1 Reis 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Eɡibiti sunɔn bii wɔndiɑ wi Sɑlomɔɔ u sue bɑɑsi, u mɑɑ bwese tukunun kurɔbu kĩɑ. U kurɔbu suɑ Mɔɑbubɑn bweseru sɔɔ kɑ Amɔnibɑ sɔɔ kɑ Edɔmubɑ sɔɔ kɑ Sidoniɡibu sɔɔ kɑ Hɛtibɑ sɔɔ.
1 O rei Salomão, além da filha do faraó, amou muitas mulheres estrangeiras: moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e hitéias,
2 N deemɑ Yinni Gusunɔ u rɑɑ Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu ku rɑɑ kɑ bwese tuku ni mɛnnɑ, bu ku rɑɑ mɑɑ wurɑ nu nɑ ben mi, nu kɑ bu mɛnnɑ. Domi nu koo de bu ben ɡɔ̃rusu sĩiyɑ win min di kpɑ bu nin bũnu sɑ̃. Adɑmɑ bwese niyɑ Sɑlomɔɔ u dɑ u kɑ mɛnnɑ ben kurɔ be u kĩn sɑɑbu.
2 pertencentes às nações das quais o Senhor dissera aos israelitas: Não tereis relações com elas, nem elas tampouco convosco, porque certamente vos seduziriam os corações arrastando-os para os seus deuses.
3 Sinɑ bibu nɑtɑ kɑ wunɔbuwɑ (700) Sɑlomɔɔ u suɑ kurɔbu kɑ sere mɑɑ ɡoobɑ wunɔbu (300) be bɑ ǹ sɑ̃ɑ sinɑ bibu. Kurɔ berɑ bɑ win ɡɔ̃ru sĩiyɑ Yinni Gusunɔn min di.
3 A estas nações uniu-se Salomão por seus amores. Teve setecentas esposas de classe principesca e trezentas concubinas. E suas mulheres perverteram-lhe o coração.
4 Yerɑ n derɑ win tɔkɔru sɔɔ, u dɑ u bũu sɑ̃ɑmɔ. Mɑ u ǹ mɑɑ tii Yinni Gusunɔ wɛ̃ mɑm mɑm. U ǹ kue nɡe mɛ win tundo Dɑfidi u kuɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑru sɔɔ.
4 Sendo já velho, elas seduziram o seu coração para seguir outros deuses. E o seu coração já não pertencia sem reservas ao Senhor, seu Deus, como o de Davi, seu pai.
5 Sɑlomɔɔ u dɑ u Sidoniɡibun bũu wi bɑ mɔ̀ Asitɑɑte kɑ Amɔnibɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Milikɔmu sɑ̃ɑmɔ.
5 Salomão prestou culto a Astarte, deusa dos sidônios, e a Melcom, o abominável ídolo dos amonitas.
6 Kɔ̃sɑ u kuɑ. U ǹ Yinni Gusunɔ swĩi mɑm mɑm nɡe mɛ win tundo Dɑfidi u kuɑ.
6 Fez o mal aos olhos do Senhor, não lhe foi inteiramente fiel como o fora seu pai Davi.
7 Yerɑ u mɑɑ dɑ u bũu kɔ̃sunun turɑnu bɑnɑ ɡuu te tɑ wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmun deedeerɔ. Niyɑ Mɔɑbubɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Kemɔsi kɑ Amɔnibɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Mɔlɔku.
7 Por esse tempo edificou Salomão no monte, que está a oriente de Jerusalém, um lugar alto a Camos, deus de Moab, e a Moloc, abominação dos amonitas.
8 Mɑ u win kurɔ be kpuro bũu turɑnu bɑniɑ. Miyɑ bɑ rɑ n bũnu yɑ̃kuru kuɑmmɛ kpɑ bɑ n nu turɑre dɔ̃ɔ dokeɑmmɛ.
8 E o mesmo fez para todas as suas mulheres estrangeiras, que queimavam incenso e sacrificavam aos seus deuses.
9 — ausente —
9 O Senhor irritou-se contra Salomão, por se ter seu coração desviado do Senhor, Deus de Israel, que lhe aparecera por duas vezes,
10 — ausente —
10 e lhe tinha proibido expressamente que se unisse a deuses estranhos. Mas não seguira as ordens do Senhor.
