Lucas 7
Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs NTLH
1 Jisas katɨp menmen im epei au, hɨrak ken wit Kapaneam.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Hɨrak ken wit Kapaneam, mɨtɨk iuwe ke ami ke wit Rom kepu Kapaneam, hɨrak han tewenɨn mɨtɨk kerek kɨrɨak menmen mɨrak, hɨrak kɨnap menep te kaki.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Me wɨ im hɨrak kemtau Jisas kɨkaap mɨt, hɨrak keriuwet mɨt iuwe ne Juda nau wit eik te hɨr nanitɨwekhi kaknen kakɨkaap mɨtɨk ik.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Hɨr nan nɨr Jisas nitɨwekhi hɨm iuwe netpɨwek, “Mɨtɨk ik hɨrak yaaik te ti enen ekepik.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Hɨrak han tewenɨn haiu mɨt ne Isrel hɨrak kime wɨnak kaiu kerek haiu mau mererik mekine hɨm me Moses.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Hɨr natɨp epei au, Jisas ketikeri nen. Hɨr menep te hɨr nɨpɨun wɨnak kɨrak eik, mɨtɨk iuwe ke ami keriuwet nɨrak yinan newenyipɨri netpɨwek, “Mɨtɨk Iuwe ti ap enen au emɨt! Hi ap yaaik te ti enen enɨk wɨnak kai au. Ti Mɨtɨk Iuwe hi au weinɨk.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Hi han kitet hi ap yaaik te hi enen erit au. Hi hertei ti atɨp hɨm keremem te mɨtɨk kai pɨke kaku werek kentar
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 hi har ke ti. Hi ehises hɨm me mɨt naiu ne ami ninɨna. Hi hinɨn naanmɨpre mɨt ne ami han. Hi atɨp mɨtɨk ik, ‘Ti eno,’ te hɨrak kakno. Hi atɨp mɨtɨk eik, ‘Ti enen,’ te hɨrak kaknen. Hi hatɨp mɨtɨk kerek kɨrɨak menmen mai, ‘Ti erɨak menmen im,’ te hɨrak kakrɨakem. Ti atɨp enen menmen enum mekre yɨnk ke mɨtɨk kai te hɨram emɨnke emrɨr emkepnɨwek.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Jisas kemtewek katɨp karik, hɨrak han kekrit han yaaik, hɨrak keweikɨn katɨp kar ik: “Hi etpi hi ap hertei mɨtɨk kiutɨp ke mɨt ne weiwɨk me Isrel hɨrak han kitet hɨm me God kar ke mɨtɨk ik kisesim au.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Jisas katɨp epei au, hɨrak keriuwet mɨt kerek mɨtɨk iuwe ke ami keriuweti nan nɨrek, te hɨr pɨke nen wɨnak kɨrak, hɨr nɨr mɨtɨk kɨrɨak menmen mɨrak hɨrak pɨke kɨre yaaik.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Maain wɨ ham Jisas ken wit niuk mɨrak Nen. Mɨt nɨrak nises hɨm mɨrak netike mɨt han yapɨrwe nen netikerek.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Hɨrak ken kiun ya weipɨr ke nɨwa ke wit eik epei au, hɨrak kɨr mɨt nɨnan herwe kentar kɨnaan nanwisɨk kakɨkre hei. Herwe kaa, hɨrak nɨkan ke mɨte kerek nɨpaa mɨtɨk kɨre kaa. Mɨt yapɨrwe ne wit nɨkɨtek nen.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Mɨtɨk Iuwe Jisas kɨr miye pɨrak wɨkɨtek, hɨrak han tewenɨnep ketpɨwe kar ik: “Ti ap ekɨtek au emɨt! Ekintɨp!”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Hɨrak kan kewis his mentar yeno te hɨr mɨt nɨnanek neiyɨk nerp neit. Te hɨrak katɨp mɨtɨk pipɨak kar ik: “Hi hetput ti ekrit.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Hɨrak katɨp epei au, herwe kerek kaa hɨrak kekrit kau, hɨrak katɨp. Te Jisas keriuwetek pɨke ketike miye pɨrak nen.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Hɨr nepɨrpɨr newenɨpi niuk me God natɨp nar ik: “Mɨtɨk profet iuwe epei kan kau nɨmɨn ke haiu mɨt. God epei kan kakɨkaap haiu mɨt miyapɨr nɨrak.