1 Reis 19

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ye Akɑbu u turɑ yɛnuɔ u win kurɔ Yesɑbɛli sɔ̃ɔwɑ ye Eli u kuɑ kpuro kɑ nɡe mɛ u bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku kowo be kpuro ɡo kɑ tɑkobi.
1 Acabe contou a Jezabel tudo que Elias havia feito, incluindo o modo como havia matado todos os profetas de Baal.
2 Mɑ Yesɑbɛli u Eli sɔmɔ ɡɔriɑ u nɛɛ, mɑ nɑ kun nun ɡo siɑ ɑmɑdɑɑre nɡe mɛ ɑ tɔn ben bɑɑwure ɡo, bũnu nu mɑn kuɑ nɡe mɛ nu kĩ.
2 Por isso, Jezabel enviou esta mensagem a Elias: “Que os deuses me castiguem severamente se, até amanhã nesta hora, eu não fizer a você o que você fez aos profetas de Baal!”.
3 Ye Eli u nuɑ mɛ, yerɑ u dukɑ suɑ u kɑ win hunde bere. Mɑ u turɑ Beri Sebɑɔ Yudɑn temɔ. Miyɑ u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi deri.
3 Elias teve medo e fugiu para salvar a vida. Foi para Berseba, uma cidade em Judá, e ali deixou seu servo.
4 Mɑ win tii u sɑnum so tɔ̃ɔ ɡiriru, u dɑ u wɑ̃ɑ ɡbɑburɔ u sɔ̃ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ, mɑ u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ den turɑ mɛ, ɑ nɛn hunde suo. Domi nɑ ǹ nɛn bɑɑbɑbɑ ɡeɑ kere.
4 Depois, foi sozinho para o deserto, caminhando o dia todo. Sentou-se debaixo de um pé de giesta e orou, pedindo para morrer. “Já basta, S enhor ”, disse ele. “Tira minha vida, pois não sou melhor que meus antepassados que já morreram.”
5 Mɑ u kpunɑ u dweeyɑ dɑ̃ɑ ten nuurɔ. Yerɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo ɡoo u nɑ u nùn bɑbɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ di.
5 Então ele se deitou debaixo do pé de giesta e dormiu. Enquanto dormia, um anjo o tocou e disse: “Levante-se e coma!”.
6 Mɑ Eli u seewɑ u deemɑ kirɑru wee win wirun bɔkuɔ kpee sundu ɡɑrun wɔllɔ, kɑ nim bwɑ̃ɑru. Yerɑ u di u nɔrɑ. Mɑ u wure u kpunɑ.
6 Elias olhou em redor e viu, perto de sua cabeça, um pão assado sobre pedras quentes e um jarro de água. Ele comeu, bebeu e se deitou novamente.
7 Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo wi, u kpɑm wurɑmɑ u nùn bɑbɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ di, domi ɡbɑbu te tɑ nun tie, tɑ dɛ̃u.
7 O anjo do S enhor voltou, tocou-o mais uma vez e disse: “Levante-se e coma um pouco mais, do contrário não aguentará a viagem que tem pela frente”.
8 Mɑ u seewɑ u di u nɔrɑ. U dɑm wɑ u kɑ sɑnum wɔri. U sĩɑ sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru. Mɑ u turɑ Yinni Gusunɔn ɡuurɔ, te bɑ mɔ̀ Horɛbu.
8 Elias se levantou, comeu e bebeu, e o alimento lhe deu forças para uma jornada de quarenta dias e quarenta noites até o monte Sinai, o monte de Deus.
9 Guu ten kpee wɔru sɔɔrɑ Eli u dɑ u kpunɑ wɔ̃kuru, yerɑ Yinni Gusunɔ u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ mɔ̀ mini.
9 Ali encontrou uma caverna onde passou a noite. Então o S
10 Mɑ u nùn wisɑ u nɛɛ, wunɛ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ nɑ sɑnnɑmmɛ, domi Isirelibɑ bɑ wunɛn woodɑbɑ deri mɑ bɑ wunɛn yɑ̃ku yɛnu kɔsukɑ. Mɛyɑ bɑ wunɛn sɔmɔbu ɡo ɡo kɑ tɑkobi. Nɛ turowɑ nɑ tie. Yerɑ bɑ mɑɑ mɑn kɑsu bu hunde wunɑ.
10 Ele respondeu: “Tenho servido com zelo ao S enhor , o Deus dos Exércitos. Contudo, os israelitas quebraram a aliança contigo, derrubaram teus altares e mataram todos os teus profetas. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
11 Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ kpɑ ɑ yɔ̃rɑ ɡuu ten wɔllɔ kpɑ n nɑ n sɑrɑ wunɛn wuswɑɑɔ. Mɑ u yɑrimɑ.
11 “Saia e ponha-se diante de mim no monte”, disse o S enhor . E, enquanto Elias estava ali, o S enhor passou, e um forte vendaval atingiu o monte. Era tão intenso que as pedras se soltavam do monte diante do S enhor , mas o S enhor não estava no vento. Depois do vento houve um terremoto, mas o S enhor não estava no terremoto.
