1 Reis 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Isirelibɑ kɑ Siriɡibu bɑ kuɑ wɔ̃ɔ yiru ben ɡoo kun ɡoo tɑbu wɔri.
1 Durante os dois anos seguintes houve paz entre Israel e a Síria.
2 Wɔ̃ɔ itɑse sɔɔ, ye Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko u nɑ Isirelibɑn sinɑ bokon mi,
2 Mas, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei Acabe, de Israel.
3 yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i yɛ̃ mɑ Rɑmɔti ye yɑ wɑ̃ɑ Gɑlɑdin temɔ yɑ sɑ̃ɑwɑ bɛsɛɡiɑ? Mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ǹ ko ye mwɑ Sirin sunɔn nɔmɑn di.
3 Acabe perguntou aos seus oficiais: — Por que é que nós não fizemos nada para tomar de volta do rei da Síria a cidade de Ramote-Gileade? Vocês sabem que aquela cidade é nossa!
4 Mɑ u Yosɑfɑti bikiɑ u nɛɛ, kɑɑ kɑ mɑn tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ?
4 Então ele perguntou ao rei Josafá: — Você vai comigo atacar Ramote? Josafá respondeu: — Quando você estiver pronto para a batalha, eu também estarei; e assim também os meus soldados e a minha cavalaria.
5 Mɑ Yosɑfɑti u mɑɑ nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ ɡinɑ Yinni Gusunɔ bikio ɑ nɔ mɛ u koo nun sɔ̃.
5 Mas primeiro vamos consultar a Deus, o Senhor .
6 Sɑɑ yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u sɔmɔbu mɛnnɑ nɡe tɔnu nɛɛrun (400) sɑkɑ. Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, n doo Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ n kɑ Siriɡibu tɑbu ko? Nɡe n ku dɑ.
6 Aí Acabe mandou chamar os profetas , que eram uns quatrocentos, e perguntou: — Devo atacar a cidade de Ramote ou não? Eles responderam: — Ataque, pois Deus lhe dará a vitória.
7 Adɑmɑ Yosɑfɑti u bikiɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔn sɔmɔ ɡoo sɑri mini wìn min di sɑ ko kpĩ su Yinni Gusunɔn ɡere nɔ?
7 Mas Josafá perguntou: — Não existe aqui mais nenhum profeta para nós consultarmos o
8 Isirelibɑn sinɑ boko u nɛɛ, Gusunɔn sɔmɔ turowɑ u wɑ̃ɑ mini, wìn min di sɑ ko kpĩ su Yinni Gusunɔn ɡere nɔ. Adɑmɑ nɑ nùn tusɑ. Domi u ku rɑ mɑn ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔ̃. Sɔmɔ win yĩsirɑ Misee Yimilɑn bii.
8 Acabe respondeu: — Existe outro, que se chama Micaías, filho de Inla. Mas eu tenho ódio dele porque nunca — Não fale desse jeito! — disse Josafá.
9 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko wi, u win sɔm kowo ɡɔrɑ u nɛɛ, u doo u Misee Yimilɑn bii wi sokumɑ fuuku.
9 Então Acabe chamou um oficial e mandou que ele fosse imediatamente buscar Micaías.
10 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko wi, kɑ Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko bɑ ben sinɑ yɑ̃nu doke, ben bɑɑwure u sɔ̃ win sinɑ kitɑrɔ, Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Mɑ sɔmɔ be, bɑ wɑ̃ɑ ben wuswɑɑɔ bɑ ɡɑri mɔ̀.
10 Os dois reis, usando as suas roupas reais, estavam sentados nos seus tronos, numa praça que ficava perto da entrada do portão de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando em frente deles.
11 Yerɑ Sedesiɑsi Kenɑɑnɑn bii u sisun kɔbunu sekɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ, kɔbi yini, yi sɑ̃ɑwɑ yĩreru te tɑ wunɛn dɑm sɔ̃ɔsimɔ mɛ kɑɑ kɑ Siriɡibu ɡo.
11 Um dos profetas, chamado Zedequias, filho de Quenaana, fez uns chifres de ferro e disse a Acabe: — O que o
12 Nɡe mɛyɑ sɔmɔ be kpuro, bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀, ɑ doo Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ. Kɑɑ nɑsɑrɑ wɑ. Yinni Gusunɔ u koo nun tɔn be nɔmɑ bɛriɑ.
