Lucas 2
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs VC
1 Tii rʉmʉrirena wiogʉ César Augusto bojoca niipetirãre cʉ̃ja wãmere owa peo dotiupi.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Ate, wãme owa peoriquera, Siria yepa wiogʉ Cirenio cʉ̃ ca niiri tabere tii jʉoupa.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 To biri niipetirãpʉra cʉ̃ja ca niiro cõro cʉ̃ja yaa macãripʉ cʉ̃ja wãmere owa peo dotirã waarique niiupa.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Tee jʉori José cãa, David niiquĩricʉ yaa puna macʉ̃ niiri, Galilea yepa macã macã Nazaret ca niiricʉ waaupi Judea yepa macã macã Belén ca wãme cʉtiri macã, wiogʉ David niiquĩricʉ cʉ̃ ca baʉarica macãpʉ.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Toopʉ José, cʉ̃ nʉmo María menara cʉ̃ja wãmere owa peorã waaupa. To biro cʉ̃ja ca biiri tabere María pea ʉtaaga niiupo.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Belén'pʉ cʉ̃ja ca bii niiro, María peera cõ ca macʉ̃ cʉtiri rʉmʉ eaupa.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Toopʉ baʉaupi cõ macʉ̃ ca nii jʉogʉ. Cʉ̃ ca baʉaro, juti quejeri mena cʉ̃re ũmaari, wecʉare baarique ecarica coropʉ cʉ̃re peoupo, cãnirica wiipʉre cãnirica taberi ca maniro macã. Jesús cʉ̃ ca baʉarique. Lc 2.7|src="CN01617b.tif" size="span"
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ovejas coteri majare baua eaupi Ʉmʉreco Pacʉre queti bojari majʉ.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Tee jãa cʉ̃ja ca ĩitiri tabera, jĩcʉ̃ Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ cʉ̃jare baua eaupi. Ʉpʉ cʉ̃ ca boe baterije pea cʉ̃ja wejare boe bate ñaacũmu eaupa. To biro ca biiro, cʉ̃ja pea bʉaro uwiupa.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 To biro cʉ̃ja ca biiro, Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ pea o biro cʉ̃jare ĩiupi: Belén macã wejare niirucuupa jĩcãrã taa yeparipʉre ñamirire cʉ̃ja ovejare ca coterã. Lc 2.8|src="CN01620b.tif" size="span"
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Mecʉ̃re, David niiquĩricʉ yaa macãpʉre baʉami jĩcʉ̃ mʉjare Ca Ametʉenepʉ, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojogʉ Mesías, Wiogʉ ca niigʉ.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Cʉ̃ra niimi mʉja ca ĩi majipere biro ĩirã, juti quejeri mena cʉ̃ja ca ũmaaricʉre wecʉare ecarica coropʉ ca pejagʉre mʉja bʉarucu —ĩiupi.
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 To biro cʉ̃ ca ĩi niiri tabera paʉ aperã Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari maja cʉ̃ pʉtore baua ea, Ʉmʉreco Pacʉre o biro ĩi baja peoupa:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “¡Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca añu majuropeerije niipetiropʉ nii. Añuro cʉ̃ ca tiirijere ca bii ʉjea nii niirãre, añuro niirique cʉ̃jare to niijato!” ĩiupa.
