteus a espada de um era contra o outro, e houve mui grande derrota.
21 N deemɑ Heberu ɡɑbu bɑ rɑɑ yoru dimɔ Filisitibɑn mi, sere bɑ kɑ bu dɑ ben sɑnsɑniɔ. Adɑmɑ ye bɑ Sɔɔlu kɑ Yonɑtɑm kɑ beɡibu wɑ, yerɑ bɑ tii wunɑ bɑ wurɑ ben mi.
21 Os hebreus que estavam dantes com os filisteus, e tinham subido com eles ao arraial, também se ajuntaram aos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Isireli ɡɑbu bɑ rɑɑ mɑɑ kukuɑ Efɑrɑimun ɡuunun berɑ ɡiɑ. Ye bɑ nuɑ mɑ Filisitibɑ bɑ duki mɔ̀, yerɑ bɑ seemɑ bɑ wɔri tɑbu sɔɔ bɑ bu nɑɑ swĩi,
22 E todos os homens de Israel que se haviam escondido na região montanhosa de Efraim, ouvindo que os filisteus fugiam, também os perseguiram de perto na peleja.
23 bɑ kɑ turɑ Bɛti Afɛnin wuswɑɑɔ. Nɡe mɛyɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ kuɑ dɔmɑ te.
23 Assim o Senhor livrou a Israel naquele dia, e a batalha passou além de Bete-Aven.
24 Isirelibɑ bɑ nɔni sɔ̃ɔrɑ ɡem ɡem dɔmɑ te, yèn sɔ̃ Sɔɔlu u bɔ̃ruɑ u nɛɛ, mɑ n kun mɔ nɑ nɛn yibɛrɛbɑ mɔru kɔsiɑ, wi u di yokɑ yu sere turi, kon yɛ̃ro ɡowɑ. Yen sɔ̃nɑ tɔn be sɔɔ, ɡoo kun dĩɑnu dende.
24 Ora, os homens de Israel estavam já exaustos naquele dia, porquanto Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão antes da tarde, antes que eu me vingue de meus inimigos. Pelo que todo o povo se absteve de comer.
25 Sɔɔlun tɔmbu kpuro bɑ turɑ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔwɔ mi tim mu tɛrie temɔ.
25 Mas todo o povo chegou a um bosque, onde havia mel à flor da terra.
26 Sɑnɑm mɛ bɑ sɔ̃ɔ ɡe duɔ, bɑ deemɑ wee, tim mɛ, mu kokɑ temɔ. Kɑ mɛ, ɡoo kun kɑ̃kɑ u mu dɑbure domi bɑ bɔ̃ri yi nɑsie.
26 Chegando, pois, o povo ao bosque, viu correr o mel; todavia ninguém chegou a mão à boca, porque o povo temia a conjuração.
27 Adɑmɑ Yonɑtɑm u ǹ dɑɑ nuɑ mɑ win tundo u tɔn be kirɔ kuɑ kɑ bɔ̃ri. Yerɑ u dɛkɑ ye u nɛni kɑ tim bɑu sɔkɑ u wunɑ u nɔɔ kpɛ̃ɛ, mɑ u dɑm wɑ.
27 Jônatas, porém, não tinha ouvido quando seu pai conjurara o povo; pelo que estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel; e, ao chegar a mão à boca, aclararam-se-lhe os olhos.
28 Sɑɑ ye sɔɔrɑ tɔn ben turo u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn tundo u sun kirɔ kuɑ kɑ bɔ̃ri u nɛɛ, wi u di ɡisɔ, u koo yɛ̃ro ɡo. Yerɑ n derɑ tɔn be, bɑ kɑ wɑsirɑ ɡem ɡem.
28 Então disse um do povo: Teu pai solenemente conjurou o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão hoje. E o povo ainda desfalecia.
29 Mɑ Yonɑtɑm u nɛɛ, nɛn bɑɑbɑ u bɛsɛn tɔmbu nɔni sɔ̃ɔmɔwɑ. A ǹ wɑ nɡe mɛ nɑ dɑm wɑ sɑnɑm mɛ nɑ tim mɛn fiiko di?
29 Pelo que disse Jônatas: Meu pai tem turbado a terra; ora vede como se me aclararam os olhos por ter provado um pouco deste mel.
30 N koo rɑɑ wɛ̃rɑ too tɔn be, bɑ̀ n di bɑɑ fiiko ye bɑ wɔrɑ ben yibɛrɛbɑn nɔmɑn di. Domi bɑ koo rɑɑ Filisiti be ɡo n kere mɛ.
30 Quanto maior não teria sido a derrota dos filisteus se o povo hoje tivesse comido livremente do despojo, que achou de seus inimigos?
