1 Reis 8
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Yen biru, Sɑlomɔɔ u Isirelibɑn ɡuro ɡurobu kɑ ben yɛnu yɛ̃robu kɑ ben bwese kɛrɑ bɑɑyeren wiruɡibu sokusiɑ Yerusɑlɛmuɔ bu kɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkororu suɑmɑ sɑɑ Dɑfidin sinɑ kpɑɑrun di te bɑ mɔ̀ Siɔni, kpɑ bu tu doke sɑ̃ɑ yeru mi.
1 Então Salomão reuniu os anciãos de Israel, e todos os cabeças das tribos, os chefes dos pais dos filhos de Israel, diante do rei Salomão em Jerusalém, para que eles pudessem fazer subir a arca do pacto do SENHOR para fora da cidade de Davi, que é Sião.
2 Yerɑ Isirelibɑ kpuro bɑ mɛnnɑ Sɑlomɔɔn mi, wɔ̃ɔn suru nɔɔbɑ yiruse wì sɔɔ bɑ rɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru ɡɑru ko.
2 E todos os homens de Israel se reuniram diante do rei Salomão na festa no mês de Etanim, que é o sétimo mês.
3 Ye ben ɡuro ɡuro be kpuro bɑ tunumɑ, yerɑ yɑ̃ku kowobu bɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkoro te suɑ,
3 E vieram todos os anciãos de Israel, e os sacerdotes ergueram a arca.
4 kɑ win kuu bekuruɡii te, kɑ sere sɑ̃ɑrun dendi yɑ̃ɑ ni nu wɑ̃ɑ te sɔɔ kpuro. Yɑ̃ku kowobu Lefibɑrɑ bɑ ye kpuro suɑmɑ.
4 E trouxeram a arca do SENHOR, e o tabernáculo da congregação, e todos os vasos santos que estavam no tabernáculo, assim os trouxeram para cima os sacerdotes e os levitas.
5 Sinɑ boko Sɑlomɔɔ kɑ Isirelibɑ kpuro be bɑ mɛnnɛ mi, bɑ nɑ bɑ yɔ̃rɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkoro ten bɔkuɔ. Mɑ bɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛ dɑbinu ɡo bɑ kɑ yɑ̃kunu kuɑ. Sɑbe ni bɑ ɡo mi, nu ǹ ɡɑrirɔ.
5 E o rei Salomão, e toda a congregação de Israel, que estavam reunidos com ele, estiveram diante da arca, sacrificando ovelhas e bois, que não podiam ser contados ou enumerados por causa da sua multidão.
6 Mɑ yɑ̃ku kowobu bɑ kɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkoro te dɑ ten ɑyerɔ dii te tɑ dɛɛre ɡem ɡem sɔɔ. Bɑ tu yiwɑ wɔllun kɔ̃sobun weenɑsibu yirun kɑsin kɔkɔrɔ.
6 E os sacerdotes trouxeram a arca do pacto do SENHOR até ao seu lugar, dentro do oráculo da casa, ao lugar santíssimo, bem debaixo das asas dos querubins.
7 Kɔ̃so be, bɑ kɑsɑ dɛriewɑ bɑ woodɑn kpɑkoro te wukiri.
7 Porquanto os querubins estendiam as suas duas asas sobre o lugar da arca, e os querubins cobriam a arca e as suas hastes pelo alto.
8 Bɑ koo kpĩ bu nɛnutiɑ ye wɑ yɑ tere sɑɑ dii te tɑ dɛɛre ɡem ɡem kɔnnɔn di, domi bɑ ye kuɑwɑ yɑ dɛ̃u. Adɑmɑ bɑ ǹ kpɛ̃ bu ye wɑ sɑɑ tɔɔn di. Miyɑ yɑ wɑ̃ɑ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
8 E eles removeram as hastes, de forma que as extremidades das hastes eram vistas fora, no lugar santo na frente do oráculo, e não eram vistas na parte de fora; e ali estão até este dia.
9 Gɑ̃ɑnu sɑri kpɑkoro te sɔɔ, mɑ n kun mɔ woodɑ wɔkurun kpee bɛsi yiru yi Mɔwisi u doke mi. Yinni Gusunɔwɑ u nùn yi wɛ̃ Horɛbun ɡuurɔ sɑnɑm mɛ u kɑ Isirelibɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ, ye bɑ yɑrimɑ Eɡibitin di.
