1 Reis 19

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ye Akɑbu u turɑ yɛnuɔ u win kurɔ Yesɑbɛli sɔ̃ɔwɑ ye Eli u kuɑ kpuro kɑ nɡe mɛ u bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin yɑ̃ku kowo be kpuro ɡo kɑ tɑkobi.
1 E Acabe fez saber a Jezabel tudo quanto Elias havia feito, e como totalmente matara todos os profetas à espada.
2 Mɑ Yesɑbɛli u Eli sɔmɔ ɡɔriɑ u nɛɛ, mɑ nɑ kun nun ɡo siɑ ɑmɑdɑɑre nɡe mɛ ɑ tɔn ben bɑɑwure ɡo, bũnu nu mɑn kuɑ nɡe mɛ nu kĩ.
2 Então Jezabel mandou um mensageiro a Elias, a dizer-lhe: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se de certo amanhã a estas horas não puser a tua vida como a de um deles.
3 Ye Eli u nuɑ mɛ, yerɑ u dukɑ suɑ u kɑ win hunde bere. Mɑ u turɑ Beri Sebɑɔ Yudɑn temɔ. Miyɑ u win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi deri.
3 O que vendo ele, se levantou e, para escapar com vida, se foi, e chegando a Berseba, que é de Judá, deixou ali o seu servo.
4 Mɑ win tii u sɑnum so tɔ̃ɔ ɡiriru, u dɑ u wɑ̃ɑ ɡbɑburɔ u sɔ̃ dɑ̃ru ɡɑrun nuurɔ, mɑ u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ den turɑ mɛ, ɑ nɛn hunde suo. Domi nɑ ǹ nɛn bɑɑbɑbɑ ɡeɑ kere.
4 Ele, porém, foi ao deserto, caminho de um dia, e foi sentar-se debaixo de um zimbro; e pediu para si a morte, e disse: Já basta, ó Senhor; toma agora a minha vida, pois não sou melhor do que meus pais.
5 Mɑ u kpunɑ u dweeyɑ dɑ̃ɑ ten nuurɔ. Yerɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo ɡoo u nɑ u nùn bɑbɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ di.
5 E deitou-se, e dormiu debaixo do zimbro; e eis que então um anjo o tocou, e lhe disse: Levanta-te, come.
6 Mɑ Eli u seewɑ u deemɑ kirɑru wee win wirun bɔkuɔ kpee sundu ɡɑrun wɔllɔ, kɑ nim bwɑ̃ɑru. Yerɑ u di u nɔrɑ. Mɑ u wure u kpunɑ.
6 E olhou, e eis que à sua cabeceira estava um pão cozido sobre as brasas, e uma botija de água; e comeu, e bebeu, e tornou a deitar-se.
7 Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo wi, u kpɑm wurɑmɑ u nùn bɑbɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ di, domi ɡbɑbu te tɑ nun tie, tɑ dɛ̃u.
7 E o anjo do Senhor tornou segunda vez, e o tocou, e disse: Levanta-te e come, porque te será muito longo o caminho.
8 Mɑ u seewɑ u di u nɔrɑ. U dɑm wɑ u kɑ sɑnum wɔri. U sĩɑ sɔ̃ɔ sɔɔ weeru kɑ wɔ̃kuru weeru. Mɑ u turɑ Yinni Gusunɔn ɡuurɔ, te bɑ mɔ̀ Horɛbu.
8 Levantou-se, pois, e comeu e bebeu; e com a força daquela comida caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 Guu ten kpee wɔru sɔɔrɑ Eli u dɑ u kpunɑ wɔ̃kuru, yerɑ Yinni Gusunɔ u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ mɔ̀ mini.
9 E ali entrou numa caverna e passou ali a noite; e eis que a palavra do Senhor veio a ele, e lhe disse: Que fazes aqui Elias?
10 Mɑ u nùn wisɑ u nɛɛ, wunɛ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ nɑ sɑnnɑmmɛ, domi Isirelibɑ bɑ wunɛn woodɑbɑ deri mɑ bɑ wunɛn yɑ̃ku yɛnu kɔsukɑ. Mɛyɑ bɑ wunɛn sɔmɔbu ɡo ɡo kɑ tɑkobi. Nɛ turowɑ nɑ tie. Yerɑ bɑ mɑɑ mɑn kɑsu bu hunde wunɑ.
10 E ele disse: Tenho sido muito zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei, e buscam a minha vida para ma tirarem.
11 Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑrimɑ kpɑ ɑ yɔ̃rɑ ɡuu ten wɔllɔ kpɑ n nɑ n sɑrɑ wunɛn wuswɑɑɔ. Mɑ u yɑrimɑ.
11 E Deus lhe disse: Sai para fora, e põe-te neste monte perante o Senhor. E eis que passava o Senhor, como também um grande e forte vento que fendia os montes e quebrava as penhas diante do Senhor; porém o Senhor não estava no vento; e depois do vento um terremoto; também o Senhor não estava no terremoto;
12 Mɑ dɔ̃ɔ u mɑɑ nɑ. Mɛyɑ Yinni Gusunɔ kun wɑ̃ɑ dɔ̃ɔ wi sɔɔ. Yen biru dɑmu piibu ɡɑɡɑ mɑɑ nɑ ɡe ɡɑ nɔɔbu do.
12 E depois do terremoto um fogo; porém também o Senhor não estava no fogo; e depois do fogo uma voz mansa e delicada.
13 Ye Eli u dɑmu ɡe nuɑ, yerɑ u win kumbooro wiru wukiri, u yɑrimɑ kpee wɔru ɡen min di, u yɔ̃rɑ ɡen nɔɔwɔ. Mɑ u mɑɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡɑ nùn bikiɑ ɡɑ nɛɛ, mbɑ ɑ mɔ̀ mini, Eli.
