1 Reis 20

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bɛni Hɑdɑdi Sirin sinɑ boko u win tɑbu kowobu kpuro mɛnnɑ, kɑ dumi kɑ tɑbu kɛkɛ be dumi ɡɑwe. Mɑ sinɑmbu tɛnɑ kɑ yiru bɑ nùn somiru nɑ. Mɑ u dɑ u Sɑmɑri wɔri bɑ ye tɑrusi.
1 O rei Ben-Hadade da Síria reuniu todo o seu exército e, apoiado por trinta e dois outros reis, com os seus cavalos e carros, subiu, e cercou a cidade de Samaria, e atacou-a.
2 Yerɑ u Akɑbu Isirelibɑn sinɑ boko sɔmɔbu ɡɔriɑ u nɛɛ,
2 Ele enviou alguns mensageiros, os quais entraram na cidade
3 bu nùn sɔ̃ mɑ win wurɑ kɑ win sii ɡee si u mɔ kpuro yɑ kuɑ wi Bɛni Hɑdɑdiɡiɑ. Mɛyɑ mɑɑ win kurɔbu kɑ win bii be bɑ burɑm bo, bɑ kuɑ wi Bɛni Hɑdɑdiɡibu.
3 e disseram a Acabe, rei de Israel: — O rei Ben-Hadade exige que o senhor entregue a ele a sua prata e o seu ouro, as suas mulheres e os seus filhos mais fortes.
4 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nɛɛ, i doo i bɛɛn yinni sɔ̃ mɑ nɑ wurɑ nɑ n sɑ̃ɑ wiɡii kɑ nɛn ye nɑ mɔ kpuro nɡe mɛ win tii u ɡeruɑ.
4 Acabe respondeu: — Diga ao meu patrão, o rei Ben-Hadade, que eu concordo. Eu e tudo o que tenho somos dele.
5 Yenibɑn biruwɑ sɔmɔ be, bɑ wurɑmɑ Akɑbun mi, bɑ nɛɛ, wee Bɛni Hɑdɑdi u rɑɑ nun ɡɔriɑmɑ ɑ nùn sii ɡeesu kɑ wurɑ kɑ wunɛn kurɔbu kɑ bibu wɛ̃ɛmɑ.
5 Mais tarde, os mensageiros voltaram com outro recado do rei Ben-Hadade. Era o seguinte: — Eu lhe mandei uma mensagem exigindo que você me entregasse a sua prata e o seu ouro, as suas mulheres e os seus filhos.
6 Yen sɔ̃, siɑ ɑmɑdɑɑre u koo win sɔm kowobu ɡɔrimɑ bu wunɛn diru bũuri kɑ wunɛn bwɑ̃ɑbuɡinu, kpɑ bu mɛɛri ye yɑ sɑ̃ɑ ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu wunɛn nɔni sɔɔ bu suɑ.
6 No entanto, amanhã a esta hora, eu vou mandar os meus servidores, e eles vão examinar o seu palácio e as casas dos seus servidores. Eles vão tirar tudo aquilo que acharem que tem valor.
7 Ye Akɑbu Isirelibɑn sinɑ boko u ye kpuro nuɑ, yerɑ u Isirelibɑn ɡuro ɡurobu mɛnnɑ u nɛɛ, i ǹ wɑ mɑ durɔ wi, u bɛsɛn kɔ̃sɑ kɑsuwɑ. Domi u rɑɑ ɡɔrimɑ n nùn nɛn kurɔbu kɑ bibu kɑ sii ɡeesu kɑ wurɑ wɛ̃ɛmɑ. Mɑ nɑ ǹ yen ɡɑɑ yinɛ.
7 Então o rei Acabe reuniu todos os líderes do país e disse: — Vocês estão vendo como esse homem está querendo nos arruinar! Ele mandou um recado exigindo que eu entregasse as minhas mulheres, os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, e eu concordei.
8 Mɑ Isirelibɑn ɡuro ɡuro be, bɑ nɛɛ, ɑ ku nùn swɑɑ dɑki. A ku rɑ wurɑ.
8 Os líderes e o povo responderam: — Não dê atenção a ele; não entregue nada.
9 Yerɑ Akɑbu u Bɛni Hɑdɑdin ɡɔro be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo i bɛɛn yinni sinɑ boko sɔ̃ i nɛɛ, ye u ɡbiɑ u bikiɑ, kon ye ko. Adɑmɑ ye u ɡerumɑ mini tɛ̃, nɑ ǹ ye mɔ̀.
