1 Reis 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Isirelibɑ kɑ Siriɡibu bɑ kuɑ wɔ̃ɔ yiru ben ɡoo kun ɡoo tɑbu wɔri.
1 Passaram-se três anos sem haver guerra entre a Síria e Israel.
2 Wɔ̃ɔ itɑse sɔɔ, ye Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko u nɑ Isirelibɑn sinɑ bokon mi,
2 No terceiro ano, porém, desceu Jeosafá, rei de Judá, a ter com o rei de Israel.
3 yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i yɛ̃ mɑ Rɑmɔti ye yɑ wɑ̃ɑ Gɑlɑdin temɔ yɑ sɑ̃ɑwɑ bɛsɛɡiɑ? Mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ǹ ko ye mwɑ Sirin sunɔn nɔmɑn di.
3 E o rei de Israel disse aos seus servos: Não sabeis vós que Ramote-Gileade é nossa, e nós estamos quietos, sem a tomar da mão do rei da Síria?
4 Mɑ u Yosɑfɑti bikiɑ u nɛɛ, kɑɑ kɑ mɑn tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ?
4 Então perguntou a Jeosafá: Irás tu comigo à peleja, a Ramote-Gileade? Respondeu Jeosafá ao rei de Israel: Como tu és sou eu, o meu povo como o teu povo, e os meus cavalos como os teus cavalos.
5 Mɑ Yosɑfɑti u mɑɑ nɛɛ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ ɡinɑ Yinni Gusunɔ bikio ɑ nɔ mɛ u koo nun sɔ̃.
5 Disse mais Jeosafá ao rei de Israel: Rogo-te, porém, que primeiro consultes a palavra do Senhor.
6 Sɑɑ yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u sɔmɔbu mɛnnɑ nɡe tɔnu nɛɛrun (400) sɑkɑ. Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, n doo Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ n kɑ Siriɡibu tɑbu ko? Nɡe n ku dɑ.
6 Então o rei de Israel ajuntou os profetas, cerca de quatrocentos homens, e perguntou-lhes: Irei à peleja contra Ramote-Gileade, ou deixarei de ir? Responderam eles: Sobe, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Adɑmɑ Yosɑfɑti u bikiɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔn sɔmɔ ɡoo sɑri mini wìn min di sɑ ko kpĩ su Yinni Gusunɔn ɡere nɔ?
7 Disse, porém, Jeosafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor, ao qual possamos consultar?
8 Isirelibɑn sinɑ boko u nɛɛ, Gusunɔn sɔmɔ turowɑ u wɑ̃ɑ mini, wìn min di sɑ ko kpĩ su Yinni Gusunɔn ɡere nɔ. Adɑmɑ nɑ nùn tusɑ. Domi u ku rɑ mɑn ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔ̃. Sɔmɔ win yĩsirɑ Misee Yimilɑn bii.
8 Então disse o rei de Israel a Jeosafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar ao Senhor-Micaías, filho de Inlá; porém eu o odeio, porque nunca profetiza o bem a meu respeito, mas somente o mal. Ao que disse Jeosafá: Não fale o rei assim.
9 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko wi, u win sɔm kowo ɡɔrɑ u nɛɛ, u doo u Misee Yimilɑn bii wi sokumɑ fuuku.
9 Então o rei de Israel chamou um eunuco, e disse: Traze-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko wi, kɑ Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko bɑ ben sinɑ yɑ̃nu doke, ben bɑɑwure u sɔ̃ win sinɑ kitɑrɔ, Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Mɑ sɔmɔ be, bɑ wɑ̃ɑ ben wuswɑɑɔ bɑ ɡɑri mɔ̀.
10 Ora, o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, vestidos de seus trajes reais, estavam assentados cada um no seu trono, na praça à entrada da porta de Samária; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Yerɑ Sedesiɑsi Kenɑɑnɑn bii u sisun kɔbunu sekɑ. Mɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ, kɔbi yini, yi sɑ̃ɑwɑ yĩreru te tɑ wunɛn dɑm sɔ̃ɔsimɔ mɛ kɑɑ kɑ Siriɡibu ɡo.
11 E Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Assim diz o Senhor: Com estes ferirás os sírios, até que sejam consumidos.
