1 Samuel 14
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Sɔ̃ɔ teeru Yonɑtɑm, Sɔɔlun bii, u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi wi u rɑ win tɑbu yɑ̃nu sɔbe sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɑ su dɑ Filisitibɑn tɑbu kowo wuu ten mi, te tɑ wɑ̃ɑ ɡiɔ.
1 Sucedeu, pois, que um dia disse Jônatas, filho de Saul, ao moço que lhe levava as armas: Vem, passemos à guarnição dos filisteus, que está lá daquela banda. Porém não o fez saber a seu pai.
2 Sɔɔlu u wɑ̃ɑ Miɡoroniɔ Gibeɑn bɔkuɔ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ te bɑ rɑ soku ɡerenɑdi. Tɔn be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi, ben ɡeerɑ sɑ̃ɑwɑ tɔnu nɑtɑn (600) sɑkɑ.
2 E estava Saul na extremidade de Gibeá, debaixo da romeira que estava em Migrom; e o povo que havia com ele eram uns seiscentos homens.
3 N deemɑ yɑ̃ku kowo wi bɑ mɔ̀ Ayɑ u wɑ̃ɑ tɔn ben suunu sɔɔ u sɑ̃ɑ yɑ̃ɑ ni bɑ rɑ kɑ bikiɑru ko Gusunɔn mi nɛni. Ayɑ wi, u sɑ̃ɑwɑ Akitubun bii. Akitubu wi, kɑ win wɔnɔ Ikɑbɔdu, be, bɑ mɑɑ sɑ̃ɑwɑ Finɛɛsin bibu. Finɛɛsin tundowɑ Eli, wi u rɑɑ sɑ̃ɑ Yinni Gusunɔn yɑ̃ku kowo Siloɔ. Tɔnu nɑtɑ ye sɔɔ, ɡoo kun yɛ̃ Yonɑtɑm u yɑrɑ.
3 E Aías, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Fineias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia o éfode; porém o povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 Swɑɑ ye Yonɑtɑm u swĩi u kɑ dɑ Filisitibɑn tɑbu kowo ben mi, yɑ kpɑwɑ kɑ kpee bɑkɑnu yirun bɑɑ sɔɔ. Teerun yĩsirɑ Bosɛsi, yiruserɑ mɑɑ Sɛnɛ.
4 E, nas passagens pelas quais Jônatas procurava passar à guarnição dos filisteus, desta banda havia uma penha aguda, e da outra banda, uma penha aguda; e era o nome de uma Bozez; e o nome da outra, Sené.
5 Teerɑ wɑ̃ɑ swɑɑ yen sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑ Mikimɑsin deedeeru. Teerɑ mɑɑ wɑ̃ɑ Gebɑn deedeeru.
5 Uma penha para o norte estava defronte de Micmás, e a outra para o sul, defronte de Gibeá.
6 Yonɑtɑm u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ nɑ su dɑ bɑnɡo sɑri ben mi. Sɔrɔkudo Yinni Gusunɔ u koo sun somi. Domi ɡɑ̃ɑnu sɑri ni nu koo nùn ɡɑnɛ u kun kɑ sun fɑɑbɑ kue, bɑɑ sɑ̀ kun dɑbi.
6 Disse, pois, Jônatas ao moço que lhe levava as armas: Vem, passemos à guarnição destes incircuncisos; porventura, operará o Senhor por nós, porque para com o Senhor nenhum impedimento há de livrar com muitos ou com poucos.
7 Aluwɑɑsi wi, u nɛɛ, ɑ koowo kpuro ye ɑ ɡɔ̃ru doke, ɑ ku sikɑ ko. Nɑ wɑ̃ɑ kɑ wunɛ.
7 Então, o seu pajem de armas lhe disse: Faze tudo o que tens no coração; volta, eis-me aqui contigo, conforme o teu coração.