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Mɨt newepyapɨr menmen Jisas kɨrɨakem men merer wit wit me provins Judia ketike wit menep.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Mɨt disaipel ne Jon netpɨwek menmen yapɨrwe Jisas kɨrɨakem. Te hɨrak kari mɨtɨkɨt wik tɨrak,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 keriuwetet ten Mɨtɨk Iuwe Jisas te titɨwekhi, “Ti Mɨtɨk Iuwe kerek God katɨp kaknen ek o haiu mamɨmerɨr mɨtɨk keiyak?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Mɨtɨkɨt te Jon epei ten tɨr Jisas hɨrakɨt titɨwekhi tarik: “Jon kerek kɨkɨr mɨt keriuwetawɨr te hawɨr wituthi, ‘Ti Mɨtɨk Iuwe Krais kerek God keriuwetit o haiu mamɨmerɨr keiyak maain kaknen?’”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Me wɨ im Jisas kɨkaap mɨt hɨr nɨnaap hɨr nɨre yaain. Hɨrak kɨkaap mɨt han kepɨr herwe mekre han kɨr hɨr nɨre yaain. Hɨrak kɨkaap mɨt nanamɨr toto te hɨr nɨr ein ein.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Hɨrak kewen Jon mɨtɨkɨt tɨrak ketpɨwekɨt, “Yi pɨke eino eitɨp Jon menmen yi yɨrem, menmen yi yemtewem. Mɨt nanamɨr toto hi ekepi te hɨr nɨr ein ein. Mɨt kerek perku enum hɨr neke tɨ nen werek werek. Mɨt lepro mewi, yɨnk kɨr kɨre yaaik. Mɨt nɨkɨp toto enum hɨr nemtau. Mɨt epei naa hi hɨkɨan nekrit nepu. Hi atɨp mɨt enun menmen au, hi eweporyapɨr hɨm yaaim me God.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Mɨt kerek hɨr han yaaik neriuwe menmen hi hɨrɨakem han kiteta, hi Mɨtɨk God keriuweta hɨkaap mɨt, hɨr han yaaik enu.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Hɨrak ketpɨwekɨtem, mɨtɨkɨt Jon keriuwetet epei ten, Jisas katɨp mɨt yapɨrwe in me Jon. Hɨrak ketpor kar ik: “Yi yen yayɨr mekam yayɨt wit weinɨm a? Yi yɨr menmen weinɨm mɨre niyen (o keneiken) nɨme metɨtɨwem,
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 o au en, yi yen yayɨr mekam a? Mɨtɨk keriuwet klos yaaim? Au, mɨt narik hɨr nau werek werek hɨr nepu wɨnak ke mɨt iuwe gavman keriyen.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Im au, te yi yen yayɨr mekam a? Mɨtɨk profet? Yi epei yɨr mɨtɨk profet, te hi etpi werek. Hɨrak Jon kinɨn mɨt profet.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Jon hɨrak mɨtɨk kerek hɨm me God mau tɨwei matɨp mar im:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Hi hetpi me wɨ Jon kɨrɨak menmen, hɨrak mɨtɨk iuwe epei kinɨn mɨt yapɨrwe kerek miyapɨr nɨpaa ninen. Te in ek hɨr mɨt kerek niuk mɨr kike hɨr nises God hɨrak naanmɨpror, maain hɨr nanu nantike God nanɨt en hɨr naninɨn Jon kerek wɨ hɨrak kau tɨ ik e.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Hɨr mɨt weinɨn netike mɨt kerek hɨr nari pewek me takis newet mɨt iuwe ne gavman em, hɨr yapɨrwe nemtau hɨm Jisas ketpim me Jon, hɨr natɨp, “Hɨm me God hɨram yaaim.” (Hɨr keriyen nises hɨm me God kehimɨtanorem, hɨr newis Jon kɨkɨri neriuwe tɨpar.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Hɨr mɨt ne Farisi kerek naanmɨpre hɨm me Moses netike mɨt ne Skraip kerek newepyapɨr hɨm me Moses, hɨr au. Hɨr neweikɨn sip newet menmen God hanhan hɨr nanisesim mamkepi te hɨr ap newis Jon kɨkɨri neriuwe tɨpar au.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Jisas wen ketpor kar ik: “Hi atɨp mekam te hi eteikni mɨt nau tɨ ik ek hɨr neweikɨn sip newet God hɨr nɨre mekam? Hi hetpi.