9 Então Acabe respondeu aos mensageiros de Ben-Hadade o seguinte: — Digam ao meu patrão, o rei, que eu concordo com tudo o que ele pediu na primeira vez, porém não posso concordar com o que ele está exigindo agora. Os mensageiros foram embora e entregaram essa resposta.
10 Ye Bɛni Hɑdɑdi u nuɑ mɛsum yerɑ u Akɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn bũnu nu mɑn kuɑ nɡe mɛ nu kĩ, nɑ̀ kun Sɑmɑri kɔsuke sere yen tuɑ kun turɑ yu nɛn tɔmbu kpuron nɔm wɔɔnu yibu.
10 Ben-Hadade tornou a mandar os mensageiros. Eles levaram a seguinte mensagem: — Que os deuses me matem, se eu não arrasar Samaria com um exército tão grande, que, se cada soldado levar dela um punhado de terra, a cidade vai desaparecer!
11 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko, u wisɑ u nɛɛ, wi u tɑbu yɑ̃nu sebuɑ, u ǹ kpɛ̃ u tii siɑrɑ nɡe wi u tɑbu yɑ̃nu potɑ u yi.
11 O rei Acabe respondeu: — Digam ao rei Ben-Hadade que um verdadeiro soldado se gaba depois de uma batalha e não antes.
12 N deemɑ Bɛni Hɑdɑdi u tɑm nɔrumɔwɑ kɑ sinɑmbu ɡɑbu sɑnnu kuu bekuruɡirɔ, sɑnɑm mɛ u Akɑbun ɡɑri yi nuɑ. Yerɑ u win tɑbu kowobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu doo bu sɔɔru ko ben sɑnsɑniɔ kpɑ bu wuu ɡe tɑrusi. Mɑ bɑ dɑ bɑ ɡu tɑrusi.
12 Ben-Hadade recebeu a resposta de Acabe enquanto ele e os outros reis estavam bebendo nas suas barracas. Então deu ordem aos seus soldados para se aprontarem a fim de atacar a cidade, e eles se colocaram em posição de batalha.
13 Yerɑ Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u nɑ Akɑbun mi, u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, ɑ tɔn dɑbi te wɑ? U koo nun tu nɔmu sɔndiɑ kpɑ ɑ ɡiɑ mɑ wiyɑ u sɑ̃ɑ kpuron Yinni.
13 Enquanto isso, um profeta foi falar com Acabe, rei de Israel, e lhe disse: — O
14 Akɑbu u nɛɛ, weren min diyɑ yɑ koo kɑ koorɑ mɛ.
14 — Quem vai comandar o ataque? — perguntou Acabe. O profeta respondeu: — O — Quem vai comandar a força principal? — perguntou o rei. — O senhor, ó rei! — respondeu o profeta.
15 Yerɑ Akɑbu u berɑ kɑ berɑn tɑbu kowo be mɛnnɑ. Mɑ bɑ kuɑ ɡoobu kɑ tɛnɑ kɑ yiru (232). Yen biru u Isirelibɑn tɑbu kowobu mɛnnɑ, mɑ be, bɑ mɑɑ kuɑ nɔrɔbun subɑ nɔɔbɑ yiru (7.000).
15 Então o rei mandou chamar os ajudantes dos administradores dos distritos, que eram duzentos e trinta e dois. Aí o rei convocou o exército israelita, que tinha sete mil homens.
16 Mɑ u Siriɡii be wɔrim dɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑn di. Sɑɑ ye sɔɔ, Bɛni Hɑdɑdi u sɔ̃ u tɑm nɔrumɔ wi kɑ sinɑmbu tɛnɑ kɑ yiru be bɑ nùn somiru nɑ.
16 O ataque começou ao meio-dia, quando Ben-Hadade e os seus trinta e dois aliados estavam se embebedando nas suas barracas.
17 Isirelibɑn berɑ kɑ berɑn tɑbu kowo be, bɑ ɡbiɑ bɑ tɑbu yɑrɑ. Yerɑ Bɛni Hɑdɑdi u bikiɑ u nɛɛ, berɑ̀ mini. Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, Sɑmɑrin diyɑ bɑ yɑrimɑ.
17 Os jovens ajudantes dos administradores avançaram primeiro. Alguns espiões mandados por Ben-Hadade contaram a ele que um grupo de soldados estava saindo de Samaria.