8 Mɑ Yonɑtɑm u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, su dɑ ben berɑ ɡiɑ kpɑ bu sun wɑ.
8 Disse, pois, Jônatas: Eis que passaremos àqueles homens e nos descobriremos a eles.
9 Bɑ̀ n nɛɛ, su yɔ̃ro su bu mɑ, sɑ ko yɔ̃rɑwɑ su bu mɑ.
9 Se nos disserem assim: Parai até que cheguemos a vós; então, ficaremos no nosso lugar e não subiremos a eles.
10 Bɑ̀ n mɑɑ nɛɛ, su nɑ ben mi, sɑ ko dɑwɑ, domi ben soku terɑ tɑ ko n sɑ̃ɑ yĩreru mɑ Yinni Gusunɔ u sun bu nɔmu bɛriɑ.
10 Porém dizendo assim: Subi a nós; então, subiremos, pois o Senhor os tem entregado na nossa mão, e isso nos será por sinal.
11 Mɑ be yiru ye, bɑ derɑ Filisitibɑ bɑ bu wɑ. Mɑ Filisiti be, bɑ nɛɛ, Heberubɑ wee, bɑ yɑrimɑmɔ wɔrusun di mi bɑ rɑɑ kukuɑ.
11 Descobrindo-se ambos eles, pois, à guarnição dos filisteus, disseram os filisteus: Eis que já os hebreus saíram das cavernas em que se tinham escondido.
12 Mɑ Filisitibɑn tɑbu kowo be, bɑ Yonɑtɑm kɑ win ɑluwɑɑsi wi nɔɔ kɔ̃ bɑ nɛɛ, i nɑ mini su bɛɛ ɡɑri ɡɛɛ sɔ̃.
12 E os homens da guarnição responderam a Jônatas e ao seu pajem de armas e disseram: Subi a nós, e nós vo-lo ensinaremos. E disse Jônatas ao seu pajem de armas: Sobe atrás de mim, porque o Senhor os tem entregado na mão de Israel.
13 Yerɑ durɔ u kɑburɑ u kɑ yɔɔwɑ u dɑ mi bɑ wɑ̃ɑ mɑ ɑluwɑɑsi wi, u nùn swĩi. Ye bɑ turɑ mi, mɑ u bu soomɔ u suririmɔ. Yerɑ win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi wi, u bu ɡoomɔ win biruɔ.
13 Então, subiu Jônatas com os pés e com as mãos, e o seu pajem de armas atrás dele; e caíram diante de Jônatas, e o seu pajem de armas os matava atrás dele.
14 Ben tɑbun tore ye sɔɔ, be yiru ye, bɑ tɔmbu ɡowɑ nɡe tɔnu yɛndun sɑkɑ bɑtumɑ piibu sɔɔ.
14 E sucedeu esta primeira derrota, em que Jônatas e o seu pajem de armas feriram até uns vinte homens, quase no meio de uma jeira de terra que uma junta de bois podia lavrar.
15 Mɑ bɛrum Filisitibɑn tɑbu kowobu mwɑ kpuro be bɑ wɑ̃ɑ sɑnsɑniɔ, kɑ be bɑ wɑ̃ɑ tɑbu ɡberɔ, kɑ be bɑ sɑnsɑni kɔ̃su, kɑ mɑɑ be bɑ yɑrimɔ bɑ tɔmbu wɔrɑɑ dɑɑmɔ. Sere kɑ tem tii mu yĩirumɔwɑ mɑ tɔmbɑ burisinɑ. Gusunɔwɑ u derɑ yɑbu ye kpuro yɑ koorɑ mɛ.
15 E houve tremor no arraial, no campo e em todo o povo; também a mesma guarnição e os destruidores tremeram, e até a terra se alvoroçou, porquanto era tremor de Deus.
16 Be bɑ Sɔɔlun sɑnsɑni kɔ̃su Gibeɑɔ Bɛnyɑmɛɛn temɔ, bɑ wɑ Filisitibɑn tɑbu kowo dɑbinu bɑ duku dukubu mɔ̀ bɑɑmɑ kpuro.
16 Olharam, pois, as sentinelas de Saul, em Gibeá de Benjamim, e eis que a multidão se derramava e fugia, batendo-se.
17 Mɑ Sɔɔlu u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bɛsɛn tɔmbu mɛnnɔ i ben yĩsɑ soku kpɑ su wɑ be bɑ kun wɑ̃ɑ mi.