9 Não havia nada na arca, salvo as duas tábuas de pedra, as quais Moisés ali colocou em Horebe, quando o SENHOR fez um pacto com os filhos de Israel, quando eles saíram da terra do Egito.
10 Sɑɑ ye yɑ̃ku kowo be, bɑ yɑrimɑ sɑ̃ɑ yee ten min di, yerɑ ɡuru wii wurorɑ dii te wukiri, sere kɑ ten sɔɔwɔ.
10 E sucedeu, quando os sacerdotes haviam saído do lugar santo, que a nuvem encheu a casa do SENHOR,
11 Yɑ̃ku kowo be, bɑ kpɑnɑ bu ben sɔmburu ko dii ten mi, ɡuru wii wuro ten sɑɑbu. Domi Yinni Gusunɔn yiiko yɑ yibɑ dii te sɔɔ.
11 de tal modo que os sacerdotes não conseguiam ficar de pé para ministrar por causa da nuvem; porque a glória do SENHOR havia enchido a casa do SENHOR.
12 Yerɑ Sɑlomɔɔ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ,
12 Então, falou Salomão: O SENHOR disse que habitaria na profunda escuridão.
13 Adɑmɑ nɛ, nɑ nun wɑ̃ɑ yee ɡeeru bɑniɑ,
13 Seguramente edifiquei para ti uma casa para nela habitares, um lugar firme para habitares eternamente.
14 Yerɑ sinɑ boko Sɑlomɔɔ u sĩirɑ Isirelibɑ kpuron mi ɡiɑ mi bɑ yɔ̃. Mɑ u bu domɑru kuɑ.
14 E o rei virou a sua face, e abençoou toda a congregação de Israel; e toda a congregação de Israel se pôs de pé;
15 U ɡeruɑ u nɛɛ, nɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni siɑrɑ, domi u win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u Dɑfidi nɛn tundo kuɑ u nɛɛ,
15 e disse: Bendito seja o SENHOR de Israel, o qual falou com a sua boca a Davi, o meu pai, e, pela sua mão o cumpriu, dizendo:
16 sɑɑ mìn di u win tɔmbu Isirelibɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di, u ǹ wuu ɡɑɡu ɡɔsɑ ben wusu ɡɑsu sɔɔ bu kɑ diru bɑni mi bɑ koo nùn sɑ̃. Adɑmɑ Dɑfidiwɑ u ɡɔsɑ u n kɑ sɑ̃ɑ ben kpɑro.
16 Desde o dia em que retirei o meu povo Israel do Egito, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel para edificar uma casa, a fim de que o meu nome pudesse nela estar; mas escolhi Davi para estar sobre o meu povo, Israel.
17 Nɛn tundo Dɑfidi wi, u rɑɑ ɡɔ̃ru doke u Gusunɔ bɛsɛn Yinni diru bɑniɑ.
17 E estava no coração de Davi, o meu pai, edificar uma casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.
18 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ ye u ɡɔ̃ru doke u kɑ nùn diru bɑniɑ.
18 E o SENHOR disse a Davi, o meu pai: Porquanto estava no teu coração edificar uma casa para o meu nome, fizeste bem ao teres isto no teu coração.
19 Adɑmɑ n ǹ wi, u koo nùn tu bɑniɑ. Win bii wi u koo mɑ wiyɑ u koo tu bɑni.
19 Todavia não edificarás a casa; mas o teu filho que sairá dos teus lombos, ele edificará a casa para o meu nome.
20 Tɛ̃ Yinni Gusunɔ u win nɔɔ mwɛɛ te yibiɑ. Wee nɛ Sɑlomɔɔ nɑ sinɑ bɛsɛ Isirelibɑn sinɑ ɡɔnɑ wɔllɔ, nɑ nɛn tundo Dɑfidi kɔsire kuɑ. Yen biru nɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni dii te bɑniɑ mi bɑ ko n dɑ nùn sɑ̃.
20 E o SENHOR cumpriu a sua palavra que falou, e me levantei no lugar de Davi, o meu pai, e me assentei no trono de Israel, como o SENHOR prometeu, e edifiquei uma casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.
