1 Reis 8

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yen biru, Sɑlomɔɔ u Isirelibɑn ɡuro ɡurobu kɑ ben yɛnu yɛ̃robu kɑ ben bwese kɛrɑ bɑɑyeren wiruɡibu sokusiɑ Yerusɑlɛmuɔ bu kɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkororu suɑmɑ sɑɑ Dɑfidin sinɑ kpɑɑrun di te bɑ mɔ̀ Siɔni, kpɑ bu tu doke sɑ̃ɑ yeru mi.
1 Em seguida, Salomão mandou chamar a Jerusalém todas as autoridades de Israel e todos os líderes das tribos, os chefes das famílias israelitas. Eles levariam a arca da aliança do S enhor do lugar onde estava, na Cidade de Davi, também conhecida como Sião, para o templo.
2 Yerɑ Isirelibɑ kpuro bɑ mɛnnɑ Sɑlomɔɔn mi, wɔ̃ɔn suru nɔɔbɑ yiruse wì sɔɔ bɑ rɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru ɡɑru ko.
2 Todos os homens de Israel se reuniram diante do rei Salomão durante a Festa das Cabanas, celebrada no mês de etanim, o sétimo mês.
3 Ye ben ɡuro ɡuro be kpuro bɑ tunumɑ, yerɑ yɑ̃ku kowobu bɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkoro te suɑ,
3 Quando todos os líderes de Israel chegaram, os sacerdotes ergueram a arca.
4 kɑ win kuu bekuruɡii te, kɑ sere sɑ̃ɑrun dendi yɑ̃ɑ ni nu wɑ̃ɑ te sɔɔ kpuro. Yɑ̃ku kowobu Lefibɑrɑ bɑ ye kpuro suɑmɑ.
4 Os sacerdotes e os levitas levaram a arca do S enhor , junto com a tenda do encontro e todos os seus utensílios sagrados.
5 Sinɑ boko Sɑlomɔɔ kɑ Isirelibɑ kpuro be bɑ mɛnnɛ mi, bɑ nɑ bɑ yɔ̃rɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkoro ten bɔkuɔ. Mɑ bɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛ dɑbinu ɡo bɑ kɑ yɑ̃kunu kuɑ. Sɑbe ni bɑ ɡo mi, nu ǹ ɡɑrirɔ.
5 Ali, diante da arca, o rei Salomão e toda a comunidade de Israel ofereceram tantos sacrifícios de ovelhas e bois que não puderam ser contados.
6 Mɑ yɑ̃ku kowobu bɑ kɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkoro te dɑ ten ɑyerɔ dii te tɑ dɛɛre ɡem ɡem sɔɔ. Bɑ tu yiwɑ wɔllun kɔ̃sobun weenɑsibu yirun kɑsin kɔkɔrɔ.
6 Então os sacerdotes levaram a arca da aliança do S enhor para o santuário interno do templo, o lugar santíssimo, e a colocaram sob as asas dos querubins.
7 Kɔ̃so be, bɑ kɑsɑ dɛriewɑ bɑ woodɑn kpɑkoro te wukiri.
7 Os querubins tinham as asas abertas sobre a arca, e elas cobriam a arca e as varas usadas para transportá-la.
8 Bɑ koo kpĩ bu nɛnutiɑ ye wɑ yɑ tere sɑɑ dii te tɑ dɛɛre ɡem ɡem kɔnnɔn di, domi bɑ ye kuɑwɑ yɑ dɛ̃u. Adɑmɑ bɑ ǹ kpɛ̃ bu ye wɑ sɑɑ tɔɔn di. Miyɑ yɑ wɑ̃ɑ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
8 Essas varas eram tão compridas que suas pontas podiam ser vistas do lugar santo, diante do lugar santíssimo, mas não de fora; e estão ali até hoje.
9 Gɑ̃ɑnu sɑri kpɑkoro te sɔɔ, mɑ n kun mɔ woodɑ wɔkurun kpee bɛsi yiru yi Mɔwisi u doke mi. Yinni Gusunɔwɑ u nùn yi wɛ̃ Horɛbun ɡuurɔ sɑnɑm mɛ u kɑ Isirelibɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ, ye bɑ yɑrimɑ Eɡibitin di.
