1 Reis 11

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eɡibiti sunɔn bii wɔndiɑ wi Sɑlomɔɔ u sue bɑɑsi, u mɑɑ bwese tukunun kurɔbu kĩɑ. U kurɔbu suɑ Mɔɑbubɑn bweseru sɔɔ kɑ Amɔnibɑ sɔɔ kɑ Edɔmubɑ sɔɔ kɑ Sidoniɡibu sɔɔ kɑ Hɛtibɑ sɔɔ.
1 Ora, além da filha de Faraó, amou Salomão muitas mulheres estrangeiras: moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e heteias,
2 N deemɑ Yinni Gusunɔ u rɑɑ Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu ku rɑɑ kɑ bwese tuku ni mɛnnɑ, bu ku rɑɑ mɑɑ wurɑ nu nɑ ben mi, nu kɑ bu mɛnnɑ. Domi nu koo de bu ben ɡɔ̃rusu sĩiyɑ win min di kpɑ bu nin bũnu sɑ̃. Adɑmɑ bwese niyɑ Sɑlomɔɔ u dɑ u kɑ mɛnnɑ ben kurɔ be u kĩn sɑɑbu.
2 mulheres das nações de que havia o Senhor dito aos filhos de Israel: Não caseis com elas, nem casem elas convosco, pois vos perverteriam o coração, para seguirdes os seus deuses. A estas se apegou Salomão pelo amor.
3 Sinɑ bibu nɑtɑ kɑ wunɔbuwɑ (700) Sɑlomɔɔ u suɑ kurɔbu kɑ sere mɑɑ ɡoobɑ wunɔbu (300) be bɑ ǹ sɑ̃ɑ sinɑ bibu. Kurɔ berɑ bɑ win ɡɔ̃ru sĩiyɑ Yinni Gusunɔn min di.
3 Tinha setecentas mulheres, princesas e trezentas concubinas; e suas mulheres lhe perverteram o coração.
4 Yerɑ n derɑ win tɔkɔru sɔɔ, u dɑ u bũu sɑ̃ɑmɔ. Mɑ u ǹ mɑɑ tii Yinni Gusunɔ wɛ̃ mɑm mɑm. U ǹ kue nɡe mɛ win tundo Dɑfidi u kuɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑru sɔɔ.
4 Sendo já velho, suas mulheres lhe perverteram o coração para seguir outros deuses; e o seu coração não era de todo fiel para com o Senhor , seu Deus, como fora o de Davi, seu pai.
5 Sɑlomɔɔ u dɑ u Sidoniɡibun bũu wi bɑ mɔ̀ Asitɑɑte kɑ Amɔnibɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Milikɔmu sɑ̃ɑmɔ.
5 Salomão seguiu a Astarote, deusa dos sidônios, e a Milcom, abominação dos amonitas.
6 Kɔ̃sɑ u kuɑ. U ǹ Yinni Gusunɔ swĩi mɑm mɑm nɡe mɛ win tundo Dɑfidi u kuɑ.
6 Assim, fez Salomão o que era mau perante o Senhor e não perseverou em seguir ao Senhor , como Davi, seu pai.
7 Yerɑ u mɑɑ dɑ u bũu kɔ̃sunun turɑnu bɑnɑ ɡuu te tɑ wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmun deedeerɔ. Niyɑ Mɔɑbubɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Kemɔsi kɑ Amɔnibɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Mɔlɔku.
7 Nesse tempo, edificou Salomão um santuário a Quemos, abominação de Moabe, sobre o monte fronteiro a Jerusalém, e a Moloque, abominação dos filhos de Amom.
8 Mɑ u win kurɔ be kpuro bũu turɑnu bɑniɑ. Miyɑ bɑ rɑ n bũnu yɑ̃kuru kuɑmmɛ kpɑ bɑ n nu turɑre dɔ̃ɔ dokeɑmmɛ.
8 Assim fez para com todas as suas mulheres estrangeiras, as quais queimavam incenso e sacrificavam a seus deuses.
9 — ausente —
9 Pelo que o Senhor se indignou contra Salomão, pois desviara o seu coração do Senhor , Deus de Israel, que duas vezes lhe aparecera.