21 Dii te sɔɔrɑ nɑ win woodɑn kpɑkororu wɑ̃ɑ yeru kuɑ. Kpee bɛsi yiruwɑ yi wɑ̃ɑ kpɑkoro te sɔɔ, yì sɔɔ bɑ win woodɑbɑ yoruɑ, ye u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃ sɑnɑm mɛ u bu yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
21 E pus ali um lugar para a arca, no qual está o pacto do SENHOR, o qual ele fez com os nossos pais, quando os retirou da terra do Egito.
22 Yerɑ Sɑlomɔɔ u yɔ̃rɑ turɑ tèn mi bɑ rɑ yɑ̃kunu kon wuswɑɑɔ Isirelibɑn nɔni biru, mɑ u nɔmɑ suɑ wɔllɔ u kɑnɑru kuɑ.
22 E Salomão se pôs de pé diante do altar do SENHOR na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as suas mãos em direção ao céu;
23 U nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, ɡoo mɑɑ sɑri nɡe wunɛ wɔllɔ kɑ temɔ. Wunɛn bwɑ̃ɑ be bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ kɑ ɡɔ̃ru tiɑ, ɑ rɑ ɑrukɑwɑni ye ɑ kɑ bu bɔkuɑ yibie kpɑ ɑ bu wunɛn wɔnwɔndu sɔ̃ɔsi.
23 e ele disse: SENHOR, Deus de Israel, não há Deus como tu, no céu acima, nem na terra abaixo, que guarda o pacto e a misericórdia para com os teus servos que andam diante de ti com todo o seu coração;
24 Wee ɑ wunɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te ɑ wunɛn bɔ̃ɔ Dɑfidi nɛn tundo kuɑ. Ye ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ kpuro, ɑ ye kuɑ ɡisɔ, kɑ wunɛn dɑm.
24 que tem guardado com o teu servo Davi, o meu pai, como lhe prometeste; tu falaste também com a tua boca, e com a tua mão o cumpriste, como é neste dia.
25 Yen sɔ̃, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ nɔɔ mwɛɛ te yibio te ɑ nùn kuɑ mi, ɑ nɛɛ, u ǹ kɔsire biɑmɔ win bibun bweseru sɔɔ wi u koo win bɑndu di, bii be, bɑ̀ n tii nɛni dee dee ben wɑ̃ɑru sɔɔ, mɑ bɑ nun mɛm nɔɔwɑmmɛ nɡe mɛ wi, Dɑfidi u kuɑ.
25 Portanto, agora, SENHOR Deus de Israel, guarda com o teu servo Davi, o meu pai, como lhe prometeste, dizendo: Não te faltará um homem no trono de Israel; de modo que os teus filhos atentem ao seu caminho, que andem diante de mim como tu tens caminhado diante de mim.
26 Ǹ n mɛn nɑ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, ɑ de wunɛn ɡɑri yi ɑ nùn sɔ̃ɔwɑ mi kpuro, yi koorɑ.
26 E, agora, ó Deus de Israel, rogo-te, cumpra-se a tua palavra que falaste a teu servo Davi, meu pai.
27 Adɑmɑ kɑɑ sere kpĩ ɑ sinɑ tem mɛ sɔɔ kɑ ɡem? Domi wɔllɑ kun nun turɑ. Kɑɑ sere ɡere dii te nɑ nun bɑniɑ mini?
27 Todavia, habitará verdadeiramente Deus na terra? Eis que, o céu e o céu dos céus não podem te conter; tanto menos esta casa que eu tenho edificado?
28 Kɑ mɛ, Gusunɔ nɛn Yinni, ɑ nɛn ɡere swɑɑ dɑkio kpɑ ɑ nɛn kɑnɑru nɔ te nɑ mɔ̀ ɡisɔ.
28 Contudo, tem tu respeito pela oração do teu servo, e pela sua súplica, ó SENHOR meu Deus, para atentarem ao clamor e a oração, a qual o teu servo suplica diante de ti hoje;
29 A de wunɛn nɔni yi n wɑ̃ɑ dii te sɔɔ wɔ̃kuru kɑ sɔ̃ɔ sɔɔ. A nɛn kɑnɑru swɑɑ dɑkio te nɑ mɔ̀ yɑm mini, domi miyɑ ɑ nɛɛ, kɑɑ tii sɔ̃ɔsi.
29 para que os teus olhos noite e dia possam estar abertos em direção a esta casa em direção ao lugar do qual tens dito: O meu nome estará ali; para que possas ouvir a oração que o teu servo fará em direção a este lugar.