18 Mɑ u nɛɛ, bɑ yɑrimɑ bu kɑ tɑbu ko? Aɑ, bɑ yɑrimɑwɑ bwɛ̃ɛ dorɑ sɔɔ? Kɑ mɛ, i bu mwɛɛrimɑ wɑsiru.
18 Ele ordenou: — Prendam vivos esses soldados, quer tenham vindo para lutar, quer tenham vindo pedir paz.
19 Yerɑ Isirelibɑn tɑbu kowo be bɑ tie, bɑ berɑ kɑ berɑn tɑbu kowo be swĩi.
19 Os ajudantes dos administradores atacaram primeiro, seguidos pelo exército israelita,
20 Mɑ ben bɑɑwure u win wɛrɔ nɑɑ swĩi u ɡo. Siriɡii be bɑ tie, bɑ duki yɑkurɑ bɑ doonɑ. Adɑmɑ Isireli be, bɑ bu nɑɑ swĩi. Bɛni Hɑdɑdi u dukɑ yɑkurɑ kɑ win dumɑ, kɑ sere mɑɑ mɑɑsɔbu ɡɑbu.
20 e cada um matou o homem contra quem lutava. Os sírios fugiram, e os israelitas os perseguiram, mas Ben-Hadade escapou a cavalo, junto com alguns soldados da cavalaria.
21 Nɡe mɛyɑ Isirelibɑn sinɑ boko u kɑ Bɛni Hɑdɑdin tɑbu kowobu kɑmiɑ mɑm mɑm. U ben dumi ɡo. Mɑ u ben tɑbu kɛkɛbɑ mwɛɛrɑ.
21 O rei Acabe saiu, tomou os cavalos e os carros de guerra e derrotou completamente os sírios.
22 Yerɑ Gusunɔn sɔmɔ wi, u mɑɑ dɑ Akɑbun mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo kpɑ ɑ n wɔruɡɔru mɔ kpɑ ɑ bwisiku mɛ kɑɑ ko. Domi wɔ̃ɔ kpɔɔ Sirin sinɑ boko wi, u koo mɑɑ ɡɔsirɑmɑ u nun wɔri.
22 Então o profeta foi falar com o rei Acabe e disse: — Volte, fortaleça o seu exército e faça planos cuidadosos, pois daqui a um ano o rei da Síria vai atacar de novo.
23 Sirin sinɑ bokon tɑbu kowobu bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn bũnu nu sɑ̃ɑwɑ ɡuunuɡinu. Yen sɔ̃nɑ bɑ sun kɑmiɑ. Ǹ n mɛn nɑ, su bu wɔri wɔwɑ sɔɔ kpɑ bu wɑ mɑ sɑ bu dɑm kere.
23 Os oficiais do rei Ben-Hadade disseram a ele: — Os deuses dos israelitas são deuses das montanhas, e foi por isso que os israelitas foram mais fortes do que nós. Mas, se lutarmos contra eles em lugares planos, seremos mais fortes do que eles.
24 Yen sɔ̃, ɑ sinɑm be kpuro yɑro bɛsɛn wuurun di kpɑ ɑ tɑbu sinɑmbu kɔsire ko mi.
24 Portanto, faça o seguinte: tire os trinta e dois reis do comando e ponha capitães no lugar deles.
25 Yen biru kpɑ ɑ mɑɑ tɑbu kowo kpɑobu ɡɔsi kɑ tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe kpɑ ye kpuro yɑ n ɡeeru nɛ nɡe mɛ ɑ rɑɑ mɔ yellun tɑɑ bi sɔɔ. Kpɑ su dɑ su bu wɔri wɔwɑ mi. Miyɑ sɑ ko bu kɑmiɑ.
25 Depois forme um exército tão grande como aquele que o senhor perdeu e com o mesmo número de cavalos e carros. Nós lutaremos contra os israelitas nos lugares planos e certamente seremos mais fortes do que eles. O rei Ben-Hadade concordou e seguiu o conselho deles.
26 Yen wɔ̃ɔ kpɔɔ Bɛni Hɑdɑdi u win tɑbu kowo be mɛnnɑ u ɡɑrɑ, mɑ bɑ dɑ Afɛkiɔ bu kɑ Isirelibɑ wɔri.
26 Um ano depois ele convocou os seus soldados e marchou com eles para a cidade de Afeca a fim de atacar os israelitas.
27 Isirelibɑn tii, bɑ ben tɑbu kowobu mɛnnɑ bɑ ɡɑrɑ. Mɑ bɑ dĩɑnu suɑ, bɑ dɑ bu kɑ Siriɡii be wɔri. Yerɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ Siriɡibun sɑnsɑnin deedeerɔ. Mɑ bɑ sɑ̃ɑ nɡe boo ɡɔ̃ɔ piiminu yiru Siriɡibun wuswɑɑɔ. Domi Siriɡii be, bɑ dɑbiwɑ sere bɑ berɑ mi yibɑ.