10 — ausente —
10 E acerca disso lhe tinha ordenado que não seguisse a outros deuses. Ele, porém, não guardou o que o Senhor lhe ordenara.
11 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee ɑ ǹ nɛn ɑrukɑwɑni kɑ nɛn woodɑ ye nɑ nun wɛ̃ mɛm nɔɔwɛ. Yen sɔ̃, kon wunɛn bɑndu kɑrɑnɑ n ten sukum wunɛn sɔm kowo ɡoo wɛ̃.
11 Por isso, disse o Senhor a Salomão: Visto que assim procedeste e não guardaste a minha aliança, nem os meus estatutos que te mandei, tirarei de ti este reino e o darei a teu servo.
12 Adɑmɑ nɑ ǹ ye mɔ̀ wunɛn wɑ̃ɑru sɔɔ, wunɛn tundo Dɑfidin sɔ̃. Wunɛn biin nɔmun diyɑ kon tu mwɑ.
12 Contudo, não o farei nos teus dias, por amor de Davi, teu pai; da mão de teu filho o tirarei.
13 Adɑmɑ nɛn bɔ̃ɔ Dɑfidin sɔ̃ kɑ sere mɑɑ Yerusɑlɛmu ye nɑ ɡɔsɑn sɔ̃, nɑ ǹ nun te kpuro mwɑɑrimɔ. Kon nùn Isirelibɑn bwese kɛrɑ tiɑ deriɑ u ko yen sunɔ.
13 Todavia, não tirarei o reino todo; darei uma tribo a teu filho, por amor de Davi, meu servo, e por amor de Jerusalém, que escolhi.
14 Yinni Gusunɔ u derɑ Hɑdɑdi wi u sɑ̃ɑ Edɔmun bweserun sinɑ bii u kuɑ Sɑlomɔɔn wɛrɔ.
14 Levantou o Senhor contra Salomão um adversário, Hadade, o edomita; este era da linhagem real de Edom.
15 N deemɑ Dɑfidi u rɑɑ kɑ Edɔmubɑ tɑbu kuɑ u bu ɡo. Yerɑ win tɑbu sunɔ Yoɑbu u dɑ mi, u kɑ Isireli be bɑ ɡo ɡo sike.
15 Porque, estando Davi em Edom e tendo subido Joabe, comandante do exército, a sepultar os mortos, feriu todos os varões em Edom.
16 Mɑ u sinɑ mi, suru nɔɔbɑ tiɑ, wi kɑ win tɑbu kowobu. Mɑ bɑ Edɔmubɑn tɔn durɔbu kpuro ɡo, bibu kɑ bukurobu.
16 (Porque Joabe ficou ali seis meses com todo o Israel, até que eliminou todos os varões em Edom.)
17 Sɑɑ yerɑ Hɑdɑdi u kpikiru suɑ u dɑ Eɡibiti ɡiɑ kɑ Edɔmubɑ ɡɑbu be bɑ sɑ̃ɑ win bɑɑbɑn yobu. N deemɑ Hɑdɑdi wi, u sɑ̃ɑwɑ ɑluwɑɑsi.
17 Hadade, porém, fugiu, e, com ele, alguns homens edomitas, dos servos de seu pai, para ir ao Egito; era Hadade ainda muito jovem.
18 Ye bɑ seewɑ Mɑdiɑnin di, bɑ dɑwɑ Pɑrɑniɔ, miyɑ u mɑɑ ɡɑbu wɑ bɑ nùn swĩi bɑ kɑ turɑ Eɡibiti sunɔn mi. Yerɑ Eɡibiti sunɔ wi, u nùn diru wɛ̃ kɑ mɑɑ tem. Yen biru u nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ u ko n dɑ nùn dĩɑnu wɛ̃.
18 Partiram de Midiã e seguiram a Parã, de onde tomaram consigo homens e chegaram ao Egito, a Faraó, rei do Egito, o qual deu a Hadade uma casa, e lhe prometeu sustento, e lhe deu terras.