11 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee ɑ ǹ nɛn ɑrukɑwɑni kɑ nɛn woodɑ ye nɑ nun wɛ̃ mɛm nɔɔwɛ. Yen sɔ̃, kon wunɛn bɑndu kɑrɑnɑ n ten sukum wunɛn sɔm kowo ɡoo wɛ̃.
11 O Senhor disse-lhe então: Já que procedeste assim, e não guardaste a minha aliança, nem as leis que te prescrevi, vou tirar-te o reino e dá-lo ao teu servo.
12 Adɑmɑ nɑ ǹ ye mɔ̀ wunɛn wɑ̃ɑru sɔɔ, wunɛn tundo Dɑfidin sɔ̃. Wunɛn biin nɔmun diyɑ kon tu mwɑ.
12 Todavia, em atenção ao teu pai Davi, não o farei durante a tua vida. Tirá-lo-ei, sim, mas da mão de teu filho.
13 Adɑmɑ nɛn bɔ̃ɔ Dɑfidin sɔ̃ kɑ sere mɑɑ Yerusɑlɛmu ye nɑ ɡɔsɑn sɔ̃, nɑ ǹ nun te kpuro mwɑɑrimɔ. Kon nùn Isirelibɑn bwese kɛrɑ tiɑ deriɑ u ko yen sunɔ.
13 Não lhe tirarei o reino todo, mas deixarei ao teu filho uma tribo, por amor de meu servo Davi, e por amor de Jerusalém, a cidade que escolhi.
14 Yinni Gusunɔ u derɑ Hɑdɑdi wi u sɑ̃ɑ Edɔmun bweserun sinɑ bii u kuɑ Sɑlomɔɔn wɛrɔ.
14 O Senhor suscitou um inimigo a Salomão: Hadad, o edomita, da linhagem real de Edom.
15 N deemɑ Dɑfidi u rɑɑ kɑ Edɔmubɑ tɑbu kuɑ u bu ɡo. Yerɑ win tɑbu sunɔ Yoɑbu u dɑ mi, u kɑ Isireli be bɑ ɡo ɡo sike.
15 No tempo em que Davi estava em guerra contra Edom, quando Joab, general do exército, foi sepultar os mortos e matou todos os varões de Edom
16 Mɑ u sinɑ mi, suru nɔɔbɑ tiɑ, wi kɑ win tɑbu kowobu. Mɑ bɑ Edɔmubɑn tɔn durɔbu kpuro ɡo, bibu kɑ bukurobu.
16 {Joab, com efeito, demorou-se ali seis meses com todo o Israel, até exterminar todos os varões de Edom.}
17 Sɑɑ yerɑ Hɑdɑdi u kpikiru suɑ u dɑ Eɡibiti ɡiɑ kɑ Edɔmubɑ ɡɑbu be bɑ sɑ̃ɑ win bɑɑbɑn yobu. N deemɑ Hɑdɑdi wi, u sɑ̃ɑwɑ ɑluwɑɑsi.
17 Hadad fugiu com os edomitas, servos de seu pai, na direção do Egito.
18 Ye bɑ seewɑ Mɑdiɑnin di, bɑ dɑwɑ Pɑrɑniɔ, miyɑ u mɑɑ ɡɑbu wɑ bɑ nùn swĩi bɑ kɑ turɑ Eɡibiti sunɔn mi. Yerɑ Eɡibiti sunɔ wi, u nùn diru wɛ̃ kɑ mɑɑ tem. Yen biru u nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ u ko n dɑ nùn dĩɑnu wɛ̃.
18 Hadad era então muito criança. Partiram de Madiã e foram a Farã; dali, levando consigo homens de Farã, entraram no Egito e foram ter com o faraó, rei do Egito. Este deu-lhes casa, proveu ao seu sustento e doou-lhes terras.
