Tiago 3
Watum ro Tuhan Bosi ro Tna (AYZ) vs ARA
1 Taja, tme, tao, tano na; anu nwat nwe nsen nmo guru to ma. Meen ati ro Allah ytu srah to, kbe Ait ytu bo ro samyoh toni mai kʼamu ro nmo guru sor to, miwrek raa roto.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Anu beta fo ja bno bo ro mkair-kar mawat ye. Awya ro ja kaket ait re ykyas bo ro mkair-kar fee, ait retait yno bo moof. Ait yatak yisoh ait ysya yetsu rait beta to kaket oh metait.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Anu bhar bke sna wa mam kuda masoh. Bno afo re kuda reto mno bo ro anu bwe, tna mhoh mkah metsu rau kro iso ro anu ksoh sai.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Nmat sas kapal to. Kapal to bo ro maboh. Tna kemudi rau to maku sai. Foos ro mase mfi mai mamo, menohe kemudi ro maku mfi miin sai mno kapal reto mamo yum mam ti ro raa ksoh. Tna kapal reto kro raa ro ybo kemudi reto ksoh rait sai.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Feto ye mkah anu hrea msya anu betsu. Hrea bo ro maku sai mhau kʼanu betsu refo ye. Tna hrea refo mno tibyo anu bibi anu bwe anu bno bo ro mase mbra sor. Tna kaan ro maku sai, soh btek to, kbe mbet safom ro msai mbra to, mait mkak sai.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Hrea fo mnan tafoh to ye. Kabes Yabi oh mi yno anu hrea feto re anu hrea misti anu betsu mno bombra ro mkair-kar yoyo maban tinyi anu raa mabe, mamo snok mam wore wo anu bhai ye.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Bombra ro mfi binatang ro ja safo, ruu, aban bo ro ja mton mam safom msya syoh ro mhau mam aya bo to, raa mhar bo mno ana mha ye oh.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Menohe hrea to, ja raa sait bo yatak yno re mha fee ye. Hrea to ja mno bo ro mkair-kar yoyo sai. Hrea to mnan bosaro ro raa saro raa re mhai ye.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Anu bkah hrea bbaut Tuhan, anu Bja ranu tait. Menohe anu bkah hrea wanu bto boto kʼraa ye. Nno feto ma! Nnaut nwe Allah oh mi yfen anu raa; yfen mfi Ait ye to.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Mbam bsoh sau reto ye anu bibi Allah ye tna anu bmus raa anya ye. Raa wamu; Nno feto ma!
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Aya ja miyi frok mbam aya mato sau. Kbe aya ro frok reto mafah ewok a? Raa mata aya reto to, taro mafah moof tna taro mafah matan to fee.
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Tna feto ye kake sau ro masom ara to, ja mse kake zaitun make fee. Tna kake anggur mara mse kake ro masom ara make fee ye. Tna aya mato ro ja mafah matan to, kbe me haberek mafah moof u fee ye. Feto to, nkyas bo ro moof yum sai.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Mfi bo raa wanu sait yawe ait raa ro yhar bo kaket. Soh ait yno bo moof mkah yhaf ro sneh to, anu nmat nhar nwe ait raa ro yhar bo. Soh ait yhar bo ro ati to, kbe yno bo mkah yhaf ro sneh feto ye.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Menohe soh anu naam bo toni, nhaf mkair, tna nnaut anu netsu ranu nesait kar sai to, feto mkair. Soh anu nno bo weto to, bibi anu ma! Anu nhar bo fee! Anu raa ro sioh anu sai meto.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Bohar ro mnan feto to, mbam kʼAllah meto fee. Bohar reto to mbam tabam refo sai meto; mbam kʼanu raa msya mbam kabes yabi sai meto.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Raa ro maam bo raa tna mnaut ana metsu mesait kar bo to, wore ana mhau to, ana mno bo kbik-kbak tna ana mno bo ro mkair-kar sor ye.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Menohe raa ro Allah yoo bohar rAit yee kʼana to, tinyi rau to ana waa Allah re mno iro fee. Ana ksoh msya raa miranya sai, ana mhaf sneh, tna mari bo ro raa mawe. Ana matmof raa anya tna mno bo ro moof sai. Ana mmat raa to, tna mawe raa sait hayah-hayah fee, ja msok raa fee. Tna ana kro Tuhan kaket, mkah srau sau sai, srau ewok fee.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Raa ro ja mno raa misoh miranya wana to, mafer rau oh mi raa mno bo ro ja Allah ksoh to.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.