1 Tessalonicenses 2

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ Jesús, mangiohoꞌ na tyiꞌveꞌjnꞌaan na squë́ na mꞌanhoꞌ.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Ee mangiohoꞌ juu xjen na tomꞌán tsjoon Filipos, nque nnꞌan tsjoonꞌñeen tenonntyja xjen jntꞌa viꞌhan já, ndoꞌ na jnanꞌcüejnaanꞌhin já. Majoꞌ vi na jndë squë́ na mꞌanhoꞌ, nquii Tyoꞌtsꞌon na conanꞌtꞌmánꞌ, tyincyaa jon na xoncüiiꞌ nꞌö́n na toninncyá jñꞌoon naya ꞌnaan jon ndëëhoꞌ min na jndye jndyi nnꞌan tyꞌehan nacjö́.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Ee juu jñꞌoon na coninncyá, tyiꞌconduihanꞌ ncüii na ngachuhanꞌ nnꞌan ncüii nato na tyiꞌcüijntꞌue, min chito coninncyáhanꞌ ngꞌe na ninꞌquintꞌá ncüii nnon ꞌnan na tyiꞌquichuhanꞌ oo na ninꞌquinanꞌviꞌnnꞌán nnꞌan.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Majoꞌ chaꞌxjen nquii Tyoꞌtsꞌon jndë tjiꞌ jon cüenta na conanꞌquindë́ tsꞌian na iꞌua jon ndë́, joꞌ conanꞌchö́n na coninncyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëë nnꞌan. Min chito contꞌáhanꞌ chaꞌ ngaveeꞌ ngiohan yo já, contꞌáhanꞌ chaꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon ngaveeꞌ tsꞌon jon, ee nquii jon ntquen jon cüenta na aa contꞌá tsꞌianꞌñeen yo manchaꞌchen nꞌö́n.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Ee mangio yahoꞌ na minꞌjon taconanꞌnë́n jñꞌoon na veꞌ nnon jndyuë́ na quinanꞌjonhoꞌ yo já, min tyiꞌcontꞌá ꞌnan na veꞌntyꞌiu chaꞌ ntaꞌntjö́n ꞌnaanhoꞌ, ndoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon ncüjiꞌ jndyoyu jon na mayuuꞌ na nndaꞌ.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Min taconanꞌchö́n na ntsiquinjonhanꞌ já tondëëhoꞌ, oo tondëë mañoon nnꞌan.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Majoꞌ ngꞌe na condui já nnꞌan na ijñon Cristo yo juu jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon, vaa najndë na condui já na ngitán na quitixeeꞌhoꞌ já. Majoꞌ tyíꞌquintꞌá na nndaꞌ. Ee juu xjen na tomꞌán quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, tomꞌán chaꞌvijon ncüii tsanscu na ya ñuan tsixuan jon na itixeeꞌ jon ntsinda jon.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Ngꞌe na në́n jndyihoꞌ ngiö́, joꞌ chito xiaꞌntyi na tomꞌán cjë́ na nninncyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhoꞌ, majoꞌ ngꞌe na viꞌngiö́hoꞌ, mantyi tanin min xe na aa ncüjë́ na cotyeꞌntjö́n ndëëhoꞌ, majoꞌ contjo ngiö́.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 ꞌOꞌ ntyjë, covañjoonꞌ nꞌonhoꞌ na tꞌman vaa totscüejndyaaꞌhanꞌ já na tontꞌá tsꞌian, chjo ro xjen na totaꞌjndyë́. Tontꞌáhanꞌ chaꞌ tyiꞌquityiö́ xu nacjohoꞌ na quitixeeꞌhoꞌ já viochen xjen na toninncyá jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhoꞌ. Joꞌ naxuee ndoꞌ natsjon tontꞌá tsꞌian chaꞌ ntaꞌntjö́n ꞌnan na tocanhanꞌ já.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Nquehoꞌ na vantyja nꞌonhoꞌ Jesucristo, conduihoꞌ nnꞌan na cotjiꞌ jndyoyuhoꞌ nchu vaa na totsamꞌán quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, ndoꞌ mantyi nquii Tyoꞌtsꞌon jndyiaaꞌ jon na nndaꞌ tonanꞌxuán. Tomꞌán na jiꞌua tonanꞌxuán tondëëhoꞌ. Tontꞌá chaꞌxjen na chuhanꞌ, min minꞌncüii nnon tatonanꞌtja já ndëëhoꞌ.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Ncüii cüiihoꞌ mangiohoꞌ na chaꞌxjen ncüii tsansꞌa na incyaa jon jñꞌoon ya ndëë ntsinda jon, manndaꞌ vaa totsamꞌán quiiꞌ ntꞌanhoꞌ.