Lucas 7

Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisas katɨp menmen im epei au, hɨrak ken wit Kapaneam.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Hɨrak ken wit Kapaneam, mɨtɨk iuwe ke ami ke wit Rom kepu Kapaneam, hɨrak han tewenɨn mɨtɨk kerek kɨrɨak menmen mɨrak, hɨrak kɨnap menep te kaki.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Me wɨ im hɨrak kemtau Jisas kɨkaap mɨt, hɨrak keriuwet mɨt iuwe ne Juda nau wit eik te hɨr nanitɨwekhi kaknen kakɨkaap mɨtɨk ik.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Hɨr nan nɨr Jisas nitɨwekhi hɨm iuwe netpɨwek, “Mɨtɨk ik hɨrak yaaik te ti enen ekepik.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Hɨrak han tewenɨn haiu mɨt ne Isrel hɨrak kime wɨnak kaiu kerek haiu mau mererik mekine hɨm me Moses.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Hɨr natɨp epei au, Jisas ketikeri nen. Hɨr menep te hɨr nɨpɨun wɨnak kɨrak eik, mɨtɨk iuwe ke ami keriuwet nɨrak yinan newenyipɨri netpɨwek, “Mɨtɨk Iuwe ti ap enen au emɨt! Hi ap yaaik te ti enen enɨk wɨnak kai au. Ti Mɨtɨk Iuwe hi au weinɨk.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Hi han kitet hi ap yaaik te hi enen erit au. Hi hertei ti atɨp hɨm keremem te mɨtɨk kai pɨke kaku werek kentar
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 hi har ke ti. Hi ehises hɨm me mɨt naiu ne ami ninɨna. Hi hinɨn naanmɨpre mɨt ne ami han. Hi atɨp mɨtɨk ik, ‘Ti eno,’ te hɨrak kakno. Hi atɨp mɨtɨk eik, ‘Ti enen,’ te hɨrak kaknen. Hi hatɨp mɨtɨk kerek kɨrɨak menmen mai, ‘Ti erɨak menmen im,’ te hɨrak kakrɨakem. Ti atɨp enen menmen enum mekre yɨnk ke mɨtɨk kai te hɨram emɨnke emrɨr emkepnɨwek.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Jisas kemtewek katɨp karik, hɨrak han kekrit han yaaik, hɨrak keweikɨn katɨp kar ik: “Hi etpi hi ap hertei mɨtɨk kiutɨp ke mɨt ne weiwɨk me Isrel hɨrak han kitet hɨm me God kar ke mɨtɨk ik kisesim au.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Jisas katɨp epei au, hɨrak keriuwet mɨt kerek mɨtɨk iuwe ke ami keriuweti nan nɨrek, te hɨr pɨke nen wɨnak kɨrak, hɨr nɨr mɨtɨk kɨrɨak menmen mɨrak hɨrak pɨke kɨre yaaik.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Maain wɨ ham Jisas ken wit niuk mɨrak Nen. Mɨt nɨrak nises hɨm mɨrak netike mɨt han yapɨrwe nen netikerek.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Hɨrak ken kiun ya weipɨr ke nɨwa ke wit eik epei au, hɨrak kɨr mɨt nɨnan herwe kentar kɨnaan nanwisɨk kakɨkre hei. Herwe kaa, hɨrak nɨkan ke mɨte kerek nɨpaa mɨtɨk kɨre kaa. Mɨt yapɨrwe ne wit nɨkɨtek nen.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Mɨtɨk Iuwe Jisas kɨr miye pɨrak wɨkɨtek, hɨrak han tewenɨnep ketpɨwe kar ik: “Ti ap ekɨtek au emɨt! Ekintɨp!”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Hɨrak kan kewis his mentar yeno te hɨr mɨt nɨnanek neiyɨk nerp neit. Te hɨrak katɨp mɨtɨk pipɨak kar ik: “Hi hetput ti ekrit.”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Hɨrak katɨp epei au, herwe kerek kaa hɨrak kekrit kau, hɨrak katɨp. Te Jisas keriuwetek pɨke ketike miye pɨrak nen.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Hɨr nepɨrpɨr newenɨpi niuk me God natɨp nar ik: “Mɨtɨk profet iuwe epei kan kau nɨmɨn ke haiu mɨt. God epei kan kakɨkaap haiu mɨt miyapɨr nɨrak.