12 E todos os profetas profetizaram a mesma coisa. Eles diziam: — Marche contra a cidade de Ramote, que o senhor, ó rei, vencerá. O
13 Sɔmɔ wi bɑ ɡɔrɑ u bu Misee sokuɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee sɔmɔ be bɑ wɑ̃ɑ mi kpuro, bɑ sinɑ boko ɡɑri ɡeɑ ɡeruɑ. Yen sɔ̃, ɑ de wunɛ kɑ ben ɡɑri yi ko tiɑ.
13 Enquanto isso, o oficial que tinha ido buscar Micaías disse a ele: — Todos os outros profetas profetizaram que o rei terá sucesso. É melhor que você faça o mesmo.
14 Mɑ Misee u nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, ye wi, Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ, yerɑ kon ɡere.
14 Porém Micaías respondeu: — Juro pelo
15 Ye Misee u turɑ sinɑ bokon wuswɑɑɔ, sinɑ boko u nùn bikiɑ u nɛɛ, sɑ ko kpĩ su tɑbu dɑ Rɑmɔti Gɑlɑdin temɔ? Nɡe su ku dɑ.
15 Quando Micaías chegou ao lugar onde estava o rei Acabe, este perguntou: — Micaías, o rei Josafá e eu devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Micaías respondeu: — Ataque, pois o senhor, ó rei, vencerá. O
16 Adɑmɑ sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, nɔn nyewɑ kon nun bɔ̃rusiɑ ɑ sere mɑn ɡem sɔ̃ mɛ Yinni Gusunɔ u nun sɔ̃ɔwɑ ɑ ɡere.
16 Mas Acabe disse: — Quando você falar comigo em nome do
17 Misee u nùn wisɑ u nɛɛ,
17 Micaías respondeu: — Vejo o exército de Israel espalhado pelos morros como ovelhas sem pastor. E o
18 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ dɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ mɑ u ku rɑ mɑn ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔ̃, sere ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu?
18 Então Acabe disse a Josafá: — Eu não disse que para mim ele nunca profetiza coisas boas? Ele sempre diz alguma coisa ruim!
19 Yerɑ Misee u Akɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Yinni Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkio, nɑ nùn wɑ u sɔ̃ win sinɑ kitɑru wɔllɔ. Mɑ win tɑbu kowobu bɑ yɔ̃ win nɔm ɡeu kɑ win nɔm dwɑrɔ.
19 Micaías continuou: — Agora escute o que o
20 Mɑ u nɛɛ, wɑrɑ u koo Akɑbu nɔni wɔ̃ke u kɑ tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ, kpɑ u ɡbi mi. Mɑ bɑ yen wesiɑnɔ mɔ̀. Wini ù n ɡeruɑ mɛni, wi, u ɡere mɛ.
20 Ele perguntou: “Quem enganará Acabe para que ele vá a Ramote e seja morto lá?” Alguns anjos disseram uma coisa, e outros disseram outra,
21 Yerɑ hunde ɡɑɑ yɑ yɑrimɑ yɑ yɔ̃rɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ yɑ nɛɛ, kon Akɑbu wi nɔni wɔ̃ke. Yinni Gusunɔ u ye bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ kɑɑ koosinɑ.
21 até que um espírito se apresentou e disse: “Eu enganarei Acabe.”
22 Hunde ye, yɑ nɛɛ, kon yɑri kpɑ n du sɔmɔ be sɔɔ, kpɑ n de bu weesu ko bu kɑ sinɑ boko nɔni wɔ̃ke. Mɑ Yinni Gusunɔ u ye wisɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃, swɑɑ ɡeɑ. Kɑɑ mɑɑ kpĩ ɑ nùn nɔni wɔ̃ke. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ yɑrio ɑ dɑ ɑ ko mɛ.
22 E Deus perguntou: “Como?”, e o espírito respondeu: “Eu irei e farei com que todos os profetas de Acabe digam mentiras.” Então Deus ordenou: “Vá e engane Acabe. Você conseguirá.”
23 Wee tɛ̃, Yinni Gusunɔ u derɑ hunde ye, yɑ duɑ sɔmɔ be sɔɔ, bu kɑ nun weesu kuɑ. Yen sɔ̃, ɑ n yɛ̃ mɑ kɔ̃sɑ Yinni Gusunɔ u koo de yu nun deemɑ.