9 Na arca havia só as duas tábuas de pedra que Moisés tinha colocado dentro dela no monte Sinai, onde o S enhor fez uma aliança com os israelitas depois que eles saíram da terra do Egito.
10 Sɑɑ ye yɑ̃ku kowo be, bɑ yɑrimɑ sɑ̃ɑ yee ten min di, yerɑ ɡuru wii wurorɑ dii te wukiri, sere kɑ ten sɔɔwɔ.
10 Quando os sacerdotes saíram do lugar santo, uma densa nuvem encheu o templo do S enhor .
11 Yɑ̃ku kowo be, bɑ kpɑnɑ bu ben sɔmburu ko dii ten mi, ɡuru wii wuro ten sɑɑbu. Domi Yinni Gusunɔn yiiko yɑ yibɑ dii te sɔɔ.
11 Com isso, os sacerdotes não puderam dar continuidade a seus serviços, pois a presença gloriosa do S enhor encheu o templo do S enhor .
12 Yerɑ Sɑlomɔɔ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ,
12 Então Salomão orou: “Ó S enhor , tu disseste que habitarias numa densa nuvem.
13 Adɑmɑ nɛ, nɑ nun wɑ̃ɑ yee ɡeeru bɑniɑ,
13 Agora, construí para ti um templo majestoso, um lugar para habitares para sempre!”.
14 Yerɑ sinɑ boko Sɑlomɔɔ u sĩirɑ Isirelibɑ kpuron mi ɡiɑ mi bɑ yɔ̃. Mɑ u bu domɑru kuɑ.
14 Então o rei se voltou para toda a comunidade de Israel que estava em pé diante dele e abençoou o povo.
15 U ɡeruɑ u nɛɛ, nɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑ, domi u win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u Dɑfidi nɛn tundo kuɑ u nɛɛ,
15 Em seguida, orou: “Louvado seja o S enhor , o Deus de Israel, que cumpriu o que prometeu a meu pai, Davi, pois lhe disse:
16 sɑɑ mìn di u win tɔmbu Isirelibɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di, u ǹ wuu ɡɑɡu ɡɔsɑ ben wusu ɡɑsu sɔɔ bu kɑ diru bɑni mi bɑ koo nùn sɑ̃. Adɑmɑ Dɑfidiwɑ u ɡɔsɑ u n kɑ sɑ̃ɑ ben kpɑro.
16 ‘Desde o dia em que tirei Israel, meu povo, do Egito, não escolhi nenhuma cidade das tribos de Israel como lugar onde deveria ser construído um templo em honra ao meu nome. Contudo, escolhi Davi para reinar sobre meu povo, Israel’”.
17 Nɛn tundo Dɑfidi wi, u rɑɑ ɡɔ̃ru doke u Gusunɔ bɛsɛn Yinni diru bɑniɑ.
17 Salomão disse: “Meu pai, Davi, queria construir este templo em honra ao nome do S enhor , o Deus de Israel.
18 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ ye u ɡɔ̃ru doke u kɑ nùn diru bɑniɑ.
18 Mas o S enhor lhe disse: ‘Sua intenção de construir um templo em honra ao meu nome é boa,
19 Adɑmɑ n ǹ wi, u koo nùn tu bɑniɑ. Win bii wi u koo mɑ wiyɑ u koo tu bɑni.
19 mas essa tarefa não caberá a você. Um de seus filhos construirá o templo em honra ao meu nome’.
20 Tɛ̃ Yinni Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛ te yibiɑ. Wee nɛ Sɑlomɔɔ nɑ sinɑ bɛsɛ Isirelibɑn sinɑ ɡɔnɑ wɔllɔ, nɑ nɛn tundo Dɑfidi kɔsire kuɑ. Yen biru nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni dii te bɑniɑ mi bɑ ko n dɑ nùn sɑ̃.