17 Disse, então, Saul ao povo que estava com ele: Ora, contai e vede quem é que saiu dentre nós. E contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu pajem de armas estavam ali.
18 Mɑ Sɔɔlu u Ayɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u Gusunɔn woodɑn kpɑkororu suɑmɑ.
18 Então, Saul disse a Aías: Traze aqui a arca de Deus (porque, naquele dia, estava a arca de Deus com os filhos de Israel).
19 Nɡe mɛ Sɔɔlu u kɑ yɑ̃ku kowo wi ɡɑri mɔ̀, wure ni nu wɑ̃ɑ Filisitibɑn sɑnsɑniɔ nu sosimɔwɑ nu dɔɔ. Yerɑ Sɔɔlu u yɑ̃ku kowo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kpɑkoro te derio, su ku mɑɑ Gusunɔ ɡɑ̃ɑnu bikiɑ.
19 E sucedeu que, estando Saul ainda falando com o sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus ia crescendo muito e se multiplicava, pelo que disse Saul ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Mɑ Sɔɔlu kɑ win tɑbu kowobu bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ tɑbu ɡberɔ, bɑ deemɑ wee Filisitibɑ bɑ burisinɛ bɑ ɡoonɑmɔ kɑ tɑkobi.
20 Então, Saul e todo o povo que havia com ele se ajuntaram e vieram à peleja; e eis que a espada de um era contra o outro, e houve mui grande tumulto.
21 N deemɑ Heberu ɡɑbu bɑ rɑɑ yoru dimɔ Filisitibɑn mi, sere bɑ kɑ bu dɑ ben sɑnsɑniɔ. Adɑmɑ ye bɑ Sɔɔlu kɑ Yonɑtɑm kɑ beɡibu wɑ, yerɑ bɑ tii wunɑ bɑ wurɑ ben mi.
21 Também com os filisteus havia hebreus, como dantes, que subiram com eles ao arraial em redor; e também estes se ajuntaram com os israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Isireli ɡɑbu bɑ rɑɑ mɑɑ kukuɑ Efɑrɑimun ɡuunun berɑ ɡiɑ. Ye bɑ nuɑ mɑ Filisitibɑ bɑ duki mɔ̀, yerɑ bɑ seemɑ bɑ wɔri tɑbu sɔɔ bɑ bu nɑɑ swĩi,
22 Ouvindo, pois, todos os homens de Israel que se esconderam pela montanha de Efraim que os filisteus fugiam, eles também os perseguiram de perto na peleja.
23 bɑ kɑ turɑ Bɛti Afɛnin wuswɑɑɔ. Nɡe mɛyɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ kuɑ dɔmɑ te.
23 Assim, livrou o Senhor a Israel naquele dia; e o arraial passou a Bete-Áven.
24 Isirelibɑ bɑ nɔni sɔ̃ɔrɑ ɡem ɡem dɔmɑ te, yèn sɔ̃ Sɔɔlu u bɔ̃ruɑ u nɛɛ, mɑ n kun mɔ nɑ nɛn yibɛrɛbɑ mɔru kɔsiɑ, wi u di yokɑ yu sere turi, kon yɛ̃ro ɡowɑ. Yen sɔ̃nɑ tɔn be sɔɔ, ɡoo kun dĩɑnu dende.
24 E estavam os homens de Israel já exaustos naquele dia, porquanto Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão até à tarde, para que me vingue de meus inimigos. Pelo que todo o povo se absteve de provar pão.
