1 Reis 20

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bɛni Hɑdɑdi Sirin sinɑ boko u win tɑbu kowobu kpuro mɛnnɑ, kɑ dumi kɑ tɑbu kɛkɛ be dumi ɡɑwe. Mɑ sinɑmbu tɛnɑ kɑ yiru bɑ nùn somiru nɑ. Mɑ u dɑ u Sɑmɑri wɔri bɑ ye tɑrusi.
1 O rei Ben-Hadade, da Síria, convocou todo o seu exército e, acompanhado de trinta e dois reis com seus cavalos e carros de guerra, cercou e atacou Samaria.
2 Yerɑ u Akɑbu Isirelibɑn sinɑ boko sɔmɔbu ɡɔriɑ u nɛɛ,
2 Ele enviou mensageiros à cidade, a Acabe, o rei de Israel, que lhe disseram: "Isto é o que diz Ben-Hadade:
3 bu nùn sɔ̃ mɑ win wurɑ kɑ win sii ɡee si u mɔ kpuro yɑ kuɑ wi Bɛni Hɑdɑdiɡiɑ. Mɛyɑ mɑɑ win kurɔbu kɑ win bii be bɑ burɑm bo, bɑ kuɑ wi Bɛni Hɑdɑdiɡibu.
3 ‘A sua prata e o seu ouro são meus, e o melhor de suas mulheres e filhos também’ ".
4 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nɛɛ, i doo i bɛɛn yinni sɔ̃ mɑ nɑ wurɑ nɑ n sɑ̃ɑ wiɡii kɑ nɛn ye nɑ mɔ kpuro nɡe mɛ win tii u ɡeruɑ.
4 O rei respondeu: "Que seja conforme tu dizes, ó rei, meu senhor. Eu e tudo o que tenho somos teus".
5 Yenibɑn biruwɑ sɔmɔ be, bɑ wurɑmɑ Akɑbun mi, bɑ nɛɛ, wee Bɛni Hɑdɑdi u rɑɑ nun ɡɔriɑmɑ ɑ nùn sii ɡeesu kɑ wurɑ kɑ wunɛn kurɔbu kɑ bibu wɛ̃ɛmɑ.
5 Os mensageiros voltaram e disseram: "Assim diz Ben-Hadade: ‘Mandei tomar sua prata e seu ouro, suas mulheres e seus filhos.
6 Yen sɔ̃, siɑ ɑmɑdɑɑre u koo win sɔm kowobu ɡɔrimɑ bu wunɛn diru bũuri kɑ wunɛn bwɑ̃ɑbuɡinu, kpɑ bu mɛɛri ye yɑ sɑ̃ɑ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu wunɛn nɔni sɔɔ bu suɑ.
6 Mas amanhã, a esta hora, enviarei meus oficiais para vasculharem o seu palácio e as casas dos seus oficiais. Eles me trarão tudo o que você considera de valor’ ".
7 Ye Akɑbu Isirelibɑn sinɑ boko u ye kpuro nuɑ, yerɑ u Isirelibɑn ɡuro ɡurobu mɛnnɑ u nɛɛ, i ǹ wɑ mɑ durɔ wi, u bɛsɛn kɔ̃sɑ kɑsuwɑ. Domi u rɑɑ ɡɔrimɑ n nùn nɛn kurɔbu kɑ bibu kɑ sii ɡeesu kɑ wurɑ wɛ̃ɛmɑ. Mɑ nɑ ǹ yen ɡɑɑ yinɛ.
7 O rei de Israel convocou todas as autoridades de Israel e lhes disse: "Vejam como esse homem está querendo a nossa desgraça! Quando mandou tomar as minhas mulheres e os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, eu não lhe neguei! "
8 Mɑ Isirelibɑn ɡuro ɡuro be, bɑ nɛɛ, ɑ ku nùn swɑɑ dɑki. A ku rɑ wurɑ.
8 As autoridades e todo o povo responderam: "Não lhe dês atenção nem concordes com as suas exigências".
9 Yerɑ Akɑbu u Bɛni Hɑdɑdin ɡɔro be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo i bɛɛn yinni sinɑ boko sɔ̃ i nɛɛ, ye u ɡbiɑ u bikiɑ, kon ye ko. Adɑmɑ ye u ɡerumɑ mini tɛ̃, nɑ ǹ ye mɔ̀.
9 E ele respondeu aos mensageiros de Ben-Hadade: "Digam ao rei, meu senhor: Teu servo fará tudo o que exigiste na primeira vez, mas não posso atender a esta exigência". E eles levaram a resposta a Ben-Hadade.