20 “O S enhor cumpriu sua promessa, pois eu sou o sucessor de meu pai, Davi, e agora ocupo o trono de Israel, como o S enhor havia prometido. Construí este templo em honra ao nome do S enhor , o Deus de Israel,
21 Dii te sɔɔrɑ nɑ win woodɑn kpɑkororu wɑ̃ɑ yeru kuɑ. Kpee bɛsi yiruwɑ yi wɑ̃ɑ kpɑkoro te sɔɔ, yì sɔɔ bɑ win woodɑbɑ yoruɑ, ye u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃ sɑnɑm mɛ u bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
21 e preparei nele um lugar para a arca que contém a aliança que o S enhor fez com nossos antepassados quando os tirou do Egito”.
22 Yerɑ Sɑlomɔɔ u yɔ̃rɑ turɑ tèn mi bɑ rɑ yɑ̃kunu kon wuswɑɑɔ Isirelibɑn nɔni biru, mɑ u nɔmɑ suɑ wɔllɔ u kɑnɑru kuɑ.
22 Então Salomão se pôs diante do altar do S enhor , na presença de toda a comunidade de Israel. Levantou as mãos para o céu
23 U nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, ɡoo mɑɑ sɑri nɡe wunɛ wɔllɔ kɑ temɔ. Wunɛn bwɑ̃ɑ be bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ kɑ ɡɔ̃ru tiɑ, ɑ rɑ ɑrukɑwɑni ye ɑ kɑ bu bɔkuɑ yibie kpɑ ɑ bu wunɛn wɔnwɔndu sɔ̃ɔsi.
23 e orou: “Ó S
24 Wee ɑ wunɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te ɑ wunɛn bɔ̃ɔ Dɑfidi nɛn tundo kuɑ. Ye ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro, ɑ ye kuɑ ɡisɔ, kɑ wunɛn dɑm.
24 Cumpriste tua promessa a teu servo Davi, meu pai. Fizeste essa promessa com a tua própria boca, e hoje a cumpriste com as tuas próprias mãos.
25 Yen sɔ̃, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ nɔɔ mwɛɛ te yibio te ɑ nùn kuɑ mi, ɑ nɛɛ, u ǹ kɔsire biɑmɔ win bibun bweseru sɔɔ wi u koo win bɑndu di, bii be, bɑ̀ n tii nɛni dee dee ben wɑ̃ɑru sɔɔ, mɑ bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ nɡe mɛ wi, Dɑfidi u kuɑ.
25 “Agora, ó S enhor , o Deus de Israel, cumpre a outra promessa que fizeste a teu servo Davi, meu pai, quando lhe disseste: ‘Se seus descendentes viverem como devem e me seguirem fielmente como você fez, sempre haverá um deles no trono de Israel’.
26 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ de wunɛn ɡɑri yi ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ mi kpuro, yi koorɑ.
26 Agora, ó Deus de Israel, cumpre a promessa que fizeste a teu servo Davi, meu pai.
27 Adɑmɑ kɑɑ sere kpĩ ɑ sinɑ tem mɛ sɔɔ kɑ ɡem? Domi wɔllɑ kun nun turɑ. Kɑɑ sere ɡere dii te nɑ nun bɑniɑ mini?
27 “Contudo, será possível que Deus habite na terra? Nem mesmo os mais altos céus podem contê-lo, muito menos este templo que construí!
28 Kɑ mɛ, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ nɛn ɡere swɑɑ dɑkio kpɑ ɑ nɛn kɑnɑru nɔ te nɑ mɔ̀ ɡisɔ.
28 Ainda assim, ouve minha oração e minha súplica, ó S enhor , meu Deus. Ouve o clamor e a oração que teu servo te faz hoje.
29 A de wunɛn nɔni yi n wɑ̃ɑ dii te sɔɔ wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ. A nɛn kɑnɑru swɑɑ dɑkio te nɑ mɔ̀ yɑm mini, domi miyɑ ɑ nɛɛ, kɑɑ tii sɔ̃ɔsi.
29 Guarda noite e dia este templo, o lugar do qual disseste: ‘Meu nome estará ali’. Ouve sempre as orações que teu servo fizer voltado para este lugar.