23 E Micaías terminou, dizendo a Acabe: — O senhor está vendo agora que Deus fez com que todos estes seus profetas mentissem. Mas ele resolveu que vai acontecer uma desgraça com o senhor, ó rei.
24 Yerɑ Sedesiɑsi Kenɑɑnɑn bii u susi Miseen bɔkuɔ u nùn bɑɑrɑ so. Mɑ u nɛɛ, dommɑ Yinni Gusunɔn hunde u yɑrɑ nɛn min di u kɑ sere nun ɡɑri kuɑ.
24 Então o profeta Zedequias chegou perto de Micaías, deu um tapa na cara dele e perguntou: — Quando foi que o Espírito do
25 Misee u nùn wisɑ u nɛɛ, kɑɑ ɡiɑ dɔmɑ te kɑɑ duku dukubu ko, ɑ n kuku yeru kɑsu dirɔ.
25 — Você descobrirá isso quando entrar em algum quarto dos fundos, tentando se esconder! — respondeu Micaías.
26 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nɛɛ, i Misee mɔɔ i kɑ dɑ Amɔɔ wi u sɑ̃ɑ wuun wiruɡii kɑ mɑɑ Yoɑsi, sinɑ bokon biin mi.
26 Aí o rei Acabe deu a seguinte ordem a um dos seus oficiais: — Prenda Micaías e o leve a Amom, o governador da cidade, e ao príncipe Joás.
27 Kpɑ i bu sɔ̃ i nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ sinɑ boko nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, bu durɔ wi mɔɔ bu doke pirisɔmwɔ kpɑ bɑ n nùn dĩɑnu kɑ nim wɛ̃ɛmɔ sɑkɑ sɔɔ sere n kɑ wurɑmɑ tɑbu ɡberun di kɑ ɑlɑfiɑ.
27 Diga a eles que o joguem na cadeia e o ponham a pão e água até que eu volte são e salvo.
28 Misee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n wurɑmɑ kɑ ɑlɑfiɑ, n ǹ Yinni Gusunɔ u kɑ mɑn ɡɑri kuɑ. Bɛɛ be i wɑ̃ɑ mini, bɛɛn bɑɑwure u ɡɑri yi swɑɑ suo.
28 Micaías exclamou: — Se o senhor, ó rei, voltar em paz, então, de fato, o E disse também: — Todos aqui deem atenção àquilo que eu profetizei!
29 Yenibɑn biru, Isirelibɑn sinɑ boko kɑ Yosɑfɑti, Yudɑbɑn sinɑ boko bɑ seewɑ bɑ tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ.
29 Assim o rei Acabe, de Israel, e o rei Josafá, de Judá, foram atacar a cidade de Ramote-Gileade.
30 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon nɛn yɑ̃nu kɔsi kpɑ n ɡɑnu doke nì sɔɔ bɑ ǹ mɑn tubu. Adɑmɑ wunɛ, ɑ n wunɛn sinɑ yɑ̃nu doke.
30 Acabe disse a Josafá: — Quando formos entrar na batalha, eu vou me disfarçar, mas você use as suas roupas de rei. E assim o rei de Israel entrou disfarçado na batalha.
31 N deemɑ tɑbu kɛkɛ tɛnɑ kɑ yiruwɑ Sirin sinɑ boko u mɔ ye dumi ɡɑwe. Mɑ u yen wiruɡibu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu ku rɑɑ ɡoo ɡo mɑ n kun mɔ Isirelibɑn sinɑ boko tɔnɑ.
31 O rei da Síria havia mandado que os trinta e dois capitães dos seus carros de guerra não atacassem ninguém, a não ser o rei de Israel.
32 Sɑɑ ye Sirin tɑbu wiruɡii be, bɑ Yosɑfɑti wɛndɛ kuɑ, yerɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn sinɑ bokowɑ mi kɑm kɑm. Mɑ bɑ sĩiremɑ win mi, bu nùn wɔri. Adɑmɑ u nɔɔɡiru suɑ u fɑɑbɑ kɑnɑ.
32 Por isso, quando viram o rei Josafá, pensaram que ele era o rei de Israel e foram atacá-lo. Mas Josafá gritou,
33 Ye Sirin tɑbu kowo be, bɑ deemɑ n ǹ Isirelibɑn sinɑ boko mi, yerɑ bɑ nùn deri bɑ doonɑ.
33 e aí eles viram que aquele não era o rei de Israel e pararam de atacá-lo.