10 Ye Bɛni Hɑdɑdi u nuɑ mɛsum yerɑ u Akɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn bũnu nu mɑn kuɑ nɡe mɛ nu kĩ, nɑ̀ kun Sɑmɑri kɔsuke sere yen tuɑ kun turɑ yu nɛn tɔmbu kpuron nɔm wɔɔnu yibu.
10 Então Ben-Hadade mandou esta outra mensagem a Acabe: "Que os deuses me castiguem com todo o rigor, caso fique em Samaria pó suficiente para dar um punhado a cada um dos meus homens".
11 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko, u wisɑ u nɛɛ, wi u tɑbu yɑ̃nu sebuɑ, u ǹ kpɛ̃ u tii siɑrɑ nɡe wi u tɑbu yɑ̃nu potɑ u yi.
11 O rei de Israel respondeu: "Digam-lhe: ‘Quem está vestindo a sua armadura não deve se gabar como aquele que a está tirando’ ".
12 N deemɑ Bɛni Hɑdɑdi u tɑm nɔrumɔwɑ kɑ sinɑmbu ɡɑbu sɑnnu kuu bekuruɡirɔ, sɑnɑm mɛ u Akɑbun ɡɑri yi nuɑ. Yerɑ u win tɑbu kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu doo bu sɔɔru ko ben sɑnsɑniɔ kpɑ bu wuu ɡe tɑrusi. Mɑ bɑ dɑ bɑ ɡu tɑrusi.
12 Ben-Hadade recebeu essa mensagem quando ele e os reis estavam bebendo em suas tendas, e ordenou aos seus homens: "Preparem-se para atacar a cidade". E eles lhe obedeceram.
13 Yerɑ Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u nɑ Akɑbun mi, u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, ɑ tɔn dɑbi te wɑ? U koo nun tu nɔmu sɔndiɑ kpɑ ɑ ɡiɑ mɑ wiyɑ u sɑ̃ɑ kpuron Yinni.
13 Nessa ocasião, um profeta foi até Acabe, rei de Israel, e anunciou: "Assim diz o Senhor: ‘Vê este exército enorme? Hoje eu o entregarei nas suas mãos, e então você saberá que eu sou o Senhor’ ".
14 Akɑbu u nɛɛ, weren min diyɑ yɑ koo kɑ koorɑ mɛ.
14 "Mas quem fará isso? ", perguntou Acabe. O profeta respondeu: "Assim diz o Senhor: ‘Os jovens soldados dos líderes das províncias o farão’ ". "E quem começará a batalha? ", perguntou. O profeta respondeu: "Você".
15 Yerɑ Akɑbu u berɑ kɑ berɑn tɑbu kowo be mɛnnɑ. Mɑ bɑ kuɑ ɡoobu kɑ tɛnɑ kɑ yiru (232). Yen biru u Isirelibɑn tɑbu kowobu mɛnnɑ, mɑ be, bɑ mɑɑ kuɑ nɔrɔbun subɑ nɔɔbɑ yiru (7.000).
15 Então Acabe convocou os jovens soldados dos líderes das províncias, duzentos e trinta e dois homens. Em seguida reuniu o restante dos israelitas, sete mil ao todo.
16 Mɑ u Siriɡii be wɔrim dɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑn di. Sɑɑ ye sɔɔ, Bɛni Hɑdɑdi u sɔ̃ u tɑm nɔrumɔ wi kɑ sinɑmbu tɛnɑ kɑ yiru be bɑ nùn somiru nɑ.
16 Eles partiram ao meio-dia, enquanto Ben-Hadade e os trinta e dois reis aliados a ele estavam se embriagando nas suas tendas.
17 Isirelibɑn berɑ kɑ berɑn tɑbu kowo be, bɑ ɡbiɑ bɑ tɑbu yɑrɑ. Yerɑ Bɛni Hɑdɑdi u bikiɑ u nɛɛ, berɑ̀ mini. Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, Sɑmɑrin diyɑ bɑ yɑrimɑ.
17 Os jovens soldados dos líderes das províncias saíram primeiro. Nisso, uma patrulha de Ben-Hadade informou: "Saíram alguns homens de Samaria".