12 Mɑ dɔ̃ɔ u mɑɑ nɑ. Mɛyɑ Yinni Gusunɔ kun wɑ̃ɑ dɔ̃ɔ wi sɔɔ. Yen biru dɑmu piibu ɡɑɡɑ mɑɑ nɑ ɡe ɡɑ nɔɔbu do.
12 Depois do terremoto houve fogo, mas o S enhor não estava no fogo. E, depois do fogo, veio um suave sussurro.
13 Ye Eli u dɑmu ɡe nuɑ, yerɑ u win kumbooro wiru wukiri, u yɑrimɑ kpee wɔru ɡen min di, u yɔ̃rɑ ɡen nɔɔwɔ. Mɑ u mɑɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡɑ nùn bikiɑ ɡɑ nɛɛ, mbɑ ɑ mɔ̀ mini, Eli.
13 Quando Elias o ouviu, cobriu o rosto com a capa, saiu e ficou na entrada da caverna. E uma voz disse: “O que você faz aqui, Elias?”.
14 Eli u wisɑ u nɛɛ, wunɛ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ nɑ sɑnnɑmmɛ domi Isirelibɑ bɑ wunɛn woodɑbɑ deri, mɑ bɑ wunɛn yɑ̃ku yenu kɔsukɑ. Mɛyɑ bɑ mɑɑ wunɛn sɔmɔbu ɡo kɑ tɑkobi. Nɛ turowɑ nɑ tie. Yerɑ bɑ mɑɑ mɑn kɑsu bu hunde wunɑ.
14 Ele respondeu outra vez: “Tenho servido com zelo ao S enhor , o Deus dos Exércitos. Contudo, os israelitas quebraram a aliança contigo, derrubaram teus altares e mataram todos os teus profetas. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
15 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ ɡɔsiro ɑ ɡbɑburun swɑɑ mwɑ kpɑ ɑ dɑ Dɑmɑsiɔ. À n turɑ mi, ɑ Hɑsɑɛli bɑndun ɡum tɑ̃reo u ko Sirin sunɔ.
15 Então o S enhor lhe disse: “Volte pelo caminho por onde veio e vá para o deserto de Damasco. Quando chegar lá, unja Hazael para ser rei da Síria.
16 Kpɑ ɑ mɑɑ Yehu Nimusin bii bɑndun ɡum tɑ̃re u ko Isirelibɑn sunɔ. Kpɑ ɑ Abɛli Mɛholɑɡii wi bɑ mɔ̀ Sɑfɑtin bii Elisee ɡum tɑ̃re u ko Gusunɔn sɔmɔ wunɛn kɔsire.
16 Depois, unja também Jeú, neto de Ninsi, para ser rei de Israel, e unja Eliseu, filho de Safate, da cidade de Abel-Meolá, para substituir você como meu profeta.
17 Kon de Hɑsɑɛli u tɔn be ɡo kɑ tɑkobi. Ben wi u kisirɑ win nɔmɑn di, Yehuwɑ u koo yɛ̃ro ɡo. Wi u mɑɑ kisirɑ Yehun nɔmɑn di, kpɑ Gusunɔn sɔmɔ Elisee u nùn ɡo.
17 Quem escapar da espada de Hazael será morto por Jeú, e quem escapar da espada de Jeú será morto por Eliseu.
18 Adɑmɑ kon tɔmbu nɔrɔbun subɑ nɔɔbɑ yiru (7.000) deri Isirelibɑ sɔɔ, be bɑ kun yiirɑre bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin nuurɔ bu nùn sɑ̃.
18 No entanto, preservarei sete mil de Israel que nunca se prostraram diante de Baal nem o beijaram!”.
19 Yen biru Eli u seewɑ u doonɑ min di. Mɑ u dɑ u Elisee Sɑfɑtin bii deemɑ u kɔrɔ mɔ̀ win ɡberɔ. N deemɑ nɑɑ wuku yɛndɑ nnɛwɑ u mɔ. Win tii u kɑ yen yiru sɔmburu mɔ̀. Mɑ Eli u nùn susi mi u sɔmburu mɔ̀, u win kumbooro potɑ u nùn kɑre u kɑ nùn sɔ̃ɔsi mɑ wiyɑ u koo ko win kɔsire.
19 Elias partiu e encontrou Eliseu, filho de Safate, arando um campo. Havia doze parelhas de bois no campo, e Eliseu arava com a última parelha. Elias se aproximou de Eliseu, lançou sua capa sobre os ombros dele e continuou a caminhar.
20 Yerɑ Elisee u win nɛɛ yi deri u Eli dukɑ swĩi biruɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n dɑ n nɛn tundo kɑ nɛn mɛro nɔɔ kɑnɑ kpɑ n wurɑmɑ n nun swĩi.
20 Eliseu deixou os bois ali, correu atrás de Elias e disse: “Primeiro deixe-me dar um beijo de despedida em meu pai e em minha mãe; então o seguirei!”. Elias respondeu: “Pode voltar, mas pense no que lhe fiz”.
21 Ye Elisee u ɡɔsirɑmɑ Elin min di, yerɑ u nɑ u win nɛɛ yin yiru suɑ u ɡo u kɑ yɑ̃kuru kuɑ. Mɑ u yin suɡun dɑ̃ɑ suɑ u kɑ yen yɑɑ yikuɑ, u tɔmbu wɛ̃ bɑ temɑ. Yen biru u seewɑ u dɑ u Eli swĩi u kuɑ win bɔ̃ɔ.
21 Eliseu voltou para sua parelha de bois e os matou. Usou a madeira do arado para fazer fogo e assar a carne. Distribuiu a carne para o povo da cidade, e todos eles comeram. Então partiu com Elias, como seu ajudante.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.