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Mɨt newepyapɨr menmen Jisas kɨrɨakem men merer wit wit me provins Judia ketike wit menep.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Mɨt disaipel ne Jon netpɨwek menmen yapɨrwe Jisas kɨrɨakem. Te hɨrak kari mɨtɨkɨt wik tɨrak,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 keriuwetet ten Mɨtɨk Iuwe Jisas te titɨwekhi, “Ti Mɨtɨk Iuwe kerek God katɨp kaknen ek o haiu mamɨmerɨr mɨtɨk keiyak?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Mɨtɨkɨt te Jon epei ten tɨr Jisas hɨrakɨt titɨwekhi tarik: “Jon kerek kɨkɨr mɨt keriuwetawɨr te hawɨr wituthi, ‘Ti Mɨtɨk Iuwe Krais kerek God keriuwetit o haiu mamɨmerɨr keiyak maain kaknen?’”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Me wɨ im Jisas kɨkaap mɨt hɨr nɨnaap hɨr nɨre yaain. Hɨrak kɨkaap mɨt han kepɨr herwe mekre han kɨr hɨr nɨre yaain. Hɨrak kɨkaap mɨt nanamɨr toto te hɨr nɨr ein ein.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Hɨrak kewen Jon mɨtɨkɨt tɨrak ketpɨwekɨt, “Yi pɨke eino eitɨp Jon menmen yi yɨrem, menmen yi yemtewem. Mɨt nanamɨr toto hi ekepi te hɨr nɨr ein ein. Mɨt kerek perku enum hɨr neke tɨ nen werek werek. Mɨt lepro mewi, yɨnk kɨr kɨre yaaik. Mɨt nɨkɨp toto enum hɨr nemtau. Mɨt epei naa hi hɨkɨan nekrit nepu. Hi atɨp mɨt enun menmen au, hi eweporyapɨr hɨm yaaim me God.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Mɨt kerek hɨr han yaaik neriuwe menmen hi hɨrɨakem han kiteta, hi Mɨtɨk God keriuweta hɨkaap mɨt, hɨr han yaaik enu.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Hɨrak ketpɨwekɨtem, mɨtɨkɨt Jon keriuwetet epei ten, Jisas katɨp mɨt yapɨrwe in me Jon. Hɨrak ketpor kar ik: “Yi yen yayɨr mekam yayɨt wit weinɨm a? Yi yɨr menmen weinɨm mɨre niyen (o keneiken) nɨme metɨtɨwem,
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 o au en, yi yen yayɨr mekam a? Mɨtɨk keriuwet klos yaaim? Au, mɨt narik hɨr nau werek werek hɨr nepu wɨnak ke mɨt iuwe gavman keriyen.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Im au, te yi yen yayɨr mekam a? Mɨtɨk profet? Yi epei yɨr mɨtɨk profet, te hi etpi werek. Hɨrak Jon kinɨn mɨt profet.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Jon hɨrak mɨtɨk kerek hɨm me God mau tɨwei matɨp mar im:
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Hi hetpi me wɨ Jon kɨrɨak menmen, hɨrak mɨtɨk iuwe epei kinɨn mɨt yapɨrwe kerek miyapɨr nɨpaa ninen. Te in ek hɨr mɨt kerek niuk mɨr kike hɨr nises God hɨrak naanmɨpror, maain hɨr nanu nantike God nanɨt en hɨr naninɨn Jon kerek wɨ hɨrak kau tɨ ik e.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Hɨr mɨt weinɨn netike mɨt kerek hɨr nari pewek me takis newet mɨt iuwe ne gavman em, hɨr yapɨrwe nemtau hɨm Jisas ketpim me Jon, hɨr natɨp, “Hɨm me God hɨram yaaim.” (Hɨr keriyen nises hɨm me God kehimɨtanorem, hɨr newis Jon kɨkɨri neriuwe tɨpar.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Hɨr mɨt ne Farisi kerek naanmɨpre hɨm me Moses netike mɨt ne Skraip kerek newepyapɨr hɨm me Moses, hɨr au. Hɨr neweikɨn sip newet menmen God hanhan hɨr nanisesim mamkepi te hɨr ap newis Jon kɨkɨri neriuwe tɨpar au.)
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Jisas wen ketpor kar ik: “Hi atɨp mekam te hi eteikni mɨt nau tɨ ik ek hɨr neweikɨn sip newet God hɨr nɨre mekam? Hi hetpi.