25 Sɔɔlun tɔmbu kpuro bɑ turɑ dɑ̃ɑ sɔ̃ɔwɔ mi tim mu tɛrie temɔ.
25 E todo o povo chegou a um bosque; e havia mel na superfície do campo.
26 Sɑnɑm mɛ bɑ sɔ̃ɔ ɡe duɔ, bɑ deemɑ wee, tim mɛ, mu kokɑ temɔ. Kɑ mɛ, ɡoo kun kɑ̃kɑ u mu dɑbure domi bɑ bɔ̃ri yi nɑsie.
26 E, chegando o povo ao bosque, eis que havia um manancial de mel; porém ninguém chegou a mão à boca, porque o povo temia a conjuração.
27 Adɑmɑ Yonɑtɑm u ǹ dɑɑ nuɑ mɑ win tundo u tɔn be kirɔ kuɑ kɑ bɔ̃ri. Yerɑ u dɛkɑ ye u nɛni kɑ tim bɑu sɔkɑ u wunɑ u nɔɔ kpɛ̃ɛ, mɑ u dɑm wɑ.
27 Porém Jônatas não tinha ouvido quando seu pai conjurara o povo, e estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel; e, tornando a mão à boca, aclararam-se os seus olhos.
28 Sɑɑ ye sɔɔrɑ tɔn ben turo u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn tundo u sun kirɔ kuɑ kɑ bɔ̃ri u nɛɛ, wi u di ɡisɔ, u koo yɛ̃ro ɡo. Yerɑ n derɑ tɔn be, bɑ kɑ wɑsirɑ ɡem ɡem.
28 Então, respondeu um do povo e disse: Solenemente, conjurou teu pai o povo, dizendo: Maldito o homem que comer hoje pão. Pelo que o povo desfalecia.
29 Mɑ Yonɑtɑm u nɛɛ, nɛn bɑɑbɑ u bɛsɛn tɔmbu nɔni sɔ̃ɔmɔwɑ. A ǹ wɑ nɡe mɛ nɑ dɑm wɑ sɑnɑm mɛ nɑ tim mɛn fiiko di?
29 Então, disse Jônatas: Meu pai tem turbado a terra; ora, vede como se me aclararam os olhos por ter provado um pouco deste mel.
30 N koo rɑɑ wɛ̃rɑ too tɔn be, bɑ̀ n di bɑɑ fiiko ye bɑ wɔrɑ ben yibɛrɛbɑn nɔmɑn di. Domi bɑ koo rɑɑ Filisiti be ɡo n kere mɛ.
30 Quanto mais se o povo hoje livremente tivesse comido do despojo que achou de seus inimigos. Porém, agora, não foi tão grande o estrago dos filisteus.
31 Dɔmɑ te, bɑ Filisitibɑ ɡowɑ sɑɑ Mikimɑsin di sere kɑ Ayɑloniɔ. Mɑ bɑ wɑsirɑ ɡem ɡem.
31 Feriram, porém, aquele dia aos filisteus, desde Micmás até Aijalom; e o povo desfaleceu em extremo.
32 Yerɑ ye Filisitibɑ bɑ deri, bɑ ye kɑtɑ kuɑ bɑ ɡurɑ. Bɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ kɑ kɛtɛ binu mwɛɛrimɔ bɑ ɡoomɔ mɑ bɑ yɑɑ ye temmɔ mi yɑ kpĩ yɛm sɔɔ.
32 Então, o povo se lançou ao despojo, e tomaram ovelhas, e vacas, e bezerros e os degolaram no chão; e o povo os comeu com sangue.
33 Sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee, tɔn be, bɑ Yinni Gusunɔ torɑrimɔ bɑ yɑɑ temmɔ mi yɑ kpĩ yɛm sɔɔ.
33 E o anunciaram a Saul, dizendo: Eis que o povo peca contra o Senhor , comendo com sangue. E disse ele: Aleivosamente, procedestes; revolvei-me hoje uma grande pedra.
34 Kpɑ i bɑɑwure sɔ̃ u kɑ win kɛtɛ ǹ kun mɛ win yɑ̃ɑru nɑ u sɑkɑ mi, kpɑ u dɑ u di. Bɑ̀ n kuɑ mɛ, bɑ ǹ mɑɑ Yinni Gusunɔ torɑrimɔ.
