Atos 9
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs ACF
1 Ména Saulo pea, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre yerijãari méé jĩarʉga nʉnʉjee niigʉra, paia wiogʉ pʉtopʉ eari,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 cʉ̃re cʉ̃ ca doti cojori pũurorire “Yʉre owa bojaya” cʉ̃re ĩi jãigʉ eaupi, Damascopʉ nea poo juu buerica wiijeripʉ, Wãma Maa maquẽre ca tʉo nʉnʉjeerã, nomia, ʉmʉare, cʉ̃jare ama bʉari, Jerusalén'pʉ cʉ̃jare ami waagʉda ĩigʉ.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Teere tii yapano, waagʉ, mee Damasco macãre ea waagʉ doogʉ cʉ̃ ca biiro, ca niiro tʉjarora ʉmʉrecopʉ ca doorije bʉaro ca boe ajiyaarije cʉ̃ wejare boe ñaacũmu eaupe.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 To biro ca biiro Saulo, yepapʉ ñaacũmu waagʉ:
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 To biro ca ĩirijere tʉori:
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Cʉ̃ pea nanagʉra bʉaro uwirique mena o biro ĩiupi: “¿Wiogʉ, ñee yʉ ca tiiro mʉ booti?” cʉ̃re ĩiupi. To cʉ̃ ca ĩiro Jesús'pea: “Wãmʉ nʉcãri, macã pee piya waagʉja. Toopʉ mʉ ca earo, mʉ ca tiipere mʉre wederucuma,” ĩi yʉʉupi.
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Saulo mena ca waaricarã pea, bojoca bauti pacaro ca wederijere tʉori, bʉaro ʉcʉa uwirãra tua nʉcãupa.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Jiro, Saulo wãmʉ nʉcã, cʉ̃ capere ĩa pãagʉ, ĩaticãupi. To biri cʉ̃ amoripʉ ñee, Damascopʉ cʉ̃re amicoaupa.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Tii macãre itia rʉmʉ peti ĩati, baati, jiniti, bii niiupi Saulo.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Damascore niiupi jĩcʉ̃ Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeegʉ, Ananías ca wãme cʉtigʉ. Quẽñagʉre biro cʉ̃ ca bii oto wetiropʉ, Wiogʉ cʉ̃re baua eari, o biro cʉ̃re ĩiupi:
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 To biro cʉ̃ ca ĩi yʉʉro, o biro cʉ̃re ĩiupi Wiogʉ:
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Quẽñaricarore biro bii oto weti waagʉ, jĩcʉ̃ Ananías ca wãme cʉtigʉ, cʉ̃ pʉtopʉ jãa eari, ñucã cʉ̃ ĩajato ĩigʉ cʉ̃ amori mena cʉ̃re ca ñia peo ea nʉcãgʉre ĩami —cʉ̃re ĩiupi.
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Teere tʉogʉ, o biro ĩiupi Ananías:
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Mecʉ̃ra ano pee doojapi, mʉ wãmere ca ĩi nʉcʉ̃ bʉorã niipetirãre, paia wiorã cʉ̃ja ca doti cojoro mena tia cũurica wiipʉ cʉ̃jare jee waarʉgʉ —ĩi yʉʉupi.
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Wiogʉ pea o biro cʉ̃re ĩiupi ñucã:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Yʉ yee jʉori, bʉaropʉra ñañaro tamʉoriquere cʉ̃re yʉ ĩñorucu —ĩiupi Ananías're.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 To biro cʉ̃ ca ĩiro tʉo, Saulo cʉ̃ ca niiri wiipʉ waacoaupi Ananías. Cʉ̃ pʉtopʉ jãa ea, cʉ̃ amori mena cʉ̃re ñia peo, o biro cʉ̃re ĩiupi:
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 To biro cʉ̃re cʉ̃ ca ĩirora wai nʉtʉ̃re biirije cʉ̃ capepʉre ca niirique ca ñaarora, añuro ĩacoaupi ñucã Saulo. To cõrora wãmʉ nʉcã, uwo coe ecoupi.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Jiro, baa, upʉ tutua, biicoaupi ñucã Saulo. To biro bii cati, Damasco macãrã Jesús yee quetire ca tʉo nʉnʉjeerã mena jĩcã rʉmʉri niiupi.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Jiro Saulo cʉ̃ja ca nea poo juu bueri wiijeripʉ, “Jesús Ʉmʉreco Pacʉ Macʉ̃ra niimi” ĩi wede jʉo waaupi.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 To biro cʉ̃ ca ĩi wedero ca tʉorã niipetirã do biro pee ĩi majiticã, o biro ĩi jãiñarucuupa:
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Saulo pea cʉ̃jare cʉ̃ ca wederije cõrora õo pee jañuro uwiricaro maniro cʉ̃jare wede nʉnʉa waa, “Jesús Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojoricʉra niimi” cʉ̃ ca ĩirije mena Damasco macãrã judíos're, do biro pee cʉ̃ja ca ĩi majitiropʉ cʉ̃jare tiicãupi Saulo.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Paʉ rʉmʉri jiro judíos, Saulore jĩarʉgarã ameri wede peniupa.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Cʉ̃ pea teere queti tʉoupi. Cʉ̃re jĩarʉgarã, ñamiri, ʉmʉrecori tii macãre witi waarica joperi cõrorena cʉ̃re cũmurucuupa.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 To biro cʉ̃re cʉ̃ja ca tiirʉgarijere majiri, Saulo cʉ̃ ca wederijere ca tʉo nʉnʉjeerã pea, piiwʉpʉ cʉ̃re jãari, ñamira tii macãre cʉ̃ja ca wee camota amojoderica tʉdipʉra cʉ̃re yoo duwiocã cojoupa. To biro bii, duticoaupi Saulo.