31 E Jesus continuou:
32 Hɨr nɨre nɨkerek netike miye haai nen maket nesiuwe menmen mɨr, nɨkerek han nenɨne nɨkerek han netpor,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Hɨrak Jon kerek kɨkɨr mɨt neriuwe tɨpar kan nɨnpɨ maak kepu, hɨrak ap kaam wain tɨpar si enum, te yi yatɨp herwe kekrerek.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe epei han haam menmen metike wain tɨpar si enum te yi yatɨp, ‘Eiyɨrek! Hɨrak kaam menmen yapɨrwe kaam tɨpar yapɨrwe. Hɨrak ketike mɨt nari pewek me takis netike mɨt nɨrɨak enum, hɨrak ketikeri nariyan nɨrɨak menmen.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Menmen God kɨrɨakem mɨt kerek nisesim nertei hɨram yaaim.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Mɨtɨk kiutɨp ke mɨt Farisi kitehi Jisas kaktikerek tatɨm menmen tatɨt wɨnak kɨrak, te hɨrak ketikerek ten taam menmen teit wɨnak kɨrak eik.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Mɨte hap weit wit ik ek, hɨre enu wɨrɨak enum. Hɨre wertei Jisas kaam menmen keit wɨnak ke mɨtɨk ke Farisi, te hɨre weit mɨn tɨpar mɨnɨn yaaim mekrerem weiyɨm wan.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Hɨre wen werp sip ke Jisas menep hɨt mɨrak, witehɨr wɨkɨt wan ketnen kentar hɨt mɨrak te hɨre weit paan kɨre nokik weiyɨk wesiunen hɨt mɨrak. Hɨre weiyewɨwek hɨt te hɨre wewen tɨpar sanda kerek yaaim mɨnɨn em menterim.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Mɨtɨk hak ke Farisi ik ek nɨpaa kenɨne Jisas ken kaam menmen ketikerek hɨrak kɨr menmen im, hɨrak katɨp kekre han kɨrak, “Mɨtɨk ik hɨrak kɨre profet, te hɨrak epei kertei mɨte ip ep hɨre peimɨn hɨre wɨre mekap te hɨre wetenenik, hɨre wɨre mɨte enu wɨrɨak menmen enum.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Jisas kertei han kɨrak te hɨrak ketpɨwek kar ik: “Saimon, hi amɨ hetput menmen.” Saimon kewenhi kar ik: “Mɨtɨk Iuwe, ti etpo.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Jisas katɨp, “Nɨpaa mɨtɨkɨt wik tari pewek me mɨtɨk hɨrak kewetɨwekɨtem, te pɨke tatwetɨwekɨtem kiutɨp hɨrak kari 500 kina. Hak au 50 kina kerem em.
41 Jesus continuou:
42 Maain hɨrakɨt ap tetenen pewek te hɨrakɨt pɨke tatwetɨwekem, hɨrak katɨp hɨram menmen weinɨm. Te ti han kitet keimɨn ke mɨtɨkɨt wik hɨrak han tewenɨnek wɨsenuk a?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Saimon katɨp, “Mɨtɨk nɨpaa kari pewek iuwe, hɨrak han tewenɨnek wɨsenuk.” Jisas ketpɨwek, “Ti atɨp werek.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Jisas kɨwaai naan kɨr mɨte ip e, hɨrak katɨp Saimon, “Ti epei hɨr mɨte ip a? Ti henɨnau te hi han wɨnak kit. Ti ap eweto tɨpar te hi ekemyet hɨt mai ehises menmen me maamrer naiu au. Te hɨre wekemyet hɨt mai weriuwe wan ke nanamɨr kɨre, hɨre wesiunenim weriuwe paan kɨre.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Nɨpaa hi han wɨnak kit ti ap heiyewowa au, te hɨre weiyewo hɨt mai kerek nɨpaa hi hɨwaai yeno ere in.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Ti ap hewis tɨpar mɨnɨn yaaim kike mau paan kai au. Te hɨre wewen tɨpar mɨnɨn yaaim wɨsenum mau hɨt mai.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Hi hetput, hɨre han tewenɨna. Menmen im meteikɨn mɨt hɨre han yaaik wentar hi epei hesak menmen enum mɨre yapɨrwe, hɨram epei men. Mɨtɨk kerek ap kertei werek God kesak menmen mɨrak hɨram iuwe, maain hɨrak han tewenɨn God kike.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Jisas katɨp mɨte ip kar ik: “Menmen enum mit, ti nɨpaa hɨrɨakem, hi epei esakem.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Mɨt han nau yeno eim naam menmen netikerek hɨr han kitetim mekre han kɨr, “Hɨrak han kitet hɨrak keimɨn te hɨrak kesak menmen enum mɨt nɨrɨakem a? Hɨrak God a?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Au, Jisas wen ketpɨwe kar ik: “God kekepit kentar ti han kiteta. Ti han yaaik eno.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.