Atos 9
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs VC
1 Ména Saulo pea, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre yerijãari méé jĩarʉga nʉnʉjee niigʉra, paia wiogʉ pʉtopʉ eari,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 cʉ̃re cʉ̃ ca doti cojori pũurorire “Yʉre owa bojaya” cʉ̃re ĩi jãigʉ eaupi, Damascopʉ nea poo juu buerica wiijeripʉ, Wãma Maa maquẽre ca tʉo nʉnʉjeerã, nomia, ʉmʉare, cʉ̃jare ama bʉari, Jerusalén'pʉ cʉ̃jare ami waagʉda ĩigʉ.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Teere tii yapano, waagʉ, mee Damasco macãre ea waagʉ doogʉ cʉ̃ ca biiro, ca niiro tʉjarora ʉmʉrecopʉ ca doorije bʉaro ca boe ajiyaarije cʉ̃ wejare boe ñaacũmu eaupe.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 To biro ca biiro Saulo, yepapʉ ñaacũmu waagʉ:
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 To biro ca ĩirijere tʉori:
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Cʉ̃ pea nanagʉra bʉaro uwirique mena o biro ĩiupi: “¿Wiogʉ, ñee yʉ ca tiiro mʉ booti?” cʉ̃re ĩiupi. To cʉ̃ ca ĩiro Jesús'pea: “Wãmʉ nʉcãri, macã pee piya waagʉja. Toopʉ mʉ ca earo, mʉ ca tiipere mʉre wederucuma,” ĩi yʉʉupi.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Saulo mena ca waaricarã pea, bojoca bauti pacaro ca wederijere tʉori, bʉaro ʉcʉa uwirãra tua nʉcãupa.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Jiro, Saulo wãmʉ nʉcã, cʉ̃ capere ĩa pãagʉ, ĩaticãupi. To biri cʉ̃ amoripʉ ñee, Damascopʉ cʉ̃re amicoaupa.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Tii macãre itia rʉmʉ peti ĩati, baati, jiniti, bii niiupi Saulo.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Damascore niiupi jĩcʉ̃ Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeegʉ, Ananías ca wãme cʉtigʉ. Quẽñagʉre biro cʉ̃ ca bii oto wetiropʉ, Wiogʉ cʉ̃re baua eari, o biro cʉ̃re ĩiupi:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 To biro cʉ̃ ca ĩi yʉʉro, o biro cʉ̃re ĩiupi Wiogʉ:
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Quẽñaricarore biro bii oto weti waagʉ, jĩcʉ̃ Ananías ca wãme cʉtigʉ, cʉ̃ pʉtopʉ jãa eari, ñucã cʉ̃ ĩajato ĩigʉ cʉ̃ amori mena cʉ̃re ca ñia peo ea nʉcãgʉre ĩami —cʉ̃re ĩiupi.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Teere tʉogʉ, o biro ĩiupi Ananías:
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Mecʉ̃ra ano pee doojapi, mʉ wãmere ca ĩi nʉcʉ̃ bʉorã niipetirãre, paia wiorã cʉ̃ja ca doti cojoro mena tia cũurica wiipʉ cʉ̃jare jee waarʉgʉ —ĩi yʉʉupi.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Wiogʉ pea o biro cʉ̃re ĩiupi ñucã:
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Yʉ yee jʉori, bʉaropʉra ñañaro tamʉoriquere cʉ̃re yʉ ĩñorucu —ĩiupi Ananías're.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 To biro cʉ̃ ca ĩiro tʉo, Saulo cʉ̃ ca niiri wiipʉ waacoaupi Ananías. Cʉ̃ pʉtopʉ jãa ea, cʉ̃ amori mena cʉ̃re ñia peo, o biro cʉ̃re ĩiupi:
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 To biro cʉ̃re cʉ̃ ca ĩirora wai nʉtʉ̃re biirije cʉ̃ capepʉre ca niirique ca ñaarora, añuro ĩacoaupi ñucã Saulo. To cõrora wãmʉ nʉcã, uwo coe ecoupi.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Jiro, baa, upʉ tutua, biicoaupi ñucã Saulo. To biro bii cati, Damasco macãrã Jesús yee quetire ca tʉo nʉnʉjeerã mena jĩcã rʉmʉri niiupi.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Jiro Saulo cʉ̃ja ca nea poo juu bueri wiijeripʉ, “Jesús Ʉmʉreco Pacʉ Macʉ̃ra niimi” ĩi wede jʉo waaupi.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 To biro cʉ̃ ca ĩi wedero ca tʉorã niipetirã do biro pee ĩi majiticã, o biro ĩi jãiñarucuupa:
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Saulo pea cʉ̃jare cʉ̃ ca wederije cõrora õo pee jañuro uwiricaro maniro cʉ̃jare wede nʉnʉa waa, “Jesús Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojoricʉra niimi” cʉ̃ ca ĩirije mena Damasco macãrã judíos're, do biro pee cʉ̃ja ca ĩi majitiropʉ cʉ̃jare tiicãupi Saulo.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Paʉ rʉmʉri jiro judíos, Saulore jĩarʉgarã ameri wede peniupa.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Cʉ̃ pea teere queti tʉoupi. Cʉ̃re jĩarʉgarã, ñamiri, ʉmʉrecori tii macãre witi waarica joperi cõrorena cʉ̃re cũmurucuupa.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 To biro cʉ̃re cʉ̃ja ca tiirʉgarijere majiri, Saulo cʉ̃ ca wederijere ca tʉo nʉnʉjeerã pea, piiwʉpʉ cʉ̃re jãari, ñamira tii macãre cʉ̃ja ca wee camota amojoderica tʉdipʉra cʉ̃re yoo duwiocã cojoupa. To biro bii, duticoaupi Saulo.