1 Tessalonicenses 2

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ Jesús, mangiohoꞌ na tyiꞌveꞌjnꞌaan na squë́ na mꞌanhoꞌ.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ee mangiohoꞌ juu xjen na tomꞌán tsjoon Filipos, nque nnꞌan tsjoonꞌñeen tenonntyja xjen jntꞌa viꞌhan já, ndoꞌ na jnanꞌcüejnaanꞌhin já. Majoꞌ vi na jndë squë́ na mꞌanhoꞌ, nquii Tyoꞌtsꞌon na conanꞌtꞌmánꞌ, tyincyaa jon na xoncüiiꞌ nꞌö́n na toninncyá jñꞌoon naya ꞌnaan jon ndëëhoꞌ min na jndye jndyi nnꞌan tyꞌehan nacjö́.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ee juu jñꞌoon na coninncyá, tyiꞌconduihanꞌ ncüii na ngachuhanꞌ nnꞌan ncüii nato na tyiꞌcüijntꞌue, min chito coninncyáhanꞌ ngꞌe na ninꞌquintꞌá ncüii nnon ꞌnan na tyiꞌquichuhanꞌ oo na ninꞌquinanꞌviꞌnnꞌán nnꞌan.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Majoꞌ chaꞌxjen nquii Tyoꞌtsꞌon jndë tjiꞌ jon cüenta na conanꞌquindë́ tsꞌian na iꞌua jon ndë́, joꞌ conanꞌchö́n na coninncyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëë nnꞌan. Min chito contꞌáhanꞌ chaꞌ ngaveeꞌ ngiohan yo já, contꞌáhanꞌ chaꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon ngaveeꞌ tsꞌon jon, ee nquii jon ntquen jon cüenta na aa contꞌá tsꞌianꞌñeen yo manchaꞌchen nꞌö́n.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ee mangio yahoꞌ na minꞌjon taconanꞌnë́n jñꞌoon na veꞌ nnon jndyuë́ na quinanꞌjonhoꞌ yo já, min tyiꞌcontꞌá ꞌnan na veꞌntyꞌiu chaꞌ ntaꞌntjö́n ꞌnaanhoꞌ, ndoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon ncüjiꞌ jndyoyu jon na mayuuꞌ na nndaꞌ.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Min taconanꞌchö́n na ntsiquinjonhanꞌ já tondëëhoꞌ, oo tondëë mañoon nnꞌan.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Majoꞌ ngꞌe na condui já nnꞌan na ijñon Cristo yo juu jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon, vaa najndë na condui já na ngitán na quitixeeꞌhoꞌ já. Majoꞌ tyíꞌquintꞌá na nndaꞌ. Ee juu xjen na tomꞌán quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, tomꞌán chaꞌvijon ncüii tsanscu na ya ñuan tsixuan jon na itixeeꞌ jon ntsinda jon.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Ngꞌe na në́n jndyihoꞌ ngiö́, joꞌ chito xiaꞌntyi na tomꞌán cjë́ na nninncyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhoꞌ, majoꞌ ngꞌe na viꞌngiö́hoꞌ, mantyi tanin min xe na aa ncüjë́ na cotyeꞌntjö́n ndëëhoꞌ, majoꞌ contjo ngiö́.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 ꞌOꞌ ntyjë, covañjoonꞌ nꞌonhoꞌ na tꞌman vaa totscüejndyaaꞌhanꞌ já na tontꞌá tsꞌian, chjo ro xjen na totaꞌjndyë́. Tontꞌáhanꞌ chaꞌ tyiꞌquityiö́ xu nacjohoꞌ na quitixeeꞌhoꞌ já viochen xjen na toninncyá jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhoꞌ. Joꞌ naxuee ndoꞌ natsjon tontꞌá tsꞌian chaꞌ ntaꞌntjö́n ꞌnan na tocanhanꞌ já.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Nquehoꞌ na vantyja nꞌonhoꞌ Jesucristo, conduihoꞌ nnꞌan na cotjiꞌ jndyoyuhoꞌ nchu vaa na totsamꞌán quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, ndoꞌ mantyi nquii Tyoꞌtsꞌon jndyiaaꞌ jon na nndaꞌ tonanꞌxuán. Tomꞌán na jiꞌua tonanꞌxuán tondëëhoꞌ. Tontꞌá chaꞌxjen na chuhanꞌ, min minꞌncüii nnon tatonanꞌtja já ndëëhoꞌ.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Ncüii cüiihoꞌ mangiohoꞌ na chaꞌxjen ncüii tsansꞌa na incyaa jon jñꞌoon ya ndëë ntsinda jon, manndaꞌ vaa totsamꞌán quiiꞌ ntꞌanhoꞌ.