34 Sɑɑ ye sɔɔrɑ durɔ ɡoo u sɛ̃u toomɑ Isirelibɑn mi ɡiɑ u ǹ ɡoo yĩisi. Adɑmɑ ɡɑ nɑ ɡɑ Akɑbu wɔri deedeeru mi wi tɑrɑkpe ɡɑ yɔ̃rɑ. Yerɑ u win tɑbu kɛkɛ swɑɑ sɔ̃ɔsio sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kɛkɛ sĩiyɔ biruɔ kpɑ ɑ mɑn yɑrɑ tɑbu sĩɑn di, domi bɑ mɑn mɛɛrɑ kuɑwɑ mi.
34 No entanto, um soldado sírio atirou uma flecha que por acaso atingiu o rei Acabe entre as juntas da sua armadura . Então ele gritou para o condutor do seu carro: — Fui ferido! Dê a volta e me leve para fora da batalha!
35 Yen dɔmɑ te, tɑɑ bi, bu swĩɑ ɡem ɡem. Mɑ bɑ sinɑ boko nɛnusi u kɑ yɔ̃ win tɑbu kɛkɛ sɔɔ u wuswɑɑ tĩi Siriɡibun tɑbu sɑnsɑnin berɑ ɡiɑ. Mɑ win yɛm mu wĩɑ kɛkɛ ye sɔɔ. Yen yokɑ mɑ u ɡu.
35 Enquanto a batalha ficava cada vez mais forte, seguraram o rei Acabe de pé no seu carro de guerra, de frente para os sírios. O sangue dele escorria do seu ferimento para o fundo do carro, e à tarde ele morreu.
36 Ye sɔ̃ɔ u duɔ, yerɑ ɡoo u ɡbɑ̃rɑ Isirelibɑn sɑnsɑniɔ u nɛɛ, bɑɑwure u wuro win yɛnuɔ.
36 Ao pôr do sol, foi dada ao exército dos israelitas a seguinte ordem: — Que cada homem volte para a sua própria região e para a sua cidade!
37 Nɡe mɛyɑ sinɑ boko Akɑbu u kɑ ɡu. Mɑ bɑ kɑ win ɡoru nɑ Sɑmɑriɔ bɑ sikuɑ.
37 E assim morreu o rei Acabe. O seu corpo foi levado para Samaria e sepultado.
38 Ye bɑ win tɑbu kɛkɛ ye woburumɔ Sɑmɑrin yɛruɔ, yerɑ bɔ̃nu nɑ, nu win yɛm dɑburɑ. Mɑ kurɔ tɑnɔbɑ nɑ bɑ woburɑ mi, nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ.
38 E, quando lavaram o carro dele na represa de Samaria, os cachorros lamberam o seu sangue, e as prostitutas se lavaram naquela água, como o Senhor Deus tinha dito que ia acontecer.
39 Ye Akɑbu u kuɑn sukum kɑ dii te u bɑnɑ kɑ suunu donnu, kɑ wuu si u bɑnɑ kpuron ɡɑri yi wɑ̃ɑ Isirelibɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
39 Todas as outras coisas que o rei Acabe fez e também uma descrição do seu palácio enfeitado de marfim e todas as cidades que ele construiu, tudo isso está escrito na História dos Reis de Israel .
40 Bɑ Akɑbu sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ. Mɑ win bii Akɑsiɑ u bɑndu di.
40 Quando Acabe morreu, o seu filho Acazias ficou no lugar dele como rei.
41 Akɑbu Isirelibɑn sinɑ bokon bɑndun wɔ̃ɔ nnɛse sɔɔrɑ Yosɑfɑti u bɑndu di Yudɑɔ.
41 No quarto ano do reinado de Acabe em Israel, Josafá, filho de Asa, se tornou rei de Judá
42 Yosɑfɑti wi, u mɔwɑ wɔ̃ɔ tɛnɑ kɑ nɔɔbu sɑnɑm mɛ u bɑn te di. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbu bɑndu sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ. Win mɛron yĩsirɑ Asubɑ Silikin bii.
42 com a idade de trinta e cinco anos. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 U kuɑ ye yɑ Yinni Gusunɔ wɛ̃re. Win tundo Asɑn yirɑ u swĩi mɑm mɑm.