19 Eɡibiti sunɔ wi, u kɑ Hɑdɑdi nɔnu ɡeu mɛɛrɑ. N deemɑ Eɡibiti sunɔ wi, u kurɔ mɔ wi bɑ mɔ̀ Tɑpenɛsi. Kurɔ wi, u yiiko mɔ. Win wɔnɔwɑ Eɡibiti sunɔ u Hɑdɑdi kɑ̃ u suɑ kurɔ.
19 Achou Hadade grande mercê por parte de Faraó, tanta que este lhe deu por mulher a irmã de sua própria mulher,
20 Yerɑ Hɑdɑdin kurɔ wi, u nùn bii tɔn durɔ mɑruɑ. Mɑ bɑ nùn yĩsiru kɑ̃ Genubɑti. Mɑ Tɑpenɛsi u bii wi suɑ u nɛnuɑ win yɛnuɔ kɑ Eɡibiti sunɔn bibu sɑnnu.
20 a irmã de Tafnes, a rainha. A irmã de Tafnes deu-lhe à luz seu filho Genubate, o qual Tafnes criou na casa de Faraó, onde Genubate ficou entre os filhos de Faraó.
21 Sɑɑ ye Hɑdɑdi u nuɑ mɑ Dɑfidi u kpunɑ u ɡu, bɑ nùn sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ, win tɑbu sunɔ Yoɑbu u mɑɑ ɡu, yerɑ u Eɡibiti sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n den ɡɔsirɑ n dɑ nɛn wuuɔ.
21 Tendo, pois, Hadade ouvido no Egito que Davi descansara com seus pais e que Joabe, comandante do exército, era morto, disse a Faraó: Deixa-me voltar para a minha terra.
22 Yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑ n nun kɔmiɛ nɛn mini ɑ kɑ kĩ ɑ we.
22 Então, Faraó lhe disse: Pois que te falta comigo, que procuras partir para a tua terra? Respondeu ele: Nada; porém deixa-me ir.
23 Yinni Gusunɔ u mɑɑ Resoni Eliɑdɑn bii seeyɑ u kɑ Sɑlomɔɔ seesi. Resoni wi, u rɑɑ kpikiru suɑwɑ win yinni Hɑdɑdesɛɛ Sobɑn sunɔn min di.
23 Também Deus levantou a Salomão outro adversário, Rezom, filho de Eliada, que havia fugido de seu senhor Hadadezer, rei de Zobá.
24 Sɑnɑm mɛ Dɑfidi u bu wɔri u ɡoomɔ, mɑ Resoni wi, u tɔmbu mɛnnɑ u kuɑ ben wiruɡii. Wi, kɑ tɔn beyɑ bɑ dɑ bɑ sinɑ Dɑmɑsiɔ u bɑndu di mi.
24 Ele ajuntou homens e se fez capitão de um bando; depois do morticínio feito por Davi, eles se foram para Damasco, onde habitaram e onde constituíram rei a Rezom.
25 Resoni wi, u kuɑ Isirelibɑn yibɛrɛ Sɑlomɔɔn wɑ̃ɑru kpuro sɔɔ. Mɛyɑ mɑɑ Hɑdɑdi u Isirelibɑ kɔ̃sɑ kuɑ, u bu tusɑ. Mɑ u dɑ u bɑndu di Siriɔ.
25 Este foi adversário de Israel por todos os dias de Salomão, fez-lhe mal como Hadade, detestava a Israel e reinava sobre a Síria.
26 Sɑlomɔɔn sɔm kowo turo wi bɑ mɔ̀ Yeroboɑmu u mɑɑ nùn seesi. Win tundon yĩsirɑ Nɛbɑti. U sɑ̃ɑwɑ Efɑrɑtiɡii, win wuuwɑ Seredɑ, win mɛron yĩsirɑ Seruɑ. U sɑ̃ɑwɑ ɡɔmini.
26 Jeroboão, filho de Nebate, efraimita de Zereda, servo de Salomão, e cuja mãe era mulher viúva, por nome Zerua, levantou a mão contra o rei.