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Juu xjenꞌñeen na tontyꞌe nnꞌan ꞌoꞌ, toninncyá na tꞌonhoꞌ na nanꞌxuanhoꞌ ñuaanhoꞌ. Ndoꞌ xjen na siꞌndaaꞌhanꞌ ngiohoꞌ ngꞌe ꞌnan na toquenonhoꞌ, toninncyá na tꞌman nꞌonhoꞌ. Tonanꞌjntꞌá nquenhoꞌ na cꞌonhoꞌ quiiꞌ ntꞌan nnꞌan tsjoonhoꞌ ncüii cüii nnon na nditꞌmaanꞌ Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanhoꞌ, nquii jon na iqueenꞌ jon ꞌoꞌ na quinanꞌjonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu na ityeꞌntjon jon naijon na taquintyja na quixuee na mꞌaan jon.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Ndoꞌ mantyi tyíꞌquitsacüentyjë́ꞌ na coninncyá na ya Tyoꞌtsꞌon, ngꞌe juu xjen na toninncyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëëhoꞌ, tyꞌonhoꞌ cüentahanꞌ na mayuuꞌ conduihanꞌ jñꞌoonꞌ jon, chito veꞌ jñꞌoon na tonanꞌjndaꞌ nnꞌan. Juuhanꞌ mayuuꞌ conduihanꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ, na ꞌoꞌ na vantyja nꞌonhoꞌ na itsꞌaahanꞌ yo ꞌoꞌ chaꞌxjen na ntꞌue tsꞌon nquii jon.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Mantyi nquehoꞌ, ꞌoꞌ ntyjë, cüejon toquenonhoꞌ chaꞌxjen na toquenon ntmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Cristo na mꞌanhan ndyuaa Judea. Ee nque nnꞌan ndyuaahoꞌ, mantyi tontꞌaviꞌhan ꞌoꞌ chaꞌxjen joo nnꞌan judíosꞌñeen tontꞌahan yo nque ntyjehan na vantyja nꞌon Jesucristo.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Ee manque nnꞌan judíosꞌñeen jnanꞌcueeꞌhan nquii ta Jesús. Ndoꞌ manincüajon tontꞌahan yo nque ntyjehan na ndyu na toxenꞌchen toninncya nanꞌñeen jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhan ntyja ꞌnaanꞌ nchu vaa ꞌnan na nguaa, ndoꞌ mantyi jntyꞌehin já. Ndoꞌ juu na nndaꞌ contꞌa nnꞌan judíosꞌñeen, tyiꞌcaveeꞌ ntyjii Tyoꞌtsꞌonhanꞌ, ndoꞌ mantyi mꞌanhan na conanꞌvehan cjo tsochen nnꞌan.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Ata ninꞌquitëꞌhin já na tavinanꞌnë́n jñꞌoon naya ndëë nnꞌan na mañoon tsjan conduihan chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ nndëë ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuan ꞌnaan nanꞌñeen. Ndoꞌ na contꞌa nnꞌan judíos na nndaꞌ, covaquintooꞌchen jnanhan. Ndoꞌ naneinhin, juu na itsivꞌii Tyoꞌtsꞌonhan, quindë ya itꞌuiihanꞌhin ntyja ꞌnaanꞌ na conanꞌtjahin nnon jon.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ, min na veꞌ chjoviꞌ xjen na tjiꞌhanꞌ já tondëëhoꞌ, majoꞌ taꞌnan cotsuuꞌ tsꞌön ꞌoꞌ. Ee sꞌaahanꞌ na ntꞌue jndyi nꞌö́n na njntyꞌiá nntꞌáhoꞌ, joꞌ jndye jnda tonanꞌchö́n na ntsquë́ nntꞌá na mꞌanhoꞌ.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Tojooꞌ nꞌö́n na ngitsá nntꞌá, ja Pablo jndye jnda totsichö́n na nguë nntꞌa na mꞌanhoꞌ, majoꞌ iscuꞌ Satanás na nntꞌáhanꞌ.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Ee juu xjen ya na nndyo nndaꞌ ta Jesús, ntsitꞌmaanꞌ jon já ntyja ꞌnaanhoꞌ. Ee xengꞌe ntyja ꞌnaanhoꞌ, joꞌ na incyaahanꞌ na ntyja nꞌö́n na ntsitꞌmaanꞌ jon já yo na incyaahanꞌ na në́n rö́ na tonnon jon. Juu xjenꞌñeen ntsiꞌman jndyoyuhanꞌ na taquinjonꞌ tsꞌian ꞌnaanꞌ jon na tontꞌá quii ntꞌanhoꞌ.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Jñꞌoon na mayuuꞌ, ngꞌe ntyja ꞌnaanhoꞌ, joꞌ na itsiꞌmanhanꞌ na taquinjonꞌ tsꞌian na contꞌá, ndoꞌ na incyaahanꞌ na në́n ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.