18 Mɑ u nɛɛ, bɑ yɑrimɑ bu kɑ tɑbu ko? Aɑ, bɑ yɑrimɑwɑ bwɛ̃ɛ dorɑ sɔɔ? Kɑ mɛ, i bu mwɛɛrimɑ wɑsiru.
18 Ele disse: "Quer tenham saído para a paz, quer para a guerra, tragam-nos vivos".
19 Yerɑ Isirelibɑn tɑbu kowo be bɑ tie, bɑ berɑ kɑ berɑn tɑbu kowo be swĩi.
19 Os jovens soldados dos líderes das províncias marcharam para fora da cidade, com o exército na retaguarda,
20 Mɑ ben bɑɑwure u win wɛrɔ nɑɑ swĩi u ɡo. Siriɡii be bɑ tie, bɑ duki yɑkurɑ bɑ doonɑ. Adɑmɑ Isireli be, bɑ bu nɑɑ swĩi. Bɛni Hɑdɑdi u dukɑ yɑkurɑ kɑ win dumɑ, kɑ sere mɑɑ mɑɑsɔbu ɡɑbu.
20 e cada um matou o seu adversário. Diante disso, os arameus fugiram, perseguidos pelos israelitas. Mas Ben-Hadade, rei da Síria, escapou a cavalo com alguns de seus cavaleiros.
21 Nɡe mɛyɑ Isirelibɑn sinɑ boko u kɑ Bɛni Hɑdɑdin tɑbu kowobu kɑmiɑ mɑm mɑm. U ben dumi ɡo. Mɑ u ben tɑbu kɛkɛbɑ mwɛɛrɑ.
21 O rei de Israel avançou e destruiu os cavalos e carros de guerra e infligiu pesadas baixas aos arameus.
22 Yerɑ Gusunɔn sɔmɔ wi, u mɑɑ dɑ Akɑbun mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo kpɑ ɑ n wɔruɡɔru mɔ kpɑ ɑ bwisiku mɛ kɑɑ ko. Domi wɔ̃ɔ kpɔɔ Sirin sinɑ boko wi, u koo mɑɑ ɡɔsirɑmɑ u nun wɔri.
22 Depois disso, o profeta foi ao rei de Israel e disse: "Fortaleça a sua posição e veja o que deve ser feito, pois na próxima primavera o rei da Síria o atacará de novo".
23 Sirin sinɑ bokon tɑbu kowobu bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn bũnu nu sɑ̃ɑwɑ ɡuunuɡinu. Yen sɔ̃nɑ bɑ sun kɑmiɑ. Ǹ n mɛn nɑ, su bu wɔri wɔwɑ sɔɔ kpɑ bu wɑ mɑ sɑ bu dɑm kere.
23 Enquanto isso, os conselheiros do rei da Síria lhe diziam: "Os deuses deles são deuses das montanhas. É por isso que eles foram fortes demais para nós. Mas, se os combatermos nas planícies, com certeza seremos mais fortes do que eles.
24 Yen sɔ̃, ɑ sinɑm be kpuro yɑro bɛsɛn wuurun di kpɑ ɑ tɑbu sinɑmbu kɔsire ko mi.
24 Deves tirá-los todos os reis dos seus comandos e substituí-los por outros oficiais.
25 Yen biru kpɑ ɑ mɑɑ tɑbu kowo kpɑobu ɡɔsi kɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe kpɑ ye kpuro yɑ n ɡeeru nɛ nɡe mɛ ɑ rɑɑ mɔ yellun tɑɑ bi sɔɔ. Kpɑ su dɑ su bu wɔri wɔwɑ mi. Miyɑ sɑ ko bu kɑmiɑ.
25 Também deves organizar um exército como o que perdeste, cavalo por cavalo e carro por carro, para que possamos combater Israel nas planícies. Então é certo que os venceremos". Ele concordou com eles e fez como foi aconselhado.
26 Yen wɔ̃ɔ kpɔɔ Bɛni Hɑdɑdi u win tɑbu kowo be mɛnnɑ u ɡɑrɑ, mɑ bɑ dɑ Afɛkiɔ bu kɑ Isirelibɑ wɔri.
26 Na primavera seguinte Ben-Hadade convocou os arameus e marchou até Afeque para lutar contra Israel.
27 Isirelibɑn tii, bɑ ben tɑbu kowobu mɛnnɑ bɑ ɡɑrɑ. Mɑ bɑ dĩɑnu suɑ, bɑ dɑ bu kɑ Siriɡii be wɔri. Yerɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Siriɡibun sɑnsɑnin deedeerɔ. Mɑ bɑ sɑ̃ɑ nɡe boo ɡɔ̃ɔ piiminu yiru Siriɡibun wuswɑɑɔ. Domi Siriɡii be, bɑ dɑbiwɑ sere bɑ berɑ mi yibɑ.