30 Nɛ kɑ wunɛn tɔmbu sɑ̀ n mɛnnɑmɑ yɑm mini, sɑ kɑnɑru mɔ̀, ɑ sun swɑɑ dɑkio, sɑɑ wɔllu di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ sun suuru kuɑ.
30 Ouve as súplicas de teu servo e de Israel, teu povo, quando orarmos voltados para este lugar. Sim, ouve-nos dos céus onde habitas e, quando ouvires, perdoa-nos.
31 Goo ù n win winsim torɑri, mɑ bɑ yɛ̃ro tilɑsi kuɑ, u kɑ nɑ mini u bɔ̃re yɑ̃ku yerɔ,
31 “Se alguém pecar contra outra pessoa e se for exigido que faça um juramento de inocência diante do teu altar neste templo,
32 nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ nùn swɑɑ dɑkio wɔllun di, kpɑ ɑ bu siriɑ. A tɔn kɔ̃so nùn win kɔ̃sɑ kɔsieyo, kpɑ ɑ mɑɑ ɡemɡii nùn win ɡem wɛ̃.
32 ouve dos céus e julga entre teus servos, entre o acusador e o acusado. Castiga o culpado e declara justo o inocente, cada um conforme merece.
33 Yibɛrɛbɑ bɑ̀ n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ kɑmiɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ bɑ nɑ bɑ nun suuru kɑnɑmɔ dii teni sɔɔ,
33 “Se o teu povo, Israel, for derrotado por seus inimigos porque pecou contra ti, e se voltar para ti, invocar o teu nome e orar a ti neste templo,
34 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. Kpɑ ɑ de be bɑ yoru mwɛɛrɑ bu wurɑmɑ tem mɛ sɔɔ, mɛ ɑ rɑɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
34 ouve dos céus, perdoa o pecado de teu povo, Israel, e traze-o de volta a esta terra que deste a seus antepassados.
35 À n derɑ ɡurɑ yɑ yɔ̃rɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ yèn sɔ̃ ɑ bu sekuru doke, mɑ bɑ mɛɛrimɑ yɑm mini, bɑ nun sɑ̃ɑmɔ bɑ kɑnɑru mɔ̀,
35 “Se o céu se fechar e não houver chuva porque o povo pecou contra ti, e se eles orarem voltados para este templo, invocarem o teu nome e se afastarem de seus pecados porque tu os castigaste,
36 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di, kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. A bu swɑɑ ɡeɑ sɔ̃ɔsio yè sɔɔ bɑ koo sĩ, kpɑ ɑ de ɡurɑ yu nɛ tem mɛ sɔɔ, mɛ bɛsɛ wunɛn tɔmbu sɑ tubi di mi.
36 ouve dos céus e perdoa os pecados de teus servos, o teu povo, Israel. Ensina-os a seguir o caminho certo e envia chuva à terra que deste por herança a teu povo.
37 Gɔ̃ɔru tɑ̀ n duɑ tem mɛ sɔɔ, ǹ kun mɛ kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru, ǹ kun mɛ dĩɑnun ɡɔɔ, ǹ kun mɛ twee, ǹ kun mɛ kɔkɔnu ɡɑnu ni nu rɑ dĩɑnu sɑnku, ǹ kun mɛ yibɛrɛbɑ bɑ̀ n tem mɛn wusu tɑrusi, ǹ kun mɛ bɑrɑ bwese bwesekɑ yɑ̀ n wunɛn tɔmbu deemɑ, ǹ kun mɛ wɑhɑlɑ ɡɑɑ,
37 “Se houver fome na terra, ou peste, ou praga nas lavouras, ou se elas forem atacadas por gafanhotos ou lagartas, ou se os inimigos do teu povo invadirem a terra e sitiarem suas cidades, seja qual for o desastre ou epidemia que ocorrer,
38 bɑ̀ n seewɑ bɑ kɑnɑru mɔ̀, mɑ ben bɑɑwure u win torɑru wurɑ win ɡɔ̃ruɔ, mɑ u win nɔmɑ suemɑ dii tenin berɑ ɡiɑ,
38 e se alguém do teu povo, ou toda a nação de Israel, orar a respeito de suas aflições com as mãos levantadas para este templo,
39 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɑ bu suuru kuɑ, ɑ bɑɑwure kuɑ nɡe mɛ u sɑ̃ɑ. Domi wunɛ turowɑ ɑ tɔnun ɡɔ̃ru yɛ̃.