30 Nɛ kɑ wunɛn tɔmbu sɑ̀ n mɛnnɑmɑ yɑm mini, sɑ kɑnɑru mɔ̀, ɑ sun swɑɑ dɑkio, sɑɑ wɔllu di mi ɑ wɑ̃ɑ kpɑ ɑ sun suuru kuɑ.
30 E ouve a súplica do teu servo, e do teu povo Israel, quando eles orarem em direção a este lugar; e ouve tu no céu, o teu lugar de habitação; e, quando ouvires, perdoa.
31 Goo ù n win winsim torɑri, mɑ bɑ yɛ̃ro tilɑsi kuɑ, u kɑ nɑ mini u bɔ̃re yɑ̃ku yerɔ,
31 Se qualquer homem transgredir contra o seu próximo, e lançado um juramento sobre ele para fazer com que ele blasfeme, e o juramento chegar diante do teu altar nesta casa;
32 nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ nùn swɑɑ dɑkio wɔllun di, kpɑ ɑ bu siriɑ. A tɔn kɔ̃so nùn win kɔ̃sɑ kɔsieyo, kpɑ ɑ mɑɑ ɡemɡii nùn win ɡem wɛ̃.
32 ouve no céu, move-te, e julga os teus servos, condenando ao ímpio, para fazeres recair o seu proceder sobre sua cabeça, e justificando ao justo, para lhe retribuíres segundo a sua justiça.
33 Yibɛrɛbɑ bɑ̀ n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ kɑmiɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ bɑ nɑ bɑ nun suuru kɑnɑmɔ dii teni sɔɔ,
33 Quando o teu povo, Israel, for abatido diante do inimigo, por terem pecado contra ti, e retornar a ti, e confessar o teu nome, e orar, e fizer súplica a ti nesta casa;
34 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. Kpɑ ɑ de be bɑ yoru mwɛɛrɑ bu wurɑmɑ tem mɛ sɔɔ, mɛ ɑ rɑɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
34 então, ouve tu no céu, e perdoa o pecado do teu povo, Israel, e traz-lhe de volta para a terra que tu deste aos seus pais.
35 À n derɑ ɡurɑ yɑ yɔ̃rɑ yèn sɔ̃ bɑ nun torɑri, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ yèn sɔ̃ ɑ bu sekuru doke, mɑ bɑ mɛɛrimɑ yɑm mini, bɑ nun sɑ̃ɑmɔ bɑ kɑnɑru mɔ̀,
35 Quando o céu estiver recolhido, e não houver chuva, por terem pecado contra ti; se orarem em direção a este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem do seu pecado, quando tu os afligires;
36 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di, kpɑ ɑ bu ben durum suuru kuɑ. A bu swɑɑ ɡeɑ sɔ̃ɔsio yè sɔɔ bɑ koo sĩ, kpɑ ɑ de ɡurɑ yu nɛ tem mɛ sɔɔ, mɛ bɛsɛ wunɛn tɔmbu sɑ tubi di mi.
36 então, ouve tu no céu, e perdoa o pecado dos teus servos, e do teu povo, Israel, ensinando-lhes o bom caminho no qual eles devem caminhar, e dês chuva sobre a tua terra, a qual deste ao teu povo como herança.
37 Gɔ̃ɔru tɑ̀ n duɑ tem mɛ sɔɔ, ǹ kun mɛ kɛ̃si kɛ̃si bɑrɑru, ǹ kun mɛ dĩɑnun ɡɔɔ, ǹ kun mɛ twee, ǹ kun mɛ kɔkɔnu ɡɑnu ni nu rɑ dĩɑnu sɑnku, ǹ kun mɛ yibɛrɛbɑ bɑ̀ n tem mɛn wusu tɑrusi, ǹ kun mɛ bɑrɑ bwese bwesekɑ yɑ̀ n wunɛn tɔmbu deemɑ, ǹ kun mɛ wɑhɑlɑ ɡɑɑ,
37 Se houver na terra fome, se houver peste, crestamento, mofo, locusta, ou se houver lagarta; se o seu inimigo o cercar na terra das suas cidades; qualquer praga, qualquer enfermidade que houver.