19 Eɡibiti sunɔ wi, u kɑ Hɑdɑdi nɔnu ɡeu mɛɛrɑ. N deemɑ Eɡibiti sunɔ wi, u kurɔ mɔ wi bɑ mɔ̀ Tɑpenɛsi. Kurɔ wi, u yiiko mɔ. Win wɔnɔwɑ Eɡibiti sunɔ u Hɑdɑdi kɑ̃ u suɑ kurɔ.
19 Hadad ganhou a simpatia do faraó, que lhe deu por mulher sua cunhada, irmã da rainha Tafnes.
20 Yerɑ Hɑdɑdin kurɔ wi, u nùn bii tɔn durɔ mɑruɑ. Mɑ bɑ nùn yĩsiru kɑ̃ Genubɑti. Mɑ Tɑpenɛsi u bii wi suɑ u nɛnuɑ win yɛnuɔ kɑ Eɡibiti sunɔn bibu sɑnnu.
20 Desta irmã de Tafnes teve Hadad um filho, Genubat, que Tafnes criou na casa do faraó. E Genubat habitou no palácio com os filhos do faraó.
21 Sɑɑ ye Hɑdɑdi u nuɑ mɑ Dɑfidi u kpunɑ u ɡu, bɑ nùn sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ, win tɑbu sunɔ Yoɑbu u mɑɑ ɡu, yerɑ u Eɡibiti sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n den ɡɔsirɑ n dɑ nɛn wuuɔ.
21 Quando Hadad ouviu dizer, no Egito, que Davi adormecera com seus pais, e que Joab, general do exército, estava morto, disse ao faraó: Deixa-me voltar para a minha terra.
22 Yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑ n nun kɔmiɛ nɛn mini ɑ kɑ kĩ ɑ we.
22 O faraó respondeu-lhe: Falta-te algo em minha casa, para que queiras voltar para a tua terra? Nada me falta, respondeu; mas deixa-me partir assim mesmo. Hadad voltou, pois, para a sua terra. E eis o mal que fez: tornou-se rei de Edom e tratou Israel como inimigo.
23 Yinni Gusunɔ u mɑɑ Resoni Eliɑdɑn bii seeyɑ u kɑ Sɑlomɔɔ seesi. Resoni wi, u rɑɑ kpikiru suɑwɑ win yinni Hɑdɑdesɛɛ Sobɑn sunɔn min di.
23 Deus suscitou outro inimigo a Salomão: Razon, filho de Eliada, que fugira de seu senhor Hadadezer, rei de Soba.
24 Sɑnɑm mɛ Dɑfidi u bu wɔri u ɡoomɔ, mɑ Resoni wi, u tɔmbu mɛnnɑ u kuɑ ben wiruɡii. Wi, kɑ tɔn beyɑ bɑ dɑ bɑ sinɑ Dɑmɑsiɔ u bɑndu di mi.
24 Após os massacres de Davi, juntara homens em torno de si, tornando-se chefe de quadrilha. Atacaram Damasco, onde se estabeleceram, e constituíram-no rei em Damasco.
25 Resoni wi, u kuɑ Isirelibɑn yibɛrɛ Sɑlomɔɔn wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ. Mɛyɑ mɑɑ Hɑdɑdi u Isirelibɑ kɔ̃sɑ kuɑ, u bu tusɑ. Mɑ u dɑ u bɑndu di Siriɔ.
25 Foi inimigo de Israel durante toda a vida de Salomão.
26 Sɑlomɔɔn sɔm kowo turo wi bɑ mɔ̀ Yeroboɑmu u mɑɑ nùn seesi. Win tundon yĩsirɑ Nɛbɑti. U sɑ̃ɑwɑ Efɑrɑtiɡii, win wuuwɑ Seredɑ, win mɛron yĩsirɑ Seruɑ. U sɑ̃ɑwɑ ɡɔmini.
26 Também Jeroboão, filho de Nabat, efrateu de Sareda {filho de uma viúva chamada Sarva}, que estava a serviço de Salomão, revoltou-se contra o rei.
