1 Crônicas 17
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Ye Dɑfidi u dɑ u sinɑ win yɛnuɔ, yerɑ u Gusunɔn sɔmɔ Nɑtɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n weenɛ nɑ n wɑ̃ɑ diru sɔɔ te bɑ kuɑ kɑ dɑ̃ɑ ɡeɑ ye bɑ mɔ̀ sɛduru, kpɑ Gusunɔn woodɑn kpɑkororu tɑ n wɑ̃ɑ kuu bekuruɡiru sɔɔ?
1 Quando Davi se instalou em sua casa, disse ao profeta Natã: Eis que moro numa casa de cedro e a arca da aliança do Senhor está debaixo de uma tenda.
2 Mɑ Nɑtɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ doo ɑ ko nɡe mɛ ɑ ɡɔ̃ru doke kpuro. Domi Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wunɛ.
2 Natã respondeu: Faze o que teu coração te sugere, porque Deus está contigo.
3 Ye n kuɑ wɔ̃kuru, yerɑ Yinni Gusunɔ u Nɑtɑni sɔ̃ɔwɑ kɑ̃siru sɔɔ u nɛɛ,
3 Mas, na noite seguinte, a palavra de Deus foi dirigida a Natã, nestes termos:
4 ɑ doo ɑ nɛn sɔm kowo Dɑfidi sɔ̃ ɑ nɛɛ, nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ nùn sɔ̃ɔmɔ mɑ n ǹ wi u koo mɑn diru bɑniɑ mi nɑ ko n wɑ̃ɑ.
4 Vai e dize a Davi, meu servo: Eis o que diz o Senhor: Não és tu que me construirás a casa em que habitarei.
5 Domi nɑ ǹ sinɑre diru ɡɑru sɔɔ sɑɑ mìn di nɑ kɑ Isirelibɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di sere n kɑ kuɑ ɡisɔ. Adɑmɑ nɑ rɑ n wɑ̃ɑwɑ kuu bekuruɡirɔ kpɑ bɑ n kɑ mɑn bɔsu.
5 Nunca habitei numa casa, desde o dia em que fiz sair Israel do Egito até hoje, mas tenho estado de tenda em tenda, de morada em morada.
6 Bɑɑmɑ mi sɑ dɑ nɛ kɑ Isirelibɑ, nɑ rɑ kpɑrobu ɡɔsiwɑ bɑ n be bɑ tie kpɑre. Adɑmɑ nɑ ǹ ben ɡoo tɑɑrɛ wɛ̃ɛre n nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u ǹ mɑn diru bɑniɛ kɑ dɑ̃ɑ ye bɑ mɔ̀ sɛduru.
6 Durante todo o tempo em que viajei com todo o Israel, jamais propus esta questão a algum dos juízes de Israel, aos quais encarregara de apascentar meu povo: Por que não me edificais uma casa de cedro?
7 Yen sɔ̃, ɑ doo ɑ Dɑfidi nɛn sɔm kowo sɔ̃ ɑ nɛɛ, nɛ, Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinni, nɑ nɛɛ, yɑ̃ɑ kpɑrɑbun diyɑ nɑ nùn wunɑmɑ u n kɑ sɑ̃ɑ nɛn tɔmbu Isirelibɑn kpɑro.
7 Agora dirás a meu servo Davi: Eis o que diz o Senhor dos exércitos: Eu te tirei dos campos de pastagens e do pastoreio das ovelhas, para seres o chefe de meu povo de Israel;
8 Nɑ wɑ̃ɑ kɑ wi, bɑɑmɑ kpuro mi u dɑ. Mɛyɑ nɑ nùn win yibɛrɛbɑ dɛrɑ. Mɑ nɑ derɑ u yĩsiru yɑrɑ nɡe tɔn boko duniɑ sɔɔ.
8 em toda parte a que foste, estive contigo, exterminei diante de ti teus inimigos e dei-te um nome igual ao dos grandes da terra.