38 bɑ̀ n seewɑ bɑ kɑnɑru mɔ̀, mɑ ben bɑɑwure u win torɑru wurɑ win ɡɔ̃ruɔ, mɑ u win nɔmɑ suemɑ dii tenin berɑ ɡiɑ,
38 Qualquer forma de oração e súplica que for feita por qualquer homem, ou por todo o teu povo, Israel, cada homem que conhecer a praga do seu próprio coração, e estender as suas mãos em direção a esta casa;
39 ɑ bu swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɑ bu suuru kuɑ, ɑ bɑɑwure kuɑ nɡe mɛ u sɑ̃ɑ. Domi wunɛ turowɑ ɑ tɔnun ɡɔ̃ru yɛ̃.
39 então, ouve tu no céu, o teu lugar de habitação, e perdoa, e faz, e concede a cada homem, cujo coração conheces, conforme os seus caminhos; (pois tu, somente tu, conheces os corações de todos os filhos dos homens);
40 Kpɑ bu nun nɑsiɑ ben wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ tem mɛ sɔɔ, mɛ ɑ ben bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
40 para que eles possam te temer todos os dias em que viverem na terra que tu deste aos nossos pais.
41 — ausente —
41 Além disso, acerca de um estrangeiro que não for do teu povo Israel, quando sair de uma região distante por causa do teu nome;
42 — ausente —
42 (porque eles ouvirão do teu grande nome, e da tua mão forte, e do teu braço estendido); quando ele vier e orar na direção desta casa;
43 ɑ nùn swɑɑ dɑkio sɑɑ wɔllun di mi ɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɑ nùn kuɑ ye u nun bikiɑmɔ kpɑ hɑnduniɑn tɔmbu kpuro bu nun ɡiɑ kpɑ bu nun nɑsiɑ, nɡe mɛ wunɛn tɔmbu Isirelibɑ bɑ nun nɑsie, kpɑ bɑ n yɛ̃ mɑ wunɑ bɑ rɑ sɑ̃ dii te sɔɔ, te nɑ bɑnɑ mini.
43 ouve tu no céu, o teu lugar de habitação, e faz segundo tudo o que o estrangeiro te clamar; para que todos os povos da terra possam conhecer o teu nome, temer-te como faz o teu povo, Israel; e que eles possam saber que esta casa, a qual edifiquei, é chamada pelo teu nome.
44 À n wunɛn tɔmbu Isirelibɑ woodɑ wɛ̃ bu dɑ bu ben yibɛrɛbɑ tɑbu wɔri, mɑ bɑ kɑnɑru koosimɑ wunɛn mi, bɑ mɛɛrimɑ wuu ɡe ɑ ɡɔsɑ kɑ dii te nɑ nun bɑniɑn berɑ ɡiɑ,
44 Se o teu povo sair à batalha contra o seu inimigo, para onde quer que os enviares, e orarem ao SENHOR em direção à cidade que tu escolheste, e em direção à casa que edifiquei para o teu nome;
45 ɑ ben kɑnɑru swɑɑ dɑkio wɔllun di kpɑ ɑ bu nɑsɑrɑ wɛ̃.
45 então, ouve tu no céu a sua oração e a sua súplica, e sustenta a sua causa.
46 Bɑ̀ n dɑɑ mɑɑ nun torɑri, domi ɡoo sɑri wi u ku rɑ tore, mɑ wunɛn mɔru yɑ seewɑ ɑ bu yibɛrɛbɑ nɔmu sɔndiɑ, mɑ bɑ bu mwɛɛrɑ bɑ kɑ dɑ, bɑ yoru dimɔ turuku ǹ kun mɛ, mi n tomɑ,
46 Se eles pecarem contra ti, (pois não há homem que não peque) e tu estiveres irado com eles, e os entregares ao inimigo, de modo que esses os levem cativos para a terra do inimigo, longe ou perto;
47 — ausente —
47 se na terra para onde foram levados cativos, eles tornarem em si, e se arrependerem, e fizerem súplica a ti na terra daqueles que os levaram cativos, dizendo: Temos pecado, e temos agido perversamente, temos cometido iniquidade;
48 — ausente —
48 e assim retornarem a ti com todo o seu coração, e com toda a sua alma, na terra dos seus inimigos, o qual os levou cativos, e orarem a ti em direção à sua terra, a qual deste aos seus pais, à cidade que tu escolheste, e à casa que edifiquei para o teu nome;
49 ɑ bu swɑɑ dɑkio wunɛn wɑ̃ɑ yerun di kpɑ ɑ bu kuɑ ye n weenɛ.