27 Wee nɡe mɛ u kɑ nùn seesi. Sɑlomɔɔ u wɔwɑ ɡɑɑ kɔrumɔ. Mɑ u Yerusɑlɛmun ɡbɑ̃rɑru sɔmmɔ.
27 Eis em que circunstâncias ele se revoltou contra o rei: Salomão construía Milo para fechar a brecha da cidade de Davi, seu pai.
28 Ye u Yeroboɑmu wɑ u sɑ̃ɑ ɑluwɑɑsi dɑmɡii u mɑɑ sɔmburu mɔ̀ mi kɑ hɑniɑ, yerɑ u nùn kuɑ Mɑnɑse kɑ Efɑrɑimun bwese kɛrɑn wiruɡii bu kɑ sɔmbu te ko.
28 Ora, Jeroboão era um jovem enérgico, e Salomão, vendo-o tão laborioso, confiou-lhe a superintendência de todos os trabalhadores da casa de José.
29 Sɔ̃ɔ teeru, Yeroboɑmu u yɑrɑ Yerusɑlɛmun di, mɑ u kɑ Gusunɔn sɔmɔ Akiyɑ Sidoniɡii yinnɑ swɑɑɔ. U kumbooro kpɔɔ sebuɑ. Be yiru tɔnɑwɑ bɑ wɑ̃ɑ yɑkɑsu mi dɔmɑ te.
29 E aconteceu que um dia, saindo Jeroboão de Jerusalém, encontrou-se em caminho com o profeta Aías de Silo, vestido com um manto novo. Estavam os dois sós no campo.
30 Mɑ Akiyɑ u win kumbooro kpɔɔ ɡe nɛnuɑ u ɡɛ̃ɛkɑ bɛsi wɔkurɑ yiru.
30 Então Aías, tomando o manto novo que trazia, rasgou-o em doze pedaços.
31 Yerɑ u Yeroboɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yen wɑsi wɔkuru suo, domi ɑmɛniwɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni u ɡeruɑ. U nɛɛ, u koo Sɑlomɔɔn bɑndu mwɑ u kɑrɑnɑ kpɑ u nun Isirelibɑn bwese kɛri wɔkuru wɛ̃ ɑ n sɑ̃ɑ ben sunɔ.
31 Toma para ti dez pedaços, disse ele a Jeroboão, pois isto diz o Senhor, Deus de Israel: Vou arrancar o reino das mãos de Salomão, e dar-te-ei dez tribos.
32 Adɑmɑ u koo nùn kɛri tiɑ deriɑ win bɔ̃ɔ Dɑfidin sɔ̃, kɑ mɑɑ Yerusɑlɛmun sɔ̃. Domi Isirelibɑn wusu kpuro sɔɔ, yerɑ u ɡɔsɑ.
32 Mas, em atenção ao meu servo Davi e à cidade de Jerusalém, que escolhi dentre todas as tribos de Israel, ficar-lhe-á ainda uma tribo.
33 U yeni mɔ̀wɑ yèn sɔ̃ be Isirelibɑ bɑ wi Yinni Gusunɔ deri. Mɑ bɑ dɑ bɑ Sidoniɡibun bũu wi bɑ mɔ̀ Asitɑɑte sɑ̃ɑmɔ kɑ Mɔɑbubɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Kemɔsi, kɑ Amɔnibɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Milikɔmu. Bɑ yinɑ bu sĩ win swɑɑ sɔɔ bu sere ko ye u kĩ. Mɛyɑ bɑ mɑɑ yinɑ bu win woodɑbɑ kɑ win yiirebu mɛm nɔɔwɑ nɡe mɛ Dɑfidi wi, Sɑlomɔɔn tundo u kuɑ.
33 Abandonaram-me, prostraram-se diante de Astarte, deusa dos sidônios, diante de Camos, deus de Moab e diante de Melcom, deus dos amonitas. Não andaram em meus caminhos, para fazer o que é bom diante de meus olhos e observar minhas leis e ordens, como o fez Davi, pai de Salomão.
34 Adɑmɑ u koo be de u n ɡinɑ bɑn te dii sere u kɑ ɡbi win bɔ̃ɔ Dɑfidin sɔ̃, wi u ɡɔsɑ mɑ u win woodɑbɑ kɑ win yiirebu mɛm nɔɔwɑ.