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Hɨr nɨre nɨkerek netike miye haai nen maket nesiuwe menmen mɨr, nɨkerek han nenɨne nɨkerek han netpor,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Hɨrak Jon kerek kɨkɨr mɨt neriuwe tɨpar kan nɨnpɨ maak kepu, hɨrak ap kaam wain tɨpar si enum, te yi yatɨp herwe kekrerek.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe epei han haam menmen metike wain tɨpar si enum te yi yatɨp, ‘Eiyɨrek! Hɨrak kaam menmen yapɨrwe kaam tɨpar yapɨrwe. Hɨrak ketike mɨt nari pewek me takis netike mɨt nɨrɨak enum, hɨrak ketikeri nariyan nɨrɨak menmen.’
34 O
35 Menmen God kɨrɨakem mɨt kerek nisesim nertei hɨram yaaim.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Mɨtɨk kiutɨp ke mɨt Farisi kitehi Jisas kaktikerek tatɨm menmen tatɨt wɨnak kɨrak, te hɨrak ketikerek ten taam menmen teit wɨnak kɨrak eik.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Mɨte hap weit wit ik ek, hɨre enu wɨrɨak enum. Hɨre wertei Jisas kaam menmen keit wɨnak ke mɨtɨk ke Farisi, te hɨre weit mɨn tɨpar mɨnɨn yaaim mekrerem weiyɨm wan.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Hɨre wen werp sip ke Jisas menep hɨt mɨrak, witehɨr wɨkɨt wan ketnen kentar hɨt mɨrak te hɨre weit paan kɨre nokik weiyɨk wesiunen hɨt mɨrak. Hɨre weiyewɨwek hɨt te hɨre wewen tɨpar sanda kerek yaaim mɨnɨn em menterim.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Mɨtɨk hak ke Farisi ik ek nɨpaa kenɨne Jisas ken kaam menmen ketikerek hɨrak kɨr menmen im, hɨrak katɨp kekre han kɨrak, “Mɨtɨk ik hɨrak kɨre profet, te hɨrak epei kertei mɨte ip ep hɨre peimɨn hɨre wɨre mekap te hɨre wetenenik, hɨre wɨre mɨte enu wɨrɨak menmen enum.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Jisas kertei han kɨrak te hɨrak ketpɨwek kar ik: “Saimon, hi amɨ hetput menmen.” Saimon kewenhi kar ik: “Mɨtɨk Iuwe, ti etpo.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Jisas katɨp, “Nɨpaa mɨtɨkɨt wik tari pewek me mɨtɨk hɨrak kewetɨwekɨtem, te pɨke tatwetɨwekɨtem kiutɨp hɨrak kari 500 kina. Hak au 50 kina kerem em.
41 Jesus disse:
42 Maain hɨrakɨt ap tetenen pewek te hɨrakɨt pɨke tatwetɨwekem, hɨrak katɨp hɨram menmen weinɨm. Te ti han kitet keimɨn ke mɨtɨkɨt wik hɨrak han tewenɨnek wɨsenuk a?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Saimon katɨp, “Mɨtɨk nɨpaa kari pewek iuwe, hɨrak han tewenɨnek wɨsenuk.” Jisas ketpɨwek, “Ti atɨp werek.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Jisas kɨwaai naan kɨr mɨte ip e, hɨrak katɨp Saimon, “Ti epei hɨr mɨte ip a? Ti henɨnau te hi han wɨnak kit. Ti ap eweto tɨpar te hi ekemyet hɨt mai ehises menmen me maamrer naiu au. Te hɨre wekemyet hɨt mai weriuwe wan ke nanamɨr kɨre, hɨre wesiunenim weriuwe paan kɨre.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Nɨpaa hi han wɨnak kit ti ap heiyewowa au, te hɨre weiyewo hɨt mai kerek nɨpaa hi hɨwaai yeno ere in.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ti ap hewis tɨpar mɨnɨn yaaim kike mau paan kai au. Te hɨre wewen tɨpar mɨnɨn yaaim wɨsenum mau hɨt mai.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Hi hetput, hɨre han tewenɨna. Menmen im meteikɨn mɨt hɨre han yaaik wentar hi epei hesak menmen enum mɨre yapɨrwe, hɨram epei men. Mɨtɨk kerek ap kertei werek God kesak menmen mɨrak hɨram iuwe, maain hɨrak han tewenɨn God kike.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Jisas katɨp mɨte ip kar ik: “Menmen enum mit, ti nɨpaa hɨrɨakem, hi epei esakem.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Mɨt han nau yeno eim naam menmen netikerek hɨr han kitetim mekre han kɨr, “Hɨrak han kitet hɨrak keimɨn te hɨrak kesak menmen enum mɨt nɨrɨakem a? Hɨrak God a?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Au, Jisas wen ketpɨwe kar ik: “God kekepit kentar ti han kiteta. Ti han yaaik eno.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.