49 então, ouve tu a sua oração e a sua súplica no céu, o teu lugar de habitação, e sustenta a sua causa,
50 A bu ben durum kɑ ben torɑnu kpuro suuru kuo, kpɑ ɑ de be bɑ bu yoru diisiɑmɔ bu ben wɔnwɔndu wɑ.
50 e perdoa o teu povo que pecou contra ti, e todas as transgressões com as quais eles transgrediram contra ti, e dá-lhes compaixão diante daqueles que os levaram cativos, para que possam ter compaixão deles;
51 Domi bɑ sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔmbu be ɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di mi bɑ nɔni sɔ̃ɔrɑ.
51 porque eles são o teu povo, e a tua herança, que tiraste do Egito, do meio da fornalha de ferro;
52 A de ɑ nɛ kɑ wunɛn tɔmbu kpuro durom kuɑ kpɑ ɑ bɛsɛn nɔɔ nɔ, sɑɑ ye sɑ nun kɑnɑmɔ kpuro.
52 para que os teus olhos possam estar abertos à súplica do teu servo, e à súplica do teu povo, Israel, para atentares a eles em tudo o que a ti clamarem.
53 Domi wunɑ ɑ sun ɡɔsɑ bwese ni nu tien suunu sɔɔn di. Mɑ ɑ sun kuɑ wunɛɡibu nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ, sɑɑ wunɛn sɔm kowo Mɔwisin nɔɔn di, sɑnɑm mɛ ɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
53 Porque tu os separaste dentre todos os povos da terra, para serem a tua herança, como falaste pela mão de Moisés, o teu servo, quando retiraste os nossos pais do Egito, ó SENHOR Deus.
54 Sɑɑ ye Sɑlomɔɔ u win kɑnɑ te kuɑ u kpɑ, yerɑ u seewɑ u yɔ̃rɑ yɑ̃ku yeru mi, mi u rɑɑ yiire u nɔmɑ sue wɔllɔ.
54 E foi assim que, quando Salomão terminou de orar toda esta oração e súplica ao SENHOR, ele se levantou da frente do altar do SENHOR, onde estava ajoelhado, com as suas mãos estendidas ao céu.
55 Mi u yɔ̃ mi, u nɔɔɡiru suɑ min di, kɑ dɑm u Isireli be bɑ mɛnnɛ mi domɑru kuɑ u nɛɛ,
55 E ele se pôs de pé, e abençoou toda a congregação de Israel em voz alta, dizendo:
56 nɑ Yinni Gusunɔ siɑrɑ wi u win tɔmbu bɔri yɛndu wɛ̃ nɡe mɛ u rɑɑ ɡeruɑ. Nɔɔ mwɛɛ duro ni u rɑɑ kuɑ sɑɑ win sɔm kowo Mɔwisin min di, nin ɡɑrɑ kun kɑm kue.
56 Bendito seja o SENHOR, que tem dado descanso para o seu povo, Israel, segundo tudo o que prometeu; não tem falhado nenhuma palavra de toda a sua boa promessa, a qual ele prometeu pela mão de Moisés, o seu servo.
57 Yen sɔ̃, nɑ kɑnɑmɔ u n mɑɑ kɑ sun wɑ̃ɑ nɡe mɛ u rɑɑ kɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɑ̃ɑ, u ku sun duɑri, u ku mɑɑ sun deri.
57 O SENHOR, nosso Deus, seja conosco, assim como esteve com os nossos pais; que ele não nos deixe, nem nos abandone;
58 U bɛsɛn bwɛ̃rɑ ɡɔsio win mi ɡiɑ kpɑ su kpĩ su win swɛɛ kpuro swĩi su win woodɑbɑ kɑ win yiirebu kpuro mɛm nɔɔwɑ bi u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃.
58 para que possa inclinar os nossos corações a ele, para andarmos em todos os seus caminhos, e para guardarmos os seus mandamentos, os seus estatutos e os seus juízos, os quais ele ordenou aos nossos pais.