12 Nɡe mɛyɑ sɔmɔ be kpuro, bɑ ɡerumɔ bɑ mɔ̀, ɑ doo Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ. Kɑɑ nɑsɑrɑ wɑ. Yinni Gusunɔ u koo nun tɔn be nɔmɑ bɛriɑ.
12 Do mesmo modo também profetizavam todos os profetas, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade, e serás bem sucedido; porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
13 Sɔmɔ wi bɑ ɡɔrɑ u bu Misee sokuɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee sɔmɔ be bɑ wɑ̃ɑ mi kpuro, bɑ sinɑ boko ɡɑri ɡeɑ ɡeruɑ. Yen sɔ̃, ɑ de wunɛ kɑ ben ɡɑri yi ko tiɑ.
13 O mensageiro que fora chamar Micaías falou-lhe, dizendo: Eis que as palavras dos profetas, a uma voz, são favoráveis ao rei; seja, pois, a tua palavra como a de um deles, e fala o que é bom.
14 Mɑ Misee u nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, ye wi, Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ, yerɑ kon ɡere.
14 Micaías, porém, disse: Vive o Senhor, que o que o Senhor me disser, isso falarei.
15 Ye Misee u turɑ sinɑ bokon wuswɑɑɔ, sinɑ boko u nùn bikiɑ u nɛɛ, sɑ ko kpĩ su tɑbu dɑ Rɑmɔti Gɑlɑdin temɔ? Nɡe su ku dɑ.
15 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe disse: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja, ou deixaremos de ir? Respondeu-lhe ele: Sobe, e serás bem sucedido, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Adɑmɑ sinɑ boko u nùn wisɑ u nɛɛ, nɔn nyewɑ kon nun bɔ̃rusiɑ ɑ sere mɑn ɡem sɔ̃ mɛ Yinni Gusunɔ u nun sɔ̃ɔwɑ ɑ ɡere.
16 E o rei lhe disse: Quantas vezes hei de conjurar-te que não me fales senão a verdade em nome do Senhor?
17 Misee u nùn wisɑ u nɛɛ,
17 Então disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor: Estes não têm senhor; torne cada um em paz para sua casa.
18 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ dɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ mɑ u ku rɑ mɑn ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔ̃, sere ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu?
18 Disse o rei de Israel a Jeosafá: Não te disse eu que ele não profetizaria o bem a meu respeito, mas somente o mal?
19 Yerɑ Misee u Akɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Yinni Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkio, nɑ nùn wɑ u sɔ̃ win sinɑ kitɑru wɔllɔ. Mɑ win tɑbu kowobu bɑ yɔ̃ win nɔm ɡeu kɑ win nɔm dwɑrɔ.
19 Micaías prosseguiu: Ouve, pois, a palavra do Senhor! Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército celestial em pé junto a ele, à sua direita e à sua esquerda.
20 Mɑ u nɛɛ, wɑrɑ u koo Akɑbu nɔni wɔ̃ke u kɑ tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ, kpɑ u ɡbi mi. Mɑ bɑ yen wesiɑnɔ mɔ̀. Wini ù n ɡeruɑ mɛni, wi, u ɡere mɛ.
20 E o Senhor perguntou: Quem induzirá Acabe a subir, para que caia em Ramote-Gileade? E um respondia de um modo, e outro de outro.
21 Yerɑ hunde ɡɑɑ yɑ yɑrimɑ yɑ yɔ̃rɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ yɑ nɛɛ, kon Akɑbu wi nɔni wɔ̃ke. Yinni Gusunɔ u ye bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ kɑɑ koosinɑ.
21 Então saiu um espírito, apresentou-se diante do Senhor, e disse: Eu o induzirei. E o Senhor lhe perguntou: De que modo?
22 Hunde ye, yɑ nɛɛ, kon yɑri kpɑ n du sɔmɔ be sɔɔ, kpɑ n de bu weesu ko bu kɑ sinɑ boko nɔni wɔ̃ke. Mɑ Yinni Gusunɔ u ye wisɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃, swɑɑ ɡeɑ. Kɑɑ mɑɑ kpĩ ɑ nùn nɔni wɔ̃ke. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ yɑrio ɑ dɑ ɑ ko mɛ.
22 Respondeu ele: Eu sairei, e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Ao que disse o Senhor: Tu o induzirás, e prevalecerás; sai, e faze assim.