27 Os israelitas foram convocados e, tendo recebido provisões, saíram para enfrentar os arameus. Os israelitas acamparam no lado oposto como dois pequenos rebanhos de cabras, enquanto que os arameus cobriam todo o campo.
28 Yerɑ Gusunɔn sɔmɔ wi, u mɑɑ nɑ Isirelibɑn sinɑ bokon mi u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡerumɔ. U nɛɛ, yèn sɔ̃ Siriɡibu bɑ nɛɛ, u sɑ̃ɑwɑ ɡuunun yinni, yen sɔ̃nɑ u koo be tɑbu kowo dɑbi te bɛɛ nɔmu bɛriɑ kpɑ i ɡiɑ mɑ wiyɑ u sɑ̃ɑ kpuron Yinni.
28 O homem de Deus foi ao rei de Israel e lhe disse: "Assim diz o Senhor: ‘Como os arameus pensam que o Senhor é um deus das montanhas e não um deus dos vales, eu entregarei esse exército enorme nas suas mãos, e vocês saberão que eu sou o Senhor’ ".
29 Mɑ Siriɡii be, kɑ Isirelibɑ bɑ kuɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑ bɑ mɛɛrinɛ. Yen nɔɔbɑ yiruserɑ bɑ tɑbu wɔrinɑ. Mɑ Isirelibɑ bɑ Siriɡibun tɑbu kowobun nɔrɔbun subɑ wunɔbu (100.000) ɡo sɔ̃ɔ teeru.
29 Durante sete dias estiveram acampados em frente um do outro, e no sétimo dia entraram em combate. Num só dia os israelitas mataram cem mil soldados de infantaria arameus.
30 Be bɑ tie, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ tɛnɑ itɑ sɑri (27.000). Mɑ bɑ duki yɑkikirɑ, bɑ dɑ bɑ wɑ̃ɑ Afɛkiɔ. Yerɑ ɡbɑ̃rɑrɑ bu sɛ̃re tɑ ɡo.
30 O restante deles escapou para a cidade de Afeque, onde o muro caiu sobre vinte e sete mil deles. Ben-Hadade também fugiu para a cidade e se escondeu, ora num aposento, ora noutro.
31 Mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee, sɑ nuɑ mɑ Isirelibɑn sinɑmbɑ rɑ n tɔmbun wɔnwɔndu mɔ. Yen sɔ̃, su sɑɑkibɑ dewe kpɑ su wɛ̃ɛ sɛ̃kɑ wirɔ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃, kpɑ su dɑ Isirelibɑn sinɑ bokon mi, sɔrɔkudo u koo sun wɔnwɔndu kuɑ, kpɑ u de sɑ n wɑ̃ɑ.
31 Seus oficiais lhe disseram: "Soubemos que os reis do povo de Israel são misericordiosos. Nós vamos até o rei de Israel vestidos com panos de saco e com cordas no pescoço. Talvez ele poupe a tua vida".
32 Mɑ bɑ sɑɑki be deewɑ pɔrɑɔ, yen biru bɑ wɛ̃ɛ sɛ̃kɑ wirɔ, bɑ dɑ bɑ Isirelibɑn sinɑ boko deemɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wunɛn bɔ̃ɔ Bɛni Hɑdɑdiwɑ u sun ɡɔrimɑ u nɛɛ, ɑ win wɑ̃ɑru dweo u kɑ wɑ u n wɑ̃ɑ.
32 Vestindo panos de saco e tendo cordas envolvendo o pescoço, foram ao rei de Israel e disseram: "Teu servo Ben-Hadade diz: ‘Rogo-te que me deixes viver’ ". O rei respondeu: "Ele ainda está vivo? Ele é meu irmão! "
33 Ye tɔn be, bɑ nuɑ u wisɑ n do, yerɑ bɑ ɡeruɑ fuuku fuuku bɑ nɛɛ, oo, wunɛn kĩnɑsi u wɑ̃ɑ.
33 Os homens interpretaram isso como um bom sinal e de imediato aproveitaram o que ele tinha dito. "Isso mesmo, teu irmão Ben-Hadade! ", disseram. "Tragam-no aqui", disse o rei. Quando Ben-Hadade chegou, Acabe o fez subir no seu carro.
34 Sɑɑ yerɑ Bɛni Hɑdɑdi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon nun wuu si nɛn tundo u rɑɑ wunɛn tundo mwɑɑri mi wesiɑ. Kpɑ ɑ kiɑ dɔrɑ yenu ko Dɑmɑsiɔ nɡe mɛ nɛn tundo u kuɑ Sɑmɑriɔ.
