Lucas 16

Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ísu wení kísau-waasisafena séna moórá-aai ísáaro. Moóráwigo moparáwínkwáráꞌ-wáásígó kísau-waasisafena séna kesí moparáwínkáꞌá káráwiyuwo sisaná miyá isasá tuwímbai tésa sésa ení moparáwínkáꞌá ímba kaweꞌ-úmai káráwiyaisana ení óntamba áwiyokaiye sewaná
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 miwá iséna káráwiyaiwaimba áántaisana tisaná séna enáái sewaꞌá isáúmpo kesí moparáwínkáꞌá ímba káráwinompo kesí moparáwínkáꞌá káráwinda-aufai agai-símínaꞌa ení kísaugoni áwáu awánaano sisaná
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 wéwena imáyáa éna kesí óraakomo siꞌmátuwainaꞌa nóra ónaumno. Kemá ímba fasiꞌaénkó póꞌa maramó ufí-kísáú ímba kanaaꞌá maénaumpo inaimó sísáféna sigaé ínífo
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 miyá éꞌa aasásóíꞌá úmae wénonana siꞌmátuwainasa miwítí naaúmpaꞌa sínkaresa tómbá siménááwe-imayaa uwásuwena
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 wení óraakompakembo ánaaemba méyánónaumne sésa úwoimo maiyáan-kwaasi táántaisana moóráwigo tisaná séna kesí óraakomba nóraumai-meyana amínono sisaná
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 séna sáwífaꞌ-masawemba 100 masawemba ówitamai aménaumne sisaná miwá séna ení aúfáífimba ímba 100 iye sindá 50 iye símai agai-simiyó sisaná miyá isaná
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 moóráwigo tisaná séna kesí óraakomba nóraumai-meyana amínono sisaná séna sáwífa-ton-unamba 100 unamba aménaumne sisaná miwá séna ení aúfáífimba ímba 100 iye sindá 80 iye símai agauwó sisaná
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 minááímó simbá óraakomba simáméwana iséna wení moparáwínká sáwíꞌa úmai káráwiyaiwaintafena séna kaweꞌ-ímáyááwáráꞌ-wáásímó ontembá miyá óne siyáiye. Marapáꞌ-wáásí kentí imáyáarakemba ásawimai miyámó ondawí kaweꞌá íníye símai wémaefo sámo kain-áémpáꞌó méraan-kwaasi ímba miyá wéowe. Miyáumai óraako wení moparáwínkáꞌó káráwiyaiwaintafena séna kaweꞌ-ímáyááwáráꞌ-wáásímó ontembá miyá óne siyáiye Ísu siyáiye.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Ísu simásuwena minááísáféna séna ísáaro. Marapáꞌá kentí óntantamba túwaꞌnai íyasa kentí waási-iꞌa íyaꞌa kentí óntambo taiꞌáíndaraꞌa wíyómpaꞌo ésa iyíyan-kanaa wíyómpaꞌa minkwáásí tuwánésa aamoí uwátinkanaawe.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Kári-tantaakaꞌa kaweꞌ-úmaimo káráwiyowi óraa-tantaakaꞌwaraꞌa kaweꞌ-úmai káráwiyonaawe. Kári-tantaakaꞌa sáwíꞌa úmaimo káráwiyowi óraa-tantaakaꞌa sáwíꞌa úmai káráwiyonaawe.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Marapá-tántáákáꞌó ímbo kaweꞌ-úmaimo káráwiyaiyawimo éna Maníkó wíyómpaken-tantaaꞌa ímba tiména káráwiyoro síníye.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Marapáꞌó Maníkómpákén-tántáákáꞌó ímbo kaweꞌ-úmaimo káráwiyaiyawimo éna Maníkó wíyómpaken-tantaaꞌa ímba tiména kendén-iye síníye.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Ímba kanaaꞌá kae-káwáá-wáásítí kísau wémaewe. Miyámó ésamo ésa moóráwigomba aamoí ésa moóráwigomba ímba aamoí uwánkanaawe. Miyámó ésamo ésa moóráwigoni kísau kaweꞌ-úmai maésa moóráwigoni kísau tuwesaraí ónááwe. Miyáumai Maníkóní kísaumo maéꞌo éꞌa sáwífaꞌ-ontamba maénaumne-imayaa ímba úmae iyónááwe. Sáwífaꞌ-ontamba maénaumne-imayaamo éꞌo éꞌa Maníkóní kísau ímba maénááwe Ísu siyáiye.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Ísu minááí súwasa ámáán-kawaa-waasi isésa óntantafesa aamoí wéesa pósa Ísun-awíyáái uwaná