39 ouve dos céus onde habitas e perdoa. Trata o teu povo como ele merece, pois somente tu conheces o coração de cada um.
40 Kpɑ bu nun nɑsiɑ ben wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ tem mɛ sɔɔ, mɛ ɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
40 Assim eles te temerão enquanto viverem na terra que deste a nossos antepassados.
41 — ausente —
41 “No futuro, estrangeiros que não pertencem a teu povo, Israel, ouvirão falar de ti. Virão de terras distantes por causa do teu nome,
42 — ausente —
42 porque ouvirão falar do teu grande nome, da tua mão forte e do teu braço poderoso. E, quando orarem voltados para este templo,
43 ɑ nùn swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɑ nùn kuɑ ye u nun bikiɑmɔ kpɑ hɑnduniɑn tɔmbu kpuro bu nun ɡiɑ kpɑ bu nun nɑsiɑ, nɡe mɛ wunɛn tɔmbu Isirelibɑ bɑ nun nɑsie, kpɑ bɑ n yɛ̃ mɑ wunɑ bɑ rɑ sɑ̃ dii te sɔɔ, te nɑ bɑnɑ mini.
43 ouve dos céus onde habitas e concede o que pedem. Assim, todos os povos da terra conhecerão teu nome e te temerão, como faz teu povo, Israel. Também saberão que neste templo que construí teu nome é honrado.
44 À n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ woodɑ wɛ̃ bu dɑ bu ben yibɛrɛbɑ tɑbu wɔri, mɑ bɑ kɑnɑru koosimɑ wunɛn mi, bɑ mɛɛrimɑ wuu ɡe ɑ ɡɔsɑ kɑ dii te nɑ nun bɑniɑn berɑ ɡiɑ,
44 “Se o teu povo sair para onde o enviares a fim de lutar contra seus inimigos, e se orarem ao S enhor voltados para esta cidade que escolheste e para este templo que construí em honra ao teu nome,
45 ɑ ben kɑnɑru swɑɑ dɑkio wɔllun di kpɑ ɑ bu nɑsɑrɑ wɛ̃.
45 ouve dos céus suas orações e defende sua causa.
46 Bɑ̀ n dɑɑ mɑɑ nun torɑri, domi ɡoo sɑri wi u ku rɑ tore, mɑ wunɛn mɔru yɑ seewɑ ɑ bu yibɛrɛbɑ nɔmu sɔndiɑ, mɑ bɑ bu mwɛɛrɑ bɑ kɑ dɑ, bɑ yoru dimɔ turuku ǹ kun mɛ, mi n tomɑ,
46 “Quando pecarem contra ti, pois não há quem não peque, tua ira cairá sobre eles e tu permitirás que seus inimigos os conquistem e os levem como escravos para outras terras, próximas ou distantes.
47 — ausente —
47 Se caírem em si nessa terra de exílio e se arrependerem, suplicando-te: ‘Pecamos, praticamos o mal e agimos perversamente’,
48 — ausente —
48 e se voltarem para ti de todo o coração e de toda a alma na terra de seus inimigos e orarem voltados para a terra que deste a seus antepassados, para esta cidade que escolheste e para este templo que construí em honra ao teu nome,
49 ɑ bu swɑɑ dɑkio wunɛn wɑ̃ɑ yerun di kpɑ ɑ bu kuɑ ye n weenɛ.
49 ouve dos céus onde habitas suas orações e súplicas e defende sua causa.