59 Kɑnɑ te nɑ kuɑ win wuswɑɑɔ mini, u tu mɔɔ kpɑ u n tu yɑɑye bɑɑdommɑ, kpɑ u n dɑ nɛ kɑ win tɔmbu Isirelibɑ ɡeɑ kue.
59 E que estas minhas palavras, com as quais fiz súplica diante do SENHOR, estejam próximas do SENHOR nosso Deus dia e noite, que ele sustente a causa do seu servo, e a causa do seu povo, Israel, em todos os tempos, de acordo com o que precisarem;
60 Nɡe mɛyɑ hɑnduniɑn bwesenu kpuro nu koo kɑ ɡiɑ mɑ wi turowɑ u sɑ̃ɑ Gusunɔ. Goo mɑɑ sɑri nɡe wi.
60 que todo o povo da terra possa saber que o SENHOR é Deus, e que não há nenhum outro.
61 Yen sɔ̃, bɛɛ win tɔmbu, i bɛɛn ɡɔ̃rusu nùn wɛ̃ɛyɔ mɑm mɑm. Kpɑ i kpĩ i win yiirebu kɑ win woodɑbɑ mɛm nɔɔwɑ.
61 Que o vosso coração, portanto, seja perfeito diante do SENHOR nosso Deus, para andardes nos seus estatutos e para guardar os seus mandamentos, como neste dia.
62 Yen biru Sɑlomɔɔ sinɑ boko kɑ Isirelibɑ kpuro bɑ mɛnnɑ bɑ Yinni Gusunɔ yɑ̃kunu kuɑ.
62 E o rei, e com ele todo o Israel, ofereceu sacrifício diante do SENHOR.
63 Sɑlomɔɔ u kɛtɛ nɔrɔbun subɑ yɛndɑ yiru (22.000) kɑ yɑ̃ɑnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ teeru (120.000) ɡo u kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu kuɑ. Mɛyɑ bɑ kɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃ɑ yee te wukiɑ.
63 E Salomão ofereceu um sacrifício de ofertas de paz, o qual ele ofereceu ao SENHOR vinte e dois mil bois, e cento e vinte mil ovelhas. Assim, o rei e todos os filhos de Israel dedicaram a casa do SENHOR.
64 Yen dɔmɑ te, Sɑlomɔɔ u derɑ bɑ sɑ̃ɑ yee ten yɑɑrɑn suunu ɡɔsɑ bɑ dɛɛrɑsiɑ. Mɑ bɑ yɑ̃kunu kuɑ mi, domi yɑ̃ku yerun turɑ te bɑ kuɑ kɑ sii ɡɑndu tɑ ǹ kpɛ̃ tu yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡii ni mwɑ kɑ dĩɑ ni bɑ Yinni Gusunɔ kɑ̃ mi, kɑ sere siɑrɑbun yɑ̃kunun yɑɑ ɡum.
64 No mesmo dia o rei consagrou o meio do pátio que havia diante da casa do SENHOR; porquanto ali ele ofereceu ofertas queimadas, e ofertas de alimento, e a gordura das ofertas de paz; porque o altar de bronze que estava diante do SENHOR era demasiadamente pequeno para receber as ofertas queimadas, e as ofertas de alimento, e a gordura das ofertas de paz.
65 Bɑ sɑ̃ɑ yee ten wukiɑbun tɔ̃ɔ bɑkɑru diwɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru. Yen biruwɑ bɑ mɑɑ Kunun tɔ̃ɔ bɑkɑru di. Tɔn dɑbirɑ nɑwɑ tem mɛn bɑɑmɑn di sɑɑ Hɑmɑtin di n kɑ ɡirɑri Eɡibitin dɑɑrun berɑ ɡiɑ. Mɑ bɑ mɛnnɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ siki siki. Bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te diwɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
65 E, naquele tempo, Salomão fez uma festa, e com ele todo o Israel, uma grande congregação, desde a entrada de Hamate até o rio do Egito, diante do SENHOR nosso Deus, por sete dias, e mais sete dias, a saber, catorze dias.
66 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑse, yerɑ Sɑlomɔɔ u ben bɑɑwure kɑrɑ, mɑ bɑ nùn domɑru kuɑ. Yen biru bɑ sĩɑ ben yɛnusɔ kɑ nuku dobu kɑ bɔri yɛndu, durom mɛ Yinni Gusunɔ u win bɔ̃ɔ Dɑfidi kɑ win tɔmbu Isirelibɑ kuɑn sɔ̃.
66 No oitavo dia ele despediu o povo; e eles bendisseram o rei, e foram até as suas tendas alegres e contentes de coração por toda a bondade que o SENHOR havia feito a Davi, o seu servo, e a Israel, o seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.