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macãrã ʉmʉreco tutipʉ cʉ̃ja ca tua mʉa waaro jiro, ovejas coteri maja pea o biro ameri ĩiupa:
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 To biro ameri ĩi, jĩcãto waa, Maríare, Josére, wimagʉ peera, wecʉare baarique ecarica coropʉ ca jãñagʉre bʉa eaupa.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Cʉ̃re ĩarã, Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ wimagʉ cʉ̃ ca biipe maquẽre cʉ̃jare cʉ̃ ca wederiquere bojocare wedeupa.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Ovejas coteri maja to biro cʉ̃ja ca ĩirijere ca tʉorã niipetirã do biro pee ĩi majiticãupa.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 María pea to biro cʉ̃ja ca ĩirije niipetirore cõ yeripʉ tʉgoeñacã niirucuupo.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Ovejare coteri maja pea ĩa, tʉo, cʉ̃ja ca tiirique niipetirije jʉori, Ʉmʉreco Pacʉre ĩi nʉcʉ̃ bʉo, cʉ̃re baja peo, tiicã tua waaupa, niipetirijepʉra cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩiricarore birora ca biirijere ĩari.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Jĩcã amo peti, ape amore itiaga penituaro ca niiri rʉmʉri jiro, cʉ̃ jeyua quejero yapare wide taa dotirã waaupa. Ñucã María, ʉtaaga cõ ca niiparo jʉgueropʉra, Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ cõre cʉ̃ ca ĩirica wãmera JESÚS cʉ̃re wãmeo tiiupa.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Moisés cʉ̃ ca dotirique ca ĩirore biro, cʉ̃ja ca macʉ̃ cʉtiro jiro ca amori jujurije ca petiri rʉmʉri jirore, wimagʉ Jesús're, Jerusalén'pʉ cʉ̃re ami waaupa cʉ̃ pacʉa, Ʉmʉreco Pacʉre, “Mʉ yʉʉ niimi” cʉ̃re ĩi, ĩñorã waarã.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Atere to biro tiiupa, Ʉpʉ cʉ̃ ca doti cũuriquepʉre o biro ĩi owa cũurique ca niiro macã:
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 To biri ñucã, Ʉpʉ cʉ̃ ca dotirique ca ĩirore biro waibʉcʉ jĩari, tiicojo nʉcʉ̃ bʉorã waaupa: “Jĩcã bapa weje bua, tiirʉgatirã, bua ʉmʉa ʉno mena tiirique niirucu,” cʉ̃ ca ĩiricarore biro.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 To biro ca bii niiri cuure niiupi Jerusalén're, jĩcʉ̃ ʉmʉ Simeón ca wãme cʉtigʉ, ca añugʉ, Ʉmʉreco Pacʉre ca ĩi nʉcʉ̃ bʉogʉ, Israel yepare ñañaro ca tiirãre ca ametʉenepʉre ca yue niirucugʉ. Cʉ̃ mena niiupi Añuri Yeri.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 To biri, “Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojogʉ Mesías're ĩatigʉra mʉ bii yaitirucu,” cʉ̃re ĩi wede majio jʉgueupi.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Añuri Yeri cʉ̃re cʉ̃ ca ami waaro macã, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ waaupi Simeón. Wimagʉ Jesús pacʉa, doti cũurique ca ĩirore biro tiirã waarã cʉ̃re cʉ̃ja ca ami waari tabere,
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Simeón pea cʉ̃re ami pʉja, Ʉmʉreco Pacʉre o biro ĩi baja peo nʉcʉ̃ bʉoupi:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 Ʉpʉ, mecʉ̃ra “To biro yʉ tiirucu,” yʉre mʉ ca ĩiricarore birora mʉ tii: Mʉre pade coteri majʉre añuro cʉ̃ ca bii yairo mʉ tii maji yua.
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Bojocare ca ametʉenepʉ mʉ ca tiicojogʉre mee yʉ ĩa yerijãa,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 Bojoca niipetirã cʉ̃ja ca ĩa cojoro mʉ ca tii ĩño jʉo waarijere,
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Bojoca poogaari, Ʉmʉreco Pacʉ yee díámacʉ̃ ca niirijere cʉ̃ja ca majiro tii,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Cʉ̃ pacʉa pea to biirije wimagʉre Simeón cʉ̃ ca ĩirijere tʉo ʉcʉacoa, do biro pee ĩi majiticãupa.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 To cõrora Simeón, “Añuro mʉjare to biijato,” cʉ̃jare ĩi, o biro ĩiupi ñucã Jesús paco María peera:
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 O biro cʉ̃ja ca biiro, paʉ, cʉ̃ja yeripʉ cʉ̃ja ca tʉgoeña niirijere ca bii bau niipere biro ĩigʉ. Mʉ peera, ate niipetirije mʉ yerire niipĩi mena jade ame wioricarore biro puniro mʉ ca tʉgoeñape niirucu —cõre ĩiupi.