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Ísu simátimena séna kembiwí waási túrankaꞌa kawe-kísáú wémaewasa tuwánésa sésa kaweꞌ-wáásín-owe wésefo Maníkó kentí imáyáa wétuwanaiye. Seyaafá-tántáákón-áúmo mósá máráán-tantaatafena Maníkó sáwísamban-iye wésiye Ísu siyáiye.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Ísu simátimena séna Mósese Maníkóní ámáámbo simátímakain-aaiye Maníkón-aaimo simátímakaawimo agaimakáan-aaiye mindá aambó usukáín-ááímó éna Yónimo nombó maitínkarainkaꞌa minááí tiyáiye. Káféꞌa ásé-aai Maníkó wení waásimo kawáánin-aai wésimatimemba pósa waási Maníkómó kawáánipaꞌa tiyáántámba fasiꞌámaesa wéiyaferaawe.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Marawé wíyóne taiꞌáínífo Maníkóní ámáámba káriꞌ-amaane óraaꞌ-amaane ímbo taiꞌáínda aasiyaasí waéꞌwaeꞌa íníye.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Moóráwigo awaainímbá aiꞌmátuwenamo fíꞌon-inimbo máímba umémbá wémaiye. Moórá-waasigo aiꞌmátukain-inimbo máímba wewáráꞌá umémbá wémaiye Ísu siyáiye.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Ísu séna moórá-aai ísáaro. Óntawaraꞌ-waasigo ména kaweꞌ-únánkwátói sáwífaꞌa makéna kawe-tómbá námaꞌnamaꞌ-isaná
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 — ausente —
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 — ausente —
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Ánaaemba ímbo óntamo makáin-kwaasigo púwísasa Maníkóní kísau-waasi wíyómpakewi kunáíꞌmaesa Émbaramumo kaweꞌ-mápáꞌó méraipaꞌa móankaraawana óntawaraꞌ-waasigo púwísasa utámakaawana
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 púwón-aempaꞌo iyamó wégaipaꞌa óraaꞌ-aiꞌa isaná ména mósá awánaimba némpaꞌa Émbaramuwe Rásarasiyeꞌa méraayana tuwánéna
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 aaemáífinkemba séna kesifóo Émbaramuwo iyamó wégaipaꞌa óraa-siꞌa isaꞌá méraumpo arumbá uwásinke Rásarasimba aiꞌmárénana kunkéna ayáámba nompí támai sinááfíyaꞌa maráínana tasíyasi íno sisaná
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Émbaramu séna kesááninko marapáꞌó méraandaraꞌa seyaafá-káwé-tántááꞌá makáampo Rásarasi sáwíꞌa úmai méraifo mindásafe imáyáan-uwo. Káféꞌa wemá kaweꞌ-úmai méraifo embá áíꞌo ipaꞌá méraane.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Senda-ááíwáráꞌá imáyáan-uwo. Afufumpimbá óraa-tunai wéraifo ímba wété ónááfo sisaná
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 óntawaraꞌ-waasigo séna kesifó Émbaramuwo emó sénda-aaisafeꞌa simámeꞌúne. Rásarasimba aiꞌmárénana kesifoní naaópaꞌa
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 séfataase kesífárawaisai méraafo kusimátimena sáwí-marupaꞌo iyamó kaipaꞌá tefó simátimino sisaná
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Émbaramu séna Mósesemo siyáin-aaiye Maníkón-aaimo simátímakaawi siyáan-aaiye aúfáífimbo agaimakáamba pósa toráumai isánááwe sisaná
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 kesifó Émbaramuwo ímbanifo moóráwigo pukáimpinkemba íyáfasinena kusimátiminasa sáwí-imayaa tuwésa Maníkómpáꞌá kónááwe sisaná
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Émbaramu séna Mósesemo siyáin-aaiye Maníkón-aaimo simátímakaawi siyáan-aaiye ímbo isésamo ésa pukáimpinkembo íyáfasinkaiwain-aai ímba isánááwe Émbaramu siyáiye Ísu siyáiye.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.