23 Wee tɛ̃, Yinni Gusunɔ u derɑ hunde ye, yɑ duɑ sɔmɔ be sɔɔ, bu kɑ nun weesu kuɑ. Yen sɔ̃, ɑ n yɛ̃ mɑ kɔ̃sɑ Yinni Gusunɔ u koo de yu nun deemɑ.
23 Agora, pois, eis que o Senhor pôs um espírito mentiroso na boca dentes da casa dele; sim, tornarei a tua casa como a casa de respeito de ti.
24 Yerɑ Sedesiɑsi Kenɑɑnɑn bii u susi Miseen bɔkuɔ u nùn bɑɑrɑ so. Mɑ u nɛɛ, dommɑ Yinni Gusunɔn hunde u yɑrɑ nɛn min di u kɑ sere nun ɡɑri kuɑ.
24 Então Zedequias, filho de Quenaaná, chegando-se, feriu a Micaías na face e disse: Por onde passou de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
25 Misee u nùn wisɑ u nɛɛ, kɑɑ ɡiɑ dɔmɑ te kɑɑ duku dukubu ko, ɑ n kuku yeru kɑsu dirɔ.
25 Respondeu Micaías: Eis que tu o verás naquele dia, quando entrares numa câmara interior, para te esconderes.
26 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nɛɛ, i Misee mɔɔ i kɑ dɑ Amɔɔ wi u sɑ̃ɑ wuun wiruɡii kɑ mɑɑ Yoɑsi, sinɑ bokon biin mi.
26 Então disse o rei de Israel: Tomai Micaías, e tornai a levá-lo a Amom, o governador da cidade, e a Joás, filho do rei,
27 Kpɑ i bu sɔ̃ i nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ sinɑ boko nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, bu durɔ wi mɔɔ bu doke pirisɔmwɔ kpɑ bɑ n nùn dĩɑnu kɑ nim wɛ̃ɛmɔ sɑkɑ sɔɔ sere n kɑ wurɑmɑ tɑbu ɡberun di kɑ ɑlɑfiɑ.
27 dizendo-lhes: Assim diz o rei: Metei este homem no cárcere, e sustentai-o a pão e água, até que eu volte em paz.
28 Misee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n wurɑmɑ kɑ ɑlɑfiɑ, n ǹ Yinni Gusunɔ u kɑ mɑn ɡɑri kuɑ. Bɛɛ be i wɑ̃ɑ mini, bɛɛn bɑɑwure u ɡɑri yi swɑɑ suo.
28 Replicou Micaías: Se tu voltares em paz, o senhor não tem falado por mim. Disse mais: Ouvi, povos todos!
29 Yenibɑn biru, Isirelibɑn sinɑ boko kɑ Yosɑfɑti, Yudɑbɑn sinɑ boko bɑ seewɑ bɑ tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ.
29 Assim o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, subiram a Ramote-Gileade.
30 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon nɛn yɑ̃nu kɔsi kpɑ n ɡɑnu doke nì sɔɔ bɑ ǹ mɑn tubu. Adɑmɑ wunɛ, ɑ n wunɛn sinɑ yɑ̃nu doke.
30 E disse o rei de Israel a Jeosafá: Eu me disfarçarei, e entrarei na peleja; tu, porém, veste os teus trajes reais. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel, e entrou na peleja.
31 N deemɑ tɑbu kɛkɛ tɛnɑ kɑ yiruwɑ Sirin sinɑ boko u mɔ ye dumi ɡɑwe. Mɑ u yen wiruɡibu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu ku rɑɑ ɡoo ɡo mɑ n kun mɔ Isirelibɑn sinɑ boko tɔnɑ.
31 Ora, o rei da Síria tinha ordenado aos capitães dos carros, que eram trinta e dois, dizendo: Não pelejeis nem contra pequeno nem contra grande, senão só contra o rei de Israel.
32 Sɑɑ ye Sirin tɑbu wiruɡii be, bɑ Yosɑfɑti wɛndɛ kuɑ, yerɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn sinɑ bokowɑ mi kɑm kɑm. Mɑ bɑ sĩiremɑ win mi, bu nùn wɔri. Adɑmɑ u nɔɔɡiru suɑ u fɑɑbɑ kɑnɑ.
32 E sucedeu que, vendo os capitães dos carros a Jeosafá, disseram: Certamente este é o rei de Israel. Viraram-se, pois, para pelejar com ele, e Jeosafá gritou.