27 Estes haviam sido convocados e tinham recebido mantimentos; eles marcharam contra o exército de Ben-Hadade e acamparam em dois grupos, de frente para os sírios. Os israelitas pareciam dois pequenos rebanhos de cabras comparados com os sírios, que estavam espalhados por todo o campo.
28 Yerɑ Gusunɔn sɔmɔ wi, u mɑɑ nɑ Isirelibɑn sinɑ bokon mi u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡerumɔ. U nɛɛ, yèn sɔ̃ Siriɡibu bɑ nɛɛ, u sɑ̃ɑwɑ ɡuunun yinni, yen sɔ̃nɑ u koo be tɑbu kowo dɑbi te bɛɛ nɔmu bɛriɑ kpɑ i ɡiɑ mɑ wiyɑ u sɑ̃ɑ kpuron Yinni.
28 Um profeta foi falar com o rei Acabe e disse: — O que o
29 Mɑ Siriɡii be, kɑ Isirelibɑ bɑ kuɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑ bɑ mɛɛrinɛ. Yen nɔɔbɑ yiruserɑ bɑ tɑbu wɔrinɑ. Mɑ Isirelibɑ bɑ Siriɡibun tɑbu kowobun nɔrɔbun subɑ wunɔbu (100.000) ɡo sɔ̃ɔ teeru.
29 Durante sete dias os sírios e os israelitas ficaram acampados de frente uns para os outros. No sétimo dia começou a batalha, e os israelitas, num só dia, mataram cem mil sírios.
30 Be bɑ tie, bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ tɛnɑ itɑ sɑri (27.000). Mɑ bɑ duki yɑkikirɑ, bɑ dɑ bɑ wɑ̃ɑ Afɛkiɔ. Yerɑ ɡbɑ̃rɑrɑ bu sɛ̃re tɑ ɡo.
30 O resto fugiu e entrou na cidade de Afeca, e as muralhas da cidade caíram em cima de vinte e sete mil deles. Ben-Hadade também fugiu, e entrou na cidade, e se escondeu no quarto dos fundos de uma casa.
31 Mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee, sɑ nuɑ mɑ Isirelibɑn sinɑmbɑ rɑ n tɔmbun wɔnwɔndu mɔ. Yen sɔ̃, su sɑɑkibɑ dewe kpɑ su wɛ̃ɛ sɛ̃kɑ wirɔ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃, kpɑ su dɑ Isirelibɑn sinɑ bokon mi, sɔrɔkudo u koo sun wɔnwɔndu kuɑ, kpɑ u de sɑ n wɑ̃ɑ.
31 Então os seus oficiais lhe disseram: — Nós ouvimos dizer que os reis israelitas são bondosos. Por isso, vamos falar com o rei de Israel. Vestiremos roupas feitas de pano grosseiro e amarraremos cordas no pescoço; talvez assim ele não mate o senhor.
32 Mɑ bɑ sɑɑki be deewɑ pɔrɑɔ, yen biru bɑ wɛ̃ɛ sɛ̃kɑ wirɔ, bɑ dɑ bɑ Isirelibɑn sinɑ boko deemɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wunɛn bɔ̃ɔ Bɛni Hɑdɑdiwɑ u sun ɡɔrimɑ u nɛɛ, ɑ win wɑ̃ɑru dweo u kɑ wɑ u n wɑ̃ɑ.
32 Então eles amarraram roupas feitas de pano grosseiro na cintura e cordas no pescoço e foram falar com Acabe. Eles disseram: — O seu escravo Ben-Hadade pede que o senhor não mande matá-lo. Acabe respondeu: — Então ele ainda está vivo? Ele é como se fosse meu irmão!
33 Ye tɔn be, bɑ nuɑ u wisɑ n do, yerɑ bɑ ɡeruɑ fuuku fuuku bɑ nɛɛ, oo, wunɛn kĩnɑsi u wɑ̃ɑ.
33 Os oficiais de Ben-Hadade estavam esperando por um bom sinal e, quando Acabe falou em “irmão”, aproveitaram logo essa palavra e disseram: — Sim, senhor, Ben-Hadade é seu irmão! — Tragam Ben-Hadade aqui para mim! — ordenou Acabe. Quando Ben-Hadade chegou, Acabe o convidou para subir no carro com ele.