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Saulo, Jerusalén'pʉ eagʉ, Jesús're ca tʉo nʉnʉjeerã mena niirʉgamiupi. Cʉ̃ja pea niipetirãpʉra cʉ̃re uwi jañuupa. “Bii ditogʉ biimi. Jesús're ca tʉo nʉnʉjeegʉ méé niicumi,” cʉ̃re ĩi uwi tʉgoeñari.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 To biro cʉ̃ja ca ĩi pacaro, Bernabé pea, Jesús buerã pʉtopʉ cʉ̃re ami waaupi. Toopʉ cʉ̃re ami ea, “Maapʉ, Wiogʉ Jesús cʉ̃re cʉ̃ ca baua earo cʉ̃ ca ĩariquere cʉ̃re cʉ̃ ca wederiquere, Damascopʉ Jesús yee quetire uwiricaro maniro cʉ̃ ca wederiquere, yʉre wedejãwi ani Saulo,” cʉ̃jare ĩi wedeupi Bernabé.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 O biro bii, cʉ̃ja mena Jerusalén macãre tuari, ape tabe pee waacoarucu, uwiricaro maniro, Wiogʉ Jesús yee quetire wede,
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 judíos, griego ca wederã mena wede peni, tutuaro mena cʉ̃jare wede majio, tii niiupi; cʉ̃ja pea cʉ̃re jĩacãrʉgaupa.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã pea to biro cʉ̃re cʉ̃ja ca tiirʉgarijere majiri, Cesareapʉ cʉ̃re ami bʉa waa, Tarso pee cʉ̃re tiicojocã cojoupa.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 To cõrore Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã, Judea, Galilea, to biri Samaria yepari macãrã niipetirãpʉ añuro jĩcãri cõro nii, Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire bʉaro jañuro tʉgoeña bayi, bii mʉa nʉcã nʉnʉa waa, Wiogʉre añuro tii nʉcʉ̃ bʉorique mena, Añuri Yeri cʉ̃ ca tii nemoro mena, paʉ Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã nii nʉnʉa waaupa.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Pedro, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre ca ĩa yuju waarucugʉ niiri, Lidapʉ ca niirã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã cãare ĩagʉ waaupi.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Toopʉre bʉa eaupi jĩcʉ̃, Eneas ca wãme cʉtigʉ, bʉʉcãri waari méé, jĩcã amo peti, ape amore itiaga penituaro ca niiri cʉ̃mari peti, cãni pejarica tabepʉ ca peja yai waagʉre.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Cʉ̃re o biro ĩiupi Pedro:
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Niipetirã Lida, Sarón macãrã Eneas cʉ̃ ca catirijere ĩari, Jesucristo peere tʉo nʉnʉjeeupa.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ñucã tii cʉ̃marirena Jope macãpʉre niiupo jĩcõ, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeego Tabita, ca wãme cʉtigo. Griego wederique menara Dorcas wãme cʉtiupo. Cõ pea añurijere tii, ca boo pacarãre tii nemo, tii niirucuupo.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Tii rʉmʉrira diarique tamʉo bii yaicoaupo Dorcas. Cõ ca bii yairo ĩa, cõ upʉri niiquĩriquere coe yapano, jotoa macã jawi pee peocãupa.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Pedro cʉ̃ ca earica macã Lida pea, Jope macã pʉtoacãra niiupa. To biri Jope macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã, “Lida macãrã niijagʉ Pedro,” cʉ̃ja ca ĩirijere tʉori, “ ‘Yoari méé Jopepʉ dooya,’ cʉ̃re ĩirãja ĩirã,” pʉarã ʉmʉare tiicojo cojoupa.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 To biri Pedro pea yue mani waaricaro maniro cʉ̃ja mena waacoaupi. Tii macãpʉ cʉ̃ ca earo, cõ upʉri niiquĩriquere cʉ̃ja ca peorica jawipʉ cʉ̃re jʉo waaupa. Toopʉ cʉ̃ ca earo, niipetirã ca manʉ jʉ̃mʉa dia weo ecoricarã romiri, Dorcas catigo juti, jotoa jãñarique cʉ̃jare cõ ca tii bojariquere Pedrore ĩñori, oti amojodeupa.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Pedro pea too ca niirã niipetirãre cʉ̃jare witi waa doti, cʉ̃ ãjʉro jupeari mena ea nuu waa, juu bueupi. Juu bue yapano, ca bii yairico peere amojode ĩa cojo, o biro ĩiupi:
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 To cõrora Pedro pea cõ amorire ñee, cõre tʉ̃a wãmʉo nʉcõcãupi. To biro cõre tii, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre, ca manʉ jʉ̃mʉa dia weo ecoricarã romirire jʉo cojo, ca catigopʉre cʉ̃jare ĩñoupi.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Teere Jope macãrã niipetirã queti tʉo, paʉ bojoca Jesús're tʉo nʉnʉjeeupa.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pedro pea paʉ rʉmʉri Jope macãre, Simón, ca wãme cʉtigʉ, waibʉcʉrã quejeri paderi majʉ yaa wiipʉ niicãupi.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.