34 Disse mais Saul: Derramai-vos entre o povo e dizei-lhes: Trazei-me cada um o seu boi, e cada um a sua ovelha, e degolai- os aqui, e comei, e não pequeis contra o Senhor , comendo com sangue. Então, todo o povo trouxe de noite, cada um com a sua mão, o seu boi, e os degolaram ali.
35 Mɑ Sɔɔlu u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yeru kuɑ mi, terɑ tɑ sɑ̃ɑ ɡbiikiru ni u kuɑ sɔɔ.
35 Então, edificou Saul um altar ao Senhor ; este foi o primeiro altar que edificou ao Senhor .
36 Yen biru u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, su dɑ su Filisitibɑ nɑɑ ɡirɑ wɔ̃kuru su bu wɔri sɑ n ben yɑ̃nu ɡurɑmɔ sere yɑm mu kɑ sɑ̃rɑ. Su ku rɑ ben ɡoo deri, bɑɑ turo.
36 Depois, disse Saul: Desçamos, de noite, atrás dos filisteus, e despojemo-los, até que amanheça a luz, e não deixemos de resto um homem deles. E disseram: Tudo o que parecer bem aos teus olhos faze. Disse, porém, o sacerdote: Cheguemo-nos aqui a Deus.
37 Mɑ Sɔɔlu u Gusunɔ bikiɑ u nɛɛ, n doo n Filisitibɑ nɑɑ ɡirɑ? Kɑɑ sun bu nɔmu bɛriɑ?
37 Então, consultou Saul a Deus, dizendo: Descerei atrás dos filisteus? Entregá-los-ás na mão de Israel? Porém aquele dia lhe não respondeu.
38 Yerɑ Sɔɔlu u nɛɛ, i mɛnnɑmɑ bɛɛ be i sɑ̃ɑ wiruɡibu kpɑ su ɡiɑ mi torɑrɑ wɑ̃ɑ ɡisɔ.
38 Então, disse Saul: Chegai-vos para cá, todos os chefes do povo, e informai-vos, e vede em que se cometeu hoje este pecado.
39 Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, wi u rɑ Isirelibɑ fɑɑbɑ ko, bɑɑ ǹ n nɛn bii Yonɑtɑm nɑ, u torɑ, u koo ɡbiwɑ.
39 Porque vive o Senhor , que salva a Israel, que, ainda que seja em meu filho Jônatas, certamente morrerá. E nenhum de todo o povo lhe respondeu.
40 Mɑ u nɛɛ, i doo i yɔ̃rɑ miɔnɔ, nɛ kɑ nɛn bii Yonɑtɑm sɑ ko mɑɑ yɔ̃rɑ mini.
40 Disse mais a todo o Israel: Vós estareis de uma banda, e eu e meu filho Jônatas estaremos da outra banda. Então, disse o povo a Saul: Faze o que parecer bem aos teus olhos.
41 Mɑ Sɔɔlu u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ, bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, ɑ sun sɔ̃ɔsio kɑ yĩreru mi torɑrɑ wɑ̃ɑ.
41 Falou, pois, Saul ao Senhor , Deus de Israel: Mostra o inocente. Então, Jônatas e Saul foram tomados por sorte, e o povo saiu livre.
42 Sɔɔlu u kpɑm nɛɛ, n tiɑrɑ nɛ kɑ nɛn bii.
42 Então, disse Saul: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E foi tomado Jônatas.
43 Sɔɔlu u Yonɑtɑm sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ ye ɑ kuɑ.
43 Disse, então, Saul a Jônatas: Declara-me o que tens feito. E Jônatas lho declarou e disse: Tão somente provei um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; eis que devo morrer?