31 Dɔmɑ te, bɑ Filisitibɑ ɡowɑ sɑɑ Mikimɑsin di sere kɑ Ayɑloniɔ. Mɑ bɑ wɑsirɑ ɡem ɡem.
31 Feriram, contudo, naquele dia aos filisteus, desde Micmás até Aijalom. E o povo desfaleceu em extremo;
32 Yerɑ ye Filisitibɑ bɑ deri, bɑ ye kɑtɑ kuɑ bɑ ɡurɑ. Bɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ kɑ kɛtɛ binu mwɛɛrimɔ bɑ ɡoomɔ mɑ bɑ yɑɑ ye temmɔ mi yɑ kpĩ yɛm sɔɔ.
32 então o povo se lançou ao despojo, e tomou ovelhas, bois e bezerros e, degolando-os no chão, comeu-os com o sangue.
33 Sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee, tɔn be, bɑ Yinni Gusunɔ torɑrimɔ bɑ yɑɑ temmɔ mi yɑ kpĩ yɛm sɔɔ.
33 E o anunciaram a Saul, dizendo: Eis que o povo está pecando contra o Senhor, comendo carne com o sangue. Respondeu Saul: Procedestes deslealmente. Trazei-me aqui já uma grande pedra.
34 Kpɑ i bɑɑwure sɔ̃ u kɑ win kɛtɛ ǹ kun mɛ win yɑ̃ɑru nɑ u sɑkɑ mi, kpɑ u dɑ u di. Bɑ̀ n kuɑ mɛ, bɑ ǹ mɑɑ Yinni Gusunɔ torɑrimɔ.
34 Disse mais Saul: Dispersai-vos entre e povo, e dizei-lhes: Trazei-me aqui cada um o seu boi, e cada um a sua ovelha e degolai-os aqui, e comei; e não pequeis contra e Senhor, comendo com sangue. Então todo o povo trouxe de noite, cada um o seu boi, e os degolaram ali.
35 Mɑ Sɔɔlu u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru kuɑ mi, terɑ tɑ sɑ̃ɑ ɡbiikiru ni u kuɑ sɔɔ.
35 Então edificou Saul um altar ao Senhor; este foi o primeiro altar que ele edificou ao Senhor.
36 Yen biru u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, su dɑ su Filisitibɑ nɑɑ ɡirɑ wɔ̃kuru su bu wɔri sɑ n ben yɑ̃nu ɡurɑmɔ sere yɑm mu kɑ sɑ̃rɑ. Su ku rɑ ben ɡoo deri, bɑɑ turo.
36 Depois disse Saul: Desçamos de noite atrás dos filisteus, e despojemo-los, até e amanhecer, e não deixemos deles um só homem. E o povo disse: Faze tudo o que parecer bem aos teus olhos. Disse, porém, o sacerdote: Cheguemo-nos aqui a Deus.
37 Mɑ Sɔɔlu u Gusunɔ bikiɑ u nɛɛ, n doo n Filisitibɑ nɑɑ ɡirɑ? Kɑɑ sun bu nɔmu bɛriɑ?
37 Então consultou Saul a Deus, dizendo: Descerei atrás dos filisteus? entregá-los-ás na mão de Israel? Deus, porém, não lhe respondeu naquele dia.
38 Yerɑ Sɔɔlu u nɛɛ, i mɛnnɑmɑ bɛɛ be i sɑ̃ɑ wiruɡibu kpɑ su ɡiɑ mi torɑrɑ wɑ̃ɑ ɡisɔ.
38 Disse, pois, Saul: Chegai-vos para cá, todos os chefes do povo; informai-vos, e vede em que se cometeu hoje este pecado;
39 Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, wi u rɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ ko, bɑɑ ǹ n nɛn bii Yonɑtɑm nɑ, u torɑ, u koo ɡbiwɑ.
39 porque, como vive o Senhor que salva a Israel, ainda que seja em meu filha Jônatas, ele será morto. Mas de todo o povo ninguém lhe respondeu.
40 Mɑ u nɛɛ, i doo i yɔ̃rɑ miɔnɔ, nɛ kɑ nɛn bii Yonɑtɑm sɑ ko mɑɑ yɔ̃rɑ mini.
40 Disse mais a todo o Israel: Vós estareis dum lado, e eu e meu filho Jônatas estaremos do outro. Então disse o povo a Saul: Faze o que parecer bem aos teus olhos.
41 Mɑ Sɔɔlu u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ, bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, ɑ sun sɔ̃ɔsio kɑ yĩreru mi torɑrɑ wɑ̃ɑ.
