1 Tessalonicenses 2

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ Jesús, mangiohoꞌ na tyiꞌveꞌjnꞌaan na squë́ na mꞌanhoꞌ.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Ee mangiohoꞌ juu xjen na tomꞌán tsjoon Filipos, nque nnꞌan tsjoonꞌñeen tenonntyja xjen jntꞌa viꞌhan já, ndoꞌ na jnanꞌcüejnaanꞌhin já. Majoꞌ vi na jndë squë́ na mꞌanhoꞌ, nquii Tyoꞌtsꞌon na conanꞌtꞌmánꞌ, tyincyaa jon na xoncüiiꞌ nꞌö́n na toninncyá jñꞌoon naya ꞌnaan jon ndëëhoꞌ min na jndye jndyi nnꞌan tyꞌehan nacjö́.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Ee juu jñꞌoon na coninncyá, tyiꞌconduihanꞌ ncüii na ngachuhanꞌ nnꞌan ncüii nato na tyiꞌcüijntꞌue, min chito coninncyáhanꞌ ngꞌe na ninꞌquintꞌá ncüii nnon ꞌnan na tyiꞌquichuhanꞌ oo na ninꞌquinanꞌviꞌnnꞌán nnꞌan.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Majoꞌ chaꞌxjen nquii Tyoꞌtsꞌon jndë tjiꞌ jon cüenta na conanꞌquindë́ tsꞌian na iꞌua jon ndë́, joꞌ conanꞌchö́n na coninncyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëë nnꞌan. Min chito contꞌáhanꞌ chaꞌ ngaveeꞌ ngiohan yo já, contꞌáhanꞌ chaꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon ngaveeꞌ tsꞌon jon, ee nquii jon ntquen jon cüenta na aa contꞌá tsꞌianꞌñeen yo manchaꞌchen nꞌö́n.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Ee mangio yahoꞌ na minꞌjon taconanꞌnë́n jñꞌoon na veꞌ nnon jndyuë́ na quinanꞌjonhoꞌ yo já, min tyiꞌcontꞌá ꞌnan na veꞌntyꞌiu chaꞌ ntaꞌntjö́n ꞌnaanhoꞌ, ndoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon ncüjiꞌ jndyoyu jon na mayuuꞌ na nndaꞌ.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Min taconanꞌchö́n na ntsiquinjonhanꞌ já tondëëhoꞌ, oo tondëë mañoon nnꞌan.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Majoꞌ ngꞌe na condui já nnꞌan na ijñon Cristo yo juu jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon, vaa najndë na condui já na ngitán na quitixeeꞌhoꞌ já. Majoꞌ tyíꞌquintꞌá na nndaꞌ. Ee juu xjen na tomꞌán quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, tomꞌán chaꞌvijon ncüii tsanscu na ya ñuan tsixuan jon na itixeeꞌ jon ntsinda jon.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Ngꞌe na në́n jndyihoꞌ ngiö́, joꞌ chito xiaꞌntyi na tomꞌán cjë́ na nninncyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhoꞌ, majoꞌ ngꞌe na viꞌngiö́hoꞌ, mantyi tanin min xe na aa ncüjë́ na cotyeꞌntjö́n ndëëhoꞌ, majoꞌ contjo ngiö́.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 ꞌOꞌ ntyjë, covañjoonꞌ nꞌonhoꞌ na tꞌman vaa totscüejndyaaꞌhanꞌ já na tontꞌá tsꞌian, chjo ro xjen na totaꞌjndyë́. Tontꞌáhanꞌ chaꞌ tyiꞌquityiö́ xu nacjohoꞌ na quitixeeꞌhoꞌ já viochen xjen na toninncyá jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhoꞌ. Joꞌ naxuee ndoꞌ natsjon tontꞌá tsꞌian chaꞌ ntaꞌntjö́n ꞌnan na tocanhanꞌ já.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Nquehoꞌ na vantyja nꞌonhoꞌ Jesucristo, conduihoꞌ nnꞌan na cotjiꞌ jndyoyuhoꞌ nchu vaa na totsamꞌán quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, ndoꞌ mantyi nquii Tyoꞌtsꞌon jndyiaaꞌ jon na nndaꞌ tonanꞌxuán. Tomꞌán na jiꞌua tonanꞌxuán tondëëhoꞌ. Tontꞌá chaꞌxjen na chuhanꞌ, min minꞌncüii nnon tatonanꞌtja já ndëëhoꞌ.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Ncüii cüiihoꞌ mangiohoꞌ na chaꞌxjen ncüii tsansꞌa na incyaa jon jñꞌoon ya ndëë ntsinda jon, manndaꞌ vaa totsamꞌán quiiꞌ ntꞌanhoꞌ.