9 Nɑ nɛn tɔmbu Isirelibɑ ɑyeru kuɑ nɑ bu sinɑsiɑ bɑ n kɑ wɑ̃ɑ mi kɑ bɔri yɛndu, kpɑ tɔn kɔ̃sobu bu ku rɑɑ mɑɑ se bu bu nɔni sɔ̃
9 Dei um lugar a meu povo de Israel, e o fixei. Ele está estabelecido, e não será mais inquietado, e os iníquos não mais o oprimirão, como outrora,
10 nɡe mɛ bɑ bu kuɑ yellu kpɑrobun wɑɑti sɔɔ. Nɑ win yibɛrɛbɑ kpuro sekuru doke. Nɛ, Yinni Gusunɔwɑ nɑ nùn sɔ̃ɔmɔ mɑ kon nùn ko bwese bɑkɑrun nuuru.
10 como nos dias em que estabeleci juízes sobre Israel, meu povo. Humilhei todos os teus inimigos. Eu te anuncio que o Senhor há de fundar para ti uma casa.
11 Win sɑɑ yɑ̀ n turɑ u ɡu, bɑ nùn sikɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ, kon win bii turo wunɑ u bɑndu di, kpɑ n bɑn ten dɑm sire.
11 Quando teus dias se acabarem e tiveres ido juntar-te a teus pais, levantarei tua posteridade após ti, num de teus filhos, e firmarei seu reino.
12 Bii wiyɑ u koo mɑn diru bɑniɑ, kpɑ n win sinɑ ɡɔnɑ swĩi yɑ n dɑm mɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
12 É ele que me construirá uma casa e firmarei seu trono para sempre.
13 Nɑ kon sɑ̃ɑ nɡe win tundo, kpɑ u n mɑɑ sɑ̃ɑ nɡe nɛn bii. Nɑ ǹ nùn nɛn durom wunɑrimɔ nɡe mɛ nɑ mu sunɔ wi u nùn ɡbiiye wunɑri.
13 Serei para ele um pai, e ele será para mim um filho; e nunca retirarei dele o meu favor como retirei daquele que reinou antes de ti.
14 Kon nùn ko nɛn tɔmbun sunɔ, kpɑ n win bɑn ten dɑm sire sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
14 Eu o estabelecerei na minha casa e no meu reino para sempre, e seu trono será firme por todos os séculos.
15 Ye Nɑtɑni u ɡɑri yi kpuro nuɑ u kpɑ, yerɑ u dɑ u yi Dɑfidi sɔ̃ɔwɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔsi kɑ̃si te sɔɔ.
15 Natã referiu a Davi todas as palavras que tinha ouvido em visão.
16 Mɑ Dɑfidi u seewɑ u dɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ. U ɡeruɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, nɑ yɛ̃ mɑ nɑ ǹ sɑ̃ɑ ɡɑ̃ɑnu. Nɛn bweserɑ kun mɑɑ ɡɑ̃ɑnu turɑ. Kɑ mɛ, ɑ mɑn kuɑ sunɔ Yerusɑlɛmu mini.
16 Então Davi foi e se apresentou diante do Senhor e disse: Quem sou eu, Senhor Deus, e que é minha casa, para que me façais chegar ao que sou?
17 Mɑ ɑ ye ɡɑrisi ɡɑ̃ɑ piiminu wunɛn mi. Domi ɑ kpɑm ɡerumɔ nɡe mɛ nɛn bweseru tɑ ko n sɑ̃ɑ siɑ. Mɑ wunɛ wi ɑ kpɑ̃, ɑ mɑn ye sɔ̃ɔmɔ nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ tɔn diro.
17 E é ainda pouco a vossos olhos, ó Deus! Falastes da casa de vosso servo para os tempos longínquos, e olhastes para mim como a um homem de alta dignidade, ó Senhor Deus.
18 Mbɑ kon mɑɑ ɡere bɛɛrɛ ye ɑ mɑn doke min sɔ̃. Domi ɑ mɑn yɛ̃ kɔ.
18 Que mais poder-vos-ia dizer Davi sobre a honra que fazeis ao vosso servo? Vós conheceis o vosso servo.
19 Yinni Gusunɔ, wunɛn ɡɑri kɑ mɑɑ wunɛn ɡɔ̃run kĩrun sɑɑbuwɑ ɑ kɑ mɑn ɡɑ̃ɑ bɑkɑ nini kpuro kuɑ. Mɑ ɑ mɑn nu sɔ̃ɔsi.
19 Senhor, é por causa de vosso servo e segundo o impulso de vosso coração que executastes todas estas grandes coisas para lhas revelar.