34 Contudo, não lhe tirarei todo o reino, mas deixá-lo-ei governar todos os dias de sua vida, por amor de meu servo Davi, a quem escolhi, o qual guardou os meus mandamentos e os meus preceitos.
35 Yen biru u koo Isirelibɑn bwese kɛri wɔkuru mwɑ sɑɑ win biin nɔmɑn di kpɑ u nun ko ben sunɔ.
35 Tirarei, porém, o reino das mãos do filho de Salomão, para dar-te dez tribos.
36 Kpɑ u bwese kɛri tiɑ win bii wɛ̃ Dɑfidin sɔ̃ kpɑ u n dɑ n kɔsire mɔ bɑndu sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ wuu ɡe u ɡɔsɑ bu kɑ nùn sɑ̃ mi.
36 Deixarei uma tribo ao seu filho, para que meu servo Davi tenha sempre uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, cidade que escolhi para estabelecer nela o meu nome.
37 Wunɛ mɑɑ Yeroboɑmu u koo nun suɑ kpɑ ɑ n bɑndu dii Isirelibɑ kpuro sɔɔ, kpɑ ɑ n bu woodɑ wɛ̃ɛmɔ nɡe mɛ ɑ kĩ.
37 Tomo-te, pois, para reinares sobre tudo o que possas desejar. Serás rei de Israel.
38 À n dɑ ko ye u nun yiire kpuro mɑ ɑ sĩimɔ win swɛɛ sɔɔ, mɑ ɑ win woodɑbɑ mɛm nɔɔwɑ nɡe mɛ win bɔ̃ɔ Dɑfidi u kuɑ, u ko n kɑ nun wɑ̃ɑwɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ, kpɑ u nun ko Isirelibɑn bwese kɛri wɔkurun sunɔ. Kpɑ wunɛn bibun bweseru bɑ n dɑ bɑn te di sere kɑ bɑɑdommɑɔ nɡe mɛ u Dɑfidi nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
38 E se obedeceres a todas as minhas ordens, se andares pelos meus caminhos, se fizeres o bem diante de mim, observando os meus preceitos e os meus mandamentos, como fez meu servo Davi, eu estarei contigo. Edificar-te-ei uma casa estável, como edifiquei para Davi, e te entregarei Israel.
39 Nɡe mɛyɑ u koo kɑ Dɑfidin bibun bweseru sekuru doke Sɑlomɔɔn durum sɔ̃. Adɑmɑ n ǹ mɔ kɑ bɑɑdommɑɔ.
39 Humilharei assim a descendência de Davi, mas não para sempre.
40 Ye Sɑlomɔɔ u ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u swɑɑ kɑsu u kɑ Yeroboɑmu ɡo. Mɑ Yeroboɑmu u seewɑ u kpikiru suɑ u dɑ Eɡibitin sunɔ Sisɑkin mi. Miyɑ u wɑ̃ɑ sere Sɑlomɔɔ u kɑ ɡu.
40 Salomão procurou matar Jeroboão, mas este fugiu para junto do rei Sesac, no Egito, onde permaneceu até a morte de Salomão.
41 Ye Sɑlomɔɔ u kuɑn sukum kɑ sere mɑɑ win bwisin ɡɑri, ye kpuro yɑ yoruɑ tireru ɡɑru sɔɔ te bɑ mɔ̀ Sɑlomɔɔn kookoosun tireru.
41 O resto da história de Salomão, todos os seus atos, a sua sabedoria, tudo está escrito no livro dos Atos de Salomão.
42 Sɑlomɔɔ u bɑndu diwɑ wɔ̃ɔ weeru Isirelibɑ kpuro sɔɔ.
42 Salomão reinou sobre todo o Israel durante quarenta anos, em Jerusalém.
43 Ye u kpunɑ u ɡu, bɑ nùn sikɑ win tundo Dɑfidin wuuɔ. Mɑ win bii Roboɑmu u kuɑ win kɔsire bɑndu sɔɔ.
43 Depois adormeceu com seus pais e foi enterrado na cidade de seu pai Davi. Roboão, seu filho, tornou-se rei em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.