34 "Devolverei as cidades que o meu pai tomou do teu pai", ofereceu Ben-Hadade. "Tu poderás estabelecer os teus próprios mercados em Damasco, como fez meu pai em Samaria. " Acabe disse: "Mediante um tratado, libertarei você". Então fizeram um tratado, e Acabe o deixou ir.
35 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Yinni Gusunɔ u win sɔmɔ ɑluwɑɑsi ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win turo kɑnɔ u nùn so. Adɑmɑ win turo wi, u yinɑ u nùn so.
35 Por ordem do Senhor um dos discípulos dos profetas disse ao seu companheiro: "Fira-me", mas o homem se recusou a fazê-lo.
36 Yerɑ sɔmɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n mɑn doonɑri tɛ̃, ɡbee sunɔ ɡɑ koo nun sɛ̃re ɡu ɡo. Domi ɑ ǹ Yinni Gusunɔn ɡɑri mɛm nɔɔwɛ.
36 Então o profeta disse: "Como você não obedeceu ao Senhor, assim que você sair daqui um leão o ferirá". E, logo que o homem partiu, um leão o atacou e o feriu.
37 Yerɑ sɔmɔ wi, u kɑ mɑɑ ɡoo yinnɑ, mɑ u nɛɛ, ɑ mɑn soowo, ɑ suuru ko.
37 O profeta encontrou outro homem e lhe disse: "Fira-me, por favor". Este o atingiu e o feriu.
38 Mɑ sɔmɔ wi, u tii kɔsɑ u sɛ̃kɑtiɑ sɛ̃kɑ win nɔniɔ, u dɑ u sinɑ swɑɑ bɑɑrɔ mi sinɑ boko Akɑbu u koo kɑ doonɑ.
38 Então o profeta saiu e ficou ao lado da estrada, à espera do rei. Ele se disfarçou, cobrindo os olhos com sua testeira.
39 Sɑnɑm mɛ sinɑ boko u sɑrɔ win bɔkuɔ, yerɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, wee nɑ rɑɑ wɑ̃ɑ tɑbu sĩɑ sɔɔ, mɑ subɑru sɔɔ ɡoo u yɑrɑ u kɑ mɑn tɑbu durɔ ɡoo nɑɑwɑ n nùn kɔ̃su. U nɛɛ, nɑ̀ n derɑ durɔ wi, u doonɑ, nɛnɑ kon ko win kɔsire, ǹ kun mɛ, kon sii ɡeesun ɡobi nɔrɔbun subɑ itɑ (3.000) kɔsiɑ.
39 Quando o rei ia passando, o profeta gritou para ele: "Teu servo entrou no auge do combate, e alguém veio a mim com um prisioneiro e me disse: ‘Vigie este homem. Se ele escapar, será a sua vida pela dele, ou você deverá pagar trinta e cinco quilos de prata’.
40 Sɑnɑm mɛ nɑ wɑ̃ɑ nɑ sirenɛ, yerɑ durɔ wi, u mɑn kisirɑri u doonɑ.
40 Enquanto o teu servo estava ocupado com outras coisas, o homem desapareceu". "Essa é a sua sentença", disse o rei de Israel. "Você mesmo a pronunciou. "
41 Sɑɑ yerɑ sɔmɔ wi, u win sɛ̃kɑtiɑ ye u kɑ nɔni bɔkuɑ mi kusiɑ, mɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nùn tubɑ u wɑ mɑ Gusunɔn sɔmɔbun turowɑ.
41 Então o profeta rapidamente removeu a testeira dos olhos, e o rei o reconheceu como um dos profetas.
42 Yerɑ u mɑɑ sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, yèn sɔ̃ ɑ derɑ durɔ wi u nun nɔmu bɛriɑ mi, u doonɑ, wi u nɛɛ, ɑ kɑm koosiɑ, tɛ̃, wunɑ kɑɑ ɡbi win ɑyerɔ, kpɑ wunɛn tɔmbu bu mɑɑ ɡbi win tɔmbun ɑyerɔ.
42 Ele disse ao rei: "Assim diz o Senhor: ‘Você libertou um homem que eu havia decidido que devia morrer. Por isso, é a sua vida pela vida dele, o seu povo pelo povo dele’ ".
43 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko Akɑbu u ɡɔsirɑ win yɛnuɔ kɑ nuku sɑnkirɑnu kɑ mɔru.
43 Aborrecido e irritado, o rei de Israel voltou para o seu palácio em Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.