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Ñucã, Ana ca wãme cʉtigo, Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire wede jʉgueri majo, Fanuel macõ, Aser niiquĩricʉ yaa puna macõ cãa, toora niiupo. Mee bʉcʉo peti niiupo. Wãmoacã niigopʉ manʉ cʉti, jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro niiri cʉ̃marira cõ manʉ mena cõ ca nii tʉja waarora, cõre cʉ̃ ca bii yai weorico niiupo.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Cõ manʉ cʉ̃ ca bii yai weoricaro jirore, ochenta y cuatro cʉ̃mari peti nii tʉja waaupo. Cõ pea Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉre witiri méé, ñamiri, ʉmʉrecori, baarique betirique mena Ʉmʉreco Pacʉre jãi juu bue, tii nʉcʉ̃ bʉocõa niirucuupo.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Ana cãa, Simeón to biro cʉ̃ ca ĩi niiri tabera ea, Ʉmʉreco Pacʉre: “Añu majuropeecã,” ĩi ʉjea nii, Jerusalén're ca ametʉenepʉre ca yue niirucurã niipetirãre wedeupo, wimagʉ Jesús yee maquẽre.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Ʉmʉreco Pacʉ dotirique ca dotirore biro tii yapanori jiro, Galilea yepa cʉ̃ja yaa macã majurope Nazaret'pʉ tuacoaupa ñucã.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Wimagʉ pea añuro tutua añugʉ bʉcʉa, bʉaro ca majigʉ, Ʉmʉreco Pacʉ añuro cʉ̃re cʉ̃ ca tiirije mena bii nʉnʉa waaupi.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Jesús pacʉa to cãnacã cʉ̃mara Jerusalén macãpʉ Pascua boje rʉmʉ ĩarã waarucuupa.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Jesús, pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro ca niiri cʉ̃mari ca cʉogʉ cʉ̃ ca niiro, cʉ̃ja niipetirã tii boje rʉmʉre cʉ̃ja ca waarucuricarore birora waaupa ñucã Jerusalén'pʉ.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Tii boje rʉmʉ ca petiro, cʉ̃ja yaa wiipʉ cʉ̃ja ca tua waaro, Jesús pea cʉ̃ pacʉa cʉ̃ja ca majitirora, Jerusalén'pʉra tuacãupi.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Cʉ̃ja pea, “Aperã mena doocumi” ĩi tʉgoeñari, jĩcã rʉmʉ waaupa. Jiro cʉ̃ja yee wederã, cʉ̃ja ca majirã watoa cʉ̃re amañami,
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 cʉ̃re bʉati, Jerusalén'pʉra cʉ̃re amarã tuacoaupa ñucã.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Itia rʉmʉ jiropʉ Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ doti cũuriquere ca jʉo bueri maja watoapʉ cʉ̃ja ca wederijere tʉo, cʉ̃ cãa cʉ̃jare jãiña, ca tii duwigʉre cʉ̃re bʉaupa.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Cʉ̃ ca ĩirijere ca tʉorã niipetirã, cʉ̃ ca majirijere, cʉ̃jare cʉ̃ ca yʉʉ majirijere tʉorã, tʉo ʉcʉacoaupa.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Toopʉ cʉ̃ja mena cʉ̃ ca ĩi duwiro ĩarã, cʉ̃ pacʉa pea ĩa ʉcʉacoari, cʉ̃ paco pea o biro cʉ̃re ĩiupo:
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 To biro cõ ca ĩiro o biro ĩi yʉʉupi Jesús:
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 To biro cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩirijere tʉo majitiupa cʉ̃ja pea.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 To biri cʉ̃ pacʉa mena Nazaret'pʉ tua waa, niipetirije cʉ̃ja ca ĩirore biro tiicã niirucuupi. Cʉ̃ paco pea ate niipetirijere cõ yeripʉ tʉgoeñacã niirucuupo.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Jesús cʉ̃ ca bʉcʉa nʉnʉa waaro cõrora, cʉ̃ ca majirije cãa bʉcʉa nʉnʉa waaupa. To biri Ʉmʉreco Pacʉ menare, bojoca mena cãare, añuro bii ʉjea nii, bii bʉcʉa nʉnʉa waaupi Jesús.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.