Atos 12
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs VC
1 Tii cuurena wiogʉ Herodes, jĩcãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre cʉ̃jare jĩarʉgʉ, nʉnʉ jʉo waaupi.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Juan yee wedegʉ Santiago peera niipĩi mena cʉ̃re paa taa cõacã dotiupi.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 To biro cʉ̃ ca tiirijere judíos cʉ̃ja ca ʉjea niiro ĩari, Pedro cãare ñee dotiupi. Atea, pan're ca wauarije ca ayiaya manirijere cʉ̃ja ca baari boje rʉmʉrire to biro biiupa.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Cʉ̃re ñeeri jiro Herodes, Pedrore tia cũurica wiipʉ uwamarã bapari puna peti, jĩcã punare bapari niirã wado ca niiri punari cʉ̃ja ca ĩa cote niiri wiipʉ Pedrore cũuupi. Pascua boje rʉmʉri jiro, “Bojocare yʉ ĩñorucu,” ĩi tʉgoeñaupi.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 O biro tiiri, Pedrore tia cũurica wiipʉ cʉo niiupa. Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã pea yerijãaricaro maniro Ʉmʉreco Pacʉre cʉ̃re jãi boja niiupa.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Herodes, Pedrore bojoca menapʉ jãiña bejerʉgʉ cʉ̃ ca ami wienepa rʉmʉ macã ñamire, pʉarã uwamarã watoapʉ, pʉa daa come daari mena cʉ̃ja ca jiacãricʉ cãni cũaupi Pedro, aperã uwamarã pea jope peere cʉ̃ja ca cote niiro ʉno.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Ca niiro tʉjarora jĩcʉ̃ Ʉmʉreco Pacʉ yʉʉ, cʉ̃re queti wede bojari majʉ baua eaupi. Tia cũurica wii pea añuro boe peticoaupa. Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ pea Pedro warure padeña wãcõri, o biro cʉ̃re ĩiupi:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ pea o biro cʉ̃re ĩiupi ñucã:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pedro, Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ to biro cʉ̃ ca tiirijere, “To biro yʉ biicu,” ĩi majiti pacagʉ, cʉ̃ jiro nʉnʉ witi waaupi. Quẽñaricaro ca biirore biro pee cʉ̃re biicãupe.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Too witi waarã, ca nii jʉorã, ñucã jiro macãrã ca coterã uwamarãre ametʉa, come jope wiije watoa macã maare ca niiri jopere eaupa. Tii jope pea tee majuropeera pãacoaupe. Tii jopere witi, jĩcã caa wiijeri caare waa yapano eagʉra, Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ pea ca niiro tʉjarora jĩcʉ̃ra cʉ̃re cũu, waa weocoaupi.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 To cõropʉ Pedro pea tʉgoeña maji bojoca cati ea:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Teere ĩa maji, Juan Marcos cʉ̃ja ca ĩigʉ paco María yaa wii, paʉ bojoca nea poocãri cʉ̃ja ca juu bue niiri wii pee waacoaupi.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Tii wiipʉ eagʉ, wiijeri caa pee ca niiri jope pee eari, jʉoupi. Cʉ̃ ca jʉoro tʉori, jĩcõ wãmo Rode ca wãme cʉtigo, ĩago witi waaupo.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Cõ pea, Pedro cʉ̃ ca wederijere tʉo majiri, bʉaro ʉjea niima ĩigo jope pãatigora, “Jope niimi Pedro,” cʉ̃jare ĩigo waago toopʉra ũmaacã jãa waaupo. To biro cõ ca ĩiro, cʉ̃ja pea:
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 —Mecʉ̃go mʉ ĩi —cõre boca ĩicãupa. Cõ pea:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 To biro cʉ̃ja ca ĩi niiro ʉno, Pedro pea jope peera jʉogʉ tiiupi. To biro cʉ̃ ca ĩiro tʉo, cʉ̃re jope pãama ĩirã, ĩa ʉcʉacoaupa.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Cʉ̃ pea wedeticãña ĩigʉ, cʉ̃ amori mena tii cõoña, tia cũurica wiipʉ ca niigʉre Wiogʉ cʉ̃re cʉ̃ ca ami wieneriquere cʉ̃jare wede, ñucã “Santiagore, to biri Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã cãare, atere cʉ̃jare wedeya,” ĩiupi. Teere cʉ̃jare ĩi yapano witi, aperopʉ waacoaupi Pedro.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Boeri tabe ca niiro uwamarã, Pedrore ca cotericarã pea Pedro cʉ̃ ca biiriquere majitima ĩirã, no ca boorora ameri ĩi mecʉ̃cãupa.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herodes pea jãiña ama dotiñami Pedrore bʉatima ĩigʉ, cʉ̃re ca cotemiricarãrena tee jʉori cʉ̃jare jĩa batecã dotiupi. Ate jiro Herodes, Judea yepa ca niiricʉ waari, Cesarea pee niigʉ waacoaupi.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herodes, Tiro, Sidón macãri macãrã mena bʉaro ajiaupi. To biri cʉ̃ja pea cʉ̃ pʉtopʉ cʉ̃ja ca waapere ameri wede peni, “O biro mani biijaco” ameri ĩi, cʉ̃re ĩarã waaupa. Wiogʉ Herodes're pade nemori majʉ Blastore, “Jãare mʉ ĩi nemowa,” cʉ̃re ĩi, cʉ̃ jʉoripʉ wiogʉ Herodes're, “Añuro mani niijaco” cʉ̃re ĩi jãiupa, cʉ̃ ca doti niiri yepa maquẽ baariquere ca baa niirã niiri.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 To biri Herodes:
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 To cõrora, bojoca pea o biro ĩi acaro buiupa:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 To biro cʉ̃re cʉ̃ja ca ĩi nʉcʉ̃ bʉori nimarora, Ʉmʉreco Pacʉ yʉʉ, cʉ̃re queti wede bojari majʉ pea cʉ̃ ca dia ñaaro cʉ̃re tiicãupi, Ʉmʉreco Pacʉre cʉ̃ ca ĩi nʉcʉ̃ bʉotirije jʉori. To biri becoa baa eco biicã yai waaupi.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Ʉmʉreco Pacʉ yee queti pea õo jañuri bate nʉcã nʉnʉa waa, niipetiri taberipʉ wede bato nʉnʉa waarique nii, biiupa.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Bernabé, Saulo, Jerusalén're cʉ̃ja paderique yapanori, too ca niiricarã Antioquía pee tuacoaupa ñucã. Juan, ñucã cʉ̃rena Marcos cʉ̃ja ca ĩigʉ cãare, cʉ̃ja mena cʉ̃re ami waaupa.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.