27 Wee nɡe mɛ u kɑ nùn seesi. Sɑlomɔɔ u wɔwɑ ɡɑɑ kɔrumɔ. Mɑ u Yerusɑlɛmun ɡbɑ̃rɑru sɔmmɔ.
27 Esta foi a causa por que levantou a mão contra o rei: Salomão estava edificando a Milo e terraplenando depressões da Cidade de Davi, seu pai.
28 Ye u Yeroboɑmu wɑ u sɑ̃ɑ ɑluwɑɑsi dɑmɡii u mɑɑ sɔmburu mɔ̀ mi kɑ hɑniɑ, yerɑ u nùn kuɑ Mɑnɑse kɑ Efɑrɑimun bwese kɛrɑn wiruɡii bu kɑ sɔmbu te ko.
28 Ora, vendo Salomão que Jeroboão era homem valente e capaz, moço laborioso, ele o pôs sobre todo o trabalho forçado da casa de José.
29 Sɔ̃ɔ teeru, Yeroboɑmu u yɑrɑ Yerusɑlɛmun di, mɑ u kɑ Gusunɔn sɔmɔ Akiyɑ Sidoniɡii yinnɑ swɑɑɔ. U kumbooro kpɔɔ sebuɑ. Be yiru tɔnɑwɑ bɑ wɑ̃ɑ yɑkɑsu mi dɔmɑ te.
29 Sucedeu, nesse tempo, que, saindo Jeroboão de Jerusalém, o encontrou o profeta Aías, o silonita, no caminho; este se tinha vestido de uma capa nova, e estavam sós os dois no campo.
30 Mɑ Akiyɑ u win kumbooro kpɔɔ ɡe nɛnuɑ u ɡɛ̃ɛkɑ bɛsi wɔkurɑ yiru.
30 Aías pegou na capa nova que tinha sobre si, rasgou-a em doze pedaços
31 Yerɑ u Yeroboɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yen wɑsi wɔkuru suo, domi ɑmɛniwɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni u ɡeruɑ. U nɛɛ, u koo Sɑlomɔɔn bɑndu mwɑ u kɑrɑnɑ kpɑ u nun Isirelibɑn bwese kɛri wɔkuru wɛ̃ ɑ n sɑ̃ɑ ben sunɔ.
31 e disse a Jeroboão: Toma dez pedaços, porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eis que rasgarei o reino da mão de Salomão, e a ti darei dez tribos.
32 Adɑmɑ u koo nùn kɛri tiɑ deriɑ win bɔ̃ɔ Dɑfidin sɔ̃, kɑ mɑɑ Yerusɑlɛmun sɔ̃. Domi Isirelibɑn wusu kpuro sɔɔ, yerɑ u ɡɔsɑ.
32 Porém ele terá uma tribo, por amor de Davi, meu servo, e por amor de Jerusalém, a cidade que escolhi de todas as tribos de Israel.
33 U yeni mɔ̀wɑ yèn sɔ̃ be Isirelibɑ bɑ wi Yinni Gusunɔ deri. Mɑ bɑ dɑ bɑ Sidoniɡibun bũu wi bɑ mɔ̀ Asitɑɑte sɑ̃ɑmɔ kɑ Mɔɑbubɑn bũu wi bɑ mɔ̀ Kemɔsi, kɑ Amɔnibɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Milikɔmu. Bɑ yinɑ bu sĩ win swɑɑ sɔɔ bu sere ko ye u kĩ. Mɛyɑ bɑ mɑɑ yinɑ bu win woodɑbɑ kɑ win yiirebu mɛm nɔɔwɑ nɡe mɛ Dɑfidi wi, Sɑlomɔɔn tundo u kuɑ.
33 Porque Salomão me deixou e se encurvou a Astarote, deusa dos sidônios, a Quemos, deus de Moabe, e a Milcom, deus dos filhos de Amom; e não andou nos meus caminhos para fazer o que é reto perante mim, a saber, os meus estatutos e os meus juízos, como fez Davi, seu pai.
34 Adɑmɑ u koo be de u n ɡinɑ bɑn te dii sere u kɑ ɡbi win bɔ̃ɔ Dɑfidin sɔ̃, wi u ɡɔsɑ mɑ u win woodɑbɑ kɑ win yiirebu mɛm nɔɔwɑ.