41 Falou, pois, Saul ao Senhor Deus de Israel: Mostra o que é justo. E Jônatas e Saul foram tomados por sorte, e o povo saiu livre.
42 Sɔɔlu u kpɑm nɛɛ, n tiɑrɑ nɛ kɑ nɛn bii.
42 Então disse Saul: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E foi tomado Jônatas.
43 Sɔɔlu u Yonɑtɑm sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ ye ɑ kuɑ.
43 Disse então Saul a Jônatas: Declara-me o que fizeste. E Jônatas lho declarou, dizendo: Provei, na verdade, um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; eis-me pronto a morrer.
44 Yerɑ Sɔɔlu u nɛɛ, nɑ̀ kun nun ɡo, Yonɑtɑm, Gusunɔ u mɑn kuɑ nɡe mɛ u kĩ.
44 Ao que disse Saul: Assim me faça Deus, e outro tanto, se tu, certamente, não morreres, Jônatas.
45 Adɑmɑ tɔn be, bɑ Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yonɑtɑm, wi u Isirelibɑ fɑɑbɑ bɑkɑ yeni kuɑ, wiyɑ u koo ɡbi? Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, bɑɑ win seri tiɑ yɑ ǹ wukurɑmɔ yu wɔri. Domi kɑ Gusunɔn somirɑ u sɔmburu kuɑ ɡisɔ.
45 Mas o povo disse a Saul: Morrerá, porventura, Jônatas, que operou esta grande salvação em Israel? Tal não suceda! como vive o Senhor, não lhe há de cair no chão um só cabelo da sua cabeça! pois com Deus fez isso hoje. Assim o povo livrou Jônatas, para que não morresse.
46 Yen biru Sɔɔlu u sinɑ u ǹ mɑɑ Filisitibɑ nɑɑ swĩi. Mɑ Filisiti be, bɑ wurɑ ben temɔ.
46 Então Saul deixou de perseguir os filisteus, e estes foram para o seu lugar.
47 Sɑnɑm mɛ Sɔɔlu u bɑndu di u kpɑ Isirelibɑn suunu sɔɔ u kɑ win yibɛrɛbɑ tɑbu kuɑ u kɑ sikerenɑ. Berɑ Mɔɑbubɑ kɑ Amɔnibɑ kɑ Edɔmubɑ kɑ Sobɑn sinɑmbu kɑ sere mɑɑ Filisitibɑ. Mi u tɑbu dɑ dɑ kpuro u rɑ kɑmiɛwɑ.
47 Tendo Saul tomado o reino sobre Israel, pelejou contra todos os seus inimigos em redor: contra Moabe, contra os filhos de Amom, contra Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus; e, para onde quer que se voltava, saía vitorioso.
48 Sɔ̃ɔ teeru u tɑbu kuɑ kɑ wɔruɡɔru u Amɑlɛki be bɑ bu dɑm dɔremɔ kɑmiɑ u Isirelibɑ fɑɑbɑ kuɑ ben nɔmɑn di.
48 Houve-se valorosamente, derrotando os amalequitas, e libertando Israel da mão dos que o saqueavam.
49 Sɔɔlun bii tɔn durɔbun yĩsɑ wee, Yonɑtɑm kɑ Yisifi kɑ Mɑɑkisuɑ. Win bii tɔn kurɔ ɡbiikoon yĩsirɑ Mɛrɑbu, yiruse mɑɑ Mikɑli.
49 Ora, os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua; os nomes de suas duas filhas eram estes: o da mais velha Merabe, e o da mais nova Mical.
50 Win kurɔn yĩsirɑ Akinɔɑmu, Akimɑsin bii. Win tɑbu sunɔwɑ Abinɛɛ, Nɛrin bii. Nɛri sɑ̃ɑwɑ Sɔɔlun tundon mɔɔ.
50 O nome da mulher de Saul era Ainoã, filha de Aimaaz; e o nome do chefe do seu exército, Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Kisi, Sɔɔlun tundo, kɑ Nɛri, Abinɛɛn tundo, bɑ sɑ̃ɑwɑ Abiɛlin bibu.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Sɔɔlun wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ, tɑbu kun dwiiyɑre wi kɑ Filisitibɑn bɑɑ sɔɔ. Yen sɔ̃nɑ win tɔmbu sɔɔ, ù n ɡoo wɑ wi u dɑm mɔ u wɔruɡɔru mɔ, u rɑ yɛ̃ro mwɑɑmɛwɑ u ko win tɑbu kowo.
52 E houve forte guerra contra os filisteus, por todos os dias de Saul; e sempre que Saul via algum homem poderoso e valente, o agregava a si.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.