33 Ye Sirin tɑbu kowo be, bɑ deemɑ n ǹ Isirelibɑn sinɑ boko mi, yerɑ bɑ nùn deri bɑ doonɑ.
33 Vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de segui-lo.
34 Sɑɑ ye sɔɔrɑ durɔ ɡoo u sɛ̃u toomɑ Isirelibɑn mi ɡiɑ u ǹ ɡoo yĩisi. Adɑmɑ ɡɑ nɑ ɡɑ Akɑbu wɔri deedeeru mi wi tɑrɑkpe ɡɑ yɔ̃rɑ. Yerɑ u win tɑbu kɛkɛ swɑɑ sɔ̃ɔsio sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kɛkɛ sĩiyɔ biruɔ kpɑ ɑ mɑn yɑrɑ tɑbu sĩɑn di, domi bɑ mɑn mɛɛrɑ kuɑwɑ mi.
34 Então um homem entesou o seu arco, e atirando a esmo, feriu o rei de Israel por entre a couraça e a armadura abdominal. Pelo que ele disse ao seu carreteiro: Dá volta, e tira-me do exército, porque estou gravemente ferido.
35 Yen dɔmɑ te, tɑɑ bi, bu swĩɑ ɡem ɡem. Mɑ bɑ sinɑ boko nɛnusi u kɑ yɔ̃ win tɑbu kɛkɛ sɔɔ u wuswɑɑ tĩi Siriɡibun tɑbu sɑnsɑnin berɑ ɡiɑ. Mɑ win yɛm mu wĩɑ kɛkɛ ye sɔɔ. Yen yokɑ mɑ u ɡu.
35 E a peleja tornou-se renhida naquele dia; contudo o rei foi sustentado no carro contra os sírios; porém à tarde ele morreu; e o sangue da ferida corria para o fundo do carro.
36 Ye sɔ̃ɔ u duɔ, yerɑ ɡoo u ɡbɑ̃rɑ Isirelibɑn sɑnsɑniɔ u nɛɛ, bɑɑwure u wuro win yɛnuɔ.
36 Ao pôr do sol passou pelo exército a palavra: Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Nɡe mɛyɑ sinɑ boko Akɑbu u kɑ ɡu. Mɑ bɑ kɑ win ɡoru nɑ Sɑmɑriɔ bɑ sikuɑ.
37 Morreu, pois, o rei, e o levaram para Samária, e ali o sepultaram.
38 Ye bɑ win tɑbu kɛkɛ ye woburumɔ Sɑmɑrin yɛruɔ, yerɑ bɔ̃nu nɑ, nu win yɛm dɑburɑ. Mɑ kurɔ tɑnɔbɑ nɑ bɑ woburɑ mi, nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ.
38 E lavaram o seu carro junto ao tanque de Samária, e os cães lamberam-lhe o sangue, conforme a palavra que o Senhor tinha dito; ora, as prostitutas se banhavam ali.
39 Ye Akɑbu u kuɑn sukum kɑ dii te u bɑnɑ kɑ suunu donnu, kɑ wuu si u bɑnɑ kpuron ɡɑri yi wɑ̃ɑ Isirelibɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
39 Quanto ao restante dos atos de Acabe, e a tudo quanto fez, e à casa de marfim que construiu, e a todas as cidades que edificou, porventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Israel?
40 Bɑ Akɑbu sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ. Mɑ win bii Akɑsiɑ u bɑndu di.
40 Assim dormiu Acabe com seus pais. E Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Akɑbu Isirelibɑn sinɑ bokon bɑndun wɔ̃ɔ nnɛse sɔɔrɑ Yosɑfɑti u bɑndu di Yudɑɔ.
41 Ora, Jeosafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.
42 Yosɑfɑti wi, u mɔwɑ wɔ̃ɔ tɛnɑ kɑ nɔɔbu sɑnɑm mɛ u bɑn te di. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbu bɑndu sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ. Win mɛron yĩsirɑ Asubɑ Silikin bii.