34 Porém não tomarei da sua mão o reino todo; pelo contrário, fá-lo-ei príncipe todos os dias da sua vida, por amor de Davi, meu servo, a quem elegi, porque guardou os meus mandamentos e os meus estatutos.
35 Yen biru u koo Isirelibɑn bwese kɛri wɔkuru mwɑ sɑɑ win biin nɔmɑn di kpɑ u nun ko ben sunɔ.
35 Mas da mão de seu filho tomarei o reino, a saber, as dez tribos, e tas darei a ti.
36 Kpɑ u bwese kɛri tiɑ win bii wɛ̃ Dɑfidin sɔ̃ kpɑ u n dɑ n kɔsire mɔ bɑndu sɔɔ Yerusɑlɛmuɔ wuu ɡe u ɡɔsɑ bu kɑ nùn sɑ̃ mi.
36 E a seu filho darei uma tribo; para que Davi, meu servo, tenha sempre uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para pôr ali o meu nome.
37 Wunɛ mɑɑ Yeroboɑmu u koo nun suɑ kpɑ ɑ n bɑndu dii Isirelibɑ kpuro sɔɔ, kpɑ ɑ n bu woodɑ wɛ̃ɛmɔ nɡe mɛ ɑ kĩ.
37 Tomar-te-ei, e reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma; e serás rei sobre Israel.
38 À n dɑ ko ye u nun yiire kpuro mɑ ɑ sĩimɔ win swɛɛ sɔɔ, mɑ ɑ win woodɑbɑ mɛm nɔɔwɑ nɡe mɛ win bɔ̃ɔ Dɑfidi u kuɑ, u ko n kɑ nun wɑ̃ɑwɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ, kpɑ u nun ko Isirelibɑn bwese kɛri wɔkurun sunɔ. Kpɑ wunɛn bibun bweseru bɑ n dɑ bɑn te di sere kɑ bɑɑdommɑɔ nɡe mɛ u Dɑfidi nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
38 Se ouvires tudo o que eu te ordenar, e andares nos meus caminhos, e fizeres o que é reto perante mim, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, meu servo, eu serei contigo, e te edificarei uma casa estável, como edifiquei a Davi, e te darei Israel.
39 Nɡe mɛyɑ u koo kɑ Dɑfidin bibun bweseru sekuru doke Sɑlomɔɔn durum sɔ̃. Adɑmɑ n ǹ mɔ kɑ bɑɑdommɑɔ.
39 Por isso, afligirei a descendência de Davi; todavia, não para sempre.
40 Ye Sɑlomɔɔ u ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u swɑɑ kɑsu u kɑ Yeroboɑmu ɡo. Mɑ Yeroboɑmu u seewɑ u kpikiru suɑ u dɑ Eɡibitin sunɔ Sisɑkin mi. Miyɑ u wɑ̃ɑ sere Sɑlomɔɔ u kɑ ɡu.
40 Pelo que Salomão procurou matar a Jeroboão; este, porém, se dispôs e fugiu para o Egito, a ter com Sisaque, rei do Egito; e ali permaneceu até à morte de Salomão.
41 Ye Sɑlomɔɔ u kuɑn sukum kɑ sere mɑɑ win bwisin ɡɑri, ye kpuro yɑ yoruɑ tireru ɡɑru sɔɔ te bɑ mɔ̀ Sɑlomɔɔn kookoosun tireru.
41 Quanto aos mais atos de Salomão, a tudo quanto fez, e à sua sabedoria, porventura, não estão escritos no Livro da História de Salomão?
42 Sɑlomɔɔ u bɑndu diwɑ wɔ̃ɔ weeru Isirelibɑ kpuro sɔɔ.
42 Foi de quarenta anos o tempo que reinou Salomão em Jerusalém sobre todo o Israel.
43 Ye u kpunɑ u ɡu, bɑ nùn sikɑ win tundo Dɑfidin wuuɔ. Mɑ win bii Roboɑmu u kuɑ win kɔsire bɑndu sɔɔ.
43 Descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.