34 Sɑɑ yerɑ Bɛni Hɑdɑdi u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon nun wuu si nɛn tundo u rɑɑ wunɛn tundo mwɑɑri mi wesiɑ. Kpɑ ɑ kiɑ dɔrɑ yenu ko Dɑmɑsiɔ nɡe mɛ nɛn tundo u kuɑ Sɑmɑriɔ.
34 E Ben-Hadade lhe disse: — Eu vou devolver a você as cidades que o meu pai tomou do seu, e além disso você poderá pôr um centro comercial em Damasco, como o meu pai fez na cidade de Samaria. Acabe respondeu: — Se fizermos esse Então Acabe fez o acordo com ele e o deixou ir embora.
35 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Yinni Gusunɔ u win sɔmɔ ɑluwɑɑsi ɡoo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win turo kɑnɔ u nùn so. Adɑmɑ win turo wi, u yinɑ u nùn so.
35 Por ordem do Senhor Deus, um homem do grupo dos profetas pediu a um dos seus companheiros que lhe desse um soco. Mas o outro não quis bater nele,
36 Yerɑ sɔmɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n mɑn doonɑri tɛ̃, ɡbee sunɔ ɡɑ koo nun sɛ̃re ɡu ɡo. Domi ɑ ǹ Yinni Gusunɔn ɡɑri mɛm nɔɔwɛ.
36 e por isso o profeta disse: — Você desobedeceu à ordem do E, logo que o homem saiu, um leão veio e o matou.
37 Yerɑ sɔmɔ wi, u kɑ mɑɑ ɡoo yinnɑ, mɑ u nɛɛ, ɑ mɑn soowo, ɑ suuru ko.
37 Então aquele mesmo profeta foi falar com outro homem e disse: — Dê um soco em mim! E ele lhe deu um soco e o feriu.
38 Mɑ sɔmɔ wi, u tii kɔsɑ u sɛ̃kɑtiɑ sɛ̃kɑ win nɔniɔ, u dɑ u sinɑ swɑɑ bɑɑrɔ mi sinɑ boko Akɑbu u koo kɑ doonɑ.
38 Então o profeta enrolou um pano no rosto para se disfarçar e foi ficar na beira do caminho, esperando que o rei de Israel passasse por ali.
39 Sɑnɑm mɛ sinɑ boko u sɑrɔ win bɔkuɔ, yerɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, wee nɑ rɑɑ wɑ̃ɑ tɑbu sĩɑ sɔɔ, mɑ subɑru sɔɔ ɡoo u yɑrɑ u kɑ mɑn tɑbu durɔ ɡoo nɑɑwɑ n nùn kɔ̃su. U nɛɛ, nɑ̀ n derɑ durɔ wi, u doonɑ, nɛnɑ kon ko win kɔsire, ǹ kun mɛ, kon sii ɡeesun ɡobi nɔrɔbun subɑ itɑ (3.000) kɔsiɑ.
39 Quando o rei ia passando, o profeta o chamou com um grito e disse: — Eu estava lutando na batalha quando um soldado me trouxe um inimigo que havia sido preso e disse: “Tome conta deste homem. Se ele escapar, você pagará com a vida ou então pagará uma multa de trinta e cinco quilos de prata.”
40 Sɑnɑm mɛ nɑ wɑ̃ɑ nɑ sirenɛ, yerɑ durɔ wi, u mɑn kisirɑri u doonɑ.
40 Mas eu fiquei ocupado com outras coisas, e o homem escapou. O rei respondeu: — Esse é o seu castigo; foi você mesmo quem deu a sentença.
41 Sɑɑ yerɑ sɔmɔ wi, u win sɛ̃kɑtiɑ ye u kɑ nɔni bɔkuɑ mi kusiɑ, mɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nùn tubɑ u wɑ mɑ Gusunɔn sɔmɔbun turowɑ.
41 Aí o profeta arrancou depressa o pano do rosto, e o rei Acabe reconheceu que era um dos profetas.
42 Yerɑ u mɑɑ sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, yèn sɔ̃ ɑ derɑ durɔ wi u nun nɔmu bɛriɑ mi, u doonɑ, wi u nɛɛ, ɑ kɑm koosiɑ, tɛ̃, wunɑ kɑɑ ɡbi win ɑyerɔ, kpɑ wunɛn tɔmbu bu mɑɑ ɡbi win tɔmbun ɑyerɔ.
42 Então ele disse ao rei: — Esta é a palavra de Deus, o
43 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko Akɑbu u ɡɔsirɑ win yɛnuɔ kɑ nuku sɑnkirɑnu kɑ mɔru.
43 Então o rei voltou aborrecido e com raiva para a sua casa em Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.