42 Era Jeosafá da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Era o nome de sua mãe Azuba, filha de Sili.
43 U kuɑ ye yɑ Yinni Gusunɔ wɛ̃re. Win tundo Asɑn yirɑ u swĩi mɑm mɑm.
43 E andou em todos os caminhos de seu pai Asa; não se desviou deles, mas fez o que era reto aos olhos do Senhor.
44 Adɑmɑ u ǹ ɡunɡunu mi bɑ rɑ bũu yɑ̃kuru ko kɔsuke. U derɑ tɔmbɑ ben yɑ̃kunu mɔ̀ mi, mɑ bɑ turɑre dɔ̃ɔ dokemɔ.
44 Todavia os altos não foram tirados e o povo ainda sacrificava e queimava incenso nos altos.
45 Mɛyɑ mɑɑ bɔri yɛndɑ wɑ̃ɑ wi kɑ Isirelibɑn sinɑ bokon suunu sɔɔ.
45 E Jeosafá teve paz com o rei de Israel.
46 Ye Yosɑfɑti u kuɑn sukum kɑ wɔruɡɔɔ te u sɔ̃ɔsi tɑbu sɔɔ, ye kpuron ɡɑri yi yoruɑ Yudɑbɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ,
46 Quanto ao restante dos atos de Jeosafá, e ao poder que mostrou, e como guerreou, porventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
47 kɑ nɡe mɛ u kurɔ tɑnɔ be bɑ tie sɑɑ win tundo Asɑn wɑɑtin di ɡirɑ, be bɑ ɡɔsɑ bɑ n kɑ sɑkɑrɑru mɔ̀ ben sɑ̃ɑrun swɑɑ sɔɔ.
47 Também expulsou da terra o restante dos sodomitas, que ficaram nos dias de seu pai Asa
48 Sɑɑ ye sɔɔ, Edɔmubɑ bɑ ǹ sunɔ mɔ. Adɑmɑ Yudɑbɑn sinɑ boko u ɡoo yi mi, u n kɑ sɑ̃ɑ ben wiruɡii.
48 Nesse tempo não havia rei em Edom; um vice-rei governava.
49 Yosɑfɑti u ɡoo nimkusu dɑ̃kɑ si bɑ ko n dɑ kɑ wurɑ kɑso de Ofiriɔ. Adɑmɑ su ku rɑ turi mi, su rɑ kɔsirewɑ swɑɑɔ, wuu ɡe bɑ mɔ̀ Ɛsioni Gebɛɛɔ.
49 E Jeosafá construiu navios de Társis para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Yerɑ Akɑsiɑ Akɑbun bii u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ kĩ wunɛn sɔm kowobu kɑ nɛɡibu bɑ n dɑ de sɑnnu? Mɑ Yosɑfɑti u yinɑ.
50 Então Acazias, filho de Acabe, disse a Jeosafá: Vão os meus servos com os teus servos nos navios. Jeosafá, porém, não quis.
51 Yen biruwɑ Yosɑfɑti u kpunɑ u ɡu. Mɑ bɑ nùn sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ Dɑfidin wuuɔ. Mɑ win bii Yorɑmu u bɑndu kɔsire kuɑ.
51 Depois Jeosafá dormiu com seus pais, e foi sepultado junto a eles na cidade de Davi, seu pai. E em seu lugar reinou seu filho Jeorão.
52 Akɑsiɑ, Akɑbun bii u bɑndu di Isirelibɑ sɔɔ Sɑmɑriɔ, Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ bokon bɑndun wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ yiruse sɔɔ. Mɑ Akɑsiɑ wi, u kuɑ wɔ̃ɔ yiru bɑndu sɔɔ.
52 Ora, Acazias, filho de Acabe, começou a reinar em Samaria no ano dezessete de Jeosafá, rei de Judá, e reinou dois anos sobre Israel.
53 Win bɑn te sɔɔ, kɔ̃sɑ u kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ. Win tundo kɑ win mɛron yirɑ u swĩi, kɑ sere mɑɑ Yeroboɑmu Nɛbɑtin biiɡiɑ, wi u Isirelibɑ doke torɑru sɔɔ.
53 E fez o que era mau aos olhos do Senhor; porque andou no caminho de seu pai, como também no caminho de sua mãe, e no caminho de Jeroboão, filho de Nebate, que fez Israel pecar.
54 Bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑli wiyɑ u rɑ yiire u n sɑ̃ɑmɔ. Mɑ u Yinni Gusunɔn mɔru seeyɑ nɡe mɛ win tundo u rɑɑ kuɑ.
54 Serviu a Baal, e o adorou, provocando à ira o Senhor Deus de Israel, conforme tudo quanto seu pai fizera.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.