50 A bu ben durum kɑ ben torɑnu kpuro suuru kuo, kpɑ ɑ de be bɑ bu yoru diisiɑmɔ bu ben wɔnwɔndu wɑ.
50 Perdoa teu povo que pecou contra ti. Perdoa todas as ofensas que cometeram contra ti. Faze que seus conquistadores os tratem com misericórdia,
51 Domi bɑ sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔmbu be ɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di mi bɑ nɔni sɔ̃ɔrɑ.
51 pois são o teu povo, a tua propriedade especial, que libertaste do Egito, uma fornalha de fundir ferro.
52 A de ɑ nɛ kɑ wunɛn tɔmbu kpuro durom kuɑ kpɑ ɑ bɛsɛn nɔɔ nɔ, sɑɑ ye sɑ nun kɑnɑmɔ kpuro.
52 “Olha atentamente para as súplicas do teu servo e para as súplicas do teu povo, Israel. Ouve e responde sempre que clamarmos a ti.
53 Domi wunɑ ɑ sun ɡɔsɑ bwese ni nu tien suunu sɔɔn di. Mɑ ɑ sun kuɑ wunɛɡibu nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ, sɑɑ wunɛn sɔm kowo Mɔwisin nɔɔn di, sɑnɑm mɛ ɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
53 Pois, quando tiraste nossos antepassados do Egito, ó Soberano S enhor , disseste a teu servo Moisés que separarias Israel de todas as nações da terra para ser tua propriedade especial”.
54 Sɑɑ ye Sɑlomɔɔ u win kɑnɑ te kuɑ u kpɑ, yerɑ u seewɑ u yɔ̃rɑ yɑ̃ku yeru mi, mi u rɑɑ yiire u nɔmɑ sue wɔllɔ.
54 Quando Salomão terminou de fazer essas orações e súplicas ao S enhor , levantou-se de diante do altar do S enhor , onde havia se ajoelhado com as mãos estendidas para o céu.
55 Mi u yɔ̃ mi, u nɔɔɡiru suɑ min di, kɑ dɑm u Isireli be bɑ mɛnnɛ mi domɑru kuɑ u nɛɛ,
55 Ficou em pé e, em alta voz, abençoou toda a comunidade de Israel:
56 nɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ wi u win tɔmbu bɔri yɛndu wɛ̃ nɡe mɛ u rɑɑ ɡeruɑ. Nɔɔ mwɛɛ duro ni u rɑɑ kuɑ sɑɑ win sɔm kowo Mɔwisin min di, nin ɡɑrɑ kun kɑm kue.
56 “Louvado seja o S enhor , que deu descanso ao seu povo, Israel, como prometeu. Nenhuma só palavra falhou das maravilhosas promessas que ele fez por meio de seu servo Moisés.
57 Yen sɔ̃, nɑ kɑnɑmɔ u n mɑɑ kɑ sun wɑ̃ɑ nɡe mɛ u rɑɑ kɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɑ̃ɑ, u ku sun duɑri, u ku mɑɑ sun deri.
57 Que o S enhor , nosso Deus, seja conosco assim como foi com nossos antepassados; que ele jamais nos deixe nem nos abandone.
58 U bɛsɛn bwɛ̃rɑ ɡɔsio win mi ɡiɑ kpɑ su kpĩ su win swɛɛ kpuro swĩi su win woodɑbɑ kɑ win yiirebu kpuro mɛm nɔɔwɑ bi u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
58 Que ele nos dê a disposição de fazer sua vontade e obedecer a todos os seus mandamentos, decretos e estatutos que ele deu a nossos antepassados.
59 Kɑnɑ te nɑ kuɑ win wuswɑɑɔ mini, u tu mɔɔ kpɑ u n tu yɑɑye bɑɑdommɑ, kpɑ u n dɑ nɛ kɑ win tɔmbu Isirelibɑ ɡeɑ kue.
59 E que as palavras dessa minha oração na presença do S enhor estejam sempre diante dele, dia e noite, para que o S enhor , nosso Deus, defenda a causa de seu servo e de seu povo, Israel, conforme as necessidades de cada dia.