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Juu xjenꞌñeen na tontyꞌe nnꞌan ꞌoꞌ, toninncyá na tꞌonhoꞌ na nanꞌxuanhoꞌ ñuaanhoꞌ. Ndoꞌ xjen na siꞌndaaꞌhanꞌ ngiohoꞌ ngꞌe ꞌnan na toquenonhoꞌ, toninncyá na tꞌman nꞌonhoꞌ. Tonanꞌjntꞌá nquenhoꞌ na cꞌonhoꞌ quiiꞌ ntꞌan nnꞌan tsjoonhoꞌ ncüii cüii nnon na nditꞌmaanꞌ Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanhoꞌ, nquii jon na iqueenꞌ jon ꞌoꞌ na quinanꞌjonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu na ityeꞌntjon jon naijon na taquintyja na quixuee na mꞌaan jon.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Ndoꞌ mantyi tyíꞌquitsacüentyjë́ꞌ na coninncyá na ya Tyoꞌtsꞌon, ngꞌe juu xjen na toninncyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëëhoꞌ, tyꞌonhoꞌ cüentahanꞌ na mayuuꞌ conduihanꞌ jñꞌoonꞌ jon, chito veꞌ jñꞌoon na tonanꞌjndaꞌ nnꞌan. Juuhanꞌ mayuuꞌ conduihanꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ, na ꞌoꞌ na vantyja nꞌonhoꞌ na itsꞌaahanꞌ yo ꞌoꞌ chaꞌxjen na ntꞌue tsꞌon nquii jon.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Mantyi nquehoꞌ, ꞌoꞌ ntyjë, cüejon toquenonhoꞌ chaꞌxjen na toquenon ntmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Cristo na mꞌanhan ndyuaa Judea. Ee nque nnꞌan ndyuaahoꞌ, mantyi tontꞌaviꞌhan ꞌoꞌ chaꞌxjen joo nnꞌan judíosꞌñeen tontꞌahan yo nque ntyjehan na vantyja nꞌon Jesucristo.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Ee manque nnꞌan judíosꞌñeen jnanꞌcueeꞌhan nquii ta Jesús. Ndoꞌ manincüajon tontꞌahan yo nque ntyjehan na ndyu na toxenꞌchen toninncya nanꞌñeen jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhan ntyja ꞌnaanꞌ nchu vaa ꞌnan na nguaa, ndoꞌ mantyi jntyꞌehin já. Ndoꞌ juu na nndaꞌ contꞌa nnꞌan judíosꞌñeen, tyiꞌcaveeꞌ ntyjii Tyoꞌtsꞌonhanꞌ, ndoꞌ mantyi mꞌanhan na conanꞌvehan cjo tsochen nnꞌan.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Ata ninꞌquitëꞌhin já na tavinanꞌnë́n jñꞌoon naya ndëë nnꞌan na mañoon tsjan conduihan chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ nndëë ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuan ꞌnaan nanꞌñeen. Ndoꞌ na contꞌa nnꞌan judíos na nndaꞌ, covaquintooꞌchen jnanhan. Ndoꞌ naneinhin, juu na itsivꞌii Tyoꞌtsꞌonhan, quindë ya itꞌuiihanꞌhin ntyja ꞌnaanꞌ na conanꞌtjahin nnon jon.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ, min na veꞌ chjoviꞌ xjen na tjiꞌhanꞌ já tondëëhoꞌ, majoꞌ taꞌnan cotsuuꞌ tsꞌön ꞌoꞌ. Ee sꞌaahanꞌ na ntꞌue jndyi nꞌö́n na njntyꞌiá nntꞌáhoꞌ, joꞌ jndye jnda tonanꞌchö́n na ntsquë́ nntꞌá na mꞌanhoꞌ.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Tojooꞌ nꞌö́n na ngitsá nntꞌá, ja Pablo jndye jnda totsichö́n na nguë nntꞌa na mꞌanhoꞌ, majoꞌ iscuꞌ Satanás na nntꞌáhanꞌ.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Ee juu xjen ya na nndyo nndaꞌ ta Jesús, ntsitꞌmaanꞌ jon já ntyja ꞌnaanhoꞌ. Ee xengꞌe ntyja ꞌnaanhoꞌ, joꞌ na incyaahanꞌ na ntyja nꞌö́n na ntsitꞌmaanꞌ jon já yo na incyaahanꞌ na në́n rö́ na tonnon jon. Juu xjenꞌñeen ntsiꞌman jndyoyuhanꞌ na taquinjonꞌ tsꞌian ꞌnaanꞌ jon na tontꞌá quii ntꞌanhoꞌ.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Jñꞌoon na mayuuꞌ, ngꞌe ntyja ꞌnaanhoꞌ, joꞌ na itsiꞌmanhanꞌ na taquinjonꞌ tsꞌian na contꞌá, ndoꞌ na incyaahanꞌ na në́n ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.