20 Gɑ̃ɑnu kpuro ye sɑ nuɑ ɑ kuɑ, yɑ sɔ̃ɔsi mɑ ɑ kpɑ̃. Goo sɑri wi u sɑ̃ɑ nɡe wunɛ. Wunɛ turowɑ ɑ sɑ̃ɑ Gusunɔ.
20 Senhor, ninguém é semelhante a vós, e, conforme tudo que ouvimos dizer, não há outro Deus além de vós.
21 Bweseru ɡɑru mɑɑ sɑri nɡe bɛsɛ Isirelibɑ te tɑ koo nɛɛ, ten bũu u tu yɑkiɑmɑ yorun di, mɑ u tu yĩsiru kɑ̃ tɑ n kɑ sɑ̃ɑ wiɡiru. Kɑ ɡeemɑ, ɡɑ̃ɑ bɑkɑnɑ ɑ sun kuɑ. A mɑɑ ɡɑ̃ɑ mɑɑmɑɑkiɡinu kuɑ bɛsɛn wuswɑɑɔ ye ɑ kɑ bwese tukunu ɡirɑ bɛsɛn wuswɑɑn di, mɑ ɑ sun yɑkiɑmɑ Eɡibitiɡibun min di.
21 Há sobre a terra outra nação comparável ao nosso povo de Israel, o qual seu Deus veio redimir para dele fazer seu povo, para vos fazer célebre, por meio de milagres e prodígios, repelindo nações diante de vosso povo que redimistes do Egito?
22 A wunɛn tɔmbu Isirelibɑ swĩi bɑ n kɑ sɑ̃ɑ wunɛɡibu mɑm mɑm sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Mɑ wunɛ Gusunɔ, ɑ kuɑ ben Yinni.
22 De Israel, fizestes vosso povo para sempre, e vós, Senhor, tornastes-vos seu Deus.
23 Ǹ n mɛn nɑ, ɡɑri yi ɑ ɡeruɑ nɛ kɑ nɛn bweserun sɔ̃ ɑ de yi koorɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
23 E agora, Senhor, possa a palavra que pronunciastes acerca de vosso servo e de sua casa subsistir eternamente! Fazei como o dissestes.
24 A de wunɛn yĩsiru tu wɔlle suɑrɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Kpɑ bu nɛɛ, wunɛ Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ ɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑn Yinni. Kpɑ ɑ de nɛn bwese kɛrɑ yɑ n bɑndu dii wunɛn wuswɑɑɔ.
24 Que ela subsista; então vosso nome será eternamente exaltado e dir-se-á: o Senhor dos exércitos é o Deus de Israel; é um Deus para Israel. E que seja sólida diante de vós a casa de vosso servo Davi.
25 Yinni Gusunɔ, wunɛn tiiwɑ ɑ mɑn sɔ̃ɔwɑ ɑ nɛɛ, kɑɑ de nɛn bibun bweseru tu bɑndu di nɛn biru. Yen sɔ̃nɑ nɑ kɑ kɑ̃kɑ nɑ kɑnɑ teni mɔ̀.
25 Porque fostes vós mesmo, ó meu Deus, que revelastes a vosso servo que lhe constituiríeis uma casa; eis por que vosso servo ousa dirigir-vos esta prece.
26 Yinni, wunɑ ɑ sɑ̃ɑ Gusunɔ. Wunɑ ɑ mɑɑ nɛ wunɛn sɔm kowo durom mɛnin nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
26 Agora, Senhor, vós sois Deus, e dissestes a vosso servo essa palavra agradável.
27 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nɛn bweseru domɑru kuo, kpɑ tɑ n bɑndu dii sere kɑ bɑɑdommɑɔ wunɛn wuswɑɑɔ. Ye ɑ domɑru kuɑ, yɑ ko n mɑɑ domɑru mɔwɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
27 Dignai-vos, portanto, abençoar a casa de vosso servo, para que ela subsista perpetuamente diante de vós; porque, o que abençoais, Senhor, é para sempre bendito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.