44 Yerɑ Sɔɔlu u nɛɛ, nɑ̀ kun nun ɡo, Yonɑtɑm, Gusunɔ u mɑn kuɑ nɡe mɛ u kĩ.
44 Então, disse Saul: Assim me faça Deus e outro tanto, que com certeza morrerás, Jônatas.
45 Adɑmɑ tɔn be, bɑ Sɔɔlu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yonɑtɑm, wi u Isirelibɑ fɑɑbɑ bɑkɑ yeni kuɑ, wiyɑ u koo ɡbi? Sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, bɑɑ win seri tiɑ yɑ ǹ wukurɑmɔ yu wɔri. Domi kɑ Gusunɔn somirɑ u sɔmburu kuɑ ɡisɔ.
45 Porém o povo disse a Saul: Morrerá Jônatas, que efetuou tão grande salvação em Israel? Nunca tal suceda. Vive o Senhor , que não lhe há de cair no chão um só cabelo da sua cabeça! Pois com Deus fez isso, hoje. Assim, o povo livrou a Jônatas, para que não morresse.
46 Yen biru Sɔɔlu u sinɑ u ǹ mɑɑ Filisitibɑ nɑɑ swĩi. Mɑ Filisiti be, bɑ wurɑ ben temɔ.
46 E Saul deixou de seguir os filisteus, e os filisteus se foram ao seu lugar.
47 Sɑnɑm mɛ Sɔɔlu u bɑndu di u kpɑ Isirelibɑn suunu sɔɔ u kɑ win yibɛrɛbɑ tɑbu kuɑ u kɑ sikerenɑ. Berɑ Mɔɑbubɑ kɑ Amɔnibɑ kɑ Edɔmubɑ kɑ Sobɑn sinɑmbu kɑ sere mɑɑ Filisitibɑ. Mi u tɑbu dɑ dɑ kpuro u rɑ kɑmiɛwɑ.
47 Então, tomou Saul o reino sobre Israel e pelejou contra todos os seus inimigos em redor: contra Moabe, e contra os filhos de Amom, e contra Edom, e contra os reis de Zobá, e contra os filisteus; e, para onde quer que se voltava, executava castigos.
48 Sɔ̃ɔ teeru u tɑbu kuɑ kɑ wɔruɡɔru u Amɑlɛki be bɑ bu dɑm dɔremɔ kɑmiɑ u Isirelibɑ fɑɑbɑ kuɑ ben nɔmɑn di.
48 E houve-se valorosamente, e feriu aos amalequitas, e libertou a Israel da mão dos que o saqueavam.
49 Sɔɔlun bii tɔn durɔbun yĩsɑ wee, Yonɑtɑm kɑ Yisifi kɑ Mɑɑkisuɑ. Win bii tɔn kurɔ ɡbiikoon yĩsirɑ Mɛrɑbu, yiruse mɑɑ Mikɑli.
49 E os filhos de Saul eram Jônatas, e Isvi, e Malquisua; e os nomes de suas duas filhas eram estes: o nome da mais velha, Merabe, e o nome da mais nova, Mical.
50 Win kurɔn yĩsirɑ Akinɔɑmu, Akimɑsin bii. Win tɑbu sunɔwɑ Abinɛɛ, Nɛrin bii. Nɛri sɑ̃ɑwɑ Sɔɔlun tundon mɔɔ.
50 E o nome da mulher de Saul, Ainoã, filha de Aimaás; e o nome do general do exército, Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Kisi, Sɔɔlun tundo, kɑ Nɛri, Abinɛɛn tundo, bɑ sɑ̃ɑwɑ Abiɛlin bibu.
51 E Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Sɔɔlun wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ, tɑbu kun dwiiyɑre wi kɑ Filisitibɑn bɑɑ sɔɔ. Yen sɔ̃nɑ win tɔmbu sɔɔ, ù n ɡoo wɑ wi u dɑm mɔ u wɔruɡɔru mɔ, u rɑ yɛ̃ro mwɑɑmɛwɑ u ko win tɑbu kowo.
52 E houve uma forte guerra contra os filisteus, todos os dias de Saul; pelo que Saul, a todos os homens valentes e valorosos que via, os agregava a si.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.