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Saulo, Jerusalén'pʉ eagʉ, Jesús're ca tʉo nʉnʉjeerã mena niirʉgamiupi. Cʉ̃ja pea niipetirãpʉra cʉ̃re uwi jañuupa. “Bii ditogʉ biimi. Jesús're ca tʉo nʉnʉjeegʉ méé niicumi,” cʉ̃re ĩi uwi tʉgoeñari.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 To biro cʉ̃ja ca ĩi pacaro, Bernabé pea, Jesús buerã pʉtopʉ cʉ̃re ami waaupi. Toopʉ cʉ̃re ami ea, “Maapʉ, Wiogʉ Jesús cʉ̃re cʉ̃ ca baua earo cʉ̃ ca ĩariquere cʉ̃re cʉ̃ ca wederiquere, Damascopʉ Jesús yee quetire uwiricaro maniro cʉ̃ ca wederiquere, yʉre wedejãwi ani Saulo,” cʉ̃jare ĩi wedeupi Bernabé.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 O biro bii, cʉ̃ja mena Jerusalén macãre tuari, ape tabe pee waacoarucu, uwiricaro maniro, Wiogʉ Jesús yee quetire wede,
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 judíos, griego ca wederã mena wede peni, tutuaro mena cʉ̃jare wede majio, tii niiupi; cʉ̃ja pea cʉ̃re jĩacãrʉgaupa.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã pea to biro cʉ̃re cʉ̃ja ca tiirʉgarijere majiri, Cesareapʉ cʉ̃re ami bʉa waa, Tarso pee cʉ̃re tiicojocã cojoupa.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 To cõrore Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã, Judea, Galilea, to biri Samaria yepari macãrã niipetirãpʉ añuro jĩcãri cõro nii, Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire bʉaro jañuro tʉgoeña bayi, bii mʉa nʉcã nʉnʉa waa, Wiogʉre añuro tii nʉcʉ̃ bʉorique mena, Añuri Yeri cʉ̃ ca tii nemoro mena, paʉ Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã nii nʉnʉa waaupa.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pedro, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre ca ĩa yuju waarucugʉ niiri, Lidapʉ ca niirã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã cãare ĩagʉ waaupi.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Toopʉre bʉa eaupi jĩcʉ̃, Eneas ca wãme cʉtigʉ, bʉʉcãri waari méé, jĩcã amo peti, ape amore itiaga penituaro ca niiri cʉ̃mari peti, cãni pejarica tabepʉ ca peja yai waagʉre.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Cʉ̃re o biro ĩiupi Pedro:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Niipetirã Lida, Sarón macãrã Eneas cʉ̃ ca catirijere ĩari, Jesucristo peere tʉo nʉnʉjeeupa.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ñucã tii cʉ̃marirena Jope macãpʉre niiupo jĩcõ, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeego Tabita, ca wãme cʉtigo. Griego wederique menara Dorcas wãme cʉtiupo. Cõ pea añurijere tii, ca boo pacarãre tii nemo, tii niirucuupo.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Tii rʉmʉrira diarique tamʉo bii yaicoaupo Dorcas. Cõ ca bii yairo ĩa, cõ upʉri niiquĩriquere coe yapano, jotoa macã jawi pee peocãupa.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Pedro cʉ̃ ca earica macã Lida pea, Jope macã pʉtoacãra niiupa. To biri Jope macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã, “Lida macãrã niijagʉ Pedro,” cʉ̃ja ca ĩirijere tʉori, “ ‘Yoari méé Jopepʉ dooya,’ cʉ̃re ĩirãja ĩirã,” pʉarã ʉmʉare tiicojo cojoupa.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 To biri Pedro pea yue mani waaricaro maniro cʉ̃ja mena waacoaupi. Tii macãpʉ cʉ̃ ca earo, cõ upʉri niiquĩriquere cʉ̃ja ca peorica jawipʉ cʉ̃re jʉo waaupa. Toopʉ cʉ̃ ca earo, niipetirã ca manʉ jʉ̃mʉa dia weo ecoricarã romiri, Dorcas catigo juti, jotoa jãñarique cʉ̃jare cõ ca tii bojariquere Pedrore ĩñori, oti amojodeupa.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pedro pea too ca niirã niipetirãre cʉ̃jare witi waa doti, cʉ̃ ãjʉro jupeari mena ea nuu waa, juu bueupi. Juu bue yapano, ca bii yairico peere amojode ĩa cojo, o biro ĩiupi:
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 To cõrora Pedro pea cõ amorire ñee, cõre tʉ̃a wãmʉo nʉcõcãupi. To biro cõre tii, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre, ca manʉ jʉ̃mʉa dia weo ecoricarã romirire jʉo cojo, ca catigopʉre cʉ̃jare ĩñoupi.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Teere Jope macãrã niipetirã queti tʉo, paʉ bojoca Jesús're tʉo nʉnʉjeeupa.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Pedro pea paʉ rʉmʉri Jope macãre, Simón, ca wãme cʉtigʉ, waibʉcʉrã quejeri paderi majʉ yaa wiipʉ niicãupi.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.