43 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considerava certo.
44 Adɑmɑ u ǹ ɡunɡunu mi bɑ rɑ bũu yɑ̃kuru ko kɔsuke. U derɑ tɔmbɑ ben yɑ̃kunu mɔ̀ mi, mɑ bɑ turɑre dɔ̃ɔ dokemɔ.
44 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, e neles o povo continuou a oferecer sacrifícios e a queimar incenso.
45 Mɛyɑ mɑɑ bɔri yɛndɑ wɑ̃ɑ wi kɑ Isirelibɑn sinɑ bokon suunu sɔɔ.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Ye Yosɑfɑti u kuɑn sukum kɑ wɔruɡɔɔ te u sɔ̃ɔsi tɑbu sɔɔ, ye kpuron ɡɑri yi yoruɑ Yudɑbɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ,
46 Todas as outras coisas que Josafá fez, toda a sua coragem e as suas batalhas estão escritas na História dos Reis de Judá .
47 kɑ nɡe mɛ u kurɔ tɑnɔ be bɑ tie sɑɑ win tundo Asɑn wɑɑtin di ɡirɑ, be bɑ ɡɔsɑ bɑ n kɑ sɑkɑrɑru mɔ̀ ben sɑ̃ɑrun swɑɑ sɔɔ.
47 Ele acabou com todos os prostitutos e prostitutas que serviam nos altares pagãos que ainda haviam ficado desde o tempo de Asa, o seu pai.
48 Sɑɑ ye sɔɔ, Edɔmubɑ bɑ ǹ sunɔ mɔ. Adɑmɑ Yudɑbɑn sinɑ boko u ɡoo yi mi, u n kɑ sɑ̃ɑ ben wiruɡii.
48 O país de Edom não tinha rei e era governado por um governador nomeado pelo rei de Judá.
49 Yosɑfɑti u ɡoo nimkusu dɑ̃kɑ si bɑ ko n dɑ kɑ wurɑ kɑso de Ofiriɔ. Adɑmɑ su ku rɑ turi mi, su rɑ kɔsirewɑ swɑɑɔ, wuu ɡe bɑ mɔ̀ Ɛsioni Gebɛɛɔ.
49 O rei Josafá construiu grandes navios para navegarem até a terra de Ofir e trazerem ouro; mas eles se quebraram em Eziom-Geber e nunca chegaram a navegar.
50 Yerɑ Akɑsiɑ Akɑbun bii u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kĩ wunɛn sɔm kowobu kɑ nɛɡibu bɑ n dɑ de sɑnnu? Mɑ Yosɑfɑti u yinɑ.
50 Então Acazias, filho de Acabe, ofereceu os seus marinheiros para viajarem junto com os marinheiros de Josafá, mas ele não quis.
51 Yen biruwɑ Yosɑfɑti u kpunɑ u ɡu. Mɑ bɑ nùn sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ Dɑfidin wuuɔ. Mɑ win bii Yorɑmu u bɑndu kɔsire kuɑ.
51 Josafá morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Jeorão ficou no lugar dele como rei.
52 Akɑsiɑ, Akɑbun bii u bɑndu di Isirelibɑ sɔɔ Sɑmɑriɔ, Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ bokon bɑndun wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ yiruse sɔɔ. Mɑ Akɑsiɑ wi, u kuɑ wɔ̃ɔ yiru bɑndu sɔɔ.
52 No ano dezessete do reinado de Josafá em Judá, Acazias, filho de Acabe, se tornou rei de Israel e governou dois anos em Samaria.
53 Win bɑn te sɔɔ, kɔ̃sɑ u kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. Win tundo kɑ win mɛron yirɑ u swĩi, kɑ sere mɑɑ Yeroboɑmu Nɛbɑtin biiɡiɑ, wi u Isirelibɑ doke torɑru sɔɔ.
53 Ele pecou contra Deus, seguindo o mau exemplo do seu pai Acabe, da sua mãe Jezabel e do rei Jeroboão, que havia feito o povo de Israel pecar.
54 Bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑli wiyɑ u rɑ yiire u n sɑ̃ɑmɔ. Mɑ u Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ nɡe mɛ win tundo u rɑɑ kuɑ.
54 Acazias adorou e serviu o deus Baal e, como o seu pai havia feito antes dele, fez com que o Senhor , o Deus de Israel, ficasse irado .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.