13 E sucedeu que, ouvindo-a Elias, envolveu o seu rosto na sua capa, e saiu para fora, e pôs-se à entrada da caverna; e eis que veio a ele uma voz, que dizia: Que fazes aqui, Elias?
14 Eli u wisɑ u nɛɛ, wunɛ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ nɑ sɑnnɑmmɛ domi Isirelibɑ bɑ wunɛn woodɑbɑ deri, mɑ bɑ wunɛn yɑ̃ku yenu kɔsukɑ. Mɛyɑ bɑ mɑɑ wunɛn sɔmɔbu ɡo kɑ tɑkobi. Nɛ turowɑ nɑ tie. Yerɑ bɑ mɑɑ mɑn kɑsu bu hunde wunɑ.
14 E ele disse: Eu tenho sido em extremo zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei; e buscam a minha vida para ma tirarem.
15 Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ ɡɔsiro ɑ ɡbɑburun swɑɑ mwɑ kpɑ ɑ dɑ Dɑmɑsiɔ. À n turɑ mi, ɑ Hɑsɑɛli bɑndun ɡum tɑ̃reo u ko Sirin sunɔ.
15 E o Senhor lhe disse: Vai, volta pelo teu caminho para o deserto de Damasco; e, chegando lá, unge a Hazael rei sobre a Síria.
16 Kpɑ ɑ mɑɑ Yehu Nimusin bii bɑndun ɡum tɑ̃re u ko Isirelibɑn sunɔ. Kpɑ ɑ Abɛli Mɛholɑɡii wi bɑ mɔ̀ Sɑfɑtin bii Elisee ɡum tɑ̃re u ko Gusunɔn sɔmɔ wunɛn kɔsire.
16 Também a Jeú, filho de Ninsi, ungirás rei de Israel; e também a Eliseu, filho de Safate de Abel-Meolá, ungirás profeta em teu lugar.
17 Kon de Hɑsɑɛli u tɔn be ɡo kɑ tɑkobi. Ben wi u kisirɑ win nɔmɑn di, Yehuwɑ u koo yɛ̃ro ɡo. Wi u mɑɑ kisirɑ Yehun nɔmɑn di, kpɑ Gusunɔn sɔmɔ Elisee u nùn ɡo.
17 E há de ser que o que escapar da espada de Hazael, matá-lo-á Jeú; e o que escapar da espada de Jeú, matá-lo-á Eliseu.
18 Adɑmɑ kon tɔmbu nɔrɔbun subɑ nɔɔbɑ yiru (7.000) deri Isirelibɑ sɔɔ, be bɑ kun yiirɑre bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑlin nuurɔ bu nùn sɑ̃.
18 Também deixei ficar em Israel sete mil: todos os joelhos que não se dobraram a Baal, e toda a boca que não o beijou.
19 Yen biru Eli u seewɑ u doonɑ min di. Mɑ u dɑ u Elisee Sɑfɑtin bii deemɑ u kɔrɔ mɔ̀ win ɡberɔ. N deemɑ nɑɑ wuku yɛndɑ nnɛwɑ u mɔ. Win tii u kɑ yen yiru sɔmburu mɔ̀. Mɑ Eli u nùn susi mi u sɔmburu mɔ̀, u win kumbooro potɑ u nùn kɑre u kɑ nùn sɔ̃ɔsi mɑ wiyɑ u koo ko win kɔsire.
19 Partiu, pois, Elias dali, e achou a Eliseu, filho de Safate, que andava lavrando com doze juntas de bois adiante dele, e ele estava com a duodécima; e Elias passou por ele, e lançou a sua capa sobre ele.
20 Yerɑ Elisee u win nɛɛ yi deri u Eli dukɑ swĩi biruɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n dɑ n nɛn tundo kɑ nɛn mɛro nɔɔ kɑnɑ kpɑ n wurɑmɑ n nun swĩi.
20 Então deixou ele os bois, e correu após Elias; e disse: Deixa-me beijar a meu pai e a minha mãe, e então te seguirei. E ele lhe disse: Vai, e volta; pois, que te fiz eu?
21 Ye Elisee u ɡɔsirɑmɑ Elin min di, yerɑ u nɑ u win nɛɛ yin yiru suɑ u ɡo u kɑ yɑ̃kuru kuɑ. Mɑ u yin suɡun dɑ̃ɑ suɑ u kɑ yen yɑɑ yikuɑ, u tɔmbu wɛ̃ bɑ temɑ. Yen biru u seewɑ u dɑ u Eli swĩi u kuɑ win bɔ̃ɔ.
21 Voltou, pois, de o seguir, e tomou a junta de bois, e os matou, e com os aparelhos dos bois cozeu as carnes, e as deu ao povo, e comeram; então se levantou e seguiu a Elias, e o servia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.