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 Juu xjenꞌñeen na tontyꞌe nnꞌan ꞌoꞌ, toninncyá na tꞌonhoꞌ na nanꞌxuanhoꞌ ñuaanhoꞌ. Ndoꞌ xjen na siꞌndaaꞌhanꞌ ngiohoꞌ ngꞌe ꞌnan na toquenonhoꞌ, toninncyá na tꞌman nꞌonhoꞌ. Tonanꞌjntꞌá nquenhoꞌ na cꞌonhoꞌ quiiꞌ ntꞌan nnꞌan tsjoonhoꞌ ncüii cüii nnon na nditꞌmaanꞌ Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanhoꞌ, nquii jon na iqueenꞌ jon ꞌoꞌ na quinanꞌjonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu na ityeꞌntjon jon naijon na taquintyja na quixuee na mꞌaan jon.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Ndoꞌ mantyi tyíꞌquitsacüentyjë́ꞌ na coninncyá na ya Tyoꞌtsꞌon, ngꞌe juu xjen na toninncyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëëhoꞌ, tyꞌonhoꞌ cüentahanꞌ na mayuuꞌ conduihanꞌ jñꞌoonꞌ jon, chito veꞌ jñꞌoon na tonanꞌjndaꞌ nnꞌan. Juuhanꞌ mayuuꞌ conduihanꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ, na ꞌoꞌ na vantyja nꞌonhoꞌ na itsꞌaahanꞌ yo ꞌoꞌ chaꞌxjen na ntꞌue tsꞌon nquii jon.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Mantyi nquehoꞌ, ꞌoꞌ ntyjë, cüejon toquenonhoꞌ chaꞌxjen na toquenon ntmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Cristo na mꞌanhan ndyuaa Judea. Ee nque nnꞌan ndyuaahoꞌ, mantyi tontꞌaviꞌhan ꞌoꞌ chaꞌxjen joo nnꞌan judíosꞌñeen tontꞌahan yo nque ntyjehan na vantyja nꞌon Jesucristo.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Ee manque nnꞌan judíosꞌñeen jnanꞌcueeꞌhan nquii ta Jesús. Ndoꞌ manincüajon tontꞌahan yo nque ntyjehan na ndyu na toxenꞌchen toninncya nanꞌñeen jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhan ntyja ꞌnaanꞌ nchu vaa ꞌnan na nguaa, ndoꞌ mantyi jntyꞌehin já. Ndoꞌ juu na nndaꞌ contꞌa nnꞌan judíosꞌñeen, tyiꞌcaveeꞌ ntyjii Tyoꞌtsꞌonhanꞌ, ndoꞌ mantyi mꞌanhan na conanꞌvehan cjo tsochen nnꞌan.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Ata ninꞌquitëꞌhin já na tavinanꞌnë́n jñꞌoon naya ndëë nnꞌan na mañoon tsjan conduihan chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ nndëë ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuan ꞌnaan nanꞌñeen. Ndoꞌ na contꞌa nnꞌan judíos na nndaꞌ, covaquintooꞌchen jnanhan. Ndoꞌ naneinhin, juu na itsivꞌii Tyoꞌtsꞌonhan, quindë ya itꞌuiihanꞌhin ntyja ꞌnaanꞌ na conanꞌtjahin nnon jon.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ, min na veꞌ chjoviꞌ xjen na tjiꞌhanꞌ já tondëëhoꞌ, majoꞌ taꞌnan cotsuuꞌ tsꞌön ꞌoꞌ. Ee sꞌaahanꞌ na ntꞌue jndyi nꞌö́n na njntyꞌiá nntꞌáhoꞌ, joꞌ jndye jnda tonanꞌchö́n na ntsquë́ nntꞌá na mꞌanhoꞌ.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Tojooꞌ nꞌö́n na ngitsá nntꞌá, ja Pablo jndye jnda totsichö́n na nguë nntꞌa na mꞌanhoꞌ, majoꞌ iscuꞌ Satanás na nntꞌáhanꞌ.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Ee juu xjen ya na nndyo nndaꞌ ta Jesús, ntsitꞌmaanꞌ jon já ntyja ꞌnaanhoꞌ. Ee xengꞌe ntyja ꞌnaanhoꞌ, joꞌ na incyaahanꞌ na ntyja nꞌö́n na ntsitꞌmaanꞌ jon já yo na incyaahanꞌ na në́n rö́ na tonnon jon. Juu xjenꞌñeen ntsiꞌman jndyoyuhanꞌ na taquinjonꞌ tsꞌian ꞌnaanꞌ jon na tontꞌá quii ntꞌanhoꞌ.
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Jñꞌoon na mayuuꞌ, ngꞌe ntyja ꞌnaanhoꞌ, joꞌ na itsiꞌmanhanꞌ na taquinjonꞌ tsꞌian na contꞌá, ndoꞌ na incyaahanꞌ na në́n ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.