60 Nɡe mɛyɑ hɑnduniɑn bwesenu kpuro nu koo kɑ ɡiɑ mɑ wi turowɑ u sɑ̃ɑ Gusunɔ. Goo mɑɑ sɑri nɡe wi.
60 Então os povos de toda a terra saberão que somente o S enhor é Deus, e que não há nenhum outro.
61 Yen sɔ̃, bɛɛ win tɔmbu, i bɛɛn ɡɔ̃rusu nùn wɛ̃ɛyɔ mɑm mɑm. Kpɑ i kpĩ i win yiirebu kɑ win woodɑbɑ mɛm nɔɔwɑ.
61 Quanto a vocês, sejam inteiramente fiéis ao S enhor , nosso Deus, e obedeçam sempre a seus decretos e mandamentos, como fazem hoje”.
62 Yen biru Sɑlomɔɔ sinɑ boko kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ mɛnnɑ bɑ Yinni Gusunɔ yɑ̃kunu kuɑ.
62 Então o rei e todo o Israel ofereceram sacrifícios ao S enhor .
63 Sɑlomɔɔ u kɛtɛ nɔrɔbun subɑ yɛndɑ yiru (22.000) kɑ yɑ̃ɑnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ teeru (120.000) ɡo u kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu kuɑ. Mɛyɑ bɑ kɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃ɑ yee te wukiɑ.
63 Salomão apresentou ao S enhor uma oferta de paz de 22 mil bois e 120 mil ovelhas. Assim, o rei e todo o povo de Israel fizeram a dedicação do templo do S enhor .
64 Yen dɔmɑ te, Sɑlomɔɔ u derɑ bɑ sɑ̃ɑ yee ten yɑɑrɑn suunu ɡɔsɑ bɑ dɛɛrɑsiɑ. Mɑ bɑ yɑ̃kunu kuɑ mi, domi yɑ̃ku yerun turɑ te bɑ kuɑ kɑ sii ɡɑndu tɑ ǹ kpɛ̃ tu yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡii ni mwɑ kɑ dĩɑ ni bɑ Yinni Gusunɔ kɑ̃ mi, kɑ sere siɑrɑbun yɑ̃kunun yɑɑ ɡum.
64 Naquele mesmo dia, o rei consagrou a parte central do pátio em frente ao templo do S enhor . Ali apresentou holocaustos, ofertas de cereal e a gordura das ofertas de paz, pois o altar de bronze, na presença do S enhor , era pequeno demais para tantos holocaustos, ofertas de cereal e gordura das ofertas de paz.
65 Bɑ sɑ̃ɑ yee ten wukiɑbun tɔ̃ɔ bɑkɑru diwɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru. Yen biruwɑ bɑ mɑɑ Kunun tɔ̃ɔ bɑkɑru di. Tɔn dɑbirɑ nɑwɑ tem mɛn bɑɑmɑn di sɑɑ Hɑmɑtin di n kɑ ɡirɑri Eɡibitin dɑɑrun berɑ ɡiɑ. Mɑ bɑ mɛnnɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ siki siki. Bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te diwɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
65 Então Salomão e todo o Israel celebraram a Festa das Cabanas na presença do S enhor , nosso Deus. Uma grande multidão havia se reunido, de lugares distantes como Lebo-Hamate, ao norte, e o ribeiro do Egito, ao sul. A celebração durou, no total, catorze dias: sete dias para a dedicação do altar e sete dias para a Festa das Cabanas.
66 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑse, yerɑ Sɑlomɔɔ u ben bɑɑwure kɑrɑ, mɑ bɑ nùn domɑru kuɑ. Yen biru bɑ sĩɑ ben yɛnusɔ kɑ nuku dobu kɑ bɔri yɛndu, durom mɛ Yinni Gusunɔ u win bɔ̃ɔ Dɑfidi kɑ win tɔmbu Isirelibɑ kuɑn sɔ̃.
66 Terminada a festa, Salomão mandou o povo para casa. Eles abençoaram o rei e foram embora alegres e exultantes, pois o S enhor tinha mostrado sua bondade a seu servo Davi e a seu povo, Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.